2 Samuel
Chapter 13
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Bible Mutal (Kosra…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Bible Mutal (Kosraean)
1Depois disso, Absalão, filho de Davi, tinha uma irmã muito bonita, cujo nome era Tamar; e Amnom, filho de Davi, apaixonou-se por ela.
1Oasr sie tamtael lal Absalom, wen natul David, su arulana kato ac el soenna payuk. Inel pa Tamar. Amnon, sie pac sin wen natul David, el arulana lungse Tamar.
2Amnom ficou tão perturbado que ficou doente por causa da sua irmã Tamar, pois ela era virgem, e parecia impossível para Amnom fazer qualquer coisa com ela.
2Yoklana lungse lal nu sel, oru el masak mweyen el nunku mu Tamar el ac koflana muta yorol. Na mweyen Tamar el virgin se, tia filfilla elan ku in osun nu sin mukul.
3Mas Amnom tinha um amigo cujo nome era Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi; e Jonadabe era um homem muito astuto.
3Tusruktu oasr kawuk se lal Amnon, su mwet na kutasrik in nunak. El pa Jonadab wen natul Shammah, tamulel lal David.
4Ele lhe perguntou: “Por que você, filho do rei, está tão triste dia após dia? Você não vai me contar?” Amnom lhe respondeu: “Estou apaixonado por Tamar, irmã do meu irmão Absalão.”
4Jonadab el fahk nu sel Amnon, “Kom wen sruhk nutin tokosra, a len nukewa nga liye tuh kom ngetnget in asor. Mea se sis an?” Na Amnon el topuk, “Nga arulana lungse Tamar, tamtael lal Absalom, a nga Absalom papa sefanna, nina luo.”
5Jonadabe lhe disse: “Deite-se na sua cama e finja que está doente. Quando o seu pai vier vê-lo, diga-lhe: 'Por favor, deixe que a minha irmã Tamar venha e me dê pão para comer, e prepare a comida diante de mim, para que eu possa ver e comer das mãos dela.'”
5Jonadab el fahk nu sel, “Fahla ona ke bed kiom an, in mu kom mas. Ke papa tomom el tuku in liye kom, na kom fahk nu sel, ‘Nunak munas, sap Tamar tamtael luk, elan tuku kiteyu mongo. Nga lungse elan tuku orala ma nak uh yen nga ac ku in liyal we uh, ac elan sifacna kiteyuwi pac.’”
6Assim, Amnom se deitou e fingiu estar doente. Quando o rei veio vê-lo, Amnom disse ao rei: “Por favor, deixe que a minha irmã Tamar venha e prepare uns dois bolos diante de mim, para que eu possa comer das mãos dela.”
6Na Amnon el oru mu el mas, ac el som ona ke bed kial ah. Tokosra David el som in liyal, ac Amnon el fahk nu sel, “Nunak munas, supwalma Tamar elan tuku orala ekasr cake ah nak inge yen nga ac ku in liyal we, ac elan sifacna kiteyuwi.”
7Então Davi mandou uma mensagem para a casa de Tamar, dizendo: “Vá agora à casa do seu irmão Amnom, e prepare comida para ele.”
7Ouinge David el supwala kas inge nu yorol Tamar, su muta in lohm sin tokosra, “Fahla nu lohm sel Amnon ac orala kutu mongo nal.”
8Então Tamar foi à casa do seu irmão Amnom; e ele estava deitado. Ela pegou massa, amassou, preparou os bolos diante dele, e os assou.
8El som nu we, tuh na Amnon el oan ke bed kial ah. Na Tamar el eis kutu flao takmwek ac sang orauk kutu cake yen Amnon el ku in liyal we. El munanla cake ah,
9Ela pegou a assadeira e os serviu diante dele, mas ele se recusou a comer. Amnom disse: “Façam com que todos os homens saiam da minha presença.” Então todos os homens saíram da presença dele.
9ac eisla liki pan ah, sang elan mongo, tuh el srangesr. Amnon el fahk, “Sap mwet nukewa in illa.” Ac elos nukewa som.
10Amnom disse a Tamar: “Traga a comida para o quarto, para que eu possa comer das suas mãos.” Tamar pegou os bolos que havia preparado, e os levou para o quarto, para Amnom, seu irmão.
10Na el fahk nu sel Tamar, “Use cake an nu ke bed kiuk uh ac kiteyuwi.” Na Tamar el eis cake ah, ac som nu yorol.
11Quando ela se aproximou dele para que comesse, ele a agarrou e lhe disse: “Venha, deite-se comigo, minha irmã!”
11Ac ke el sang nu sel, Amnon el sruokilya ac fahk, “Fahsru wiyu oan.”
12Ela lhe respondeu: “Não, meu irmão, não me force! Porque nenhuma coisa assim deve ser feita em Israel. Não cometa essa loucura!
