ဝတ်ပြုရာ 25
Judson Burmese Bible (1840)Translation
Judson Burmese Bible (1840)
Freedom Bible (Thai)
1တဖန် သိနာ တောင် ပေါ် မှာ၊ မောရှေ အား ထာဝရဘုရား က၊
1พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสบนภูเขาซีนายว่า
2သင်သည် ဣသရေလ အမျိုးသား တို့အား ဆင့်ဆို ရမည်မှာ၊ သင်တို့သည် ငါ ပေး သော ပြည် သို့ ရောက် သောအခါ ၊ ထိုပြည် သည် ထာဝရဘုရား အဘို့ ဥပုသ် စောင့် ရမည်။
2“จงพูดกับชาวอิสราเอลและบอกพวกเขาว่า ‘เมื่อพวกเจ้าเข้าไปในแผ่นดินที่เราจะมอบให้ แผ่นดินนั้นต้องหยุดพักเป็นสะบาโตถวายแด่พระยาห์เวห์
3ခြောက် နှစ် ပတ်လုံးလယ် လုပ်လျက်၊ စပျစ် ဥယျာဉ်ကို သုတ်သင် ၍ အသီး ကို သိမ်း လျက် နေရမည်။
3พวกเจ้าจงหว่านพืชในที่เพาะปลูกและตัดแต่งสวนองุ่นเป็นเวลาหกปี แล้วเก็บผลผลิต
4သတ္တမ နှစ် သည်၊ ထာဝရဘုရား အဘို့ ဥပုသ် နှစ်၊ တပြည်လုံး ငြိမ်ဝပ် စွာနေ၍ ဥပုသ် စောင့်ရသောနှစ်ဖြစ်၏။ လယ် မ လုပ် ရ။ စပျစ် ဥယျာဉ်ကို မ သုတ်သင် ရ။
4แต่ในปีที่เจ็ด แผ่นดินต้องมีสะบาโตแห่งการหยุดพักอย่างเคร่งครัด เป็นสะบาโตถวายแด่พระยาห์เวห์ พวกเจ้าห้ามหว่านพืชในที่เพาะปลูกและห้ามตัดแต่งสวนองุ่น
5လယ်၌ အလိုလို ပေါက်သော အသီး အနှံကိုမျှ မ ရိတ် ရ။ မ သုတ်သင်သော စပျစ်ဥယျာဉ် အသီး ကိုမျှ မ ဆွတ် ရ။ တပြည်လုံး ငြိမ်ဝပ် စွာ နေရသော နှစ် ဖြစ် ၏။
5พืชที่งอกขึ้นเองจากผลเก็บเกี่ยวของพวกเจ้าห้ามเกี่ยว และองุ่นจากเถาที่ไม่ได้ตัดแต่งห้ามเก็บ ปีนั้นเป็นปีแห่งการหยุดพักอย่างเคร่งครัดสำหรับแผ่นดิน
6ပြည် ဥပုသ် တည်းဟူသောအလိုလို ဖြစ်ပွားသော အရာရှိသမျှသည်၊ သင်ကိုယ်မှစ၍သင် ၏ ကျွန် ၊ ကျွန် မ၊ သူငှါး ၊ ဧည့်သည် စားစရာ၊
6ผลผลิตในปีสะบาโตของแผ่นดินจะเป็นอาหารสำหรับพวกเจ้า ทั้งตัวเจ้า ผู้รับใช้ชาย ผู้รับใช้หญิง ลูกจ้าง และคนต่างถิ่นที่พำนักอยู่กับเจ้า
