1 Koningen 12
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Daar heel Israël nu te Sikem bijeenkwam, om Roboam tot koning uit te roepen, ging ook deze er heen.
1Робоам с-а дус ла Сихем, кэч тот Исраелул венисе ла Сихем сэ-л факэ ымпэрат.
2Zodra Jeroboam, de zoon van Nebat, die nog steeds in Egypte verbleef, waar hij voor Salomon was gevlucht, dit alles vernam, keerde hij zo haastig mogelijk uit Egypte terug, en begaf zich naar zijn vaderstad Sereda, in het gebergte van Efraïm.
2Кынд а аузит лукрул ачеста, Иеробоам, фиул луй Небат, ера тот ын Еӂипт, унде фуӂисе де ымпэратул Соломон, ши ын Еӂипт локуя.
3Maar ze zeiden tot Roboam:
3Ау тримис сэ-л кеме. Атунч, Иеробоам ши тоатэ адунаря луй Исраел ау венит ла Робоам ши й-ау ворбит аша:
4Uw vader heeft ons een zwaar juk opgelegd; verlicht gij nu de harde dienstbaarheid, waartoe uw vader ons dwong, en het zware juk, dat hij ons heeft opgelegd, en wij zullen u dienen.
4„Татэл тэу не-а ынгреуят жугул; акум, ту ушурязэ ачастэ аспрэ робие ши жугул греу пе каре л-а пус песте ной татэл тэу. Ши ыць вом служи.”
5Hij antwoordde: Gaat heen tot overmorgen, en komt dan bij mij terug. Toen het volk weg was,
5Ел ле-а зис: „Дучеци-вэ ши ынтоарчеци-вэ ла мине песте трей зиле.” Ши попорул а плекат.
6ging koning Roboam te rade bij de bejaarde mannen, die bij het leven van koning Salomon diens vertrouwelingen waren geweest, en vroeg hun: Wat raadt gij mij, dit volk te antwoorden?
6Ымпэратул Робоам с-а сфэтуит ку бэтрыний каре фусесерэ пе лынгэ татэл сэу, Соломон, ын тимпул веций луй ши а зис: „Че мэ сфэтуиць сэ рэспунд попорулуй ачестуя?”
7Ze zeiden hem: Wanneer ge dit volk nu ter wille zijt en het een goedgunstig antwoord geeft, zal het u voor altijd dienen.
7Ши ятэ че й-ау зис ей: „Дакэ вей ындатора астэзь пе попорул ачеста, дакэ ле фачь че чер ши дакэ ле вей рэспунде ку ворбе биневоитоаре, ыць вор служи пе вечие.”
8Maar hij verwierp de raad, die de bejaarde mannen gegeven hadden, en ging te rade bij de jongelieden, die met hem waren opgegroeid, en nu zijn vertrouwelingen waren.
8Дар Робоам а лэсат сфатул пе каре и-л дэдяу бэтрыний ши с-а сфэтуит ку тинерий каре крескусерэ ку ел ши каре ерау ымпрежурул луй.
9Hij zeide hun: Wat raadt gij mij, dit volk te antwoorden, dat mij heeft durven zeggen: “Verlicht het juk, dat uw vader ons heeft opgelegd.”
9Ел а зис: „Че мэ сфэтуиць сэ рэспунд попорулуй ачестуя, каре-мь ворбеште аша: ‘Ушурязэ-не жугул пе каре л-а пус песте ной татэл тэу’?”
10En de jonge mannen, die met hem waren opgegroeid, zeiden hem: Dit moet ge antwoorden aan dit volk, dat tot u durfde zeggen: “Uw vader heeft ons een zwaar juk opgelegd; maak gij het nu lichter! “Zo moet ge tot hen spreken: Mijn pink is dikker dan mijns vaders middel.
10Ши ятэ че й-ау зис тинерий каре крескусерэ ку ел: „Сэ спуй аша попорулуй ачестуя каре ць-а ворбит астфел: ‘Татэл тэу не-а ынгреуят жугул, ту ушурязэ-ни-л!’ Сэ ле ворбешть аша: ‘Деӂетул меу чел мик ва фи май грос декыт коапселе татэлуй меу.
11Heeft mijn vader u een zwaar juk opgelegd, ik zal uw juk nog verzwaren; heeft mijn vader u met zwepen getuchtigd, ik zal het met schorpioenen doen.
11Акум, татэл меу а пус песте вой ун жуг греу, дар еу ви-л вой фаче ши май греу; татэл меу в-а бэтут ку биче, дар еу вэ вой бате ку скорпиоане.’”
12Toen nu heel het volk, op het bevel van den koning, overmorgen bij hem terug te komen, na drie dagen bij Roboam kwam,
12Иеробоам ши тот попорул ау венит ла Робоам а трея зи, дупэ кум зисесе ымпэратул: „Ынтоарчеци-вэ ла мине песте трей зиле!”
