خروج 34
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1و خداوند به موسی گفت: «دو لوح سنگی مثل اولین برای خود بتراش، وسخنانی را که بر لوح های اول بود و شکستی براین لوحها خواهم نوشت.
1Angraeng mah Mosi khaeah, Na vah phaeng ih thlung kangphaek pongah tarik ih ca baktih toengah ka tarik let hanah, hmaloe ih baktih toengah thlung kangphaek hnetto sah ah.
2و بامدادان حاضر شوو صبحگاهان به کوه سینا بالا بیا، و در آنجا نزد من بر قله کوه بایست.
2Khawnbang khawnthaw ah amsak coek ah loe, Sinai mae ah daw tahang ah; maesom nuiah nangmah hoi nangmah to kai khaeah ang paek ah.
3و هیچکس با تو بالا نیاید، وهیچکس نیز در تمامی کوه دیده نشود، و گله ورمه نیز به طرف این کوه چرا نکند.»
3Mi doeh angzo haih hmah, mi doeh mae nuiah hnuk han om hmah nasoe; tuu hoi maitawnawk doeh mae hmaa ah toep o hmah nasoe.
4پس موسی دو لوح سنگی مثل اولین تراشید و بامدادان برخاسته، به کوه سینا بالا آمد، چنانکه خداوند اورا امر فرموده بود، و دو لوح سنگی را به‌دست خود برداشت.
4To pongah anih mah hmaloe ih baktih toengah, thlung kangphaek hnetto a sak; Angraeng mah thuih ih lok baktih toengah, Mosi loe khawnbang khawnthaw ah angthawk moe, a ban ah thlung kangphaek hnetto sin pacoengah, Sinai mae nuiah dawh tahang.
5و خداوند در ابر نازل شده، درآنجا با وی بایستاد، و به نام خداوند ندا درداد.
5To naah Angraeng loe tamai thung hoiah anghum tathuk, to ah anih hoi nawnto angdoet moe, Angraeng ih ahmin to taphong.
6وخداوند پیش روی وی عبور کرده، ندا درداد که «یهوه، یهوه، خدای رحیم و رئوف و دیرخشم وکثیر احسان و وفا،
6Mosi hmaa ah Angraeng to caeh moe, Amlunghaih, palungnathaih hoi kakoi Angraeng, palungsawk, thui laek ai hoihhaih hoi loktang hoiah kakoi,
7نگاه دارنده رحمت برای هزاران، و آمرزنده خطا و عصیان و گناه، لکن گناه را هرگز بی‌سزا نخواهد گذاشت، بلکه خطایای پدران را بر پسران و پسران پسران ایشان تا پشت سوم و چهارم خواهد گرفت.»
7athawng asang kaminawk tahmenkung, zaehaih, sakpazaehaih hoi kahoih ai hmuen sakhaih tahmenkung, toe zaehaih sah kaminawk loe khensut ai ah; ampanawk ih zaehaih pongah a caanawk adung thumto hoi palito karoek to thuitaekkung, Angraeng Sithaw, tiah taphong.
8و موسی به زودی رو به زمین نهاده، سجده کرد.
8Mosi loe karangah long ah akuep moe, a bok.
9و گفت: «ای خداوند اگر فی الحقیقه منظور نظر تو شده‌ام، مستدعی آنکه خداوند در میان ما بیاید، زیرا که این قوم گردنکش می‌باشند، پس خطا و گناه ما رابیامرز و ما را میراث خود بساز.»
9Aw Angraeng, na mikcuk naakrak ah ka oh nahaeloe, Angraeng loe kaicae hoi nawnto caeh nasoe; hae kaminawk loe palungthah o, toe kaicae zaehaih hoi sakpazaehaihnawk to tahmen raeh ah loe, kaicae hae nangmah ih qawktoepkung ah na la ah, tiah a naa.
10گفت: «اینک عهدی می‌بندم و در نظرتمامی قوم تو کارهای عجیب می‌کنم، که درتمامی جهان و در جمیع امتها کرده نشده باشد، وتمامی این قومی که تو در میان ایشان هستی، کارخداوند را خواهند دید، زیراکه این کاری که با توخواهم کرد، کاری هولناک است.
10To pacoengah anih mah, Khenah, nangcae hoi lokmaihaih ka sak han; long nuiah kaom kaminawk boih hmaa ah, sak vai ai ih dawnraihaih to nang ih kaminawk boih mikhnuk ah ka sak han; nangcae khaeah ka sak han ih dawnrai hmuen loe zit thoh pongah, nang hoi nawnto kaom kaminawk mah Angraeng mah sak ih hmuen to hnu o tih.
11آنچه را من امروز به تو امر می‌فرمایم، نگاه دار. اینک من ازپیش روی تو اموریان و کنعانیان و حتیان و فرزیان و حویان و یبوسیان را خواهم راند.
