خروج 34
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1و خداوند به موسی گفت: «دو لوح سنگی مثل اولین برای خود بتراش، وسخنانی را که بر لوح های اول بود و شکستی براین لوحها خواهم نوشت.
1O SENHOR disse a Moisés: “Talhe duas tábuas de pedra como as primeiras. Eu escreverei nas tábuas as palavras que estavam nas primeiras tábuas, que você quebrou.
2و بامدادان حاضر شوو صبحگاهان به کوه سینا بالا بیا، و در آنجا نزد من بر قله کوه بایست.
2Esteja pronto pela manhã, e suba pela manhã ao monte Sinai, e apresente-se ali a mim no topo do monte.
3و هیچکس با تو بالا نیاید، وهیچکس نیز در تمامی کوه دیده نشود، و گله ورمه نیز به طرف این کوه چرا نکند.»
3Ninguém deverá subir com você, nem ser visto em parte alguma do monte. Não deixe que os rebanhos de ovelhas ou de gado pastem em frente a esse monte.”
4پس موسی دو لوح سنگی مثل اولین تراشید و بامدادان برخاسته، به کوه سینا بالا آمد، چنانکه خداوند اورا امر فرموده بود، و دو لوح سنگی را به‌دست خود برداشت.
4Ele talhou duas tábuas de pedra como as primeiras; então Moisés levantou-se de madrugada, e subiu ao monte Sinai, como o SENHOR lhe havia ordenado, e levou em sua mão duas tábuas de pedra.
5و خداوند در ابر نازل شده، درآنجا با وی بایستاد، و به نام خداوند ندا درداد.
5O SENHOR desceu na nuvem, e esteve ali com ele, e proclamou o nome do SENHOR.
6وخداوند پیش روی وی عبور کرده، ندا درداد که «یهوه، یهوه، خدای رحیم و رئوف و دیرخشم وکثیر احسان و وفا،
6O SENHOR passou diante dele, e proclamou: “O SENHOR! O SENHOR, Deus misericordioso e gracioso, tardio em irar-se e abundante em bondade e verdade,
7نگاه دارنده رحمت برای هزاران، و آمرزنده خطا و عصیان و گناه، لکن گناه را هرگز بی‌سزا نخواهد گذاشت، بلکه خطایای پدران را بر پسران و پسران پسران ایشان تا پشت سوم و چهارم خواهد گرفت.»
7que guarda a bondade para milhares, que perdoa a iniquidade, a desobediência e o pecado; e que de maneira nenhuma terá por inocente o culpado, visitando a iniquidade dos pais nos filhos, e nos filhos dos filhos, na terceira e na quarta geração.”
8و موسی به زودی رو به زمین نهاده، سجده کرد.
8Moisés apressou-se, inclinou a cabeça para a terra e adorou.
9و گفت: «ای خداوند اگر فی الحقیقه منظور نظر تو شده‌ام، مستدعی آنکه خداوند در میان ما بیاید، زیرا که این قوم گردنکش می‌باشند، پس خطا و گناه ما رابیامرز و ما را میراث خود بساز.»
9Ele disse: “Se agora encontrei favor aos seus olhos, Senhor, por favor, que o Senhor vá no meio de nós, mesmo sendo este um povo de dura cerviz; perdoe a nossa iniquidade e o nosso pecado, e tome-nos por sua herança.”
10گفت: «اینک عهدی می‌بندم و در نظرتمامی قوم تو کارهای عجیب می‌کنم، که درتمامی جهان و در جمیع امتها کرده نشده باشد، وتمامی این قومی که تو در میان ایشان هستی، کارخداوند را خواهند دید، زیراکه این کاری که با توخواهم کرد، کاری هولناک است.
10Ele disse: “Eis que faço uma aliança: diante de todo o seu povo farei maravilhas, como nunca foram feitas em toda a terra, nem em nação alguma; e todo o povo no meio do qual você está verá a obra do SENHOR; pois é uma coisa tremenda o que faço com você.
11آنچه را من امروز به تو امر می‌فرمایم، نگاه دار. اینک من ازپیش روی تو اموریان و کنعانیان و حتیان و فرزیان و حویان و یبوسیان را خواهم راند.
