Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
1O rei Antíoco percorria as regiões do norte e ouviu dizer que em Elimaida, na Pérsia, havia uma cidade famosa por suas riquezas, sua prata e seu ouro,
1Καὶ ὁ βασιλεὺς Ἀντίοχος διεπορεύετο τὰς ἐνάνω χώρας, καὶ ἤκουσεν ὅτι ἐστὶν Ἐλυμαῒς ἐν τῇ Περσίδι πόλις ἔνδοξος πλούτῳ, ἀργυρίῳ τε καὶ χρυσίῳ,
2e que o templo que havia ali era extremamente rico, contendo escudos de ouro, couraças e armas que Alexandre, filho de Filipe, o rei macedônio que primeiro reinou entre os gregos, havia deixado ali.
2καὶ τὸ ἱερὸν τὸ ἐν αὐτῇ πλούσιον σφόδρα, καὶ ἐκεῖ καλύμματα χρυσᾶ, καὶ θώρακες, καὶ ὅπλα ἃ κατέλιπεν ἐκεῖ Ἀλέξανδρος ὁ Φιλίππου, βασιλεὺς ὁ Μακεδὼν, ὃς ἐβασίλευσε πρῶτος ἐν τοῖς Ἕλλησι.
3Então ele foi e tentou tomar a cidade e saqueá-la, mas não conseguiu, porque seu plano se tornou conhecido pelos habitantes da cidade.
3Καὶ ἦλθε καὶ ἐζήτει καταλαβέσθαι τὴν πόλιν, καὶ προνομεῦσαι αὐτὴν, καὶ οὐκ ἠδυνάσθη, ὅτι ἐγνώσθη ὁ λόγος τοῖς ἐκ τῆς πόλεως.
4Eles se levantaram contra ele em batalha. Ele fugiu e voltou para a Babilônia profundamente decepcionado.
4Καὶ ἀνέστησαν αὐτῷ εἰς πόλεμον, καὶ ἔφυγε καὶ ἀπῇρεν ἐκεῖθεν μετὰ λύπης μεγάλης, ἀποστρέψαι εἰς Βαβυλῶνα.
5Então alguém chegou à Pérsia trazendo-lhe a notícia de que os exércitos enviados contra a terra de Judá haviam sido postos em fuga,
5Καὶ ἦλθεν ἀπαγγέλλων τις αὐτῷ εἰς τὴν Περσίδα, ὅτι τετρόπωνται αἱ παρεμβολαὶ αἱ πορευθεῖσαι εἰς γῆν Ἰούδα.
6e que Lísias, que havia ido primeiro com um poderoso exército, fora derrotado diante deles, enquanto os judeus se haviam fortalecido com armas, tropas e abundantes despojos tomados dos exércitos que haviam destruído;
6Καὶ ἐπορεύθη Λυσίας δυνάμει ἰσχυρᾷ ἐν πρώτοις, καὶ ἀνετράπη ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, καὶ ἐπίσχυσαν ὅπλοις καὶ δυνάμει καὶ σκύλοις πολλοῖς οἷς ἔλαβον ἀπὸ τῶν παρεμβολῶν ὧν ἐξέκοψαν.
7e que eles haviam derrubado a abominação que ele havia construído sobre o altar em Jerusalém, cercado o santuário com altos muros como antes e também fortificado Betsur, sua cidade.
7Καὶ καθεῖλον τὸ βδέλυγμα ὃ ᾠκοδόμησεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ ἐν Ἱερουσαλὴμ, καὶ τὸ ἁγίασμα καθὼς τὸ πρότερον ἐκύκλωσαν τείχεσιν ὑψηλοῖς, καὶ τὴν Βαιθσούραν πόλιν αὐτοῦ.
8Quando o rei ouviu essas notícias, ficou espantado e profundamente abalado. Deitou-se em sua cama e adoeceu de tristeza, porque as coisas não haviam acontecido como ele esperava.
8Καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς τοὺς λόγους τούτους, ἐθαμβήθη καὶ ἐσαλεύθη σφόδρα· καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν κοίτην, καὶ ἐνέπεσεν εἰς ἀῤῥωστίαν ἀπὸ τῆς λύπης, ὅτι οὐκ ἐγένετο αὐτῷ καθὼς ἐνεθυμεῖτο.
