متّی 10
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1و دوازده شاگرد خود را طلبیده، ایشان را بر ارواح پلید قدرت داد که آنها رابیرون کنند و هر بیماری و رنجی را شفا دهند.
1Anih loe kami hatlai hnettonawk to angmah khaeah kawk moe, kasae taqawknawk haek thaihaih, ngannathaih hoi congca nathaihnawk hoisakthaihaih to a paek.
2ونامهای دوازده رسول این است: اول شمعون معروف به پطرس و برادرش اندریاس؛ یعقوب بن زبدی و برادرش یوحنا؛
2Patoeh ih kami hatlai hnettonawk ih ahmin loe; hmaloe koek ah, Piter, tiah kawk ih Simon hoi amnawk Andru; Zebedi capa Jakob hoi amnawk Johan;
3فیلپس و برتولما؛ توماو متای باجگیر؛ یعقوب بن حلفی و لبی معروف به تدی؛
3Philip hoi Bartholomu; Thomas hoi tamut congkung Mathai; Alfai capa Jokob hoi Lebbai, tiah kalah ahmin kaom Thadai;
4شمعون قانوی و یهودای اسخریوطی که او را تسلیم نمود.
4Kananite, tiah kawk ih Simon, Anih kaminawk ban ah paekkung, Juda Iskariot cae hae ni.
5این دوازده را عیسی فرستاده، بدیشان وصیت کرده، گفت: «از راه امتها مروید و دربلدی از سامریان داخل مشوید،
5Jesu mah hae kami hatlai hnettonawk patoeh moe, nihcae khaeah, Gentel kaminawk khaeah caeh o hmah, Samaritan kaminawk ih vangpui ah doeh akun o hmah:
6بلکه نزدگوسفندان گم شده اسرائیل بروید.
6toe tuu kanghmaa Israel imthung takohnawk khaeah caeh oh.
7و چون میروید، موعظه کرده، گویید که ملکوت آسمان نزدیک است.
7Na caeh o naah, van prae loe zoi boeh, tiah taphong oh.
8بیماران را شفا دهید، ابرصان راطاهر سازید، مردگان را زنده کنید، دیوها را بیرون نمایید. مفت یافتهاید، مفت بدهید.
8Nganna kaminawk to ngantui o sak ah, ngansae man kaminawk to ciim o sak ah loe, kadueh kaminawk to pathawk oh, taqawknawk to haek oh: azom ah na hnuk o ih hmuen to azom ah paek oh.
9طلا یا نقره یا مس در کمرهای خود ذخیره مکنید،
9Phoisa tabu thungah sui, sum kanglung hoi sum kamling phoisa to sin o hmah,
10و برای سفر، توشهدان یا دو پیراهن یا کفشها یا عصابرندارید، زیرا که مزدور مستحق خوراک خوداست.
10kholong na caeh o naah pasah, khukbuen hnetto, khokpanai hoi cunghet doeh sin o hmah: toksahkung loe a tok sakhaih atho to hnuk han krak.
11و در هر شهری یا قریهای که داخل شوید، بپرسید که در آنجا که لیاقت دارد؛ پس درآنجا بمانید تا بیرون روید.
11Vangpui ah maw, to tih ai boeh loe vangta ah maw, na kun o naah, na toemh o han koi im to pakrong oh; to ahmuen hoi na hloi o ai karoek to to im ah om o poe ah.
12و چون به خانهای درآیید، بر آن سلام نمایید؛
12Im maeto thungah na kun o naah, lok tapring oh.
13پس اگر خانه لایق باشد، سلام شما بر آن واقع خواهد شد و اگرنالایق بود، سلام شما به شما خواهد برگشت.
13To im ah oh han amcuk nahaeloe, na monghaih a nuiah om nasoe: toe amcuk ai nahaeloe, na monghaih to nangmah khaeah amlaem let nasoe.
14و هرکه شما را قبول نکند یا به سخن شماگوش ندهد، از آن خانه یا شهر بیرون شده، خاک پایهای خود را برافشانید.
14Mi kawbaktih doeh nang toemsak ai, na lok doeh tahngai ai nahaeloe, to im hoiah maw, to tih ai boeh loe to vangpui hoiah maw na tacawt o naah, na khok pong ih maiphu to takhoek oh.
15هرآینه به شمامی گویم که در روز جزا حالت زمین سدوم وغموره از آن شهر سهل تر خواهد بود.