7သင် ၏ ပြည် ၌ ရှိသော သားယဉ် သားရဲ စားစရာဖြစ် ရမည်။
7ทั้งฝูงสัตว์ของเจ้าและสัตว์ป่าที่อยู่ในแผ่นดินก็จะกินผลผลิตทั้งหมดของแผ่นดินนั้นได้
8ဥပုသ် နှစ် ခုနစ် နှစ်ကို ရေတွက် ၍ ၊ ခုနှစ် နှစ် ခုနှစ် လီ တည်းဟူသောလေး ဆယ်ကိုး နှစ် စေ့ပြီးမှ၊
8“‘พวกเจ้าต้องนับสะบาโตของปีเจ็ดครั้ง คือเจ็ดคูณเจ็ดปี รวมเป็นสี่สิบเก้าปี
9သတ္တမ လ ဆယ် ရက်နေ့၊ အပြစ် ဖြေခြင်းပြုရာနေ့ ၌ ၊ ယုဘိလတံပိုး ကို တပြည်လုံး မှုတ် စေရမည်။
9แล้วในวันที่สิบของเดือนที่เจ็ด จงเป่าแตรเสียงดัง ในวันแห่งการลบล้าง พวกเจ้าต้องเป่าแตรไปทั่วแผ่นดินของพวกเจ้า
10ငါး ဆယ်မြောက်သောနှစ် ကို သန့်ရှင်း စေသဖြင့် ၊ တပြည်လုံး ၌ ပြည်သား အပေါင်း တို့အား ၊ လွတ် ရာ အခွင့်ကို ကြွေးကြော် ရမည်။ ယုဘိလ နှစ်ဖြစ်၍၊ လူတိုင်း မိမိ ပိုင် သောမြေ၊ မိမိ အဆွေ အမျိုးထံ သို့ပြန် ရမည်။
10พวกเจ้าต้องทำให้ปีที่ห้าสิบเป็นปีศักดิ์สิทธิ์ และประกาศอิสรภาพทั่วแผ่นดินแก่ผู้อาศัยทุกคน ปีนั้นเป็นปีจูบิลีสำหรับพวกเจ้า แต่ละคนต้องกลับไปยังที่ดินของตน และแต่ละคนต้องกลับไปหาครอบครัวของตน
11ငါး ဆယ်မြောက်သောနှစ် သည် ယုဘိလ နှစ် ဖြစ် သောကြောင့် လယ် မ လုပ်ရ။ အလိုလို ပေါက်သော အပင်ကိုမျှ မ ရိတ် ရ။ မ သုတ်သင်သော စပျစ်ဥယျာဉ်အသီးကိုမျှ မ ဆွတ် ရ။
11ปีที่ห้าสิบนั้นเป็นปีจูบิลีสำหรับพวกเจ้า พวกเจ้าห้ามหว่าน ห้ามเกี่ยวพืชที่งอกขึ้นเอง และห้ามเก็บองุ่นจากเถาที่ไม่ได้ตัดแต่ง
12ယုဘိလ နှစ်သည် သန့်ရှင်း သော နှစ်ဖြစ်သောကြောင့် ၊ လယ် ၌ ရသောအသီး အနှံကိုသာ စား ရမည်။
12เพราะเป็นปีจูบิลีและเป็นปีศักดิ์สิทธิ์สำหรับพวกเจ้า พวกเจ้ากินผลผลิตที่งอกขึ้นเองจากที่เพาะปลูกได้
13ယုဘိလ နှစ် တွင် လူ တိုင်း မိမိ ပိုင် သော မြေသို့ ပြန် ရမည်။
13“‘ในปีจูบิลีนี้ แต่ละคนต้องกลับไปยังที่ดินของตน
14သင်တို့သည် အချင်းချင်း ရောင်း ဝယ် မှုကို ပြုလျှင် ၊ တယောက် ကို တယောက်မ ညှဉ်းဆဲ ရ။
