Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
1Simão soube que Trifão havia reunido um poderoso exército para entrar na terra de Judá e destruí-la completamente.
1Καὶ ἤκουσε Σίμων ὅτι συνήγαγε Τρύφων δύναμιν πολλὴν τοῦ ἐλθεῖν εἰς γῆν Ἰούδα, καὶ ἐκ ρίψαι αὐτήν.
2Viu que o povo tremia de grande medo. Então subiu a Jerusalém e reuniu o povo.
2Καὶ εἶδε τὸν λαὸν ὅτι ἐστὶν ἔντρομος, καὶ ἔμφοβος, καὶ ἀνέβη εἰς Ἱερουσαλὴμ, καὶ ἤθροισε τὸν λαόν.
3Encorajou-os, dizendo: “Vocês mesmos sabem tudo o que eu, meus irmãos e a casa de meu pai fizemos pelas leis e pelo santuário, e sabem das batalhas e aflições que enfrentamos.
3Καὶ παρεκάλεσεν αὐτοὺς, καὶ εἶπεν αὐτοῖς, αὐτοὶ οἴδατε ὅσα ἐγὼ, καὶ οἱ ἀδελφοί μου, ὁ καὶ οἶκος τοῦ πατρός μου, ἐποιήσαμεν περὶ τῶν νόμων, καὶ τῶν ἁγίων, καὶ τοὺς πολέμους, καὶ τὰς στενοχωρίας ἃς εἴδομεν.
4Por causa disso, todos os meus irmãos morreram por Israel, e somente eu fiquei.
4Τούτου χάριν ἀπώλοντο οἱ ἀδελφοί μου πάντες χάριν τοῦ Ἰσραὴλ, καὶ κατελείφθην ἐγὼ μόνος.
5Longe de mim poupar minha própria vida em qualquer tempo de aflição, pois não sou melhor do que meus irmãos.
5Καὶ νῦν μή μοι γένοιτο φείσασθαί μου τῆς ψυχῆς ἐν παντὶ καιρῷ θλίψεως, οὐ γάρ εἰμι κρείσσων τῶν ἀδελφῶν μου.
6Pelo contrário, vingarei minha nação, o santuário, nossas esposas e nossos filhos, porque todos os gentios se reuniram por ódio para nos destruir.”
6Πλὴν ἐκδικήσω περὶ τοῦ ἔθνους μου, καὶ περὶ τῶν ἁγίων, καὶ περὶ τῶν γυναικῶν καὶ τῶν τέκνων ἡμῶν, ὅτι συνήχθησαν πάντα τὰ ἔθνη ἐκτρίψαι ἡμᾶς ἔχθρας χάριν.
7Assim que o povo ouviu essas palavras, seu ânimo reviveu.
7Καὶ ἀνεζωοπύρησε τὸ πνεῦμα τοῦ λαοῦ ἅμα τῷ ἀκοῦσαι τῶν λόγων τούτων,
8Responderam em alta voz: “Você é nosso líder no lugar de Judas e Jônatas, seus irmãos.
8καὶ ἀπεκρίθησαν φωνῇ μεγάλῃ, λέγοντες, σὺ εἶ ἡμῶν ἡγούμενος ἀντὶ Ἰούδα, καὶ Ἰωνάθαν τοῦ ἀδελφοῦ σου.
9Lute nossas batalhas, e faremos tudo o que você nos ordenar.”
9Πολέμησον τὸν πόλεμον ἡμῶν, καὶ πάντα ὅσα ἂν εἴπῃς ἡμῖν, ποιήσομεν.
10Simão reuniu todos os homens de guerra e se apressou em terminar os muros de Jerusalém. Fortificou-a por todos os lados.
10Καὶ συνήγαγε πάντας τοὺς ἄνδρας τοὺς πολεμιστὰς, καὶ ἐτάχυνε τοῦ τελέσαι τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ, καὶ ὠχύρωσεν αὐτὴν κυκλόθεν.
