Jesaja 9
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Maar eenmaal zal de nacht verdwijnen, Zal er geen donker meer zijn, voor wie nu nog beangst is! Wel heeft Hij smaad gebracht over Zabulons land, Over het land van Neftali in vroegere tijden: Maar in de eindtijd herstelt Hij in ere De weg naar de zee, De overkant van de Jordaan, Het gewest van de heidenen.
1Toe raihaih tongh kaminawk loe hnukkhuem ah vinghaih hoiah om o mak ai; canghnii ah Zebulun hoi Naptali prae to anih mah raihaih paek, toe hmabang ah loe tuipui caehhaih loklam, Jordan vapui taeng, Galilee prae ah kaom Gentelnawk to pakoeh ah om tih boeh.
2Het volk, dat in duisternis wandelt, Zal dan een helder licht aanschouwen; Die wonen in het dal van de schaduw des doods, Een glans zal over hen stralen!
2Vinghaih thungah paqai kaminawk loe kalen parai aanghaih to hnuk o boeh; duekhaih tahlip thungah kaom kaminawk nuiah, aanghaih to phak boeh.
3Gij zult hun vreugde vermeerderen, hun blijdschap vergroten; Vrolijk zullen ze zijn voor uw aanschijn, Zoals men vrolijk is bij de oogst, Zoals men blij is bij het verdelen van buit!
3Acaeng kaminawk to na pungsak moe, nihcae anghoehaih to na pungsak boeh; cang aahhaih tue ah kaminawk anghoe o baktih, lomh ih hmuen amzet o naah kaminawk anghoe o baktih toengah, nihcae loe na hmaa ah anghoe o boeh.
4Want het juk, dat hem drukte, Het blok op zijn schouders, De stok van zijn drijver Breekt Gij als op de dag van Midjan stuk.
4Midian kaminawk ukhaih thungah oh o naah sak ih baktih toengah, nihcae mah phawh o ih kazit hmuen, palaeng ah aput o ih hmuen hoi pacaekthlaek ah kaom kami ih cunghet to Angraeng mah khaeh pae boih boeh.
5Alle dreunend stampende laarzen En in bloed geverfde mantels Zullen worden verbrand, Door de vlammen verteerd.
5Misatuh kaminawk mah misatuk haih khokpanai hoi athii kangnok khukbuennawk loe hmaiqoeng han koi hmuen ah ni om tih.
6Want een Kind is ons geboren, een Zoon ons geschonken; De heerschappij wordt op zijn schouders gelegd. En zijn naam wordt genoemd: Wonderbaar raadsman, Goddelijke held, Vader voor immer, Vorst van de vrede!
6Aicae hanah nawkta maeto tapen boeh, aicae hanah capa maeto ang paek boeh; prae ukhaih loe anih ih palaeng nuiah om tih; anih ih ahmin loe Dawnrai, Lokthuih bomkung, Thacak Sithaw, Dungzan Ampa, Angdaehhaih Angraeng, tiah kawk tih.
7Grote macht zal Hij brengen, en eindeloze vrede Aan Davids huis en zijn rijk. Hij zal het steunen en stutten met recht en gerechtigheid Nu en voor immer: De ijver van Jahweh der heirscharen brengt het tot stand!
7Anih ukhaih hoi angdaehhaih loe boenghaih om mak ai, David ih angraeng tangkhang hoi a ukhaih prae nuiah pung tahang tih; toenghaih hoi a patuk ih lok baktiah lok to caek tih, a ukhaih loe vaihi hoi kamtong dungzan khoek to cak poe tih. Misatuh kaminawk ih Angraeng thacakhaih hoiah hae hmuen hae akoepsak tih.
8De Heer heeft een woord tot Jakob gezonden, En het valt in Israël neer;
8Angraeng mah Jakob khaeah lok to patoeh moe, Israel nuiah phaksak.
9Het hele volk zal het ondervinden: Efraïm en de bewoners van Samaria! Want ze hebben gezegd in hun trots, En in de hoogmoed des harten:
9Ephraim hoi Samaria ah kaom kaminawk boih mah to lok to panoek o tih, poeksanghaih hoi amoekhaih hoiah,
10De baksteen gevallen: we herbouwen met hardsteen; De moerbei geveld: ceders planten wij in haar plaats!
10amlai long hoi sak ih im to amtimh cadoeh, kamtak thlung hoiah ka sak o let han; thaiduetkungnawk to pakhruh o cadoeh, a zuengah sidar thingnawk ka thling o let han, tiah lokthui kaminawk mah doeh panoek o tih.
