Romeinen 8
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Voor hen, die Jesus Christus toebehoren, bestaat er dus thans geen verdoemenis meer.
1Акум дар ну есте ничо осындире пентру чей че сунт ын Христос Исус, каре ну трэеск дупэ ындемнуриле фирий пэмынтешть, чи дупэ ындемнуриле Духулуй.
2Want de wet van den Geest, -een wet van leven in Christus Jesus, -heeft u bevrijd van de wet van zonde en dood.
2Ын адевэр, леӂя Духулуй де вяцэ ын Христос Исус м-а избэвит де леӂя пэкатулуй ши а морций.
3Wat de Wet niet vermocht, machteloos als ze was door het vlees, dat heeft God gedaan: Door zijn eigen Zoon te zenden in de gedaante van het zondige vlees en terwille van de zonde, heeft Hij de zonde veroordeeld in het Vlees,
3Кэч – лукру ку непутинцэ Леӂий, ынтрукыт фиря пэмынтяскэ о фэчя фэрэ путере – Думнезеу а осындит пэкатул ын фиря пэмынтяскэ, тримицынд, дин причина пэкатулуй, пе Ынсушь Фиул Сэу ынтр-о фире асемэнэтоаре ку а пэкатулуй,
4opdat door ons de gerechtigheid der Wet zou worden vervuld; door ons, die leven niet naar het vlees, maar naar de geest.
4пентру ка порунка Леӂий сэ фие ымплинитэ ын ной, каре трэим ну дупэ ындемнуриле фирий пэмынтешть, чи дупэ ындемнуриле Духулуй.
5Immers, wie vleselijk zijn, streven naar vleselijke dingen; maar wie geestelijk zijn, naar geestelijke dingen.
5Ын адевэр, чей че трэеск дупэ ындемнуриле фирий пэмынтешть умблэ дупэ лукруриле фирий пэмынтешть, пе кынд чей че трэеск дупэ ындемнуриле Духулуй умблэ дупэ лукруриле Духулуй.
6Welnu, het streven van het vlees is de dood; maar het streven van de geest is leven en vrede.
6Ши умбларя дупэ лукруриле фирий пэмынтешть есте моарте, пе кынд умбларя дупэ лукруриле Духулуй есте вяцэ ши паче.
7Want het streven van het vlees staat vijandig tegen God; het onderwerpt zich niet aan Gods Wet, en zelfs kàn het dit niet;
7Фииндкэ умбларя дупэ лукруриле фирий пэмынтешть есте врэжмэшие ымпотрива луй Думнезеу, кэч еа ну се супуне Леӂий луй Думнезеу ши нич ну поате сэ се супунэ.
8wie vleselijk zijn, kunnen God niet behagen.
8Деч чей че сунт пэмынтешть ну пот сэ плакэ луй Думнезеу.
9Welnu, gij zijt niet in het vlees, maar gij zijt in de geest, omdat de Geest van God in u woont; wie toch den Geest van Christus niet heeft, behoort Hem niet toe.
9Вой ынсэ ну май сунтець пэмынтешть, чи духовничешть, дакэ Духул луй Думнезеу локуеште ын адевэр ын вой. Дакэ н-аре чинева Духул луй Христос, ну есте ал Луй.
10Maar zo Christus in u is, dan is het lichaam wel dood door de zonde, doch de geest blijft in leven door de gerechtigheid.
10Ши дакэ Христос есте ын вой, трупул востру, да, есте супус морций дин причина пэкатулуй, дар духул востру есте виу дин причина неприхэнирий.
11En zo in u woont de Geest van Hem, die Jesus uit de doden heeft opgewekt, dan zal Hij, die Christus Jesus uit de doden heeft opgewekt, ook uw sterfelijke lichamen ten leven verwekken door zijn Geest, die in u woont.
11Ши дакэ Духул Челуй че а ынвият пе Исус динтре чей морць локуеште ын вой, Чел че а ынвият пе Христос Исус дин морць ва ынвия ши трупуриле воастре муритоаре дин причина Духулуй Сэу, каре локуеште ын вой.
12Broeders, we zijn dus niet aan het vlees verplicht, naar het vlees te leven.
12Ашадар, фрацилор, ной ну май даторэм нимик фирий пэмынтешть, ка сэ трэим дупэ ындемнуриле ей.
13En zo gij leeft naar het vlees, zult gij sterven; maar zo gij door den Geest de werken van het lichaam doodt, zult gij leven.