14“‘ถ้าพวกเจ้าขายสิ่งใดให้เพื่อนบ้าน หรือซื้อสิ่งใดจากเพื่อนบ้าน อย่าเอาเปรียบกัน
15ယုဘိလ နှစ်လွန် ၍ လိုသေးသော နှစ် ပေါင်း၊ အသီး အနှံသီးလတံ့သော နှစ် ပေါင်းကို ရေတွက်၍ ရောင်း ဝယ်မှုကို ပြုရမည်။
15ให้เจ้าซื้อจากเพื่อนบ้านโดยคิดตามจำนวนปีที่เหลือจนถึงปีจูบิลี และให้เขาขายแก่เจ้าโดยคิดตามจำนวนปีที่ยังเก็บเกี่ยวผลผลิตได้
16ထိုသို့ အသီးသီးရသောနှစ်များကို လိုက်၍ ရောင်းသောကြောင့်၊ နှစ်ပေါင်း အနည်းအများအလိုက် အဘိုး လျော့ လျက်၊ တိုး လျက် ရောင်း ဝယ်ရမည်။
16ถ้ายังเหลือปีเก็บเกี่ยวมากก็เพิ่มราคา ถ้าเหลือไม่กี่ปีก็ลดราคา เพราะสิ่งที่เขาขายให้เจ้าคือจำนวนฤดูเก็บเกี่ยวที่เหลืออยู่
17သင်တို့သည် တယောက် ကိုတယောက်မ ညှဉ်းဆဲ ရ။ သင် တို့၏ ဘုရား သခင်ကို ကြောက်ရွံ့ ရမည်။ ငါ သည် သင် တို့၏ ဘုရား သခင်ထာဝရဘုရား ဖြစ်၏။
17พวกเจ้าอย่าเอาเปรียบกัน แต่จงยำเกรงพระเจ้าของเจ้า เพราะเราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า
18သင်တို့သည် ငါ့ စီရင် ထုံးဖွဲ့ချက်တို့ကို ကျင့် စောင့်လျှင်၊ ထိုပြည် ၌ ဘေး လွတ်လျက် နေ ရကြလိမ့်မည်။
18“‘ดังนั้นจงปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ของเรา รักษาข้อกำหนดของเราและทำตาม แล้วพวกเจ้าจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินอย่างปลอดภัย
19မြေ သည်လည်း မိမိ အသီး အနှံကိုပေး သဖြင့် ၊ သင်တို့သည် ဝ စွာစား ၍ ဘေး လွတ်လျက် နေ ရကြ လိမ့်မည်။
19แผ่นดินจะให้ผลผลิต พวกเจ้าจะกินจนอิ่มและอาศัยอยู่ในนั้นอย่างปลอดภัย
20သင်တို့ကလည်း၊ သတ္တမ နှစ် တွင် ငါတို့သည် အဘယ် သို့စား ရမည်နည်း။ လယ် မ လုပ်ရ။ အသီး အနှံကို မ သိမ်း ရပါတကားဟု ဆို လျှင်၊
20ถ้าพวกเจ้าถามว่า “ในปีที่เจ็ดเราจะกินอะไร ในเมื่อเราไม่ได้หว่านและไม่ได้เก็บผลผลิตของเรา?”