11Guarde o que eu lhe ordeno hoje. Eis que expulsarei de diante de você o amorreu, o cananeu, o heteu, o ferezeu, o heveu e o jebuseu.
12با حذرباش که با ساکنان آن زمین که تو بدانجا می‌روی، عهد نبندی، مبادا در میان شما دامی باشد.
12Tenha cuidado, para não fazer aliança com os habitantes da terra para onde você vai, para que não seja um laço no meio de vocês;
13بلکه مذبحهای ایشان را منهدم سازید، و بتهای ایشان را بشکنید و اشیریم ایشان را قطع نمایید.
13mas vocês derrubarão os seus altares, quebrarão em pedaços as suas colunas sagradas, e cortarão os seus postes de Aserá;
14زنهارخدای غیر را عبادت منما، زیرا یهوه که نام اوغیور است، خدای غیور است.
14pois você não adorará a nenhum outro deus; porque o SENHOR, cujo nome é Zeloso, é um Deus zeloso.
15زنهار با ساکنان آن زمین عهد مبند، والا از عقب خدایان ایشان زنا می کنند، و نزد خدایان ایشان قربانی می‌گذرانند، و تو را دعوت می‌نمایند و از قربانی های ایشان می‌خوری.
15“Não faça aliança com os habitantes da terra, para que eles não se prostituam após os seus deuses, e sacrifiquem aos seus deuses, e alguém o convide e você coma do seu sacrifício;
16و از دختران ایشان برای پسران خود می‌گیری، و چون دختران ایشان از عقب خدایان خود زنا کنند، آنگاه پسران شما را درپیروی خدایان خود مرتکب زنا خواهند نمود.
16e você tome das filhas deles para os seus filhos, e as filhas deles se prostituam após os seus deuses, e façam com que os seus filhos se prostituam após os deuses delas.
17خدایان ریخته شده برای خویشتن مساز.
17“Você não fará para si ídolos de fundição.
18عید فطیر را نگاه دار، و هفت روز نان فطیرچنانکه تو را امر فرمودم، در وقت معین در ماه ابیب بخور، زیراکه در ماه ابیب از مصر بیرون آمدی.
18“Você guardará a festa dos pães asmos. Sete dias você comerá pães asmos, como eu lhe ordenei, no tempo determinado no mês de abibe; pois no mês de abibe você saiu do Egito.
19هر‌که رحم را گشاید، از آن من است وهر‌که نخست زاده ذکور از مواشی تو، چه از گاوچه از گوسفند،
19“Tudo o que abre a madre é meu; e todo o seu rebanho que for macho, o primogênito de vacas e ovelhas.
20و برای نخست زاده الاغ، بره‌ای فدیه بده، و اگر فدیه ندهی، گردنش را بشکن و هرنخست زاده‌ای از پسرانت را فدیه بده. و هیچکس به حضور من تهی‌دست حاضر نشود.
20Você resgatará o primogênito de um jumento com um cordeiro. Se você não o resgatar, então quebrará o seu pescoço. Você resgatará todos os primogênitos dos seus filhos. Ninguém aparecerá diante de mim de mãos vazias.
21شش روز مشغول باش، و روز هفتمین، سبت را نگاه دار. در وقت شیار و در حصاد، سبت را نگاه دار.
21“Seis dias você trabalhará, mas no sétimo dia descansará: na época da aragem e na colheita você descansará.
22و عید هفته‌ها را نگاه دار، یعنی عید نوبر حصادگندم و عید جمع در تحویل سال.
22“Você observará a festa das semanas com as primícias da colheita do trigo, e a festa da colheita no fim do ano.
23سالی سه مرتبه همه ذکورانت به حضور خداوند یهوه، خدای اسرائیل، حاضر شوند.
23Três vezes no ano todos os seus homens aparecerão diante do Senhor DEUS, o Deus de Israel.