13Дакэ трэиць дупэ ындемнуриле ей, вець мури, дар дакэ, прин Духул, фачець сэ моарэ фаптеле трупулуй, вець трэи.
14Allen toch, die door Gods Geest worden geleid, zijn kinderen Gods.
14Кэч тоць чей че сунт кэлэузиць де Духул луй Думнезеу сунт фий ай луй Думнезеу.
15Want gij hebt geen geest van slavernij ontvangen, om terug te vallen in de vrees, maar de geest van kindschap, waardoor we roepen: “Abba, Vader!”
15Ши вой н-аць примит ун дух де робие, ка сэ май авець фрикэ, чи аць примит ун дух де ынфиере, каре не фаче сэ стригэм: „Ава!”, адикэ „Татэ!”
16De Geest zelf getuigt met onze geest, dat we kinderen zijn van God.
16Ынсушь Духул адевереште ымпреунэ ку духул ностру кэ сунтем копий ай луй Думнезеу.
17Zijn we kinderen, dan zijn we erfgenamen tevens; erfgenamen van God, en medeërfgenamen van Christus, zo we met Hem lijden, om ook met Hem verheerlijkt te worden.
17Ши, дакэ сунтем копий, сунтем ши моштениторь: моштениторь ай луй Думнезеу ши ымпреунэ-моштениторь ку Христос, дакэ суферим ку адевэрат ымпреунэ ку Ел, ка сэ фим ши прослэвиць ымпреунэ ку Ел.
18Want ik houd het er voor, dat het lijden dezer wereld niet opwegen kan tegen de heerlijkheid, die ons geopenbaard zal worden.
18Еу сокотеск кэ суферинцеле дин время де акум ну сунт вредниче сэ фие пусе алэтурь ку слава виитоаре, каре аре сэ фие дескоперитэ фацэ де ной.
19Reikhalzend toch smacht de schepping naar de openbaring der kinderen Gods.
19Де асеменя, ши фиря аштяптэ ку о доринцэ ынфокатэ дескопериря фиилор луй Думнезеу.
20Want de schepping is aan de vergankelijkheid onderworpen, niet uit eigen wil, doch door de wil van Hem, die ze daaraan onderwierp; maar toch met de hoop,
20Кэч фиря а фост супусэ дешертэчуний – ну де вое, чи дин причина челуй че а супус-о – ку нэдеждя ынсэ
21dat ook de schepping zelf bevrijd zal worden van de slavernij der vergankelijkheid, om deelachtig te worden aan de vrijheid der glorie van de kinderen Gods.
21кэ ши еа ва фи избэвитэ дин робия стрикэчуний, ка сэ айбэ парте де слобозения славей копиилор луй Думнезеу.
22We weten toch, dat heel de schepping tezamen zucht en kreunt in barensweeën tot heden toe.
22Дар штим кэ, пынэ ын зиуа де азь, тоатэ фиря суспинэ ши суферэ дурериле наштерий.
23En zij niet alleen, maar ook wij, die de eerstelingen des Geestes bezitten, ook wij zuchten in ons binnenste naar de verlossing van ons lichaam, in smachtend verlangen naar het kindschap.
23Ши ну нумай еа, дар ши ной, каре авем челе динтый роаде але Духулуй, суспинэм ын ной ши аштептэм ынфиеря, адикэ рэскумпэраря трупулуй ностру.
24Want we zijn verlost om te hopen. Maar zien wat we hopen, is geen hopen meer; hoopt men soms nog wat men ziet?
24Кэч ын нэдеждя ачаста ам фост мынтуиць. Дар о нэдежде каре се веде ну май есте нэдежде, пентру кэ че се веде се май поате нэдэждуи?
25Doch zo we hopen wat we niet zien, dan smachten we er naar met geduld.
25Пе кынд, дакэ нэдэждуим че ну ведем, аштептэм ку рэбдаре.
26Eveneens komt ook de Geest onze zwakheid te hulp. Want we weten niet eens, wat we behoren te vragen; maar de Geest zelf smeekt voor ons met onuitsprekelijke verzuchtingen.
26Ши тот астфел ши Духул не ажутэ ын слэбичуня ноастрэ, кэч ну штим кум требуе сэ не ругэм. Дар Ынсушь Духул мижлочеште пентру ной ку суспине негрэите.
27En Hij, die de harten doorgrondt, Hij weet, waar de Geest naar verzucht, en hoe Deze voor de heiligen smeekt naar Gods wil.