12Na Tamar el fahk, “Mo! Nimet akkohsyeyu in oru kain ouiya fohkfok sacn! Arulana koluk!
13Quanto a mim, para onde eu levaria a minha vergonha? E quanto a você, será como um dos insensatos em Israel. Agora, portanto, por favor, fale com o rei; pois ele não me negará a você.”
13Ku nga ac ngetnget fuka nga fin forfor ye mutun mwet uh? Ac kom, kom ac fah arulana oakasla in facl Israel. Nunak munas, kaskas nu sel tokosra. Nga lulalfongi mu el ku in eisyuwot nu sum.”
14No entanto, ele não quis ouvir a voz dela; mas sendo mais forte do que ela, ele a forçou e se deitou com ela.
14A Amnon el tia lohng ma el fahk, na mweyen el ku lukel, el sruinkuilya ac oan yorol.
15Então Amnom sentiu por ela um ódio imensamente grande; pois o ódio com que a odiou foi maior do que o amor com que a havia amado. Amnom lhe disse: “Levante-se e vá embora!”
15Na Amnon el srungalla na upa. Srunga lal kacl uh alukela lungse lal kacl meet ah, ac el fahk nu sel, “Tiok!”
16Ela lhe respondeu: “Não, porque essa grande maldade de me mandar embora é pior do que a outra que você me fez!” Mas ele não quis ouvi-la.
16Tamar el fahk, “Mo. Kom fin lisyula ouingan, koluk se inge ac tuh yohk liki na ma koluk se kom tufahna orala ah.” Tusruktu Amnon el tiana lohngol.
17Então ele chamou o jovem que o servia e disse: “Agora expulse esta mulher da minha presença, e tranque a porta atrás dela.”
17El pangon mwet kulansap se lal sifacna ac fahk, “Usla mutan se inge liki ye mutuk! Tolulla nu likinum uh ac lakiya srungul an!”
18Ela usava uma túnica de várias cores, pois era assim que as filhas do rei que eram virgens se vestiam. Então o servo dele a colocou para fora e trancou a porta atrás dela.
18Mwet kulansap sac sisella ac lakiya srungul sac. Tamar el nukum nuknuk loeloes se ac loes pac pao ah. In pacl ingo, pa inge nuknuk lun sie mutan fisrak su soenna payuk.
19Tamar colocou cinzas sobre a cabeça, e rasgou a túnica de várias cores que usava; e ela colocou a mão sobre a cabeça e foi embora, chorando em alta voz pelo caminho.
19El sang apat nu fin sifal, ac seseya nuknuk loeloes lal, ac afinya mutal ke paol, ac fahsr na tung som.
20Absalão, seu irmão, lhe disse: “Amnom, o seu irmão, esteve com você? Mas agora fique calada, minha irmã. Ele é o seu irmão. Não leve essa coisa tão a peito.” Assim Tamar permaneceu desolada na casa do seu irmão Absalão.
20Ke Absalom tamulel lal, el liyalak el siyuk, “Ya Amnon el akkolukye kom? Nunak munas, ma louk, nimet sang in arulana aktoasrye kom. El ma pac wiom, na pa kom in tia fahk nu sin kutena mwet kac.” Ouinge Tamar el muta in lohm sel Absalom, ac el asor ac mukaimtal.
21Mas quando o rei Davi ouviu sobre todas essas coisas, ele ficou muito irado.
21Ke Tokosra David el lohng ke ma sikyak inge, el foloyak.
22Absalão não falou com Amnom nem bem nem mal; pois Absalão odiava Amnom, porque ele havia forçado a sua irmã Tamar.
22Ac Absalom el arulana srungalla Amnon ke sripen el orekma koluk nu sel Tamar ma loul, na el tiana sifil kas nu sel.
23Depois de dois anos inteiros, Absalão estava tosquiando ovelhas em Baal-Hazor, que fica perto de Efraim; e Absalão convidou todos os filhos do rei.
23Yac luo toko ah, Absalom el sang sheep natul ah in kalkul in acn Baal Hazor, apkuran nu ke siti Ephraim. Na el suli mukul nukewa nutin tokosra tuh elos in som nu we.
24Absalão foi ao rei e disse: “Veja, o seu servo está tosquiando ovelhas. Por favor, que o rei e os seus servos venham com o seu servo.”
24El som nu yorol Tokosra David ac fahk, “O leum luk, nga sang sheep nutik uh in kalkulla, na nga siyuk lah kom, ac mwet pwapa lom an ku in tuku nu ke pacl in kufwa ah?”
25O rei respondeu a Absalão: “Não, meu filho, não vamos todos, para não sermos um peso para você.” Ele insistiu; no entanto, o rei não quis ir, mas o abençoou.
25Na tokosra el topuk, “Mo, wen nutik. Ac fah yokla elya lom kacsr kut nukewa fin fahsrot.” Absalom el kwafe na, tuh tokosra el tiana wi ma el siyuk ah, ac el sap Absalom elan som.