11Vai hniah kang thuih ih lok hae tahngai ah; khenah, Amor, Kannan, Hit, Periz, Hiv hoi Jebus kaminawk to nangcae hmaa ah ka haek han.
12با حذرباش که با ساکنان آن زمین که تو بدانجا می‌روی، عهد نبندی، مبادا در میان شما دامی باشد.
12Na caeh han ih prae kaminawk hoi lokmaihaih na sak han ai ah, acoe ah; na sak moeng nahaeloe nihcae loe nangcae han thaang ah om o tih.
13بلکه مذبحهای ایشان را منهدم سازید، و بتهای ایشان را بشکنید و اشیریم ایشان را قطع نمایید.
13Nihcae ih hmaicamnawk to phrae pae ah, krangnawk doeh paro pae ah loe, Asherah tungnawk doeh pakhruh pae ah.
14زنهارخدای غیر را عبادت منما، زیرا یهوه که نام اوغیور است، خدای غیور است.
14Kalah sithaw to bok hmah; anih ih ahmin loe, Ut panoek Angraeng; ut panoek Sithaw, tiah oh;
15زنهار با ساکنان آن زمین عهد مبند، والا از عقب خدایان ایشان زنا می کنند، و نزد خدایان ایشان قربانی می‌گذرانند، و تو را دعوت می‌نمایند و از قربانی های ایشان می‌خوری.
15to prae thungah kaom kaminawk hoi lokmaihaih na sak nahaeloe, nihcae loe angmacae ih sithawnawk khaeah a takpum to zaw o ueloe, angbawnhaih to sah o tih; nang doeh na kawk o ueloe, nihcae mah sak ih angbawnhaih moi to na caa moeng tih;
16و از دختران ایشان برای پسران خود می‌گیری، و چون دختران ایشان از عقب خدایان خود زنا کنند، آنگاه پسران شما را درپیروی خدایان خود مرتکب زنا خواهند نمود.
16Na capanawk hanah nihcae ih canunawk zu ah na lak pae nahaeloe, a canunawk loe angmacae ih sithawnawk khaeah takpum zaw o ueloe, na capanawk doeh nihcae ih sithawnawk hoi zaehaih to sah o moeng tih.
17خدایان ریخته شده برای خویشتن مساز.
17Nangmah hanah krang to sah hmah.
18عید فطیر را نگاه دار، و هفت روز نان فطیرچنانکه تو را امر فرمودم، در وقت معین در ماه ابیب بخور، زیراکه در ماه ابیب از مصر بیرون آمدی.
18Taeh thuh ai ih poih to sah ah. Kang paek ih lok baktih toengah, ni sarihto thung taeh thuh ai ih takaw to caa ah; Abib khrah phak naah sah ah; Abib khrah naah ni Izip prae thung hoiah na tacawt.
19هر‌که رحم را گشاید، از آن من است وهر‌که نخست زاده ذکور از مواشی تو، چه از گاوچه از گوسفند،
19Zok thung hoi tapen tangsuek calu boih loe kai ih ni; tuu doeh, maitaw doeh, tapen tangsuek atae loe kai ih ni.
20و برای نخست زاده الاغ، بره‌ای فدیه بده، و اگر فدیه ندهی، گردنش را بشکن و هرنخست زاده‌ای از پسرانت را فدیه بده. و هیچکس به حضور من تهی‌دست حاضر نشود.
20Tapen tangsuek laa hrang to tuucaa hoiah akrang ah; na krang ai nahaeloe, laa hrang ih tahnong to khaek paeh. Tapen tangsuek na capanawk to akrang boih ah. Mi kawbaktih doeh ka hmaa ah bangkrai ah angzo hmah nasoe.
21شش روز مشغول باش، و روز هفتمین، سبت را نگاه دار. در وقت شیار و در حصاد، سبت را نگاه دار.
21Ni tarukto thung toksah ah loe, ni sarihto naah loe anghak ah; laikok atokhaih atue hoi cang aahhaih atue ah doeh, ni sarihto naah loe anghak ah.
22و عید هفته‌ها را نگاه دار، یعنی عید نوبر حصادگندم و عید جمع در تحویل سال.
22Zarto boeng naah kathai tangsuek cang aahhaih poih to sah ah, cang pakhuenghaih poih doeh saning boeng naah sah ah.
23سالی سه مرتبه همه ذکورانت به حضور خداوند یهوه، خدای اسرائیل، حاضر شوند.
23Na capa nongpanawk loe Angraeng Sithaw, Israel Sithaw hmaa ah, saningto naah vai thumto angphong o han angaih.