21ဆဌမ နှစ် တွင် သင် တို့ကို ငါ ကောင်းကြီး ပေး၍ ၊ ထိုနှစ်တွင် သုံး နှစ် အဘို့ အသီး အနှံကို ဖြစ် စေမည်။
21เราจะบัญชาให้พรของเรามาถึงพวกเจ้าในปีที่หก และแผ่นดินจะให้ผลผลิตพอสำหรับสามปี
22သင်တို့သည် အဋ္ဌမ နှစ် တွင် လယ် လုပ်၍ နဝမ နှစ် တွင် အသီး အနှံကို သိမ်းရာ ကာလတိုင်အောင် ဟောင်း သော အသီး အနှံကို စား ရကြမည်။
22พวกเจ้าจะหว่านในปีที่แปด แต่ยังคงกินผลผลิตเก่าที่เก็บไว้จนถึงปีที่เก้า จนกว่าผลผลิตใหม่จะออก พวกเจ้าจะกินของเก่าที่เก็บไว้
23မြေ ကို သူတပါး အစဉ် ပိုင်စေခြင်းငှါမ ရောင်း ရ။ မြေ သည် ငါ့ ဥစ္စာဖြစ်၏။ သင် တို့သည် ငါ ၌ တည်းသော ဧည့်သည် အာဂန္တုဖြစ်ကြ၏။
23“‘ห้ามขายที่ดินเป็นกรรมสิทธิ์ถาวร เพราะแผ่นดินเป็นของเรา และพวกเจ้าเป็นเพียงคนต่างถิ่นและผู้พำนักชั่วคราวอยู่กับเรา
24သင် တို့သည် မြေ ကို ပိုင် လေရာရာ ၌ ရွေးနှုတ် ရသောအခွင့်ကိုပေး ရကြမည်။
24ในแผ่นดินทั้งหมดที่เป็นกรรมสิทธิ์ของพวกเจ้า ต้องเปิดสิทธิให้ไถ่คืนที่ดินได้
25သင် ၏ အမျိုးသား ချင်းသည် ဆင်းရဲ ၍၊ မိမိ ပိုင် သောမြေကို ရောင်း လျှင် ၎င်း ၊ သူ ၏ပေါက်ဘော် တစုံတယောက်သည် ဝယ်ခြင်းငှါလာ လျှင် ၎င်း၊ မိမိ ပေါက်ဘော် ရောင်း သောဥစ္စာကို ရွေးနှုတ် ရသောအခွင့်ရှိရမည်။
25“‘ถ้าพี่น้องของเจ้าคนหนึ่งยากจนลงและต้องขายที่ดินบางส่วนของตน ญาติใกล้ชิดที่สุดของเขาต้องมาไถ่คืนสิ่งที่พี่น้องของเขาขายไป
26ထိုမြေကို ရွေးနှုတ်သောသူတယောက်မျှ မပေါ်မရှိ၍၊ မြေရှင်ဟောင်းသည် ကိုယ်တိုင်ရွေးနှုတ်နိုင်လျှင်၊
26ถ้าคนนั้นไม่มีผู้ใดมาไถ่คืน แต่ภายหลังเขามีฐานะดีขึ้นและมีเงินพอจะไถ่คืน
27မိမိ မြေ သို့ ပြန် အံ့သောငှါ ၊ ရောင်း ၍လွန်သော နှစ် ပေါင်းကို ရေတွက် ပြီးမှ ၊ လိုသေးသော အဘိုးကို အထက်က ရောင်း ခဲ့သော သူ အား ပြန် ပေးရမည်။
27เขาต้องคำนวณจำนวนปีนับจากวันที่ขาย หักมูลค่าตามปีที่ผ่านไป แล้วคืนส่วนที่เหลือให้คนที่ซื้อไว้ จากนั้นเขาจึงกลับไปครอบครองที่ดินของตนได้
28ပြန်၍မ ပေး နိုင်လျှင် ရောင်း ခဲ့သောဥစ္စာကို ယုဘိလ နှစ် တိုင်အောင် ဝယ် သောသူလက် ၌ ရှိ စေရမည်။ ယုဘိလ နှစ်တွင် လက်လွှတ် ၍ အရှင်ဟောင်းလက်သို့ ရောက် စေရမည်။