13gaf de koning een hard antwoord aan het volk. Want hij stoorde zich niet aan de raad, die de bejaarde mannen hem hadden gegeven;
13Ымпэратул а рэспунс аспру попорулуй. А лэсат сфатул пе каре и-л дэдусерэ бэтрыний
14maar volgens de raad der jongelieden zeide hij hun: Heeft mijn vader u een zwaar juk opgelegd, ik zal het nog verzwaren; heeft mijn vader u met zwepen getuchtigd, ik zal het met schorpioenen doen.
14ши ле-а ворбит астфел, дупэ сфатул тинерилор: „Татэл меу в-а ынгреуят жугул, дар еу ви-л вой фаче ши май греу; татэл меу в-а бэтут ку биче, дар еу вэ вой бате ку скорпиоане.”
15De koning was dus het volk niet ter wille; want Jahweh had het zo beschikt, om zijn belofte te houden, die Hij door Achi-ja van Sjilo aan Jeroboam, den zoon van Nebat, had gedaan.
15Астфел, ымпэратул н-а аскултат пе попор, кэч лукрул ачеста а фост кырмуит де Домнул ын ведеря ымплинирий кувынтулуй пе каре-л спусесе Домнул прин Ахия дин Сило луй Иеробоам, фиул луй Небат.
16Toen heel Israël dus zag, dat de koning hun niet ter wille was, riep het volk den koning toe: Wat hebben wij met David te maken? We hebben niets uit te staan met den zoon van Jesse. Terug naar uw tenten, Israël! David, zorg voor uw eigen huis! Israël trok zich dus terug.
16Кынд а вэзут тот Исраелул кэ ымпэратул ну-л аскултэ, попорул а рэспунс ымпэратулуй: „Че парте авем ной ку Давид? Ной н-авем моштенире ку фиул луй Исай! Ла кортуриле тале, Исраеле! Акум везь-ць де касэ, Давиде!” Ши Исраел с-а дус ын кортуриле луй.
17En Roboam werd koning alleen over de Israëlieten, die in de steden van Juda woonden.
17Копиий луй Исраел каре локуяу ын четэциле луй Иуда ау фост сингурий песте каре а домнит Робоам.
18Wel vaardigde koning Roboam den leider van de arbeidsdienst, Adoniram, nog af, maar heel Israël stenigde hem dood, en koning Roboam moest overhaast zijn wagen bestijgen, om nog naar Jerusalem te kunnen vluchten.
18Атунч, ымпэратул Робоам а тримис ла ей пе Адорам, каре ера май-маре песте бирурь. Дар Адорам а фост учис ку петре де тот Исраелул ши а мурит. Ши ымпэратул Робоам с-а грэбит сэ се суе ынтр-ун кар, ка сэ фугэ ла Иерусалим.
19Zo scheurde Israël zich van het huis van David los; dit bleef zo tot op de huidige dag.
19Астфел с-а дезлипит Исраел де каса луй Давид пынэ ын зиуа де азь.
20Toen heel Israël nu hoorde, dat Jeroboam was teruggekeerd, lieten ze hem naar een volksvergadering ontbieden en riepen hem tot koning uit over heel Israël. Alleen de stam Juda bleef David trouw.
20Тот Исраелул, аузинд кэ Иеробоам с-а ынторс, а тримис сэ-л кеме ын адунаре ши л-а фэкут ымпэрат песте тот Исраелул. Семинция луй Иуда а фост сингура каре а мерс дупэ каса луй Давид.
21Zodra Roboam nu te Jerusalem was aangekomen, verzamelde hij heel het huis van Juda en de stam Benjamin, wel honderdtachtig duizend strijdbare mannen, om tegen het huis van Israël oorlog te voeren en het koningschap voor Roboam, den zoon van Salomon, terug te winnen.
21Робоам, ажунгынд ла Иерусалим, а стрынс тоатэ каса луй Иуда ши семинция луй Бениамин, о сутэ оптзечь де мий де оамень алешь, бунь пентру рэзбой, ка сэ лупте ымпотрива касей луй Исраел ши с-о адукэ ынапой суб стэпыниря луй Робоам, фиул луй Соломон.
22Maar het woord van God werd tot den Godsman Sjemaja gericht:
22Дар Кувынтул луй Думнезеу а ворбит астфел луй Шемая, омул луй Думнезеу:
23Zeg aan Roboam, den zoon van Salomon, en koning van Juda, en aan heel het huis van Juda en Benjamin en het overige volk:
23„Ворбеште луй Робоам, фиул луй Соломон, ымпэратул луй Иуда, ши ынтреӂий касе а луй Иуда ши а луй Бениамин ши челуйлалт попор ши спуне-ле:
24Zo spreekt Jahweh! Trekt niet op en voert geen oorlog tegen uw broeders, de zonen van Israël! Iedereen kere terug naar zijn huis; want door Mij is dit alles beschikt. Zij luisterden naar Jahweh en keerden terug, zoals Hij bevolen had.
