၁ ဓမ္မရာဇဝင်

Old Testament

Chapter 21
Judson Burmese Bible (18…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

၁ ဓမ္မရာဇဝင် 21

Judson Burmese Bible (1840)
Freedom Bible (Thai)
1ဒါဝိဒ် သည် ယဇ်ပုရောဟိတ် အဟိမလက် ရှိရာ နောဗ မြို့သို့ ရောက် ၍ ၊ အဟိမလက် သည် ဒါဝိဒ် နှင့် တွေ့ သောအခါ ကြောက် ၍၊ သင် သည် လူ တယောက်မျှ မ ပါဘဲ အဘယ်ကြောင့် တကိုယ်တည်း လာသနည်းဟုမေး သော်၊
1ดาวิด​มาหาอาหิเมเลค ปุโรหิต​ที่​เมือง​โนบ อาหิเมเลค​ออก​มา​ต้อนรับ​ด้วย​ความ​หวาดหวั่น​และ​ถาม​ว่า “ทำไม​ท่าน​มา​คน​เดียว ไม่มี​ใคร​มา​ด้วย?”
2ဒါဝိဒ် က၊ ရှင်ဘုရင် အမှု တော်တခုကို အပ် ၍၊ ငါ စေခိုင်း မှာ ထားသော အမှု ကို အဘယ်သူမျှမ သိ စေနှင့်ဟု မိန့် တော်မူသောကြောင့် ၊ ငါ့ကျွန် တို့ကို ဤမည်သောအရပ် ဤမည်သောအရပ်၌ ဆိုင်းလင့်စေခြင်းငှါ အရင်စေလွှတ်လေပြီ။
2ดาวิด​ตอบอาหิเมเลค ปุโรหิต​ว่า “กษัตริย์​ทรง​มอบ​หมาย​งาน​ให้​ฉัน และ​ตรัส​ว่า ‘อย่า​ให้​ใคร​รู้​เรื่อง​ที่​เรา​ใช้​เจ้า​ไป​ทำ​หรือ​คำ​สั่ง​ที่​เรา​มอบ​ให้​เจ้า เรา​ให้​ชาย​หนุ่ม​ไป​ยัง​สถาน​ที่​แห่ง​หนึ่ง​แล้ว’
3သို့ဖြစ်၍ ကိုယ်တော် လက် ၌ ရှိ သော မုန့် ငါး လုံးကိုသော်၎င်း၊ တွေ့ သမျှကို သော်၎င်း၊ ကျွန်ုပ် လက် သို့ အပ် ပေးပါဟု ယဇ်ပုရောဟိတ် အဟိမလက် အား တောင်း ၏။
3ตอน​นี้​ท่าน​มี​อะไร​อยู่​บ้าง? ขอ​ขนมปัง​ห้า​ก้อน หรือ​อะไร​ก็ได้​ที่​ท่าน​มี​อยู่”
4ယဇ် ပုရောဟိတ်က၊ ငါ့ လက် ၌ လူတိုင်းစားရသောမုန့် မ ရှိ။ လုလင် တို့သည် မိန်းမ ကိုသာ ရှောင် လျှင် ၊ သန့်ရှင်း သော မုန့် ရှိ သည်ဟု ဒါဝိဒ် အားဆို ၏။
4ปุโรหิต​ตอบ​ดาวิด​ว่า “ฉัน​ไม่มี​ขนมปัง​ธรรมดา มี​แต่​ขนมปัง​บริสุทธิ์ ถ้า​ชาย​หนุ่ม​เหล่า​นั้น​ไม่​ได้​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​ผู้​หญิง​ก็​ให้​ได้”
5ဒါဝိဒ် ကလည်း ၊ ကျွန်ုပ် ထွက် ကတည်းကအဘယ်သူမျှမိန်းမ နှင့် မ ပေါင်းဘော်၊ လုလင် တန်ဆာ တို့သည် သန့်ရှင်း ပါ၏။ ထိုမုန့်လည်း လူတိုင်းစားရသောမုန့်ကဲ့သို့ဖြစ်ပါ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ယနေ့ သန့်ရှင်း သောမုန့်သစ်ကို တင်ထားလျက်ရှိပါ၏ဟု ယဇ်ပုရောဟိတ် အား ပြန် ပြောသော်၊