11Jahweh vuurde de verdrukkers van Resin tegen hen aan, En hitste de vijanden tegen hen op;
11To pongah Angraeng mah nihcae tuk hanah Rezin ih misanawk to pahruek moe, Ephraim ih misanawk to angthawksak boeh;
12Aram ten oosten, de Filistijnen ten westen Hebben Israël verslonden met gulzige mond; Maar toch bedaart zijn gramschap niet, Zijn hand blijft naar hen uitgestrekt!
12Syria kaminawk mah ni angyae bang hoiah pakha aangh o thuih moe, Philistin kaminawk mah niduem bang hoiah pakha aangh o thuih pongah, Israel to paaeh o boeh. Hae tiah oh pacoengah doeh, anih palungphuihaih dii ai, a ban phok toengtoeng vop.
13Want het volk bekeerde zich niet tot Hem, die het sloeg, En zocht Jahweh der heirscharen niet.
13Toe kaminawk loe nihcae bopkung khaeah amlaem o ai, misatuh kaminawk ih Angraeng doeh pakrong o ai toengtoeng vop.
14Daarom heeft Jahweh Israël kop en staart afgehouwen, Palmtak en riet op één dag:
14To pongah Angraeng mah Israel to lu hoi tamai salakah takroek pat ueloe, tanghang hoi akung to nito thungah takroek tih.
15De oudsten en edelen waren de kop, De leugenprofeten de staart;
15Kacoehtanawk hoi khingya koi kaom kaminawk loe lu ah oh o, amsawnlok patuk tahmaa loe tamai ah om tih.
16Die dit volk moesten leiden, zijn zijn verleiders, Die geleid moesten worden, zijn op een doolweg gebracht.
16Hae kami zaehoikungnawk loe kaminawk to loklam caeh pazaesak moe, kaminawk to amrosak boeh.
17Daarom spaarde de Heer hun jongelingen niet, Ontfermde zich niet over hun weduwen en wezen; Want ze zijn allen godvergeten en boos, En iedere mond spreekt goddeloze taal; Maar toch bedaart zijn gramschap niet, Zijn hand blijft tegen hen uitgestrekt!
17To pongah Angraeng loe nihcae ih thendoengnawk nuiah anghoehaih tawn ai, ampa tawn ai kaminawk hoi lamhmainawk nuiah doeh tahmenhaih tawn mak ai; nihcae loe angsah cop kami, kahoih ai hmuen sah kami ah oh o moe, amthuhaih lok to apaeh o. To tiah oh pacoengah doeh, anih palungphuihaih to dii ai, a ban phok toengtoeng vop.
18Want de goddeloosheid brandt als een vuur, Dat doornen en distels verteert, Het dichte woud in vlammen zet, En in dwarrelende rookwolken hult.
18Sethaih loe hmai baktiah kangh; kapring hoi soekhringnawk doeh hmai mah kangh ueloe, kathah taw doeh hmai mah kangh tih, thingnawk loe van ah angtoeng tahang hmaikhue baktiah om o tih.
19Door de gramschap van Jahweh is het land ontredderd, Het volk tot menseneters verlaagd:
19Misatuh kaminawk ih Angraeng palungphui pongah, prae loe khoving tih; kaminawk loe hmai ah tik koi thing baktiah ni om o tih; mi mah doeh angmah ih nawkamya to paquem mak ai.
20Men hapt naar rechts, en nog heeft men honger, Men bijt naar links, en wordt niet verzadigd. Niemand spaart zijn eigen broer, En allen verslinden het vlees van hun kroost:
20Anih mah bantang ban hoi paaeh tih, toe zok amthlam toengtoeng vop tih; banqoi ban hoiah caa tih, toe zok amhah mak ai; kami maeto boih mah angmah ih ban tampawk moi to caa o tih;
21Manasse Efraïm, Efraïm Manasse, En met elkander weer Juda. Maar toch bedaart zijn gramschap niet. Zijn hand blijft tegen hen uitgestrekt!
21Manasseh acaeng mah Ephraim acaeng to caa ueloe, Ephraim acaeng mah doeh Manasseh acaeng to caa tih: nihnik angbom hoi ueloe Judah to tuh hoi tih. To tiah oh pacoengah doeh anih palungphuihaih dii mak ai, a ban phok toengtoeng vop tih.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.