24زیرا که امتها رااز پیش روی تو خواهم راند، و حدود تو را وسیع خواهم گردانید، و هنگامی که در هر سال سه مرتبه می‌آیی تا به حضور یهوه، خدای خودحاضر شوی، هیچکس زمین تو را طمع نخواهدکرد.
24Pois eu expulsarei nações de diante de você e alargarei as suas fronteiras; e ninguém cobiçará a sua terra quando você subir para aparecer diante do SENHOR, o seu Deus, três vezes no ano.
25خون قربانی مرا با خمیرمایه مگذران، و قربانی عید فصح تا صبح نماند.
25“Você não oferecerá o sangue do meu sacrifício com pão levedado. O sacrifício da festa da Páscoa não deverá sobrar até a manhã seguinte.
26نخستین نوبرزمین خود را به خانه یهوه، خدای خود، بیاور. وبزغاله را در شیر مادرش مپز.»
26“Você trará o melhor das primícias da sua terra à casa do SENHOR, o seu Deus. “Você não cozerá o cabrito no leite de sua mãe.”
27و خداوند به موسی گفت: «این سخنان را تو بنویس، زیرا که به حسب این سخنان، عهد با تو و با اسرائیل بسته‌ام.»
27O SENHOR disse a Moisés: “Escreva estas palavras; pois de acordo com estas palavras fiz uma aliança com você e com Israel.”
28و چهل روز و چهل شب آنجا نزدخداوند بوده، نان نخورد و آب ننوشید و اوسخنان عهد، یعنی ده کلام را بر لوحها نوشت.
28Ele esteve ali com o SENHOR quarenta dias e quarenta noites; não comeu pão, nem bebeu água. Ele escreveu nas tábuas as palavras da aliança, os dez mandamentos.
29و چون موسی از کوه سینا بزیر می‌آمد، ودو لوح سنگی در دست موسی بود، هنگامی که ازکوه بزیر می‌آمد، واقع شد که موسی ندانست که به‌سبب گفتگوی با او پوست چهره وی می‌درخشید.
29Quando Moisés desceu do monte Sinai com as duas tábuas da aliança em suas mãos, ao descer do monte, Moisés não sabia que a pele do seu rosto resplandecia por ter falado com ele.
30اما هارون و جمیع بنی‌اسرائیل موسی را دیدند که اینک پوست چهره اومی درخشد. پس ترسیدند که نزدیک او بیایند.
30Quando Arão e todos os filhos de Israel viram Moisés, eis que a pele do seu rosto resplandecia; e tiveram medo de se aproximar dele.
31و موسی ایشان را خواند، و هارون و همه سرداران جماعت نزد او برگشتند، و موسی بدیشان سخن گفت.
31Moisés os chamou, e Arão e todos os líderes da congregação voltaram para ele; e Moisés falou com eles.
32و بعد از آن همه بنی‌اسرائیل نزدیک آمدند، و آنچه خداوند درکوه سینا بدو گفته بود، بدیشان امر فرمود.
32Depois disso, todos os filhos de Israel se aproximaram, e ele lhes deu todos os mandamentos que o SENHOR havia falado com ele no monte Sinai.
33وچون موسی از سخن‌گفتن با ایشان فارغ شد، نقابی بر روی خود کشید.
33Quando Moisés terminou de falar com eles, colocou um véu sobre o seu rosto.
34و چون موسی به حضورخداوند داخل می‌شد که با وی گفتگو کند، نقاب را برمی داشت تا بیرون آمدن او. پس بیرون آمده، آنچه به وی امر شده بود، به بنی‌اسرائیل می‌گفت.
34Mas quando Moisés entrava perante o SENHOR para falar com ele, tirava o véu, até sair; e ele saía, e falava aos filhos de Israel o que lhe havia sido ordenado.
35و بنی‌اسرائیل روی موسی را می‌دیدند که پوست چهره او می‌درخشد. پس موسی نقاب را به روی خود باز می‌کشید، تا وقتی که برای گفتگوی او می‌رفت.
35Os filhos de Israel viam o rosto de Moisés, que a pele do rosto de Moisés resplandecia; então Moisés colocava o véu sobre o seu rosto novamente, até entrar para falar com ele.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.