متّی 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1«زنهار عدالت خود را پیش مردم به‌جامیاورید تا شما را ببینند و الا نزد پدر خودکه در آسمان است، اجری ندارید.
1Kaminawk mah hnuk hanah, kaminawk hmaa ah tahmenhaih hoi paek ih hmuen to sak han ai ah acoe oh: to tiah na sak o nahaeloe, van ah kaom nangcae ampa khae hoi tangqum na hnu o mak ai.
2پس چون صدقه دهی، پیش خود کرنا منواز چنانکه ریاکاران در کنایس و بازارها می‌کنند، تا نزد مردم اکرام یابند. هرآینه به شما می‌گویم اجر خود رایافته‌اند.
2To pongah tahmenhaih hoiah hmuen to na paek o naah, minawk mah pakoeh hanah, angsah thaih kaminawk mah, Sineko hoi lamkrung ah sak o ih baktih toengah, nangmah hma ah mongkah baktiah ueng hmah. Loktang kang thuih o, Nihcae loe angmacae ih tangqum to hnuk o boeh.
3بلکه تو چون صدقه دهی، دست چپ تو از آنچه دست راستت می‌کند مطلع نشود،
3Toe nangcae mah hmuen na paek o naah, na bantang ban mah sak ih hmuen to banqoi ban mah panoek hmah nasoe:
4تاصدقه تو در نهان باشد و پدر نهان بین تو، تو راآشکارا اجر خواهد داد.
4to tiah ni na paek o ih hmuen to tamquta ah om ueloe, tamquta hoi khenkung nangcae ampa mah kamtuengah tangqum to na paek o tih.
5«و چون عبادت کنی، مانند ریاکاران مباش زیرا خوش دارند که در کنایس و گوشه های کوچه‌ها ایستاده، نماز گذارند تا مردم ایشان راببینند. هرآینه به شما می‌گویم اجر خود راتحصیل نموده‌اند.
5Lawk na thuih o naah, angsah thaih kaminawk baktiah om o hmah: nihcae loe minawk mah hnuk hanah, Sineko hoi lamkrung ah angdoet o moe, lawkthuih han a koeh o. Loktang kang thuih o, Nihcae loe angmacae ih tangqum to hnuk o boeh.
6لیکن تو چون عبادت کنی، به حجره خود داخل شو و در را بسته، پدر خود راکه در نهان است عبادت نما؛ و پدر نهان بین تو، تو را آشکارا جزا خواهد داد.
6Toe nangcae mah lawk na thuih o naah, imthung ah akun oh, thok to kha oh loe, tamquta hoi kaom nangcae ampa khaeah lawkthui oh; to tiah ni tamquta hoi khenkung nangcae ampa mah kamtuengah tangqum to na paek o tih.
7و چون عبادت کنید، مانند امت‌ها تکرار باطل مکنید زیرا ایشان گمان می‌برند که به‌سبب زیاد گفتن مستجاب می‌شوند.
7Nangcae mah lawkthuih naah, Sithaw panoek ai kaminawk baktiah, thui kok ih lok to thui o let hmah: nihcae loe kapop ah lawkthuih naah ni nihcae mah thuih ih lok to thaih pae tih, tiah a poek o.
8پس مثل ایشان مباشید زیرا که پدر شماحاجات شما را می‌داند پیش از آنکه از او سوال کنید.
8Nangcae loe nihcae baktiah om o hmah: nangcae mah na hnih o ai naah, nang toeng o ih hmuen to nam Pa mah panoek boeh.
9«پس شما به اینطور دعا کنید: “ای پدر ما که در آسمانی، نام تو مقدس باد.
9To pongah nangcae mah hae tiah lawkthui oh, tiah a naa: Van ah kaom kaicae Ampa, na hmin saiqathaih om nasoe.
10ملکوت تو بیاید. اراده تو چنانکه در آسمان است، بر زمین نیز کرده شود.
10Na prae to angzo lai nasoe, van ih baktiah, na koehhaih, long nuiah sah lai nasoe.
11نان کفاف ما را امروز به ما بده.
11Ni thokkruek caaknaek khawt na paek ah.
