Jesaja 34
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Treedt nader volken, om te horen, Naties, geeft acht; Laat de aarde luisteren met wat ze bevat, De wereld met wat er op tiert.
1Nangcae prae kaminawk, thaih hanah anghnai oh; nangcae kaminawk, tahngai oh; long hoi a thungah kaom hmuennawk, long hoi a thungah kaom hmuennawk boih mah tahngai o nasoe!
2Want Jahweh is op alle volken vergramd, Op heel hun heir verbolgen; Hij heeft ze ten dode gedoemd, En ter slachting gewijd.
2Angraeng loe prae kaminawk boih nuiah palungphui, anih palungphuihaih loe nihcae ih misatuh kaminawk boih nuiah oh; Angraeng mah nihcae to amrosak moe, kami humnawk khaeah paek.
3Hun doden worden weggesmeten, Hun lijken liggen te rotten; De bergen vloeien weg in hun bloed,
3Hum ih kaminawk to va o sut ueloe, nihcae ih qok loe hmuisae phi tih; maenawk loe nihcae ih athii hoiah amkaw tih.
4Alle heuvels smelten er van. De hemel wordt opgerold als een boekrol, Heel zijn heir stort omlaag, Zoals het blad van de wijnstok valt, Het verdorde loof van de vijg.
4Van ah kaom hmuennawk boih anghma ueloe, van doeh caqam tangoeng baktiah ayaw hmoek tih boeh; van ah kaom hmuennawk loe misurkung hoiah kakrah aqam baktih, thaiduetkung hoiah thaiduet thaih angmuen baktiah krah o tih.
5Want Jahweh’s zwaard Is in de hemel gewet; Zie, het suist op Edom neer, Op het volk ten oordeel gewijd.
5Kai ih sumsen loe van ah tui kamhah ah nae tih; khenah, lokcaek hanah, Edom kami hoi ka tangoeng ih kaminawk nuiah anghum tathuk tih.
6Jahweh’s zwaard zit vol bloed, En het druipt van vet: Bloed van lammeren en bokken, Vet uit de nieren der rammen. Want Jahweh houdt een offer in Bosra, Een geweldige slachting in het land van Edom:
6Angraeng ih sumsen loe athii hoiah koi, athawk mah ayaw hmoek, tuucaa hoi maehnawk ih athii hoiah koi moe, tuu tae pakae pong ih athawk hoiah koi boeh; Angraeng mah Bozrah vangpui ah angbawnhaih to sak moe, Edom prae ah pop parai kami humhaih to sak boeh.
7Buffels storten met varren neer, En ossen met stieren. Hun land is dronken van bloed, Hun bodem druipt van vet:
7Nihcae loe koknonawk, maitaw taenawk, saning kacoeh maitaw taenawk hoi nawnto angzo o ueloe, amtim o tih; nihcae ih prae loe athii hoiah sui pak ueloe, maiphunawk doeh moithawk mah suisak boih tih.
8Want het is voor Jahweh een dag van wraak, Een jaar van straf voor den hater van Sion.
8Angraeng mah lu lakhaih ni, Zion kawng pongah kating ah danpaekhaih saning to pha tih.
9Zijn beken worden veranderd in teer, Zijn bodem in zwavel, zijn land in pek, Dat dag en nacht brandt,
9Edom prae ih vacongnawk loe thing tangpri ah angcoeng tih, maiphu doeh hmai kangqong thaih kat baktiah angcoeng ueloe, prae doeh hmai kakang thaih thing tangpri ah angcoeng tih.
10En nooit wordt geblust. Zijn rook stijgt eeuwig omhoog, Van geslacht tot geslacht; Het ligt verwoest voor altijd en immer, Niemand trekt er doorheen.
10Khoving khodai dueh mak ai; dungzan khoek to hmaikhue tacawt poe tih; adung maeto pacoeng maeto karoek to pong sut tih boeh; dungzan khoek to mi doeh a taengah caeh o mak ai boeh.
11Kraai en reiger nemen het in hun bezit, Uil en raaf gaan er wonen: Het meetsnoer der woestheid is er overheen getrokken, En het paslood der leegheid.
11Toe to prae loe bukbuh hoi praezaek ih uitalunawk mah toep o tih; bukbuh hoi pangaahnawk doeh to ahmuen ah om o tih; to prae nuiah anghmanghaih qui hoi amrohaih qui to anih mah payang pae tih.
12Seïr is zonder bewoners geworden, Zijn adel is er niet meer; Niemand, die men tot koning kan kiezen, Al zijn vorsten zijn heen.
12Nihcae mah kalen kaminawk to angraenghaih prae ah kawk tih, toe mi doeh om o mak ai, anih ih angraengnawk doeh anghmaa boih tih boeh.
13Doornen woekeren in zijn paleizen, In zijn burchten netels en distels; Het is een hol voor de jakhals, En een park voor de struisen.
13Siangpahrang ohhaih ahmuen ah soekhring to amprawk ueloe, misatoephaih kacak sipaenawk doeh soekhring hoi kapring mah ayaw khoep tih, tasuinawk hoi bukbuhnawk acaenghaih ahmuen ah om tih boeh.
14Wilde katten ontmoeten er honden, Baarlijke duivels treffen elkaar; De schimmen spoken er rond, En vinden hun rust.
14Praezaek ih kasan moinawk hoi tasuinawk to angcuu o tih; satharnawk loe maeto hoi maeto angkawk o tih; to ah aqum ih moinawk to pra o tih, nihcae loe anghakhaih ahmuen kahoih hnu o tih.
15Daar nestelt de slang, en legt er haar eieren, Bedekt ze en broedt ze; Daar komen ook de gieren bijeen, En zoeken elkaar.
15Bukbuh mah tabu bop ueloe, tadui tih; tadui to awh ueloe, anih ih tahlip ah acaa to khaek tih; tahmu prawnnawk doeh to ah angpop o ueloe, amno hoi ampa akoep ah om o tih.
16Jahweh roept ze in volle getale, Er ontbreekt er geen een, er wordt niemand gemist; Want zijn mond heeft ze ontboden, En zijn geest brengt ze bijeen.
16Angraeng ih cabu to khen ah loe kroek ah; to ih moisannawk loe maeto doeh anghmaa o mak ai; ampui kavawt maeto doeh om o mak ai; ka pakha hoiah ni hae lok hae ka paek, anih ih Muithla mah nihcae to pakhueng tih.
17Hij heeft voor hen het lot geworpen, Zijn hand met het snoer hun deel gemeten; Ze zullen het eeuwig bezitten, Van geslacht tot geslacht erin wonen.
17Nihcae hanah taham sae kahoih khethaih phoisa to a vah pae, a ban hoiah tah pae moe, prae to pazet pae; nihcae mah to prae to dungzan khoek to toep o ueloe, adung maeto pacoeng maeto karoek to to ahmuen ah om o tih boeh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.