11Enviou Jônatas, filho de Absalão, com um grande exército a Jope. Ele expulsou os que estavam na cidade e passou a morar ali.
11Καὶ ἀπέστειλεν Ἰωνάθαν τὸν τοῦ Ἀβεσσαλώμου καὶ μετʼ αὐτοῦ δύναμιν ἱκανὴν εἰς Ἰόππην, καὶ ἐξέβαλε τοὺς ὄντας ἐν αὐτῇ, καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ ἐν αὐτῇ.
12Trifão saiu de Ptolemaida com um poderoso exército para entrar na terra de Judá, levando Jônatas sob guarda.
12Καὶ ἀπῇρε Τρύφων ἀπὸ Πτολεμαΐδος μετὰ δυνάμεως πολλῆς εἰσελθεῖν εἰς γῆν Ἰούδα, καὶ Ἰωνάθαν μετʼ αὐτοῦ ἐν φυλακῇ.
13Simão, porém, acampou em Adida, perto da planície.
13Σίμων δὲ παρενέβαλεν ἐν Ἀδιδὰ κατὰ πρόσωπον τοῦ πεδίου.
14Trifão soube que Simão havia assumido a posição de Jônatas, seu irmão, e pretendia enfrentá-lo em batalha. Por isso lhe enviou mensageiros, dizendo:
14Καὶ ἐπέγνω Τρύφων ὅτι ἀνέστη Σίμων ἀντὶ Ἰωνάθου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, καὶ ὅτι συνάπτειν αὐτῷ μέλλει πόλεμον, καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν πρέσβεις, λέγων,
15“Estamos mantendo Jônatas, seu irmão, preso por causa do dinheiro que ele deve ao tesouro do rei em razão dos cargos que ocupou.
15περὶ ἀργυρίου οὗ ὤφειλεν Ἰωνάθαν ὁ ἀδελφός σου εἰς τὸ βασιλικὸν διʼ ἃς εἶχε χρείας συνέχομεν αὐτόν.
16Envie agora cem talentos de prata e dois dos filhos dele como reféns, para que, depois de libertado, não se revolte contra nós; então o soltaremos.”
16Καὶ νῦν ἀπόστειλον ἀργυρίου τάλαντα ἑκατὸν, καὶ δύο τῶν υἱῶν αὐτοῦ ὅμηρα, ὅπως μὴ ἀφεθεὶς ἀποστατήσῃ ἀφʼ ἡμῶν, καὶ ἀφήσομεν αὐτόν.
17Simão sabia que falavam com engano, mas mandou buscar o dinheiro e os filhos, para não provocar grande hostilidade entre o povo,
17Καὶ ἔγνω Σίμων ὅτι δόλῳ λαλοῦσι πρὸς αὐτὸν, καὶ πέμπει τὸ ἀργύριον, καὶ τὰ παιδάρια, μήποτε ἔχθραν ἄρῃ μεγάλην πρός τὸν λαόν,
18que poderia dizer: “Jônatas morreu porque eu não enviei o dinheiro e os filhos.”
18λέγων, ὅτι οὐκ ἀπέστειλα αὐτῷ τὸ ἀργύριον καὶ τὰ παιδάρια, καὶ ἀπώλετο.
19Assim enviou os filhos e os cem talentos. Trifão, porém, mentiu e não libertou Jônatas.
19Καὶ ἀπέστειλε τὰ παιδάρια, καὶ τὰ ἑκατὸν τάλαντα· καὶ διεψεύσατο, καὶ οὐκ ἀφῆκε τὸν Ἰωνάθαν.
20Depois disso, Trifão veio para invadir e destruir a terra e fez um desvio pelo caminho que leva a Adora. Simão e seu exército marchavam perto dele por todos os lugares por onde passava.