9Permaneceu ali muitos dias, pois uma grande tristeza continuava a dominá-lo, e percebeu que morreria.
9Καὶ ἦν ἐκεῖ ἡμέρας πλείους, ὅτι ἀνεκαινίσθη ἐπʼ αὐτὸν λύπη μεγάλη, καὶ ἐλογίσατο ὅτι ἀποθνήσκει.
10Chamou todos os seus amigos e lhes disse: “O sono fugiu de meus olhos, e meu coração desfalece por causa da preocupação.
10Καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς φίλους αὐτοῦ, καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς, ἀφίσταται ὁ ὕπνος ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν μου, καὶ συμπέπτωκα τῇ καρδίᾳ ἀπὸ τῆς μερίμνης.
11Eu disse em meu coração: ‘A que sofrimento cheguei! Em que grande mar de aflição me encontro agora! Pois eu era bondoso e amado quando estava no poder.’
11Καὶ εἶπα τῇ καρδίᾳ μου, ἕως τίνος θλίψεως ἦλθον καὶ κλύδωνος μεγάλου, ἐν ᾧ νῦν εἰμι; ὅτι χρηστὸς καὶ ἀγαπώμενος ἤμην ἐν τῇ ἐξουσίᾳ μου.
12Agora, porém, lembro-me dos males que pratiquei em Jerusalém, de como tomei todos os utensílios de prata e ouro que havia ali e mandei destruir sem motivo os habitantes de Judá.
12Νῦν δὲ μιμνήσκομαι τῶν κακῶν ὧν ἐποίησα ἐν Ἱερουσαλὴμ, καὶ ἔλαβον πάντα τὰ σκεύη τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυγᾶ τὰ ἐν αὐτῇ, καὶ ἐξαπέστειλα ἐξᾶραι τοὺς κατοικοῦντας Ἰούδα διακενῆς.
13Percebo que foi por causa dessas coisas que estes males vieram sobre mim. Eis que estou morrendo de grande tristeza numa terra estrangeira.”
13Ἔγνων οὖν ὅτι χάριν τούτων εὗρόν με τὰ κακὰ ταῦτα· καὶ ἰδοὺ ἀπόλλυμαι λύπῃ μεγάλῃ ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ.
14Então chamou Filipe, um de seus amigos, e o colocou sobre todo o seu reino.
14Καὶ ἐκάλεσε Φίλιππον ἕνα τῶν φίλων αὐτοῦ, καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐπὶ πάσης τῆς βασιλείας αὐτοῦ.
15Entregou-lhe a coroa, o manto e o anel de sinete, para que cuidasse de Antíoco, seu filho, o criasse e o preparasse para ser rei.
15Καὶ ἔδωκεν αὐτῷ τὸ διάδημα καὶ τὴν στολὴν αὐτοῦ καὶ τὸν δακτύλιον, τοῦ ἀγαγεῖν Ἀντίοχον τὸν υἱὸν αὐτοῦ, καὶ ἐκθρέψαι αὐτὸν τοῦ βασιλεύειν.
16O rei Antíoco morreu ali no ano cento e quarenta e nove.
16Καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ Ἀντίοχος ὁ βασιλεὺς ἔτους ἐννάτου καὶ τεσσαρακοστοῦ καὶ ἑκατοστοῦ.
17Quando Lísias soube que o rei havia morrido, estabeleceu como rei Antíoco, seu filho, a quem criara desde pequeno, e deu-lhe o nome de Eupátor.
17Καὶ ἐπέγνω Λυσίας ὅτι τέθνηκεν ὁ βασιλεύς, καὶ κατέστησε βασιλεύειν Ἀντίοχον τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἀντʼ αὐτοῦ, ὃν ἐξέθρεψε νεώτερον, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Εὐπάτορα.
18Os que estavam na cidadela continuavam cercando Israel ao redor do santuário, procurando sempre fazer-lhes mal e fortalecer os gentios.