12و قرض های ما را ببخش چنانکه ما نیزقرضداران خود را می‌بخشیم.
12Kaicae khae laiba tawn kaminawk ka tahmen o baktih toengah, kaicae ih laiba to tahmen ah.
13و ما را در آزمایش میاور، بلکه از شریر ما رارهایی ده.
13Pacuekhaih thungah na caeh haih hmah loe, kasae thung hoi na loisak ah: na prae loe, thacakhaih, lensawkhaih hoi dungzan ah om poe nasoe, Amen.
14«زیرا هرگاه تقصیرات مردم را بدیشان بیامرزید، پدر آسمانی شما، شما را نیز خواهدآمرزید.
14Minawk zaehaih na tahmen o nahaeloe, van ah kaom nam pa mah doeh nangcae zaehaih to tahmen toeng tih:
15اما اگر تقصیرهای مردم را نیامرزید، پدر شما هم تقصیرهای شما را نخواهد آمرزید.
15toe minawk zaehaih na tahmen o ai nahaeloe, nam pa mah doeh nangcae zaehaih to tahmen mak ai. Sithaw hmaa ah buhzaa ah
16«اما چون روزه‌دارید، مانند ریاکاران ترشرو مباشید زیرا که صورت خویش را تغییرمی دهند تا در نظر مردم روزه‌دار نمایند. هرآینه به شما می‌گویم اجر خود را یافته‌اند.
16Nangcae mah buh na zah o naah, angsah thaih kaminawk baktiah, palungsethaih mikhmai to amtueng o sak hmah: nihcae loe minawk mah buhzah tiah panoek hanah, minawk hma ah mikhmai sae to amtueng o sak. Loktang kang thuih o, nihcae loe angmacae ih tangqum to hnuk o boeh.
17لیکن توچون روزه‌داری، سر خود را تدهین کن و روی خود را بشوی
17Toe nangcae mah buh na zah o naah, ungsi to angnok oh loe, mikhmai to pathlak oh;
18تا در نظر مردم روزه‌دار ننمایی، بلکه در حضور پدرت که در نهان است؛ و پدر نهان بین تو، تو را آشکارا جزا خواهد داد.
18nangcae loe kaminawk hma ah buh na zaa o ai, tamquta ah kaom nangcae ampa hmaa ah ni buh na zah o: to tiah ni tamquta hoi khenkung, nangcae ampa mah kamtuengah tangqum to na paek o tih.
19«گنجها برای خود بر زمین نیندوزید، جایی که بید و زنگ زیان می‌رساند و جایی که دزدان نقب می‌زنند و دزدی می‌نمایند.
19Karaa hoi aek mah caak thaih moe, kamqunawk mah doeh pakhoih moe, paquk thaih ih, hae long nuiah hmuen to patung o hmah:
20بلکه گنجهابجهت خود در آسمان بیندوزید، جایی که بید وزنگ زیان نمی رساند و جایی که دزدان نقب نمی زنند و دزدی نمی کنند.
20karaa hoi aek mah caa thai ai, kamqunawk mah doeh pakhoih moe, paquk thai ai ih, van prae ah hmuen to patung oh:
21زیرا هرجا گنج تواست دل تو نیز در آنجا خواهد بود.
21hmuenmae ohhaih ahmuen ah ni, na palung doeh om toeng tih.
22«چراغ بدن چشم است؛ پس هرگاه چشمت بسیط باشد تمام بدنت روشن بود؛
22Takpum ih hmaithaw loe mik hae ni: to pongah na mik to hoih nahaeloe, na takpum boih aang tih.
23امااگر چشم تو فاسد است، تمام جسدت تاریک می‌باشد. پس اگر نوری که در تو است ظلمت باشد، چه ظلمت عظیمی است!
23Toe na mik to hoih ai nahaeloe, na takpum to ving boih tih. To pongah nangcae thung ih aanghaih to ving nahaeloe, to vinghaih loe kawkruk maw len!
24«هیچ‌کس دو آقا را خدمت نمی تواند کرد، زیرا یا از یکی نفرت دارد و با دیگری محبت، و یابه یکی می‌چسبد و دیگر را حقیر می‌شمارد. محال است که خدا و ممونا را خدمت کنید.
