اشعیا 64
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1کاش که آسمانها را منشق ساخته، نازل می شدی و کوهها از رویت تو متزلزل می‌گشت.
1Ah, se rasgasses os céus, e descesses, para que os montes tremessem na tua presença —
2مثل آتشی که خورده چوبها رامشتعل سازد و ناری که آب را به جوش آورد تانام خود را بر دشمنانت معروف سازی و امت‌ها ازرویت تو لرزان گردند.
2como quando o fogo acende os gravetos, e o fogo faz a água ferver. Torna o teu nome conhecido aos teus adversários, para que as nações tremam na tua presença!
3حینی که کارهای هولناک را که منتظر آنها نبودیم بجا آوردی. آنگاه نزول فرمودی و کوهها از رویت تو متزلزل گردید.
3Quando fizeste coisas temíveis que não esperávamos, tu desceste, e os montes tremeram na tua presença.
4زیرا که از ایام قدیم نشنیدند و استماع ننمودند و چشم خدایی را غیر از تو که برای منتظران خویش بپردازد ندید.
4Pois desde a antiguidade não se ouviu, nem os ouvidos perceberam, nem os olhos viram outro Deus além de ti, que age em favor daquele que nele espera.
5تو آنانی را که شادمانند و عدالت را بجا می‌آورند و به راههای تو تو را به یاد می‌آورند ملاقات می‌کنی. اینک توغضبناک شدی و ما گناه کرده‌ایم در اینها مدت مدیدی بسر بردیم و آیا نجات توانیم یافت؟
5Tu vens ao encontro daquele que se alegra e pratica a justiça, daqueles que se lembram de ti nos teus caminhos. Eis que te iraste, e nós pecamos. Temos estado em pecado por muito tempo. Seremos nós salvos?
6زیرا که جمیع ما مثل شخص نجس شده‌ایم وهمه اعمال عادله ما مانند لته ملوث می‌باشد. وهمگی ما مثل برگ، پژمرده شده، گناهان ما مثل باد، ما را می‌رباید.
6Pois todos nós nos tornamos como o impuro, e toda a nossa justiça é como trapo imundo. Todos nós murchamos como uma folha; e as nossas iniquidades, como o vento, nos levam para longe.
7و کسی نیست که اسم تو رابخواند یا خویشتن را برانگیزاند تا به تو متمسک شود زیرا که روی خود را از ما پوشیده‌ای و ما رابه‌سبب گناهان ما گداخته‌ای.
7Não há ninguém que invoque o teu nome, que se desperte para se apegar a ti; pois escondeste o teu rosto de nós, e nos consumiste por meio das nossas iniquidades.
8اما الان‌ای خداوند، تو پدر ما هستی. ما گل هستیم و تو صانع ما هستی و جمیع ما مصنوع دستهای تو می‌باشیم.
8Mas agora, SENHOR, tu és o nosso Pai. Nós somos o barro, e tu és o nosso oleiro. Todos nós somos obra da tua mão.
9ای خداوند بشدت غضبناک مباش و گناه را تا به ابد بخاطر مدار. هان ملاحظه نما که همگی ما قوم تو هستیم.
9Não te enfureças, SENHOR. Não te lembres da iniquidade para sempre. Olha e vê, nós te imploramos, todos nós somos o teu povo.
10شهرهای مقدس تو بیابان شده. صهیون، بیابان و اورشلیم، ویرانه گردیده است.
10As tuas santas cidades se tornaram um deserto. Sião se tornou um deserto, Jerusalém, uma desolação.
11خانه مقدس و زیبای ما که پدران ما تو را در آن تسبیح می خواندند به آتش سوخته شده و تمامی نفایس ما به خرابی مبدل گردیده است.
11A nossa santa e bela casa, onde nossos pais te louvavam, foi queimada pelo fogo. Todos os nossos lugares agradáveis estão em ruínas.
12ای خداوندآیا با وجود این همه، خودداری می‌کنی وخاموش شده، ما را بشدت رنجور می‌سازی؟
12Diante destas coisas, tu te conterás, SENHOR? Ficarás calado e nos punirás tão severamente?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.