28แต่ถ้าเขาไม่มีเงินพอจะไถ่คืน สิ่งที่ขายไปจะอยู่ในมือของผู้ซื้อจนถึงปีจูบิลี เมื่อถึงปีจูบิลี ที่ดินนั้นจะถูกปล่อยคืน และเขาจะกลับไปครอบครองที่ดินของตน
29မြို့ ထဲ၌ရှိသောအိမ် ကို အိမ်ရှင်ရောင်း လျှင် ၊ တနှစ် အတွင်းတွင် ရွေးနှုတ် သော အခွင့်ရှိ စေရမည်။
29“‘ถ้าผู้ใดขายบ้านพักอาศัยในเมืองที่มีกำแพง เขามีสิทธิไถ่คืนได้ภายในหนึ่งปีเต็มนับจากวันที่ขาย ตลอดหนึ่งปีนั้นเขามีสิทธิไถ่คืน
30တနှစ် အတွင်းတွင် မ ရွေးနှုတ် လျှင် ၊ ထို အိမ် ကို ဝယ် သောသူမှစ၍သားစဉ် မြေးဆက်တို့သည် အမြဲ ပိုင်ရကြမည်။ ယုဘိလ နှစ်ရောက်သော်လည်းလက်မ လွှတ် ရ။
30ถ้าไม่ไถ่คืนภายในหนึ่งปีเต็ม บ้านในเมืองที่มีกำแพงนั้นจะตกเป็นกรรมสิทธิ์ถาวรของผู้ซื้อและลูกหลานของเขาตลอดทุกชั่วอายุ และจะไม่ถูกปล่อยคืนในปีจูบิลี
31မြို့ရိုး မ ရှိ၊ ရွာ ၌ရှိသောအိမ် ကို လယ်ယာ ကဲ့သို့မှတ် ၍ ရွေးနှုတ် ရသောအခွင့်ရှိ ၏။ ယုဘိလ နှစ်ရောက်သောအခါ လက်လွှတ် ရမည်။
31แต่บ้านในหมู่บ้านที่ไม่มีกำแพงล้อมรอบให้นับรวมกับที่เพาะปลูกในชนบท บ้านเหล่านั้นไถ่คืนได้และต้องถูกปล่อยคืนในปีจูบิลี
32သို့ရာတွင် လေဝိ သားပိုင်သော မြို့ နှင့်မြို့ အိမ် တို့ကို၊ အဘယ် ကာလအချိန်မဆိုဘဲ ရွေးနှုတ် ရသောအခွင့်ရှိ ၏။
32“‘ส่วนเมืองของคนเลวี คนเลวีมีสิทธิไถ่คืนบ้านในเมืองที่เป็นกรรมสิทธิ์ของตนได้ทุกเมื่อ
33လေဝိ သားပိုင် သော မြို့ ကို၎င်း၊ အိမ် ကို၎င်း၊ သူတပါးဝယ်လျှင်၊ ယုဘိလ နှစ်ရောက်သောအခါ လက်လွှတ် ရမည်။ အကြောင်း မူကား၊ ဣသရေလ လူအမျိုးသားတို့တွင် လေဝိ သားတို့သည်၊ ကိုယ် နေရာ မြို့ အိမ် မှတပါး အခြားသော ဥစ္စာမရှိ။
33ถ้าคนเลวีขายบ้านในเมืองที่เป็นกรรมสิทธิ์ของตน เขายังมีสิทธิไถ่บ้านนั้นคืน และบ้านนั้นต้องถูกปล่อยคืนในปีจูบิลี เพราะบ้านในเมืองของคนเลวีเป็นกรรมสิทธิ์ของพวกเขาท่ามกลางชาวอิสราเอล
34သို့ ဆိုသော်လည်း၊ လေဝိ သားမြို့ နယ် ၌ရှိသောလယ်ယာ တို့ကို မ ရောင်း ရ။ အစဉ် အမြဲပိုင် ရမည်။
34แต่ทุ่งหญ้ารอบเมืองของพวกเขาห้ามขาย เพราะเป็นกรรมสิทธิ์ถาวรของพวกเขา
