خروج 13
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:
1O SENHOR falou a Moisés, dizendo:
2«هر نخست زاده‌ای را که رحم رابگشاید، در میان بنی‌اسرائیل، خواه از انسان خواه از بهایم، تقدیس نما؛ او از آن من است.»
2“Consagre a mim todos os primogênitos. Tudo o que abre o ventre entre os filhos de Israel, tanto de homens quanto de animais, é meu.”
3وموسی به قوم گفت: «این‌روز را که از مصر از خانه غلامی بیرون آمدید، یاد دارید، زیرا خداوندشما را به قوت دست، از آنجا بیرون آورد، پس نان خمیر، خورده نشود.
3Moisés disse ao povo: “Lembrem-se deste dia, em que vocês saíram do Egito, da casa da escravidão; pois com mão forte o SENHOR os tirou deste lugar. Nenhum pão fermentado deverá ser comido.
4این‌روز، در ماه ابیب بیرون آمدید.
4Hoje vocês estão saindo, no mês de abibe.
5و هنگامی که خداوند تو را به زمین کنعانیان و حتیان و اموریان و حویان ویبوسیان داخل کند، که با پدران تو قسم خورد که آن را به تو بدهد، زمینی که به شیر و شهد جاری است، آنگاه این عبادت را در این ماه بجا بیاور.
5E acontecerá que, quando o SENHOR os introduzir na terra dos cananeus, dos hititas, dos amorreus, dos heveus e dos jebuseus, a qual ele jurou aos seus pais que daria a vocês, uma terra que mana leite e mel, vocês deverão guardar este culto neste mês.
6هفت روز نان فطیر بخور، و در روز هفتمین عیدخداوند است.
6Durante sete dias vocês comerão pães sem fermento, e no sétimo dia haverá uma festa ao SENHOR.
7هفت روز نان فطیر خورده شود، و هیچ‌چیز خمیر شده نزد تو دیده نشود، و خمیرمایه نزد تو در تمامی حدودت پیدا نشود.
7Pães sem fermento serão comidos durante os sete dias; e nenhum pão fermentado será visto com vocês. Nenhum fermento será visto com vocês, em todo o seu território.
8و در آن روز پسر خود را خبر داده، بگو: این است به‌سبب آنچه خداوند به من کرد، وقتی که از مصربیرون آمدم.
8Naquele dia você dirá ao seu filho: 'Isto é por causa do que o SENHOR fez por mim quando eu saí do Egito.'
9و این برای تو علامتی بر دستت خواهد بود و تذکره‌ای در میان دو چشمت، تاشریعت خداوند در دهانت باشد. زیرا خداوند تورا به‌دست قوی از مصر بیرون آورد.
9Isso será para você como um sinal na sua mão, e como um memorial entre os seus olhos, para que a lei do SENHOR esteja na sua boca; pois com mão forte o SENHOR o tirou do Egito.
10و این فریضه را در موسمش سال به سال نگاه دار.
10Portanto, você guardará este estatuto no seu tempo determinado, de ano em ano.
11«و هنگامی که خداوند تو را به زمین کنعانیان درآورد، چنانکه برای تو و پدرانت قسم خورد، و آن را به تو بخشد.
11“E acontecerá que, quando o SENHOR o introduzir na terra dos cananeus, como ele jurou a você e aos seus pais, e a der a você,
12آنگاه هر‌چه رحم را گشاید، آن را برای خدا جدا بساز، و هرنخست زاده‌ای از بچه های بهایم که از آن توست، نرینه‌ها از آن خداوند باشد.
12você separará para o SENHOR tudo o que abre o ventre, e cada primogênito que nascer dos animais que você tiver. Os machos serão do SENHOR.
13و هر نخست زاده الاغ را به بره‌ای فدیه بده، و اگر فدیه ندهی گردنش را بشکن، و هر نخست زاده انسان را ازپسرانت فدیه بده.
13Todo primogênito de jumento você resgatará com um cordeiro; e se você não o resgatar, então você quebrará o pescoço dele; e você resgatará todos os primogênitos do homem entre os seus filhos.
14و در زمان آینده چون پسرت از تو سوال کرده، گوید که این چیست، اورا بگو، یهوه ما را به قوت دست از مصر، از خانه غلامی بیرون آورد.
14E acontecerá que, quando o seu filho lhe perguntar no futuro, dizendo: 'O que é isso?', você lhe dirá: 'Com mão forte o SENHOR nos tirou do Egito, da casa da escravidão.
15و چون فرعون از رها کردن ما دل خود را سخت ساخت، واقع شد که خداوندجمیع نخست زادگان مصر را از نخست زاده انسان تا نخست زاده بهایم کشت. بنابراین من همه نرینه‌ها را که رحم را گشایند، برای خداوند ذبح می‌کنم، لیکن هر نخست زاده‌ای از پسران خود رافدیه می‌دهم.
15Quando o Faraó se recusou obstinadamente a nos deixar ir, o SENHOR matou todos os primogênitos na terra do Egito, tanto os primogênitos dos homens quanto os primogênitos dos animais. Portanto, eu sacrifico ao SENHOR tudo o que abre o ventre, sendo machos; mas todos os primogênitos dos meus filhos eu resgato.'
16و این علامتی بر دستت وعصابه‌ای در میان چشمان تو خواهد بود، زیراخداوند ما را بقوت دست از مصر بیرون آورد.»
16Isso será como um sinal na sua mão, e como símbolos entre os seus olhos; pois com mão forte o SENHOR nos tirou do Egito.”
17و واقع شد که چون فرعون قوم را رها کرده بود، خدا ایشان را از راه زمین فلسطینیان رهبری نکرد، هرچند آن نزدیکتر بود. زیرا خدا گفت: «مبادا که چون قوم جنگ بینند، پشیمان شوند و به مصر برگردند.»
17Quando o Faraó deixou o povo ir, Deus não os guiou pelo caminho da terra dos filisteus, embora fosse mais perto; pois Deus disse: “Para que talvez o povo não mude de ideia ao ver a guerra, e volte para o Egito”;
18اما خدا قوم را از راه صحرای دریای قلزم دور گردانید. پس بنی‌اسرائیل مسلح شده، از زمین مصر برآمدند.
18mas Deus fez o povo dar a volta pelo caminho do deserto, perto do Mar Vermelho; e os filhos de Israel subiram armados da terra do Egito.
19و موسی استخوانهای یوسف را با خود برداشت، زیرا که او بنی‌اسرائیل را قسم سخت داده، گفته بود: «هرآینه خدا از شما تفقد خواهد نمود واستخوانهای مرا از اینجا با خود خواهید برد.»
19Moisés levou consigo os ossos de José, pois este havia feito os filhos de Israel jurarem, dizendo: “Deus certamente os visitará, e vocês deverão levar daqui os meus ossos com vocês.”
20و از سکوت کوچ کرده، در ایتام به کنار صحرااردو زدند.
20Eles partiram de Sucote e acamparam em Etã, na beira do deserto.
21و خداوند در روز، پیش روی قوم در ستون ابر می‌رفت تا راه را به ایشان دلالت کند، و شبانگاه در ستون آتش، تا ایشان را روشنایی بخشد، و روز و شب راه روند.
21O SENHOR ia adiante deles, de dia numa coluna de nuvem para guiá-los no caminho, e de noite numa coluna de fogo para iluminá-los, para que pudessem caminhar de dia e de noite:
22و ستون ابر را درروز و ستون آتش را در شب، از پیش روی قوم برنداشت.
22a coluna de nuvem de dia, e a coluna de fogo de noite, não se afastaram de diante do povo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.