متّی 17
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1و بعد از شش روز، عیسی، پطرس ویعقوب و برادرش یوحنا را برداشته، ایشان را در خلوت به کوهی بلند برد.
1Ni tarukto oh pacoengah Jesu loe Piter, Jakob hoi amnawk Johan to kawk moe, nihcae to maesang ah dawh haih tahang,
2و در نظرایشان هیات او متبدل گشت و چهرهاش چون خورشید، درخشنده و جامهاش چون نور، سفیدگردید.
2to naah anih loe nihcae hma ah krang amkhraih pae: anih ih mikhmai loe ni aengh baktiah aang, anih ih kahni loe ni aengh baktiah anglung.
3که ناگاه موسی و الیاس بر ایشان ظاهرشده، با او گفتگو میکردند.
3Khenah, nihcae hma ah Mosi hoi Elijah to amtueng pae moe, anih hoiah lok apaeh hoi.
4اما پطرس به عیسی متوجه شده، گفت که «خداوندا، بودن ما در اینجانیکو است! اگر بخواهی، سه سایبان در اینجابسازیم، یکی برای تو و یکی بجهت موسی ودیگری برای الیاس.»
4Piter mah Jesu khaeah, Angraeng, aicae haeah oh han hoih: na koeh nahaeloe, hae ah kahni im thumto sah si; nang hanah maeto, Mosi hanah maeto, Elijah hanah maeto, tiah a naa.
5و هنوز سخن بر زبانش بود که ناگاه ابری درخشنده بر ایشان سایه افکند واینک آوازی از ابر دررسید که «این است پسرحبیب من که از وی خشنودم. او را بشنوید!»
5To tiah anih lokthuih li naah, khenah, nihcae loe ka-aang tamai mah khuk hmoek: khenah tamai thung ih lok mah, Hae loe ka koeh moe, ka palung duek ih ka Capa ah oh, a lok to tahngai pae oh, tiah thuih.
6وچون شاگردان این را شنیدند، به روی درافتاده، بینهایت ترسان شدند.
6A hnukbang kaminawk mah to lok to thaih o naah, paroeai zit o moe, lu takhum hoiah tabok o.
7عیسی نزدیک آمده، ایشان را لمس نمود و گفت: «برخیزید و ترسان مباشید!»
7Jesu angzoh moe nihcae to sui, Zii o hmah, angthawk o lai ah, tiah a naa.
8و چشمان خود را گشوده، هیچکس راجز عیسی تنها ندیدند.
8A khet o tahang naah, Jesu khue ai ah loe, mi doeh hnu o ai.
9و چون ایشان از کوه به زیر میآمدند، عیسی ایشان را قدغن فرمود که «تاپسر انسان از مردگان برنخیزد، زنهار اینرویا را به کسی باز نگویید.»
9Mae nui hoi anghum o tathuk naah, Jesu mah nihcae khaeah, Kami Capa duekhaih thung hoi angthawk let ai karoek to, na hnuk o ih hmuen hae mi khaeah doeh thui o hmah, tiah a naa.
10شاگردانش از او پرسیده، گفتند: «پس کاتبان چرا میگویند که میبایدالیاس اول آید؟»
10To naah a hnukbang kaminawk mah, Tikhoe ca tarik kaminawk mah loe Elijah angzo hmaloe tih, tiah thuih o loe? tiah a dueng o.
11او در جواب گفت: «البته الیاس میآید و تمام چیزها را اصلاح خواهدنمود.
11Jesu mah nihcae khaeah, Elijah to angzo hmaloe tangtang ueloe, hmuennawk to sak pakhrai boih tih.
12لیکن به شما میگویم که الحال الیاس آمده است و او را نشناختند بلکه آنچه خواستندبا وی کردند؛ به همانطور پسر انسان نیز از ایشان زحمت خواهد دید.
12Toe kang thuih o, Elijah loe angzoh boeh, nihcae mah anih to panoek o ai, nihcae loe anih nuiah koeh baktiah toksak o. To baktih toengah kami Capa doeh nihcae ban thungah patangkhang tih.
13آنگاه شاگردان دریافتندکه درباره یحیی تعمیددهنده بدیشان سخن میگفت.
13Nihcae khaeah a thuih pae ih lok loe tuinuemhaih paekkung Johan kawng ni, tito a hnukbang kaminawk mah panoek o.
14و چون به نزد جماعت رسیدند، شخصی پیش آمده، نزد وی زانو زده، عرض کرد:
14Paroeai angpop kaminawk khaeah a caeh o naah, kami maeto anih khaeah angzoh moe, khok cangkrawn hoiah,
15«خداوندا، بر پسر من رحم کن زیرا مصروع و به شدت متالم است، چنانکه بارها در آتش و مکرر در آب میافتد.