35သင် ၏ အမျိုးသား ချင်းသည် ဆင်းရဲ ၍ လက် အားလျော့ သဖြင့် တပါး အမျိုးသားဧည့်သည် အာဂန္တု ကဲ့သို့ဖြစ်လျှင်၊ သင့် ထံ မှာနေ စေခြင်းငှါ သူ့ ကို မစ ရမည်။
35“‘ถ้าพี่น้องของเจ้าคนหนึ่งยากจนลงและไม่สามารถเลี้ยงตัวเองได้เมื่ออยู่ท่ามกลางพวกเจ้า เจ้าต้องช่วยพยุงเขาไว้ ให้เขาอาศัยอยู่กับเจ้าเหมือนคนต่างถิ่นและผู้พำนักชั่วคราว
36သူ၌ အတိုး အပွားကို မ ယူ ရ။ သင် ၏ အမျိုးသား ချင်းသည် သင့် ထံ မှာနေ စေခြင်းငှါ ၊ သင် ၏ ဘုရား သခင်ကို ကြောက်ရွံ့ လော့။
36อย่าเรียกดอกเบี้ยหรือหากำไรจากเขา แต่จงยำเกรงพระเจ้าของเจ้า เพื่อพี่น้องของเจ้าจะมีชีวิตอยู่กับเจ้าได้
37အတိုး အပွါး ကို မြော်လင့်၍ ငွေ ကို၎င်း၊ စားစရာ ကို၎င်း၊ သူ ၌ မ ချေး မငှါးရ။
37อย่าให้เขายืมเงินโดยคิดดอกเบี้ย และอย่าให้อาหารแก่เขาเพื่อเอากำไร
38ငါသည် ခါနာန် ပြည် ကို သင် တို့အား ပေး ၍ ၊ သင် တို့၏ ဘုရား သခင်ဖြစ် အံ့သောငှါ ၊ သင် တို့ကို အဲဂုတ္တု ပြည် မှ နှုတ် ဆောင်သော သင် တို့၏ ဘုရား သခင်ထာဝရဘုရား ဖြစ်၏။
38เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า ผู้พาพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ เพื่อมอบแผ่นดินคานาอันให้พวกเจ้าและเพื่อเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า
39သင် ၏ အမျိုးသား ချင်းသည် ဆင်းရဲ ၍ သင် ၌ အရောင်း ခံလျှင် ၊ အစေခံ ကျွန်ကိုပြု သကဲ့သို့သူ့ ကို အနိုင်မ ပြု ရ။
39“‘ถ้าพี่น้องของเจ้าคนหนึ่งยากจนลงเมื่ออยู่กับเจ้า และขายตัวเองให้เจ้า อย่าให้เขาทำงานรับใช้ในฐานะทาส
40သူသည် သူငှါး ကဲ့သို့ ၎င်း၊ ဧည့်သည် ကဲ့သို့ ၎င်း၊ သင့် ထံ မှာနေ ၍ ယုဘိလ နှစ် တိုင်အောင် အစေခံ ရမည်။
40เขาต้องอยู่กับเจ้าในฐานะลูกจ้างและผู้พำนักชั่วคราว และรับใช้เจ้าไปจนถึงปีจูบิลี
41ထိုအခါ သူ သည် သား သမီးနှင့်တကွ ထွက် ၍ ၊ မိမိ အဆွေ အမျိုး၊ မိမိ ဘိုး ဘပိုင် သောမြေသို့ ပြန် ရမည်။
41แล้วเขากับลูก ๆ จะออกไปจากเจ้า กลับไปหาครอบครัวของตนและกลับไปยังกรรมสิทธิ์ของบรรพบุรุษ
42အကြောင်း မူကား၊ သူ တို့သည် အဲဂုတ္တု ပြည် မှ ငါနှုတ် ဆောင်သော ငါ ၏ အမှုထမ်း ဖြစ်၍၊ အစေခံ ကျွန်ဖြစ်စေခြင်းငှါ၊ မ ရောင်း ရ။