15Loktang kang thuih o, lokcaekhaih niah to vangpui loe Sodom hoi Gomorrah vangpui pongah nung kue tih.
16هان، من شما را مانند گوسفندان در میان گرگان میفرستم؛ پس مثل مارها هوشیار و چون کبوتران ساده باشید.
16Khenah, tasuinawk salak ih tuu baktiah ni kang patoeh o: to pongah pahui baktiah palungha oh loe, pahuu baktiah acoe oh.
17اما از مردم برحذر باشید، زیرا که شما را به مجلسها تسلیم خواهند کرد ودر کنایس خود شما را تازیانه خواهند زد،
17Kaminawk khae hoiah acoe oh: to tih ai nahaeloe lokcaekhaih im ah na caeh o haih ueloe, angmacae ih Sineko ah na bop o moeng tih.
18ودر حضور حکام و سلاطین، شما را بخاطر من خواهند برد تا بر ایشان و بر امتها شهادتی شود.
18Kai pongah nihcae hoi Gentel kaminawk khaeah hnukung ah na oh o hanah, prae ukkungnawk hoi siangpahrangnawk khaeah na caeh o haih tih.
19اما چون شما را تسلیم کنند، اندیشه مکنید که چگونه یا چه بگویید زیرا در همان ساعت به شماعطا خواهد شد که چه باید گفت،
19Toe ang naeh o naah, nangcae mah kawbangmaw ka thuih o han, timaw ka thuih o han, tiah poek o hmah: to na atue thuem roe ah, na thuih o han ih lok to na paek tih.
20زیرا گوینده شما نیستید بلکه روح پدر شما، در شما گوینده است.
20Lokthuikung loe nangcae na ai ni, nangcae Ampa ih Muithla mah ni nangcae thungah lok to thuih.
21و برادر، برادر را و پدر، فرزند را به موت تسلیم خواهند کرد و فرزندان بر والدین خودبرخاسته، ایشان را به قتل خواهند رسانید؛
21Nawkamya mah nawkamya, ampa mah a caa to paduek hanah paek tih: a caanawk mah amno hoi ampa to misa ah suem ueloe, nihcae to paduek hanah sah o tih.
22و به جهت اسم من، جمیع مردم از شما نفرت خواهندکرد. لیکن هرکه تا به آخر صبر کند، نجات یابد.
22Kai pongah kaminawk boih mah na hnukma o tih: toe boeng khoek to pauep kami loe pahlonghaih to hnu tih.
23و وقتی که در یک شهر بر شما جفا کنند، به دیگری فرار کنید زیرا هرآینه به شما میگویم تاپسر انسان نیاید، از همه شهرهای اسرائیل نخواهید پرداخت.
23Ahmuen maeto ah na pacaekthlaek o nahaeloe, kalah ahmuen bangah caeh o taak ah: loktang kang thuih o, Kami Capa angzo ai karoek to Israel ih vangpuinawk to nam kae o boih mak ai.
24شاگرد از معلم خود افضل نیست و نه غلام از آقایش برتر.
24Ca amtuk kami loe patukkung ranui ah om ai, tamna doeh angmah ih angraeng ranui ah om ai.
25کافی است شاگرد را که چون استاد خویش گردد و غلام را که چون آقای خودشود. پس اگر صاحبخانه را بعلزبول خواندند، چقدر زیادتر اهل خانهاش را.
25Ca amtuk kami to patukkung baktiah oh moe, tamna doeh angraeng baktiah oh boeh loe khawt boeh. Im tawnkung to Beelzabub, tiah kawk o nahaeloe, anih imthung takoh ih kaminawk cae loe kawkruk maw kawk o tih?
26لهذا از ایشان مترسید زیرا چیزی مستور نیست که مکشوف نگردد و نه مجهولی که معلوم نشود.
26To pongah nihcae to zii o hmah: amtueng thai han ai ah kraeng ih hmuen tidoeh om ai; panoek thai han ai ah, hawk ih hmuen tidoeh om mak ai.
27آنچه درتاریکی به شما میگویم، در روشنایی بگویید، وآنچه در گوش شنوید بر بامها موعظه کنید.
27Khoving ah kang thuih o ih lok to, khodai ah thui oh: naa hoi na thaih o ih lok to imphu nuiah taphong oh.
28واز قاتلان جسم که قادر بر کشتن روح نیاند، بیم مکنید بلکه از او بترسید که قادر است بر هلاک کردن روح و جسم را نیز در جهنم.