27Ши Чел че черчетязэ инимиле штие каре есте нэзуинца Духулуй, пентру кэ Ел мижлочеште пентру сфинць дупэ воя луй Думнезеу.
28We weten ook, dat God alles ten goede leidt voor hen die Hem liefhebben, die naar zijn voorbeschikking zijn geroepen.
28Де алтэ парте, штим кэ тоате лукруриле лукрязэ ымпреунэ спре бинеле челор че юбеск пе Думнезеу, ши ануме спре бинеле челор че сунт кемаць дупэ планул Сэу.
29Want die Hij vooruit heeft gekend, heeft Hij ook voorbestemd, om gelijkvormig te worden aan het beeld van zijn Zoon, opdat Deze de Eerstgeborene onder vele broeders zou zijn.
29Кэч, пе ачея пе каре й-а куноскут май динаинте, й-а ши хотэрыт май динаинте сэ фие асеменя кипулуй Фиулуй Сэу, пентру ка Ел сэ фие Чел Ынтый Нэскут динтре май мулць фраць.
30Welnu, die Hij heeft voorbestemd, heeft Hij ook geroepen; en die Hij heeft geroepen, heeft Hij ook gerechtvaardigd; en die Hij heeft gerechtvaardigd, heeft Hij ook verheerlijkt.
30Ши пе ачея пе каре й-а хотэрыт май динаинте, й-а ши кемат, ши пе ачея пе каре й-а кемат, й-а ши сокотит неприхэниць, яр пе ачея пе каре й-а сокотит неприхэниць, й-а ши прослэвит.
31Wat zullen we hieraan nog toevoegen? Wanneer God vóór ons is, wie zal dan tegen ons zijn?
31Деч че вом зиче ной ын фаца тутурор ачестор лукрурь? Дакэ Думнезеу есте пентру ной, чине ва фи ымпотрива ноастрэ?
32Hij, die zijn enigen Zoon niet gespaard heeft, maar voor ons allen heeft overgeleverd, hoe zou Hij ons tegelijk met Hem niet alles schenken?
32Ел, каре н-а круцат нич кяр пе Фиул Сэу, чи Л-а дат пентру ной тоць, кум ну не ва да фэрэ платэ, ымпреунэ ку Ел, тоате лукруриле?
33Wie zal de beschuldiger zijn van de uitverkorenen Gods? Is het God, die rechtvaardigt?
33Чине ва ридика пырэ ымпотрива алешилор луй Думнезеу? Думнезеу есте Ачела каре-й сокотеште неприхэниць!
34Wie zal veroordelen? Zal het Christus Jesus zijn, die gestorven is, of liever die is opgewekt, die zetelt aan Gods rechterhand, die ook onze Voorspreker is?
34Чине-й ва осынди? Христос а мурит! Ба май мулт, Ел а ши ынвият, стэ ла дряпта луй Думнезеу ши мижлочеште пентру ной!
35Of wie zal ons scheiden van Christus’ liefde? Wederwaardigheid of benauwdheid, vervolging, honger, naaktheid, gevaar of het zwaard?
35Чине не ва деспэрци пе ной де драгостя луй Христос? Неказул сау стрымтораря, сау пригониря, сау фоаметя, сау липса де ымбрэкэминте, сау примеждия, сау сабия?
36Zoals er geschreven staat: “Om Uwentwil worden we de ganse dag gedood, Worden we als slachtvee behandeld.”
36Дупэ кум есте скрис: „Дин причина Та сунтем даць морций тоатэ зиуа; сунтем сокотиць ка ниште ой де тэят.”
37Maar in dit alles zegepralen we glansrijk door Hem, die ons liefheeft.
37Тотушь ын тоате ачесте лукрурь ной сунтем май мулт декыт бируиторь, прин Ачела каре не-а юбит.
38En ik ben er zeker van, dat dood noch leven, engelen noch heerschappijen, heden noch toekomst, geen machten,
38Кэч сунт бине ынкрединцат кэ нич моартя, нич вяца, нич ынӂерий, нич стэпынириле, нич путериле, нич лукруриле де акум, нич челе виитоаре,
39geen hoogte of diepte, noch enig ander schepsel ons scheiden kan van Gods liefde in Christus Jesus, onzen Heer.
39нич ынэлцимя, нич адынчимя, нич о алтэ фэптурэ ну вор фи ын старе сэ не деспартэ де драгостя луй Думнезеу, каре есте ын Исус Христос, Домнул ностру.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.