42เพราะพวกเขาเป็นผู้รับใช้ของเรา ซึ่งเรานำออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ ห้ามขายพวกเขาเยี่ยงทาส
43သူ့ ကို ကြမ်းတမ်း စွာ မ စီရင် ရ။ သင် ၏ ဘုရား သခင်ကို ကြောက်ရွံ့ ရမည်။
43อย่าปกครองเขาอย่างโหดร้าย แต่จงยำเกรงพระเจ้าของเจ้า
44သင် သည် စေခိုင်းသောကျွန် ၊ ကျွန် မတို့ကို၊ သင့် ပတ်လည် ဝန်းကျင်တို့၌ နေသော သာသနာပ လူတို့ တွင် ဝယ် ရမည်။
44“‘ส่วนทาสชายและทาสหญิงที่พวกเจ้าอาจมีนั้น พวกเจ้าซื้อทาสชายและหญิงจากชนชาติต่าง ๆ ที่อยู่รอบพวกเจ้าได้
45ထိုမှတပါး၊ သင် တို့တွင် တည်း နေသောတကျွန်း တနိုင်ငံသားတို့ကို၎င်း၊ သင် တို့ပြည် ၌ သူတို့ရ သော သား သမီးများကို ၎င်းဝယ် ၍ ပိုင် ရမည်။
45พวกเจ้ายังซื้อจากลูกหลานของคนต่างถิ่นที่พำนักอยู่ท่ามกลางพวกเจ้าได้ รวมทั้งจากครอบครัวของพวกเขาที่อยู่กับพวกเจ้าและเกิดในแผ่นดินของพวกเจ้า คนเหล่านั้นจะเป็นทรัพย์สินของพวกเจ้า
46သူတို့သည် ကျွန်သားပေါက်ဖြစ်၍၊ သင် တို့နှင့် သင် တို့သား သမီးတို့သည် အမွေ ခံ၍ ပိုင် ရမည်။ ကိုယ် အမျိုးသား ချင်းတည်းဟူသောဣသရေလ အမျိုးသား ဖြစ်လျှင်၊ တယောက် ကိုတယောက်ကြမ်းတမ်း စွာ မ စီရင် ရ။
46พวกเจ้ามอบพวกเขาเป็นมรดกแก่ลูกหลานของพวกเจ้าภายหลังได้ ให้ถือครองเป็นทรัพย์สิน พวกเจ้าใช้คนเหล่านั้นเป็นทาสได้ตลอดไป แต่ในหมู่พี่น้องชาวอิสราเอล พวกเจ้าห้ามปกครองกันอย่างโหดร้าย
47သင့် အနား မှာတည်းနေသောတကျွန်း တနိုင်ငံသားသည် ငွေရတတ် ၍ သူ ၏အနား မှာနေသောသင် ၏ အမျိုးသားချင်း ဆင်းရဲ သဖြင့် ၊ သင့် အနား မှာ တည်းနေသောတကျွန်း တနိုင်ငံသား၌ ၎င်း၊ သူ၏ သား မြေး၌ ၎င်း၊ ကိုယ်ကိုရောင်းချ လျှင်၊
47“‘ถ้าคนต่างถิ่นหรือผู้พำนักชั่วคราวที่อยู่กับเจ้ามั่งคั่งขึ้น ขณะที่พี่น้องของเจ้าที่ยากจนลงขายตัวเองให้คนต่างถิ่นหรือผู้พำนักอยู่กับเจ้า หรือขายตัวให้สมาชิกคนหนึ่งในครอบครัวของคนต่างถิ่น
48ရောင်း ပြီးမှ ရွေးနှုတ် သော အခွင့်ရှိ စေရမည်။ မိမိ အမျိုးသား တစုံ တယောက်သည် ရွေးနှုတ် ရမည်။
48หลังจากขายตัวแล้ว เขายังมีสิทธิได้รับการไถ่คืน พี่น้องคนหนึ่งของเขาอาจไถ่เขาคืนได้