24Mi mah doeh angraeng hnetto ih tok to sah hmaek thai ai: maeto hnuma ueloe, kalah maeto to palung tih; to tih ai boeh loe maeto patawn ueloe, kalah maeto loe prawt tih. Sithaw ih tok hoiah phoisa ih tok na sah hmaek thai mak ai.
25«بنابراین به شما می‌گویم، از بهر جان خوداندیشه مکنید که چه خورید یا چه آشامید و نه برای بدن خود که چه بپوشید. آیا جان، از خوراک و بدن از پوشاک بهتر نیست؟
25To pongah kang thuih o, Timaw ka caak moe, timaw ka naek han tiah, hing hanah mawn o hmah; timaw kang khuk han tiah, na takpum han mawn o hmah. Hinghaih loe caaknaek pongah lokpui kue moe, takpum doeh khukbuen pongah lokpui kue na ai maw?
26مرغان هوا را نظرکنید که نه می‌کارند و نه می‌دروند و نه در انبارهاذخیره می‌کنند و پدر آسمانی شما آنها رامی پروراند. آیا شما از آنها بمراتب بهتر نیستید؟
26Van ih tavaanawk ho khen oh: nihcae loe cang tuh o ai, cang doeh aat o ai, tapup thungah doeh patung o ai; toe van ah kaom nangcae ampa mah nihcae to pacah: nangcae loe nihcae pongah na hoih o kue na ai maw?
27و کیست از شما که به تفکر بتواند ذراعی برقامت خود افزاید؟
27Mawnhaih rang hoiah nangcae thung ih mi mah maw a sanghaih to dongto thap thaih?
28و برای لباس چرا می اندیشید؟ در سوسنهای چمن تامل کنید، چگونه نمو می‌کنند! نه محنت می‌کشند و نه می‌ریسند!
28Tipongah angkhuk hanah na mawnh o loe? Lawk ih lili pawknawk loe toksah o ai, pathlah doeh kae o ai; toe kawbangah maw qoeng o tahang, tito khen oh:
29لیکن به شما می‌گویم سلیمان هم باهمه جلال خود چون یکی از آنها آراسته نشد.
29toe kang thuih o, Solomon mah mataeng doeh, hae ih apawknawk baktiah a lensawkhaih boih hoiah amthoep ai.
30پس اگر خدا علف صحرا را که امروز هست وفردا در تنور افکنده می‌شود چنین بپوشاند، ای کم‌ایمانان آیا نه شما را از طریق اولی؟
30To baktih toengah, vaihniah hing moe, khawnbangah hmai thungah vah han koi lawk ih phroh mataeng doeh, Sithaw mah khenzawn nahaeloe, Aw tanghaih tamsi kaminawk, anih mah loe nangcae to kamtlai ah na khenzawn o mak ai maw?
31پس اندیشه مکنید و مگویید چه بخوریم یا چه بنوشیم یا چه بپوشیم.
31To pongah timaw ka caak o moe, timaw ka naek o han? To tih ai boeh loe, timaw kang khuk o han, tito mawn o hmah.
32زیرا که در طلب جمیع این چیزها امت‌ها می‌باشند. اما پدر آسمانی شمامی داند که بدین همه‌چیز احتیاج دارید.
32(Gentel kaminawk mah ni hae baktih hmuennawk hae pakrong o;) hae baktih hmuennawk nang toeng o, tito van ah kaom nangcae ampa mah panoek.
33لیکن اول ملکوت خدا و عدالت او را بطلبید که این همه برای شما مزید خواهد شد.
33Sithaw prae hoi a toenghaih to pakrong o hmaloe ah; to pacoengah hae hmuennawk boih hae na paek o tih.
34پس در اندیشه فردا مباشید زیرا فردا اندیشه خود را خواهد کرد. بدی امروز برای امروز کافی است.
34To pongah khawnbang hanah mawn o hmah: khawnbang mah angmah ih hmuennawk hanah kho poek tih. Vaihni raihaih loe vaihni hanah khawt boeh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.