18Καὶ οἱ ἐκ τῆς ἄκρας ἦσαν συγκλείοντες τὸν Ἰσραὴλ κύκλῳ τῶν ἁγίων, καὶ ζητοῦντες τὰ κακὰ διʼ ὅλου, καὶ στήριγμα τοῖς ἔθνεσι
19Judas decidiu destruí-los e convocou todo o povo para sitiá-los.
19Καὶ ἐλογίσατο Ἰούδας ἐξᾶραι αὐτούς· καὶ ἐξεκκλησίασε πάντα τὸν λαὸν τοῦ περικαθίσαι ἐπʼ αὐτοὺς.
20Eles se reuniram e os sitiaram no ano cento e cinquenta. Judas construiu rampas de ataque e máquinas de guerra.
20Καὶ συνήχθησαν ἅμα, καὶ περιεκάθισαν ἐπʼ αὐτοὺς ἔτους πεντηκοστοῦ καὶ ἑκατοστοῦ, καὶ ἐποίησεν ἐπʼ αὐτοὺς βελοστάσεις καὶ μηχανάς.
21Alguns dos que estavam cercados conseguiram sair, e alguns dos ímpios de Israel se juntaram a eles.
21Καὶ ἐξῆλθον ἐξ αὐτῶν ἐκ τοῦ συγκλεισμοῦ, καὶ ἐκολλήθησαν αὐτοῖς τινὲς τῶν ἀσεβῶν ἐξ Ἰσραήλ,
22Foram ao rei e disseram: “Até quando deixará de executar o julgamento e de vingar nossos irmãos?
22καὶ ἐπορεύθησαν πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ εἶπον, ἕως πότε οὐ ποιήσῃ κρίσιν, καὶ ἐκδικήσεις τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν;
23Nós estávamos dispostos a servir seu pai, viver conforme suas palavras e obedecer às suas ordens.
23Ἡμεῖς εὐδοκοῦμεν δουλεύειν τῷ πατρί σου, καὶ πορεύεσθαι τοῖς ὑπʼ αὐτοῦ λεγομένοις, καὶ κατακολουθεῖν τοῖς προστάγμασιν αὐτοῦ.
24Por causa disso, os filhos de nosso povo sitiaram a cidadela e se afastaram de nós. Todos os que conseguiram capturar dentre nós, mataram, e saquearam nossas propriedades.
24Καὶ περικάθηνται εἰς τὴν ἄκραν υἱοὶ τοῦ λαοῦ ἡμῶν, χάριν τούτου καὶ ἀλλοτριοῦνται ἀφʼ ἡμῶν· πλὴν ὅσοι εὑρίσκοντο ἀφʼ ἡμῶν ἐθανατοῦντο, καὶ αἱ κληρονομίαι ἡμῶν διηρπάζοντο.
25Eles não estenderam a mão somente contra nós, mas também contra todas as suas fronteiras.
25Καὶ οὐκ ἐφʼ ἡμᾶς μόνον ἐξέτειναν χεῖρα, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πάντα τὰ ὅρια αὐτῶν.
26Eis que hoje estão acampados contra a cidadela em Jerusalém para tomá-la. Também fortificaram o santuário e Betsur.
26Καὶ ἰδοὺ παρεμβεβλήκασι σήμερον ἐπὶ τὴν ἄκραν ἐν Ἱερουσαλὴμ, τοῦ καταλαβέσθαι αὐτὴν, καὶ τὸ ἁγίασμα, καὶ τὴν Βαιθσούραν ὠχύρωσαν.
27Se você não os impedir rapidamente, farão coisas ainda maiores do que estas, e você não conseguirá controlá-los.”
27Καὶ ἐὰν μὴ προκαταλάβῃ αὐτοὺς διατάχους, μείζονα τούτων ποιήσουσι, καὶ οὐ δυνήσῃ τοῦ κατασχεῖν αὐτῶν.
28Quando o rei ouviu isso, ficou irado e reuniu todos os seus amigos, os comandantes de seu exército e os responsáveis pela cavalaria.
