اول تواریخ 14
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1و حيرام پادشاه صور، قاصدان با چوب سرو آزاد و بنايان و نجاران نزد داود فرستاده تا خانه اي براي او بسازند.
1Now Hiram king of Tyre sent envoys to David, along with cedar logs, stonemasons, and carpenters, to build a palace for him.
2و داود دانست که خداوند او را به پادشاهي اسرائيل استوار داشته است، زيرا که سلطنتش به خاطر قوم او اسرائيل به درجه بلند برافراشته شده بود.
2And David realized that the LORD had established him as king over Israel and had highly exalted his kingdom for the sake of His people Israel.
3و داود در اورشليم با زنان گرفت، و داود پسران و دختران ديگر توليد نمود.
3And David took more wives in Jerusalem and became the father of more sons and daughters.
4و اين است نامهاي فرزنداني که در اورشليم براي وي به هم رسيدند: شَمُّوع و شُوباب و ناتان و سُليمان،
4These are the names of the children born to him in Jerusalem: Shammua, Shobab, Nathan, Solomon,
5و یبحار و اَلِيشُوع و اَلِيفالَط،
5Ibhar, Elishua, Elpelet,
6و نُوجَه و نافَج و يافِيع،
6Nogah, Nepheg, Japhia,
7و اَلِيشامَع و بَعلياداع و اَلِيفَلَط. پيروزي داود بر فلسطينيان
7Elishama, Beeliada, and Eliphelet.
8و چون فلسطينيان شنيدند که داود به پادشاهي تمام اسرائيل مسح شده است، پس فلسطينيان برآمدند تا داود را (براي جنگ) بطلبند؛ و چون داود شنيد، به مقابله ايشان برآمد.
8When the Philistines heard that David had been anointed king over all Israel, they all went in search of him; but David learned of this and went out to face them.
9و فلسطينيان آمده، در وادي رفائيم منتشر شدند.
9Now the Philistines had come and raided the Valley of Rephaim.
10و داود از خدا مسألت نموده، گفت:« آيا به مقابله فلسطينيان برآيم و آيا ايشان را به دست من تسليم خواهي نمود؟» خداوند او را گفت:« برآي وايشان را به دست تو تسليم خواهم کرد.»
10So David inquired of God, “Should I go up against the Philistines? Will You deliver them into my hand?” “Go,” replied the LORD, “for I will deliver them into your hand.”
11پس به بَعل فَراصِيم برآمدند و داود ايشان را در آنجا شکست داد و داود گفت:« خدا بر دشمنان من به دست من مثل رخنه آب رخنه کرده است.» بنابراين آن مکان را بَعل فَراصِيم نام نهادند.
11So David and his men went up to Baal-perazim, where he defeated the Philistines and said, “Like a bursting flood, God has burst out against my enemies by my hand.” So they called that place Baal-perazim.
12و خدايان خود را در آنجا ترک کردند و داود امر فرمود که آنها را به آتش بسوزانند.
12There the Philistines abandoned their gods, and David ordered that they be burned in the fire.
13و فلسطينيان بار ديگر در آن وادي منتشر شدند.
13Once again the Philistines raided the valley.
14و داود باز از خدا سؤال نمود و خدا او را گفت:« از عقب ايشان مرو بلکه از ايشان رو گردانيده، در مقابل درختان توت به ايشان نزديک شو.
14So David again inquired of God, who answered him, “Do not march up after them, but circle around them and attack them in front of the balsam trees.
15و چون در سر درختان توت آواز قدمها بشنوي، آنگاه براي جنگ بيرون شو، زيرا خدا پيش روي تو بيرون رفته است تا لشکر فلسطينيان را مغلوب سازد.»
15As soon as you hear the sound of marching in the tops of the balsam trees, move out to battle, because this will mean that God has marched out before you to strike the camp of the Philistines.”
16پس داود بر وفق آنچه خدا اورا امر فرموده بود، عمل نمود و لشکر فلسطينيان را از جِبعُون تا جارز شکست دادند.
16So David did as God had commanded him, and they struck down the army of the Philistines all the way from Gibeon to Gezer.
17و اسم داود در جميع اراضي شيوع يافت و خداوند ترس او را بر تمامي امّت ها مستولي ساخت.
17And David’s fame went out into every land, and the LORD caused all nations to fear him.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.