24‘Аша ворбеште Домнул: «Ну вэ суиць ши ну фачець рэзбой ымпотрива фрацилор воштри, копиий луй Исраел! Фиекаре дин вой сэ се ынтоаркэ акасэ, кэч де ла Мине с-а ынтымплат лукрул ачеста.»’” Ей ау аскултат де Кувынтул Домнулуй ши с-ау ынторс акасэ, дупэ Кувынтул Домнулуй.
25Jeroboam versterkte nu Sikem in het gebergte van Efraïm, en vestigde zich daar. Later trok hij er weg, en versterkte Penoeël.
25Иеробоам а зидит Сихемул пе мунтеле луй Ефраим ши а локуит аколо; апой а ешит де аколо ши а зидит Пенуел.
26Maar Jeroboam dacht bij zichzelf: Tenslotte zal het koninkrijk toch weer aan het huis van David komen.
26Иеробоам а зис ын инима са: „Ымпэрэция с-ар путя акум сэ се ынтоаркэ ла каса луй Давид.
27Want wanneer dit volk naar Jerusalem blijft trekken, om in de tempel van Jahweh offers op te dragen, dan zal het hart van het volk zich weer hechten aan Roboam, den koning van Juda, zijn heer; dan vermoorden ze mij en keren tot Roboam, den koning van Juda, terug.
27Дакэ попорул ачеста се ва суи ла Иерусалим сэ адукэ жертфе ын Каса Домнулуй, инима попорулуй ачестуя се ва ынтоарче ла домнул сэу, ла Робоам, ымпэратул луй Иуда, ши мэ вор оморы ши се вор ынтоарче ла Робоам, ымпэратул луй Иуда.”
28Na rijp beraad liet de koning twee gouden kalveren maken. Toen sprak hij tot het volk: Lang genoeg zijt gij naar Jerusalem gegaan. Ziehier, Israël, uw goden, die u uit Egypte hebben geleid!
28Дупэ че с-а сфэтуит, ымпэратул а фэкут дой вицей де аур ши а зис попорулуй: „Дестул те-ай суит ла Иерусалим, Исраеле! Ятэ Думнезеул тэу каре те-а скос дин цара Еӂиптулуй.”
29Het ene plaatste hij te Betel, en het andere bracht hij naar Dan.
29А ашезат унул дин ачешть вицей ла Бетел, яр пе челэлалт л-а пус ын Дан.
30En dit werd voor Israël de oorzaak van zijn zonde; want het volk ging nu eens naar Dan, om bij het ene, en dan weer naar Betel, om bij het andere te bidden.
30Ши фапта ачаста а фост ун прилеж де пэкэтуире. Попорул се дучя сэ се ынкине ынаинтя унуя дин вицей пынэ ла Дан.
31Verder bouwde hij tempels op de offerhoogten, en stelde uit het gewone volk priesters aan, die geen levieten waren.
31Иеробоам а фэкут о касэ де ынэлцимь ши а пус преоць луаць дин тот попорул, каре ну фэчяу парте дин фиий луй Леви.
32Bovendien voerde Jeroboam op de vijftiende dag van de achtste maand een feest in, gelijk aan het feest, dat in Juda gevierd werd. Dan besteeg hij het altaar, dat hij te Betel had opgericht, om aan de kalveren te offeren, die hij had laten vervaardigen. Te Betel plaatste hij de priesters, die hij voor de offerhoogten had aangesteld.
32А рындуит о сэрбэтоаре ын луна а опта, ын зиуа а чинчспрезечя а луний, ка сэрбэтоаря каре се прэзнуя ын Иуда, ши а адус жертфе пе алтар. Ятэ че а фэкут ла Бетел, ка сэ се адукэ жертфе вицеилор пе каре-й фэкусе ел. А пус ын службэ ла Бетел пе преоций ынэлцимилор ридикате де ел.
33Zo besteeg hij eens op de vijftiende dag van de achtste maand, die hij zelf voor het feest der Israëlieten had aangewezen, het altaar, dat hij te Betel had opgericht. Maar toen hij op het altaar was gaan staan om te offeren,
33Ши а жертфит пе алтарул пе каре-л фэкусе ла Бетел ын зиуа а чинчспрезечя а луний а опта, лунэ пе каре о алесесе дупэ бунул луй плак. А хотэрыт-о ка сэрбэтоаре пентру копиий луй Исраел ши с-а суит ла алтар сэ ардэ тэмые.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.