28Καὶ ὠργίσθη ὁ βασιλεὺς ὅτε ἤκουσε, καὶ συνήγαγε πάντας τοὺς φίλους αὐτοῦ, καὶ τοὺς ἄρχοντας τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, καὶ τοὺς ἐπὶ τῶν ἡνιῶν.
29Grupos de mercenários vieram até ele de outros reinos e das ilhas do mar.
29Καὶ ἀπὸ βασιλειῶν ἑτέρων καὶ ἀπὸ νήσων θαλασσῶν ἦλθον πρὸς αὐτὸν δυνάμεις μισθωταί.
30Suas forças totalizavam cem mil soldados de infantaria, vinte mil cavaleiros e trinta e dois elefantes treinados para a guerra.
30Καὶ ἦν ὁ ἀριθμὸς τῶν δυνάμεων αὐτοῦ ἑκατὸν χιλιάδες τῶν πεζῶν, καὶ εἴκοσι χιλιάδες ἵππων, καὶ ἐλέφαντες δύο καὶ τριάκοντα εἰδότες πόλεμον.
31Eles atravessaram a Idumeia, acamparam contra Betsur e lutaram contra ela durante muitos dias, construindo máquinas de guerra. Os judeus saíam, queimavam as máquinas e lutavam corajosamente.
31Καὶ ἤλθοσαν διὰ τῆς Ἰδουμαίας, καὶ παρενεβάλοσαν ἐπὶ Βαιθσούραν, καὶ ἐπολέμησαν ἡμέρας πολλὰς, καὶ ἐποίησαν μηχανάς· καὶ ἐξῆλθον, καὶ ἐνεπύρισαν αὐτὰς ἐν πυρὶ, καὶ ἐπολέμησαν ἀνδρωδῶς.
32Judas deixou a cidadela e acampou em Bete-Zacarias, perto do acampamento do rei.
32Καὶ ἀπῇρεν Ἰούδας ἀπὸ τῆς ἄκρας, καὶ παρενέβαλεν εἰς Βαιθζαχαρία ἀπέναντι τῆς παρεμβολῆς τοῦ βασιλέως.
33O rei levantou-se cedo pela manhã e fez seu exército marchar rapidamente pela estrada de Bete-Zacarias. Suas tropas se prepararam para a batalha e tocaram as trombetas.
33Καὶ ὤρθρισεν ὁ βασιλεὺς τοπρωῒ, καὶ ἀπῇρε τὴν παρεμβολὴν ἐν ὁρμήματι αὐτῆς κατὰ τὴν ὁδὸν Βαιθζαχαρία, καὶ διεσκευάσθησαν αἱ δυνάμεις εἰς τὸν πόλεμον, καὶ ἐσάλπισαν ταῖς σάλπιγξι.
34Deram aos elefantes suco de uvas e de amoras para estimulá-los para a batalha.
34Καὶ τοῖς ἐλέφασιν ἔδειξαν αἷμα σταφυλῆς καὶ μόρων, τοῦ παραστῆσαι αὐτοὺς εἰς τὸν πόλεμον.
35Distribuíram os animais entre as falanges. Ao lado de cada elefante colocaram mil homens armados com cotas de malha e capacetes de bronze na cabeça, e quinhentos cavaleiros escolhidos foram designados para cada elefante.
35Καὶ διεῖλον τὰ θηρία εἰς τὰς φάλαγγας, καὶ παρέστησαν ἑκάστῳ ἐλέφαντι χιλίους ἄνδρας τεθωρακισμένους ἐν ἁλυσιδωτοῖς, καὶ περικεφαλαῖαι χαλκαῖ ἐπὶ τῶν κεφαλῶν αὐτῶν, καὶ πεντακόσιοι ἵπποι διατεταγμένοι ἑκάστῳ θηρίῳ ἐκλελεγμένοι.
36Esses cavaleiros estavam preparados de antemão onde quer que estivesse o elefante; para onde o elefante fosse, eles iam com ele e não o abandonavam.
36Οὗτοι πρὸ καιροῦ, οὗ ἐὰν ἦν τὸ θηρίον, ἦσαν, καὶ οὗ ἐὰν ἐπορεύετο, ἐπορεύοντο ἅμα, οὐκ ἀφίσταντο ἀπʼ αὐτοῦ.