24زیرا که امتها رااز پیش روی تو خواهم راند، و حدود تو را وسیع خواهم گردانید، و هنگامی که در هر سال سه مرتبه می‌آیی تا به حضور یهوه، خدای خودحاضر شوی، هیچکس زمین تو را طمع نخواهدکرد.
24Acaeng kaminawk to na hmaa ah ka haek moe, na prae to ka kawksak han; na Angraeng Sithaw hmaa ah angphong hanah, saningto naah vai thumto na caeh naah, mi mah doeh na prae to khit mak ai.
25خون قربانی مرا با خمیرمایه مگذران، و قربانی عید فصح تا صبح نماند.
25Moi thii hoi taeh thuh ih hmuen hoiah kai khaeah angbawnhaih to sah hmah; loihaih poih sak ih angbawnhaih moi to akhawnbang khoek to suem hmah.
26نخستین نوبرزمین خود را به خانه یهوه، خدای خود، بیاور. وبزغاله را در شیر مادرش مپز.»
26Na lawk thung ih athai tangsuek thingthai qumpo to na Angraeng Sithaw im ah sin ah; Maeh caa to amno ih tahnutui hoi nawnto thong hmah, tiah a naa.
27و خداوند به موسی گفت: «این سخنان را تو بنویس، زیرا که به حسب این سخنان، عهد با تو و با اسرائیل بسته‌ام.»
27Angraeng mah Mosi khaeah, Hae loknawk hae tarik ah; hae loknawk baktih toengah, nang hoi Israel kaminawk salakah lokmaihaih to ka sak, tiah a naa.
28و چهل روز و چهل شب آنجا نزدخداوند بوده، نان نخورد و آب ننوشید و اوسخنان عهد، یعنی ده کلام را بر لوحها نوشت.
28Mosi loe buhcaa ai, tui doeh nae ai ah, Angraeng hoi nawnto ni qui pali, qum qui palito thung oh; to naah anih mah kaalok hato, lokmaihaih loknawk to thlung kangphaek pongah tarik.
29و چون موسی از کوه سینا بزیر می‌آمد، ودو لوح سنگی در دست موسی بود، هنگامی که ازکوه بزیر می‌آمد، واقع شد که موسی ندانست که به‌سبب گفتگوی با او پوست چهره وی می‌درخشید.
29Mosi loe hnukung thlung kangphaek hnetto ban ah sin moe, mae nui hoiah anghum tathuk, Angraeng hoi nawnto lok apaeh hoi naah, angmah loe kampha angmah ih mikhmai to panoek ai.
30اما هارون و جمیع بنی‌اسرائیل موسی را دیدند که اینک پوست چهره اومی درخشد. پس ترسیدند که نزدیک او بیایند.
30Aaron hoi Israel kaminawk boih mah Mosi to hnuk o naah, khenah, anih ih mikhmai loe ampha; to pongah anih khae anghnaih hanah a zit o.
31و موسی ایشان را خواند، و هارون و همه سرداران جماعت نزد او برگشتند، و موسی بدیشان سخن گفت.
31Toe nihcae to Mosi mah kawk; to pongah Aaron hoi Israel zaehoikungnawk boih, anih khaeah angzoh o let, to tiah Mosi hoi nihcae to lok aram o.
32و بعد از آن همه بنی‌اسرائیل نزدیک آمدند، و آنچه خداوند درکوه سینا بدو گفته بود، بدیشان امر فرمود.
32To pacoengah Israel kaminawk boih anih taengah anghnaih o moe, Sinai mae ah Angraeng mah paek ih kaaloknawk to nihcae khaeah thuih pae boih.
33وچون موسی از سخن‌گفتن با ایشان فارغ شد، نقابی بر روی خود کشید.
33Mosi mah nihcae khaeah lokthuih pae boih pacoengah, a mikhmai to khuk.
34و چون موسی به حضورخداوند داخل می‌شد که با وی گفتگو کند، نقاب را برمی داشت تا بیرون آمدن او. پس بیرون آمده، آنچه به وی امر شده بود، به بنی‌اسرائیل می‌گفت.
34Toe Mosi loe Angraeng hoi lok apaeh hanah anih hmaa ah caeh kruek, tasa bang angzo let ai karoek to, a mikhmai khukhaih to takhoe ving; tasa bang angzoh pacoengah, anih khaeah thuih pae ih loknawk to Israel kaminawk khaeah a thuih pae patoeng.
35و بنی‌اسرائیل روی موسی را می‌دیدند که پوست چهره او می‌درخشد. پس موسی نقاب را به روی خود باز می‌کشید، تا وقتی که برای گفتگوی او می‌رفت.
35To naah kampha Mosi ih mikhmai to Israel kaminawk mah hnuk o; Mosi loe Angraeng hoi lok apaeh hanah caeh karoek to mikhmai to a khuk let.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.