20Καὶ μετὰ ταῦτα ἦλθε Τρύφων τοῦ ἐμβατεῦσααι εἰς τὴν χώραν, καὶ ἐκτρίψαι αὐτὴν, καὶ ἐκύκλωσεν ὁδὸν τὴν εἰς Ἄδωρα· καὶ Σίμων καὶ ἡ παρεμβολὴ αὐτοῦ ἀντιπαρῆγεν αὐτῷ εἰς πάντα τόπον οὗ ἂν ἐπορεύετο.
21Os homens da cidadela enviaram mensageiros a Trifão, insistindo para que viesse até eles pelo deserto e lhes enviasse alimento.
21Οἱ δὲ ἐκ τῆς ἄκρας ἀπέστελλον πρὸς Τρύφωνα πρεσβευτὰς κατασπεύδοντας αὐτὸν τοῦ ἐλθεῖν προὺς αὐτὸν διὰ τῆς ἐρήμου, καὶ· ἀποστεῖλαι αὐτοῖς τροφάς.
22Trifão preparou toda a sua cavalaria para ir até eles, mas naquela noite caiu uma neve muito forte, e ele não conseguiu ir por causa da neve. Então partiu e entrou na terra de Gileade.
22Καὶ ἡτοίμασε Τρύφων πᾶσαν τὴν ἵππον αὐτοῦ ἐλθεῖν ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ· καὶ ἦν χιὼν πολλὴ σφόδρα, καὶ οὐκ ἦλθε διὰ τὴν χιόνα, καὶ ἀπῇρε, καὶ ἦλθεν εἰς τὴν Γαλααδίτιν.
23Quando chegou perto de Bascama, matou Jônatas, que foi sepultado ali.
23Ὡς δὲ ἤγγισε τῇ Βασκαμᾷ, ἀπέκτεινε τὸν Ἰωνάθαν, καὶ ἐτάφη ἐκεῖ.
24Depois Trifão voltou e foi para sua própria terra.
24Καὶ ἐπέστρεψε Τρύφων, καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ.
25Simão mandou buscar os ossos de Jônatas, seu irmão, e os sepultou em Modim, cidade de seus antepassados.
25Καὶ ἀπέστειλε Σίμων, καὶ ἔλαβε τὰ ὀστᾶ Ἰωνάθαν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, καὶ ἔθαψεν αὐτὰ ἐν Μωδεῒν πόλει τῶν πατέρων αὐτοῦ.
26Todo Israel fez grande lamentação por ele e o pranteou durante muitos dias.
26Καὶ ἐκόψαντο αὐτὸν πᾶς Ἰσραὴλ κοπετὸν μέγαν, καὶ ἐπένθησαν αὐτὸν ἡμέρας πολλάς.
27Simão construiu um monumento sobre o túmulo de seu pai e de seus irmãos e o ergueu bem alto, para que pudesse ser visto, revestindo a frente e os fundos com pedra polida.
27Καὶ ᾠκοδόμησε Σίμων ἐπὶ τὸν τάφον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, καὶ ὕψωσεν αὐτὸν τῇ ὁράσει λίθῳ ξεστῷ ἐκ τῶν ὄπισθεν καὶ ἐκ τῶν ἔμπροσθεν.
28Também levantou sete pirâmides, uma ao lado da outra, para seu pai, sua mãe e seus quatro irmãos.
28Καὶ ἔστησεν ἐπʼ αὐτὰ ἑπτὰ πυραμίδας, μίαν κατέναντι τῆς μιᾶς, τῷ πατρὶ καὶ τῇ μητρὶ καὶ τῇ μητρὶ καὶ τοῖς τέσσαρσιν ἀδελφοῖς.
29Ao redor delas fez uma estrutura elaborada, levantando grandes colunas. Sobre as colunas colocou representações de armaduras como memorial permanente e, ao lado das armaduras, esculpiu navios, para que fossem vistos por todos os que navegassem pelo mar.
