Men Korint I 13
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Reina-Valera 1909
1MA i aja lokaia en aramaj akan o tounlan kan, ap jota limpok, nan i rajon nil en mata mal de nil en jimpel.
1SI yo hablase lenguas humanas y angélicas, y no tengo caridad, vengo á ser como metal que resuena, ó címbalo que retiñe.
2O ma i aja deideikop o ereki me rir akan karoj, o tiak kan karoj, o nai dir en pojon, me itar on en kamokid wei nana kan, ap jota limpok nan jota meakot nai.
2Y si tuviese profecía, y entendiese todos los misterios y toda ciencia; y si tuviese toda la fe, de tal manera que traspasase los montes, y no tengo caridad, nada soy.
3O ma i pan kijakija wei ai dipijou karoj, pwen katunoleki me jamama kan, o ma i kida war ai, pwen karonala, ap jota limpok, nan jota katepa on ia.
3Y si repartiese toda mi hacienda para dar de comer á pobres , y si entregase mi cuerpo para ser quemado, y no tengo caridad, de nada me sirve.
4Limpok kin kanonama o kadek, limpok jota kin peirin limpok jota kin akmomo o jo kejej.
4La caridad es sufrida, es benigna; la caridad no tiene envidia, la caridad no hace sinrazón, no se ensancha;
5A jota kin aklemai, a jota kin roporop on pein i, a jo jerkailon, a jota kin depuk on en amen a jued.
5No es injuriosa, no busca lo suyo, no se irrita, no piensa el mal;
6A jota kin peren me japun, a a kin perenki me melel.
6No se huelga de la injusticia, mas se huelga de la verdad;
7A kin kak pa meakaroj, o kin pojon karoj, a kaporoporeki karoj, o lolin on meakaroj.
7Todo lo sufre, todo lo cree, todo lo espera, todo lo soporta.
8Limpok jota pan tukedi, a deideikop akan pan tukedi, o lokaia kan pan jola, o lolekon pan kunla.
8La caridad nunca deja de ser: mas las profecías se han de acabar, y cesarán las lenguas, y la ciencia ha de ser quitada;
9Pwe kitail me er pali ta, o kokop pali ta.
9Porque en parte conocemos, y en parte profetizamos;
10A lao kaunjokala, me pali ta pan momela.
10Mas cuando venga lo que es perfecto, entonces lo que es en parte será quitado.
11Ni ai jeri i kin lokaia dueta jeri amen o i lamelame dueta jeri amen, o kajaui dueta jeri amen, a i lao wiala ol amen, i muei jan tau en jeri.
11Cuando yo era niño, hablaba como niño, pensaba como niño, juzgaba como niño; mas cuando ya fuí hombre hecho, dejé lo que era de niño.
12Pwe anjau wet kitail kin ireron nan klaj edied eu, a mur a pan janjal mau. Anjau wet i ekij lolekonlar, a mur i pan aja duen a aja ia.
12Ahora vemos por espejo, en obscuridad; mas entonces veremos cara á cara: ahora conozco en parte; mas entonces conoceré como soy conocido.
13Ari jon jilu pukat: Pojon, kaporopor o limpok pan mimieta, a me lapalap re ’rail limpok.
13Y ahora permanecen la fe, la esperanza, y la caridad, estas tres: empero la mayor de ellas es la caridad.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.