37Sobre cada elefante havia uma forte torre de madeira coberta, presa ao animal por arreios resistentes. Em cada torre estavam quatro homens valentes que lutavam dali, além do condutor indiano.
37Καὶ πύργοι ξύλινοι ἐπʼ αὐτοὺς ὀχυροὶ σκεπαζόμενοι ἐφʼ ἑκάστου θηρίου, ἐζωσμένοι ἐπʼ αὐτοῦ μηχαναῖς· καὶ ἐφʼ ἑκάστου ἄνδρες δυνάμεως δύο καὶ τριάκοντα οἱ πολεμοῦντες ἐπʼ αὐτοῖς, καὶ ὁ Ἰνδὸς αὐτοῦ.
38O restante da cavalaria foi colocado de um lado e do outro, nas duas alas do exército, causando terror ao inimigo e protegido pelas falanges.
38Καὶ τὴν ἐπίλοιπον ἵππον ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἔστησαν ἐπὶ τὰ δύο μέρη τῆς παρεμβολῆς, κατασείοντες καὶ καταφρασσόμενοι ἐν ταῖς φάραγξιν.
39Quando o sol brilhou sobre os escudos de ouro e bronze, as montanhas resplandeceram e brilharam como tochas acesas.
39Ὡς δὲ ἔστιλβεν ὁ ἥλιος ἐπὶ τὰς χρυσᾶς καὶ χαλκᾶς ἀσπίδας, ἔστιλβε τὰ ὄρη ἀπʼ αὐτῶν, καὶ κατηύγαζεν ὡς λαμπάδες πυρός.
40Parte do exército do rei se estendeu sobre as colinas mais altas e parte sobre o terreno mais baixo, avançando com firmeza e em ordem.
40Καὶ ἐξετάθη μέρος τι τῆς παρεμβολῆς τοῦ βασιλέως ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ ὄρη, καί τινες ἐπὶ ταπεινά· καὶ ἤρχοντο ἀσφαλῶς καὶ τεταγμένως.
41Todos os que ouviam o barulho da multidão, o som de sua marcha e o estrondo das armas tremiam, pois o exército era extremamente grande e poderoso.
41Καὶ ἐσαλεύοντο πάντες οἱ ἀκούοντες φωνῆς πλήθους αὐτῶν, καὶ ὁδοιπαρίας τοῦ πλήθους, καὶ συγκρουσμοῦ τῶν ὅπλων· ἦν γὰρ ἡ παρεμβολὴ μεγάλη σφόδρα καὶ ἰσχυρά.
42Judas e seu exército se aproximaram para a batalha, e seiscentos homens do exército do rei caíram.
42Καὶ ἤγγισεν Ἰούδας καὶ ἡ παρεμβολὴ αὐτοῦ εἰς παράταξιν· καὶ ἔπεσον ἀπὸ τῆς παρεμβολῆς τοῦ βασιλέως ἑξακόσιοι ἄνδρες.
43Eleazar, chamado Avarã, viu um dos animais protegido com couraças reais. Ele era mais alto do que todos os outros animais, e parecia que o rei estava montado sobre ele.
43Καὶ εἶδεν Ἐλεάζαρ ὁ Σαυαρὰν ἓν τῶν θηρίων τεθωρακισμένον θώρακι βασιλικῷ, καὶ ἦν ὑπεράγον πάντα τὰ θηρία, καὶ ὤφθη ὅτι ἐν αὐτῷ ἐστιν ὁ βασιλεύς.
44Ele entregou sua vida para salvar seu povo e conquistar para si um nome eterno.
44Καὶ ἔδωκεν ἑαυτὸν τοῦ σῶσαι τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ περιποιῆσαι ἑαυτῷ ὄνομα αἰώνιον.
45Correu corajosamente contra o elefante, entrando no meio da falange, e matava à direita e à esquerda, enquanto os inimigos se afastavam dele por ambos os lados.
45Καὶ ἐπέδραμεν αὐτῷ θράσει εἰς μέσον τῆς φάλαγγος, καὶ ἐθανάτου δεξιὰ καὶ εὐώνυμα καὶ ἐσχίζοντο ἀπʼ αὐτοῦ ἔνθα καὶ ἔνθα.