29Καὶ ταύταις ἐποίησε μηχανήματα, περιθεὶς στύλους μεγάλους, καὶ ἐποίησεν ἐπὶ τοῖς στύλοις πανοπλίας εἰς ὄνομα αἰώνιον, καὶ παρὰ ταῖς πανοπλίαις πλοῖα ἐπιγεγλυμμένα, εἰς τὸ θεωρεῖσθαι ὑπὸ πάντων τῶν πλεόντων τὴν θάλασσαν.
30Este é o túmulo que ele construiu em Modim, e permanece até hoje.
30Οὗτος ὁ τάφος ὃν ἐποίησεν ἐν Μωδεῒν, ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
31Trifão enganou o jovem rei Antíoco e o matou.
31Ὁ δὲ Τρύφων ἐπορεύετο δόλῳ μετὰ Ἀντιόχου τοῦ βασιλέως τοῦ νεωτέρου, καὶ ἀπέκτεινεν αὐτὸν,
32Reinou em seu lugar, colocou sobre si a coroa da Ásia e trouxe grande calamidade sobre a terra.
32καὶ ἐβασίλευσεν ἀντʼ αὐτοῦ, καὶ περιέθετο διάδημα τῆς Ἀσίας, καὶ ἐποίησε πληγὴν μεγάλην ἐπὶ τῆς γῆς.
33Simão reconstruiu as fortalezas da Judeia e cercou-as com altas torres, grandes muros, portões e trancas, e armazenou alimento nas fortalezas.
33Καὶ ᾠκοδόμησε Σίμων τὰ ὀχυρώματα τῆς Ἰουδαίας, καὶ περιετείχισε πύργοις ὑψηλοῖς, καὶ τείχεσι μεγάλοις, καὶ πύλαις, καὶ μοχλοῖς, καὶ ἔθετο βρώματα ἐν τοῖς ὀχυρώμασι.
34Simão escolheu alguns homens e os enviou ao rei Demétrio para pedir que concedesse imunidade ao país, pois tudo o que Trifão fazia era saquear.
34Καὶ ἐπέλεξε Σίμων ἄνδρας, καὶ ἀπέστειλε πρὸς Δημήτριον τὸν βασιλέα τοῦ ποιῆσαι ἄφεσιν τῇ χώρᾳ, ὅτι πᾶσαι αἱ πράξεις Τρύφωνος ἦσαν ἁρπαγαί.
35O rei Demétrio respondeu conforme esse pedido e escreveu-lhe a seguinte carta:
35Καὶ ἀπέστειλεν αὐτῷ Δημήτριος ὁ βασιλεὺς κατὰ τοὺς λόγους τούτους· καὶ ἀπεκρίθη αὐτῷ, καὶ ἔγραψεν αὐτῷ ἐπιστολὴν τοιαύτην·
36“O rei Demétrio a Simão, sumo sacerdote e amigo dos reis, aos anciãos e à nação dos judeus, saudações.
36Βασιλεὺς Δημήτριος Σίμονι ἀρχιερεῖ καὶ φίλῳ βασιλέων, καὶ πρεσβυτέροις, καὶ ἔθνει Ἰουδαίων χαίρειν.
37Recebemos a coroa de ouro e o ramo de palmeira que vocês enviaram. Estamos prontos para estabelecer com vocês uma paz firme e também escrever aos nossos oficiais para isentá-los de tributos.
37Τὸν στέφανον τὸν χρυσοῦν, καὶ τὴν βαΐνην ἣν ἀπεστείλατε, κεκομίσμεθα, καὶ ἕτοιμοί ἐσμεν τοῦ ποιεῖν ὑμῖν εἰρήνην μεγάλην, καὶ γράφειν τοῖς ἐπὶ τῶν χρειῶν τοῦ ἀφιέναι ὑμῖν ἀφέματα.
38Tudo o que confirmamos a vocês permanece confirmado. As fortalezas que construíram pertencerão a vocês.
38Καὶ ὅσα ἑστήκαμεν πρὸς ὑμᾶς ἔστηκε, καὶ τὰ ὀχυρώματα ἃ ᾠκοδομήκατε ὑπαρχέτω ὑμῖν.