28Takpum paduek thaih, hinghaih pakhra paduek thai ai kaminawk to zii o hmah: toe hinghaih pakhra hoi takpum hell thungah paduek thaih hmaek kami to zii oh.
29آیا دوگنجشک به یک فلس فروخته نمی شود؟ و حال آنکه یکی از آنها جز به حکم پدر شما به زمین نمی افتد.
29Paritca hnetto loe phoisa dip maeto hoiah zawh o na ai maw? Toe van ah kaom nangcae Ampa koehhaih baktih ai ah loe maeto doeh long ah krah mak ai.
30لیکن همه مویهای سر شما نیزشمرده شده است.
30Nangcae lu nui ih sam mataeng doeh kroek boih ah oh.
31پس ترسان مباشید زیراشما از گنجشکان بسیار افضل هستید.
31To pongah zii o hmah, nangcae loe paritcanawk pongah atho na oh o kue.
32پس هرکه مرا پیش مردم اقرار کند، من نیزدر حضور پدر خود که در آسمان است، او رااقرار خواهم کرد.
32To pongah mi kawbaktih doeh kaminawk hmaa ah kai angdoe haih kami loe, van ah kaom kam Pa hmaa ah anih to kang doet haih toeng han.
33اما هرکه مرا پیش مردم انکار نماید، من هم در حضور پدر خود که در آسمان است او را انکار خواهم نمود.
33Toe mi kawbaktih doeh kaminawk hmaa ah kai pahnawt kami loe, van ah kaom kam Pa hmaa ah anih to ka pahnawt toeng han.
34گمان مبرید که آمدهام تا سلامتی بر زمین بگذارم. نیامدهام تا سلامتی بگذارم بلکه شمشیر را.
34Kai loe angdaehhaih sin han ih ni long ah kang zoh, tiah poek o hmah: angdaehhaih sin hanah kang zo ai, sumsen sin han ih ni kang zoh.
35زیرا که آمدهام تا مرد را از پدر خود و دختر رااز مادر خویش و عروس را از مادر شوهرش جداسازم.
35Kai pongah kami mah ampa to misa ah suem tih, canu mah amno to misa ah suem ueloe, langah mah angmah ih amni to misa ah suem tih,
36و دشمنان شخص، اهل خانه او خواهندبود.
36a imthung ih kami a misa ah ohsak han ih ni kang zoh, tiah a naa.
37و هرکه پدر یا مادر را بیش از من دوست دارد؛ لایق من نباشد و هرکه پسر یا دختر را از من زیاده دوست دارد، لایق من نباشد.
37Kai pongah amno maw, ampa maw, palung kue kami loe kai ih kami ah oh han amcuk ai; a canu maw, a capa maw, kai pongah palung kue kami loe kai ih kami ah oh han amcuk ai.
38و هرکه صلیب خود را برنداشته، از عقب من نیاید، لایق من نباشد.
38Angmah ih thinglam to aput moe, ka hnukah bang ai kami loe, kai ih kami ah oh han amcuk ai.
39هرکه جان خود را دریابد، آن راهلاک سازد و هرکه جان خود را بخاطر من هلاک کرد، آن را خواهد دریافت.
39A hinghaih pakrong kami loe, pathlong ving tih: kai pongah a hinghaih pathlong ving kami loe hinghaih to hnu tih.
40هرکه شما را قبول کند، مرا قبول کرده و کسیکه مرا قبول کرده، فرستنده مرا قبول کرده باشد.
40Nangcae talawk kami loe kai talawk kami ah oh, kai talawk kami loe kai patoehkung talawk kami ah oh.
41و آنکه نبیای رابه اسم نبی پذیرد، اجرت نبی یابد و هرکه عادلی را به اسم عادلی پذیرفت، مزد عادل را خواهدیافت.
41Tahmaa ih ahmin hoiah tahmaa talawk kami loe, tahmaa ih tangqum to hnu tih; katoeng kami ih ahmin hoiah katoeng kami talawk kami loe, katoeng kami ih tangqum to hnu tih.
42و هرکه یکی از این صغار را کاسهای ازآب سرد محض نام شاگرد نوشاند، هرآینه به شمامی گویم اجر خودرا ضایع نخواهد ساخت.»
42Mi kawbaktih doeh tetta hae kaminawk thung ih maeto khaeah, hnukbang kami maeto ih ahmin hoiah tui angqai boengloeng maeto paek kami loe, loktang kang thuih o, angmah ih tangqum to sung mak ai, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.