46Ele se colocou debaixo do elefante, golpeou-o por baixo e o matou. O elefante caiu sobre ele, e Eleazar morreu ali.
46Καὶ εἰσέδυ ὑπὸ τὸν ἐλέφαντα, καὶ ὑπέθηκεν αὐτῷ, καὶ ἀνεῖλεν αὐτὸν, καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν ἐπάνω αὐτοῦ, καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ.
47Quando viram a força do reino e o ataque feroz do exército, recuaram diante deles.
47Καὶ ἴδον τὴν ἰσχὺν τῆς βασιλείας καὶ τὸ ὅρμημα τῶν δυνάμεων, καὶ ἐξέκλιναν ἀπʼ αὐτῶν.
48Os soldados do exército do rei subiram contra Jerusalém para enfrentá-los, e o rei acampou em direção à Judeia e ao monte Sião.
48Οἱ δὲ ἐκ τῆς παρεμβολῆς τοῦ βασιλέως ἀνέβαινον εἰς συνάντησιν αὐτῶν εἰς Ἱερουσαλήμ· καὶ παρενέβαλεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν Ἰουδαίαν καὶ εἰς τὸ ὄρος Σιὼν,
49Fez paz com o povo de Betsur. Eles saíram da cidade porque não tinham alimento para suportar o cerco, pois era um ano sabático para a terra.
49καὶ ἐποίησεν εἰρήνην μετὰ τῶν ἐκ Βαιθσούρων· καὶ ἐξῆλθον ἐκ τῆς πόλεως, ὅτι οὐκ ἦν αὐτοῖς ἐκεῖ διατροφὴ τοῦ συγκεκλεῖσθαι ἐν αὐτῇ, ὅτι σάββατον ἦν τῇ γῇ.
50O rei tomou Betsur e colocou ali uma guarnição para guardá-la.
50Καὶ κατελάβετο βασιλεὺς τὴν Βαιθσούραν, καὶ ἀπέταξεν ἐκεῖ φρουρὰν τηρεῖν αὐτὴν,
51Acampou contra o santuário durante muitos dias e colocou ali rampas, máquinas de guerra, equipamentos para lançar fogo e pedras, armas para lançar dardos e fundas.
51καὶ παρενέβαλεν ἐπὶ τὸ ἁγίασμα ἡμέρας πολλὰς, καὶ ἔστησεν ἐκεῖ βελοστάσεις καὶ μηχανὰς καὶ πυρόβολα καὶ λιθόβολα καὶ σκορπίδια εἰς τὸ βάλλεσθαι βέλη, καὶ σφενδόνας.
52Os judeus também fizeram máquinas de guerra para enfrentar as máquinas deles e lutaram durante muitos dias.
52Καὶ ἐποίησαν καὶ αὐτοὶ μηχανὰς πρὸς τὰς μηχανὰς αὐτῶν, καὶ ἐπολέμησαν ἡμέρας πολλάς.
53Mas não havia alimento no santuário, porque era o sétimo ano, e os que haviam fugido dos gentios para buscar segurança na Judeia tinham consumido o restante das provisões.
53Βρώματα δὲ οὐκ ἦν ἐν τοῖς ἀγγείοις, διὰ τὸ ἕβδομον ἔτος εἶναι, καὶ οἱ ἀνασωζόμενοι εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἀπὸ τῶν ἐθνῶν κατέφαγον τὸ ὑπόλειμμα τῆς παραθέσεως.
54Restaram poucas pessoas no santuário, porque a fome prevaleceu contra elas, e se dispersaram, cada um para seu próprio lugar.
54Καὶ ὑπελείφθησαν ἐν τοῖς ἁγίοις ἄνδρες ὀλίγοι, ὅτι κατεκράτησεν αὐτῶν ὁ λιμός· καὶ ἐσκορπίσθησαν ἕκαστος εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.
