Hooglied 2
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
World English Bible
1Maar ik ben een crocus van Sjaron, Een lelie der dalen!
1I am a rose of Sharon, a lily of the valleys.
2Als een lelie tussen de doornen, Is mijn liefste onder de meisjes.
2As a lily among thorns, so is my love among the daughters.
3Als een appelboom tussen de bomen in het woud, Is mijn beminde onder de jongemannen; Ik smacht er naar, in zijn schaduw te zitten, Zijn vrucht is zoet voor mijn mond.
3As the apple tree among the trees of the wood, so is my beloved among the sons. I sat down under his shadow with great delight, his fruit was sweet to my taste.
4Brengt mij naar het huis van de wijn, Ontplooit over mij de standaard der liefde;
4He brought me to the banquet hall. His banner over me is love.
5Verkwikt mij met druivenkoeken, Versterkt mij met appels. Want ik ben krank, Ben krank van liefde!
5Strengthen me with raisins, refresh me with apples; for I am faint with love.
6Zijn linker moet rusten onder mijn hoofd, Zijn rechter houde mij omstrengeld!
6His left hand is under my head. His right hand embraces me.
7Ik bezweer u, Jerusalems dochters, Bij de gazellen en de hinden in het veld: Wekt en lokt de liefde niet, Voordat het haar lust! …
7I adjure you, daughters of Jerusalem, by the roes, or by the hinds of the field, that you not stir up, nor awaken love, until it so desires.
8Maar hoor, mijn beminde! Zie, hij komt! Hij springt over de bergen, Hij huppelt over de heuvels.
8The voice of my beloved! Behold, he comes, leaping on the mountains, skipping on the hills.
9Mijn beminde gelijkt een gazel, Of het jong van een hert. Zie, daar staat hij reeds Achter onze muur. Hij staart door het venster, En blikt door de tralies;
9My beloved is like a roe or a young deer. Behold, he stands behind our wall! He looks in at the windows. He glances through the lattice.
10Mijn beminde heft aan, En spreekt tot mij! Sta op, mijn geliefde, Mijn schone, kom mede!
10My beloved spoke, and said to me, “Rise up, my love, my beautiful one, and come away.
11Want zie, de winter is voorbij, De regen is voorgoed verdwenen.
11For behold, the winter is past. The rain is over and gone.
12De bloemen prijken op het land, Men hoort de duiven al kirren;
12The flowers appear on the earth. The time of the singing has come, and the voice of the turtledove is heard in our land.
13De vijg kleurt reeds zijn jonge vrucht, De wingerds bloeien en geuren. Sta op, mijn geliefde, Mijn schone, kom mede;
13The fig tree ripens her green figs. The vines are in blossom. They give out their fragrance. Arise, my love, my beautiful one, and come away.”
14Mijn duifje in de spleten der rotsen, In de holen der klippen! Laat mij zien uw gelaat, Laat mij horen uw stem; Want uw stem is zo zoet, Uw gelaat is zo lief.
14My dove in the clefts of the rock, in the hiding places of the mountainside, let me see your face. Let me hear your voice; for your voice is sweet and your face is lovely.
15Vangt ons de jakhalzen De kleine vossen, Die de tuinen vernielen, Ofschoon onze wijngaard al bloeit.
15Catch for us the foxes, the little foxes that plunder the vineyards; for our vineyards are in blossom.
16Want mijn beminde is mijn, en ik van hem: Hij is het, die in de leliën weidt,
16My beloved is mine, and I am his. He browses among the lilies.
17Totdat de dag is afgekoeld En de schaduwen vlieden! Blijf hier, mijn beminde, En doe zoals de gazel Of het jong van het hert Op de balsembergen!
17Until the day is cool, and the shadows flee away, turn, my beloved, and be like a roe or a young deer on the mountains of Bether.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.