39Perdoamos quaisquer faltas e transgressões cometidas até hoje, bem como a taxa da coroa que vocês nos deviam. Se algum outro imposto era cobrado em Jerusalém, não seja mais cobrado.
39Ἀφίεμεν δὲ ἀγνοήματα καὶ τὰ ἁμαρτήματα ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας, καὶ τὸν στέφανον ὃν ὠφείλετε, καὶ εἴ τι ἄλλο ἐτελωνεῖτο ἐν Ἱερουσαλήμ, μηκέτι τελωνείσθω.
40Se houver entre vocês homens qualificados para serem inscritos em nossa corte, que sejam inscritos. Haja paz entre nós.”
40Καὶ εἴ τινες ἐπιτήδειοι ὑμῶν γραφῆναι εἰς τοὺς περὶ ἡμᾶς, ἐγγραφέσθωσαν, καὶ γινέσθω ἀναμέσον ἡμῶν εἰρήνη.
41No ano cento e setenta, o jugo dos gentios foi retirado de Israel.
41Ἔτους ἑβδομηκοστοῦ καὶ ἑκατοστοῦ ᾔρθη ὁ ζυγὸς τῶν ἐθνῶν ἀπὸ τοῦ Ἰσραήλ.
42O povo começou a escrever em seus documentos e contratos: “No primeiro ano de Simão, o grande sumo sacerdote, comandante e líder dos judeus.”
42Καὶ ἤρξατο ὁ λαὸς Ἰσραὴλ γράφειν ἐν ταῖς συγγραφαῖς καὶ συναλλάγμασιν, ἔτους πρώτου ἐπὶ Σίμωνος ἀρχιερέως μεγάλου καὶ στρατηγοῦ καὶ ἡγουμένου Ἰουδαίων.
43Naqueles dias, Simão acampou contra Gazara e a cercou com tropas. Construiu uma torre de cerco, aproximou-a da cidade, golpeou uma torre e a tomou.
43Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις παρενέβαλε Σίμων ἐπὶ Γάζαν, καὶ ἐκύκλωσεν αὐτὴν παρεμβολαῖς, καὶ ἐποίησεν ἑλεπόλεις καὶ προσήγαγε τῇ πόλει, καὶ ἐπάταξε πύργον ἕνα καὶ κατελάβετο.
44Os homens que estavam na torre de cerco saltaram para dentro da cidade, e houve grande tumulto ali.
44Καὶ ἐξήλλοντο οἱ ἐν τῇ ἑλεπόλει εἰς τὴν πόλιν, καὶ ἐγένετο κίνημα μέγα ἐν τῇ πόλει.
45Os habitantes da cidade rasgaram as roupas, subiram aos muros com suas esposas e seus filhos e clamaram em alta voz, pedindo que Simão lhes estendesse a mão direita.
45Καὶ ἀνέβησαν οἱ ἐν τῇ πόλει σὺν ταῖς γυναιξὶ καὶ τοῖς τέκνοις ἐπὶ τὸ τεῖχος διεῤῥηχότες τὰ ἱμάτια αὐτῶν, καὶ ἐβόησαν φωνῇ μεγάλῃ ἀξιοῦντες Σίμωνα δεξιὰς αὐτοῖς δοῦναι,
46Disseram: “Não nos trate segundo nossas maldades, mas segundo sua misericórdia.”
46καὶ εἶπον, μὴ ἡμῖν χρήσῃ κατὰ τὰς πονηρίας ἡμῶν, ἀλλὰ κατὰ τὸ ἔλεός σου.
47Simão reconciliou-se com eles e não lutou mais contra eles. Expulsou-os da cidade, purificou as casas onde estavam os ídolos e depois entrou na cidade com cânticos e louvores.