55Lísias soube que Filipe, a quem o rei Antíoco, ainda em vida, havia encarregado de criar seu filho Antíoco para ser rei,
55Καὶ ἤκουσε Λυσίας, ὅτι Φίλιππος, ὃν κατέστησεν ὁ βασιλεὺς Ἀντίοχος ἔτι ζῶν, ἐκθρέψαι Ἀντίοχον τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸ βασιλεῦσαι αὐτὸν,
56havia voltado da Pérsia e da Média, acompanhado das tropas que tinham ido com o rei, e procurava tomar o controle do governo.
56ἀπέστρεψεν ἀπὸ τῆς Περσίδος καὶ Μηδείας, καὶ αἱ δυνάμεις αἱ πορευθεῖσαι τοῦ βασιλέως μετʼ αὐτοῦ, καὶ ὅτι ζητεῖ παραλαβεῖν τὰ πράγματα.
57Lísias se apressou e deu ordem de partir. Disse ao rei, aos comandantes do exército e aos homens: “Estamos ficando mais fracos a cada dia, nossas provisões são poucas, o lugar que sitiamos é forte, e os assuntos do reino exigem nossa atenção.
57Καὶ κατέσπευσε τοῦ ἀπελθεῖν, καὶ εἰπεῖν πρὸς τὸν βασιλέα καὶ τοὺς ἡγεμόνας τῆς δυνάμεως καὶ τοὺς ἄνδρας, ἐκλείπομεν καθʼ ἡμέραν, καὶ ἡ τροφὴ ἡμῖν ὀλίγη, καὶ ὁ τόπος οὗ παρεμβάλλομεν ἐστιν ὀχυρὸς, καὶ ἐπίκειται ἡμῖν τὰ τῆς βασιλείας.
58Agora, portanto, façamos um acordo com esses homens e estabeleçamos paz com eles e com toda a sua nação.
58Νῦν οὖν δῶμεν δεξιὰν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις, καὶ ποιήσωμεν μετʼ αὐτῶν εἰρήνην καὶ μετὰ παντὸς ἔθνους αὐτῶν,
59Façamos uma aliança que lhes permita viver segundo suas próprias leis, como antes; pois foi por causa das leis que abolimos que eles ficaram irados e fizeram todas essas coisas.”
59καὶ στήσωμεν αὐτοῖς τοῦ πορεύεσθαι τοῖς νομίμοις αὐτῶν, ὡς τοπρότερον· χάριν γὰρ τῶν νομίμων αὐτῶν ὧν διεσκεδάσαμεν, ὠργίσθησαν, καὶ ἐποίησαν ταῦτα πάντα.
60A proposta agradou ao rei e aos príncipes. Ele lhes enviou uma oferta de paz, e eles a aceitaram.
60Καὶ ἤρεσεν ὁ λόγος ἐναντίον τοῦ βασιλέως καὶ τῶν ἀρχόντων, καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς εἰρηνεῦσαι, καὶ ἐπεδέξαντο.
61O rei e os príncipes juraram diante deles. Sob essas condições, os judeus saíram da fortaleza.
61Καὶ ὤμοσεν αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ ἄρχοντες· ἐπὶ τούτοις ἐξῆλθον ἐκ τοῦ ὀχυρώματος.
62Então o rei entrou no monte Sião. Viu a força do lugar, quebrou o juramento que havia feito e ordenou que derrubassem todo o muro ao redor.
62Καὶ εἰσῆλθεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ ὄρος Σιὼν, καὶ εἶδε τὸ ὀχύρωμα τοῦ τόπου· καὶ ἠθέτησε τὸν ὁρκισμὸν ὃν ὤμοσε, καὶ ἐνετείλατο καθελεῖν τὸ τεῖχος κυκλόθεν.
63Depois partiu apressadamente e voltou para Antioquia, onde encontrou Filipe dominando a cidade. Lutou contra ele e tomou a cidade pela força.
63Καὶ ἀπῇρε κατὰ σπουδὴν, καὶ ἀπέστρεψεν εἰς Ἀντιόχειαν, καὶ εὗρε Φίλιππον κυριεύοντα τῆς πόλεως, καὶ ἐπολέμησε πρὸς αὐτὸν, καὶ κατελάβετο τὴν πόλιν βίᾳ.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.