26Então Absalão disse: “Se não, por favor, deixe que o meu irmão Amnom vá conosco.” O rei lhe perguntou: “Por que ele deveria ir com você?”
26Na Absalom el fahk, “Kwal, fin upa, kom ku in nunak munas fuhlella Amnon tamulel luk, elan tuku?” Ac tokosra el siyuk, “Efu ku elan wi?”
27Mas Absalão insistiu, e o rei permitiu que Amnom e todos os filhos do rei fossem com ele.
27Na Absalom el kwafe nwe ke na tokosra el tari lela Amnon ac mukul wial nukewa in welul som. Absalom el akoo mongo na lulap se, fal nu sin tokosra.
28Absalão deu ordens aos seus servos, dizendo: “Prestem atenção agora, quando o coração de Amnom estiver alegre com o vinho; e quando eu lhes disser: 'Atacam Amnom', então matem-no. Não tenham medo. Não fui eu que lhes ordenei? Sejam corajosos, e sejam valentes!”
28Ac el fahk nu sin mwet kulansap lal ah, “Liye na, tuh ke pacl se Amnon el nimnim nwe sruhila, nga fah fahkla sap se, na komtal unilya. Nimet sangeng. Ma na luk in fosrngakin ma se inge. Komtal in pulaik ac tia sensen.”
29Os servos de Absalão fizeram com Amnom o que Absalão havia ordenado. Então todos os filhos do rei se levantaram, e cada homem montou na sua mula e fugiu.
29Ouinge mwet kulansap lal Absalom elos oru oana ma el sapkin, ac unilya Amnon. Wen nukewa natul David saya elos sroang nu fin kosro natulos, ac kaingla.
30Enquanto eles ainda estavam no caminho, a notícia chegou a Davi, dizendo: “Absalão matou todos os filhos do rei, e não restou nem um sequer deles!”
30Ke elos srakna fahsr inkanek lalos in folok nu yen selos ah, fwackyang nu sel David mu, “Absalom el uniya nufon wen nutum ah. Tia sie selos lula!”
31Então o rei se levantou, rasgou as suas roupas e se deitou no chão; e todos os seus servos estavam ali com as suas roupas rasgadas.
31Tokosra el tuyak ac seya nuknuk lal ke el arulana asor, ac el putati nu infohk uh. Mwet kulansap lal ma welul in pacl sac elos seya pac nuknuk lalos.
32Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu: “Não suponha o meu senhor que mataram todos os jovens, os filhos do rei, pois somente Amnom está morto; porque por ordem de Absalão isso já estava determinado desde o dia em que ele forçou Tamar, a irmã deles.
32A Jonadab wen natul Shammah, tamulel lal David, el fahk, “Leum fulat, elos tia uniya nufon wen nutum ah. Amnon mukena pa misa. Kalem na lah Absalom el tuh akoo nunak se lal inge e in len se ma Amnon el akkolukyalla Tamar, ma lohl.
33Agora, portanto, não leve o meu senhor, o rei, essa coisa a peito, pensando que todos os filhos do rei estão mortos; pois apenas Amnom está morto.”
33Na pa nimet kom lulalfongi pweng se ma fahk mu wen nutum nukewa misa ah. Amnon mukena anwuki.”
34Mas Absalão fugiu. O jovem que ficava de guarda levantou os olhos e olhou, e eis que muita gente vinha pelo caminho da encosta atrás dele.
34In pacl se na ingan Absalom el kaingla. Na mwet mweun se su topang in acn sac, el liye u na lulap se oatui fineol uh me, ke inkanek nu Horonaim. El som nu yorol tokosra ac fahkak ma el liye.
35Jonadabe disse ao rei: “Eis que os filhos do rei estão chegando! Aconteceu assim como o seu servo disse.”
35Jonadab el fahk nu sel David, “Wen nutum an pa tuku ingan, oana ke nga fahk ah.”
36Assim que ele terminou de falar, eis que os filhos do rei chegaram, e levantaram a voz e choraram. O rei também e todos os seus servos choraram amargamente.
36Ke el tufahna safla in fahk ma inge, na wen natul David ah utyak, ac elos mutawauk in tung, ac David ac mwet pwapa lal ah wi pac tung na upa.
37Mas Absalão fugiu e foi para Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi lamentava por seu filho todos os dias.
37Na Absalom el kaingla ac som nu yurin Tokosra Talmai, wen natul Ammihud, lun acn Geshur. David el tung kacl Amnon, wen natul, pacl na loeloes.
38Assim Absalão fugiu, foi para Gesur, e lá ficou três anos.
38Absalom el muta in acn Geshur ke yac tolu.
39E o coração do rei Davi ansiava por ir até Absalão, pois ele já havia se conformado a respeito de Amnom, já que ele estava morto.
39Na ke David el tila asor ke misa lal Amnon, el arulana ke liyalak Absalom, wen natul.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.