49ဘကြီး ၊ ဘထွေး၊ ညီအစ်ကို တော်မှစ၍အဆွေ အမျိုးပေါက်ဘော် ရင်း တစုံတယောက်သည် ရွေးနှုတ် ရမည်။ ကိုယ်တိုင်တတ်နိုင် လျှင်လည်း ကိုယ်ကိုရွေးနှုတ် ရမည်။
49หรือลุงของเขา บุตรชายของลุง หรือญาติใกล้ชิดคนใดในครอบครัวอาจไถ่เขาคืน หรือถ้าเขามีฐานะดีขึ้น เขาอาจไถ่ตัวเองคืนได้
50သခင်နှင့် ကျွန်တို့သည်၊ ရောင်း ဝယ်သော နှစ် မှစ၍ ယုဘိလ နှစ် တိုင်အောင် နှစ်ပေါင်းကို ရေတွက် ပြီးလျှင် ၊ နှစ်ပေါင်းအနည်းအများကိုထောက်၍၎င်း၊ သူငှါး လုပ် ရသည် ကာလ ကို ထောက်၍၎င်း၊ ကိုယ် အဘိုး ကို စီရင် ရမည်။
50เขาต้องคำนวณกับผู้ซื้อ ตั้งแต่ปีที่ขายตัวจนถึงปีจูบิลี ราคาที่ขายตัวต้องคิดตามจำนวนปี โดยให้ถือเวลาที่เขารับใช้อยู่กับผู้ซื้อเหมือนเวลาของลูกจ้าง
51ယုဘိလ နှစ် မ ရောက်မှီ၊ အစေခံရသောနှစ် ပေါင်း အနည်း အများကို ရေတွက် ၍၊
51ถ้ายังเหลืออีกหลายปี เขาต้องคืนเงินค่าไถ่ตามจำนวนปีที่เหลือ โดยคิดจากเงินที่ผู้ซื้อจ่ายซื้อเขา
52လိုသေးသော နှစ် ပေါင်း အနည်းအများ အလိုက် ရွေးရန်အဘိုးကို၊ ဝယ် ရင်းငွေ ထဲက နှုတ် ၍ ပြန် ပေး ရမည်။
52ถ้าเหลืออีกไม่กี่ปีกว่าจะถึงปีจูบิลี เขาต้องคำนวณตามจำนวนปีที่เหลือ และคืนค่าไถ่ตามจำนวนปีที่ต้องรับใช้
53ထိုသူသည် တနှစ် နောက်တနှစ်၊ သူငှါး ကဲ့သို့ နေ ရမည်။ သင့် မျက်မှောက် ၌ ညှဉ်းဆဲ ခြင်းကို မ ခံရ။
53เขาต้องอยู่กับผู้ซื้อนั้นเหมือนลูกจ้างที่จ้างกันปีต่อปี ผู้ซื้อต้องไม่ปกครองเขาอย่างโหดร้ายต่อหน้าพวกเจ้า
54ထိုသို့သောနည်းဖြင့် မ ရွေး မနှုတ်လျှင် ၊ ယုဘိလ နှစ် ရောက်သောအခါ ၊ သူ့ ကို သား မယားနှင့်တကွ သခင်လက်မှ လွှတ် ရမည်။
54ถ้าเขาไม่ได้รับการไถ่คืนด้วยวิธีเหล่านี้ เขากับลูก ๆ ต้องได้รับการปล่อยตัวในปีจูบิลี
55အကြောင်း မူကား၊ ဣသရေလ အမျိုးသား တို့သည်၊ ငါ ၏ အမှုထမ်း ဖြစ်ကြ၏။ အဲဂုတ္တု ပြည် မှ ငါနှုတ် ဆောင်ခဲ့သော ငါ၏ အမှုထမ်းဖြစ်ကြ၏။ ငါ သည် သင် တို့၏ ဘုရား သခင်ထာဝရဘုရား ဖြစ်၏။
55เพราะชาวอิสราเอลเป็นผู้รับใช้ของเรา พวกเขาเป็นผู้รับใช้ของเราซึ่งเรานำออกจากแผ่นดินอียิปต์ เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.