47Καὶ συνελύθη Σίμων αὐτοῖς, καὶ οὐκ ἐπολέμησεν αὐτούς· καὶ ἐξέβαλεν αὐτοὺς ἐκ τῆς πόλεως, καὶ ἐκαθάρισε τὰς οἰκίας ἐν αἷς ἦν τὰ εἴδωλα, καὶ οὕτως εἰσῆλθεν εἰς αὐτὴς ὑμνῶν καὶ εὐλογῶν.
48Removeu dela toda impureza, colocou ali homens que guardavam a Lei, fortaleceu-a mais do que antes e construiu para si uma residência nela.
48Καὶ ἐξέβαλεν ἐξ αὐτῆς πᾶσαν ἀκαθαρσίαν, καὶ κατῴκισεν ἐκεῖ ἄνδρας οἵτινες τὸν νόμον ποιοῦσι, καὶ προσωχύρωσεν αὐτὴν, καὶ ᾠκοδόμησεν ἑαυτῷ ἑν αὐτῇ οἴκησιν.
49Os homens da cidadela em Jerusalém estavam impedidos de sair, de entrar na região e de comprar e vender. Por isso sofreram grande fome, e muitos deles morreram.
49Οἱ δὲ ἐκ τῆς ἄκρας ἐν Ἱερουσαλὴμ ἐκωλύοντο ἐκπορεύεσθαι καὶ εἰσπορεύεσθαι εἰς τὴν χώραν, καὶ ἀγοράζειν καὶ πωλεῖν, καὶ ἐπείνασαν σφόδρα, καὶ ἀπώλοντο ἐξ αὐτῶν ἱκανοὶ τῇ λιμῷ.
50Então clamaram a Simão para que lhes estendesse a mão direita, e ele concordou. Expulsou-os dali e purificou a cidadela de suas contaminações.
50Καὶ ἐβόησαν πρὸς Σίμωνα δεξιὰς λαβεῖν, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς, καὶ ἐξέβαλεν αὐτοὺς ἐκεῖθεν, καὶ ἐκαθάρισε τὴν ἄκραν ἀπὸ τῶν μιασμάτων.
51Entrou nela no vigésimo terceiro dia do segundo mês, no ano cento e setenta e um, com louvores e ramos de palmeira, harpas, címbalos, instrumentos de cordas, hinos e cânticos, porque um grande inimigo havia sido destruído em Israel.
51Καὶ εἰσῆλθεν εἰς αὐτὴν τῇ τρίτῃ καὶ εἰκάδι τοῦ δευτέρου μηνὸς ἔτους ἑνὸς καὶ ἑβδομηκοστοῦ καὶ ἑκατοστοῦ μετὰ αἰνέσεως καὶ βαΐων, καὶ ἐν κινύραις, καὶ ἐν κυμβάλοις, καὶ ἐν νάβλαις, καὶ ἐν ὕμνοις, καὶ ἐν ᾠδαῖς, ὅτι συνετρίβη ἐχθρὸς μέγας ἐξ Ἰσραήλ.
52Simão determinou que aquele dia fosse celebrado todos os anos com alegria. Fortificou a colina do templo que ficava junto à cidadela, tornando-a mais forte do que antes, e passou a morar ali com seus homens.
52Καὶ ἔστησε κατʼ ἐνιαυτὸν τοῦ ἄγειν τὴν ἡμέραν ταύτην μετʼ εὐφροσύνης· καὶ προσωχύρωσε τὸ ὄρος τοῦ ἱεροῦ τὸ παρὰ τὴν ἄκραν, καὶ ᾤκει ἐκεῖ αὐτὸς καὶ οἱ παρʼ αὐτοῦ.
53Simão viu que João, seu filho, já era homem. Por isso o nomeou comandante de todas as suas tropas, e João passou a morar em Gazara.
53Καὶ εἶδε Σίμων τὸν Ἰωάννην υἱὸν αὐτοῦ, ὅτι ἀνήρ ἐστι, καὶ ἔθετο αὐτὸν ἡγούμενον τῶν δυνάμεων πασῶν, καὶ ᾤκει ἐν Γαζάροις.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.