5ดาวิด​ตอบ​ปุโรหิต​ว่า “แน่นอน เรา​ไม่​ได้​อยู่​กับ​ผู้​หญิง​มา​สาม​วัน​แล้ว​ตาม​ที่​เคย​ปฏิบัติ เมื่อ​ฉัน​ออก​เดินทาง ร่างกาย​ของ​ชายหนุ่ม​ก็​บริสุทธิ์ แม้​เป็นการ​เดินทาง​ธรรมดา วัน​นี้​ร่างกาย​ของ​พวก​เขา​ยิ่ง​ต้อง​บริสุทธิ์​กว่า​เดิม​แน่”
6ယဇ် ပုရောဟိတ်သည် ရှေ့ တော်မုန့် မှတပါး အခြားသော မုန့် မ ရှိ သောကြောင့် သန့်ရှင်း သော မုန့်ကိုပေး ၏။ ထိုရှေ့တော်မုန့်အစား၌ မုန့် သစ်ကို တင် ထားအံ့သောငှါ ထာဝရဘုရား ရှေ့ တော်မှ နှုတ်ပယ် နှင့်ပြီ။
6ปุโรหิต​จึง​ให้​ขนมปัง​บริสุทธิ์​แก่​เขา เพราะ​ที่​นั่น​ไม่มี​ขนมปัง​อื่น​นอกจาก​ขนมปัง​ถวาย​ต่อ​พระพักตร์ ซึ่ง​ยก​ออก​จาก​เบื้อง​พระพักตร์​พระยาห์เวห์​เพื่อ​แทนที่​ด้วย​ขนมปัง​ร้อน​ใน​วัน​ที่​ยก​ออก
7ထို နေ့၌ အမှု တော်ထမ်းအဝင် သိုး တော်ထိန်းအုပ် ဧဒုံ အမျိုးသား၊ ဒေါဂ အမည် ရှိသောသူသည် ထာဝရဘုရား ရှေ့ တော်၌ စောင့် နေရ၏။
7วัน​นั้น​คน​รับ​ใช้​คน​หนึ่ง​ของ​ซาอูล​อยู่​ที่​นั่น ถูก​กัก​ไว้​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ เขา​ชื่อ​โดเอก​ชาว​เอโดม เป็น​คน​เลี้ยง​สัตว์​ที่​เก่ง​ที่สุด​ของ​ซาอูล
8ဒါဝိဒ် ကလည်း ၊ ကိုယ်တော် ၌ ထား လှံ ရှိ သလော။ အမှု တော်ကို အလျင်အမြန် ဆောင်ရသောကြောင့် ၊ ထား အစရှိသော လက်နက် တစုံတခု မျှ မ ပါ ဟု အဟိမလက် အား ပြော လေသော်၊
8ดาวิด​ถาม​อาหิเมเลค​ว่า “ท่าน​มี​หอก​หรือ​ดาบ​อยู่​บ้าง​ไหม? ฉัน​ไม่​ได้​เอา​ดาบ​หรือ​อาวุธ​ติดตัว​มา เพราะ​งาน​ของ​กษัตริย์​เร่ง​ด่วน”
9ယဇ် ပုရောဟိတ်က၊ ဧလာချိုင့် ၌ သင်လုပ်ကြံ ခဲ့သော ဖိလိတ္တိ လူ ဂေါလျတ် ၏ ထား သည် အဝတ် နှင့် ထုပ်ရစ် လျက် သင်တိုင်း တော်နောက် မှာ ရှိ၏။ ယူ ချင်လျင် ယူ တော့။ အခြား သော ထားမ ရှိဟု ဆိုလျှင်၊ ဒါဝိဒ် က ထိုထားနှင့် တူသော ထားမ ရှိ။ ပေး ပါတော့ဟု ဆို ၏။
9ปุโรหิต​ตอบ​ว่า “ดาบ​ของ​โกลิอัท​ชาว​ฟีลิสเตีย​ที่​ท่าน​ฆ่า​ใน​หุบเขา​เอลาห์​อยู่​ที่​นี่ ห่อ​ผ้า​ไว้​หลัง​เอโฟด ถ้า​ท่าน​ต้องการ​ก็​เอา​ไป​เถอะ เพราะ​ที่​นี่​ไม่มี​ดาบ​อื่น​อีก” ดาวิด​กล่าว​ว่า “ไม่มี​ดาบ​ไหน​เหมือน​เล่ม​นั้น ส่ง​มา​ให้​ฉัน​เถอะ”