15Angraeng, ka capa nuiah palungnathaih tawn raeh: anih loe amthu moe, patangkhang parai boeh: hmai hoi tui thungah doeh vaihi hoi vaihi amtimh, tiah a naa.
16و او را نزد شاگردان تو آوردم، نتوانستند او را شفا دهند.»
16Nang hnukbang kaminawk khaeah ka caeh haih, toe nihcae mah ngantui o sak thai ai, tiah a naa.
17عیسی در جواب گفت: «ای فرقه بیایمان کج رفتار، تا به کی با شماباشیم و تا چند متحمل شما گردم؟ او را نزد من آورید.»
17Jesu mah, Aw tanghaih tawn ai kami hoi palung thah caanawk, nasetto maw kang oh haih han vop? Nasetto maw kang pauep haih han vop? Anih to haeah kai khaeah na hoi ah, tiah a naa.
18پس عیسی او را نهیب داده، دیو ازوی بیرون شد و در ساعت، آن پسر شفا یافت.
18Jesu mah taqawk to zoeh pae; to naah anih ih takoh thung hoiah taqawk to tacawt: to nathuem hoiah nawkta loe ngantui roep.
19اما شاگردان نزد عیسی آمده، در خلوت از اوپرسیدند: «چرا ما نتوانستیم او را بیرون کنیم؟
19To naah a hnukbang kaminawk Jesu khaeah tamquta hoi angzoh o moe, tipongah kaicae mah loe ka haek o thai ai loe? tiah a dueng o.
20عیسی ایشان را گفت: «بهسبب بیایمانی شما. زیرا هرآینه به شما میگویم، اگر ایمان به قدر دانه خردلی میداشتید، بدین کوه میگفتید از اینجابدانجا منتقل شو، البته منتقل میشد و هیچ امری بر شما محال نمی بود.
20Jesu mah nihcae khaeah, Tanghaih na tawn o ai pongah ni: loktang kang thuih o, antam mu tet to mah tanghaih na tawnh o nahaeloe, hae mae khaeah hae ahmuen hoiah ho ahmuen ah angthui ah, tiah na naa o nahaeloe, angthui tih; nangcae hanah angcoeng thai ai hmuen tidoeh om mak ai.
21لیکن این جنس جز به دعا و روزه بیرون نمی رود.»
21Hae baktih hmuen loe lawkthuihaih hoi buhzahhaih hoi ai ah loe kawbangah doeh tacawt thai ai, tiah a naa.
22و چون ایشان در جلیل میگشتند، عیسی بدیشان گفت: «پسر انسان بدست مردم تسلیم کرده خواهد شد،
22Nihcae Kalili prae ah oh o naah, Jesu mah nihcae khaeah, Kami Capa loe minawk ban ah paek o tih:
23و او را خواهند کشت و درروز سوم خواهد برخاست.» پس بسیار محزون شدند.
23nihcae mah anih to hum o tih, anih loe ni thumto naah angthawk let tih, tiah a naa. To naah nihcae loe paroeai palungset o.
24و چون ایشان وارد کفرناحوم شدند، محصلان دو درهم نزد پطرس آمده، گفتند: «آیااستاد شما دو درهم را نمی دهد؟»
24Nihcae Kapernuam vangpui ah angzoh o naah, tamut cong kaminawk Piter khaeah angzoh o moe, Nangcae patukkung loe tamut paek ai maw? tiah a dueng o.
25گفت: «بلی.» و چون به خانه درآمده، عیسی بر او سبقت نموده، گفت: «ای شمعون، چه گمان داری؟ پادشاهان جهان از چه کسان عشر و جزیه میگیرند؟ از فرزندان خویش یا از بیگانگان؟»
25Anih mah, a paek bae, tiah a naa. Anih imthungah akun naah Jesu mah, Simon, kawbangmaw na poek? Long nui siangpahrangnawk mah mi khaeah maw tamut a cong o? angmacae ih caanawk khaeah maw, to tih ai boeh loe minawk kalah khaeah? tiah a naa.
26پطرس به وی گفت: «از بیگانگان.» عیسی بدوگفت: «پس یقین پسران آزادند!
26Piter mah anih khaeah, Minawk kalah khaeah, tiah a thuih pae. Jesu mah anih khaeah, to tih nahaeloe a caanawk loe loih o takhae, tiah a naa.
27لیکن مبادا که ایشان را برنجانیم، به کناره دریا رفته، قلابی بینداز و اول ماهی که بیرون میآید، گرفته و دهانش راباز کرده، مبلغ چهار درهم خواهی یافت. آن رابرداشته، برای من و خود بدیشان بده!»
27Toe nihcae palungphuisak han ai ah, tuipui ah caeh ah, cakoih to va ah loe, tathok hmaloe ih tanga to la ah; tanga pakha angh naah, phoisa maeto na hnu tih: to phoisa to la ah loe, nang hoi kai hanah tamut ah paek ah, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.