10ထို နေ့၌ ဒါဝိဒ် သည် ရှောလု ကို ကြောက်သောကြောင့်ထ ၍ ဂါသ မင်းကြီး အာခိတ် ထံသို့ ပြေး သွား ၏။
10วัน​นั้น​ดาวิด​ลุก​ขึ้น​หนี​เพราะ​กลัว​ซาอูล ไปหา​อาคีช​กษัตริย์​เมือง​กัท
11အာခိတ် မင်း၏ ကျွန် တို့က၊ ဤ ဒါဝိဒ် သည် ဣသရေလရှင်ဘုရင် ဖြစ်သည်မ ဟုတ်လော။ ရှောလု အထောင်ထောင် ၊ ဒါဝိဒ် အသောင်းသောင်း သတ် လေစွတကားဟု ဤသူရှေ့မှာ အလှည့်လှည့်က လျက် သီချင်း ဆိုကြသည် မ ဟုတ်လော ဟု လျှောက် ကြ၏။
11คน​รับ​ใช้​ของ​อาคีช​พูด​กับ​กษัตริย์​ว่า “นี่​ดาวิด​กษัตริย์​ของ​แผ่น​ดิน​นั้น​ไม่ใช่​หรือ? พวก​เขา​ร้อง​เพลง​โต้ตอบ​กัน​ขณะ​เต้นรำ​ถึง​เขา​ว่า ‘ซาอูล​ฆ่า​คน​เป็น​พัน ดาวิด​ฆ่า​คน​เป็น​หมื่น’ ไม่ใช่​หรือ?”
12ထို စကား ကို ဒါဝိဒ် သည် မှတ်မိ၍၊ ဂါသ မင်းကြီး အာခိတ် ကို အလွန် ကြောက် သောကြောင့်၊
12ดาวิด​เก็บ​คำ​พูด​เหล่า​นี้​ไว้​ใน​ใจ​และ​กลัว​อาคีช​กษัตริย์​เมือง​กัท​มาก
13ရူးသွပ်ဟန်ဆောင်၍ သူ တို့ရှေ့ မှာ အရူး ကဲ့သို့ပြုလျက် ၊ တံခါးရွက် ပေါ် ၌ ရေးသား ၍ မိမိ တံထွေး ကို မုတ်ဆိတ် တွင် ယို စေ၏။
13เขา​จึง​เปลี่ยน​ท่าที​ต่อ​หน้า​คน​เหล่า​นั้น แสร้ง​ทำ​เป็น​เสีย​สติ​ขณะ​อยู่​ใน​ความ​ควบคุม​ของ​พวก​เขา ขีด​เขียน​บน​ประตู​เมือง​และ​ปล่อย​น้ำลาย​ไหล​เปื้อน​เครา
14အာခိတ် မင်းကလည်း ကြည့် ကြလော့။ ဤသူ သည် အရူး ဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့် ငါ့ ထံသို့ သွင်း ကြသနည်း။
14อาคีช​บอก​คน​รับ​ใช้​ว่า “ดูสิ คน​นี้​เสีย​สติ พา​เขา​มา​หา​ฉัน​ทำไม?
15အရူး ကို ငါ အသုံးလို သည်ဟု သင်တို့သည် ထင်လျက် ငါ့ ရှေ့ မှာ အရူး လုပ်စေခြင်းငှါ ဤ သူကို သွင်း ကြသလော။ ဤ သူသည် နန်းတော် ထဲသို့ ဝင် ရမည်လော ဟု ကျွန် တို့အား ဆို ၏။
15ฉัน​ขาด​คน​บ้า​หรือ​อย่างไร พวก​เจ้า​ถึง​พา​คน​นี้​มา​แสดง​อาการ​บ้า​ต่อ​หน้า​ฉัน? จะ​ให้​คน​นี้​เข้า​บ้าน​ฉัน​หรือ?”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.