Job 12
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
1Respondens autem Job, dixit:
1Ὑπολαβὼν δὲ Ἰὼβ, λέγει,
2[Ergo vos estis soli homines, et vobiscum morietur sapientia?
2Εἶτα ὑμεῖς ἐστε ἄνθρωποι, ἢ μεθʼ ὑμῶν τελευτήσει σοφία;
3Et mihi est cor sicut et vobis, nec inferior vestri sum; quis enim hæc quæ nostis ignorat?
3Κᾀμοὶ μὲν καρδία καθʼ ὑμᾶς ἐστι.
4Qui deridetur ab amico suo, sicut ego, invocabit Deum, et exaudiet eum: deridetur enim justi simplicitas.
4Δίκαιος γὰρ ἀνὴρ καὶ ἄμεμπτος ἐγεννήθη εἰς χλεύασμα·
5Lampas contempta apud cogitationes divitum parata ad tempus statutum.
5Εἰς χρόνον γὰρ τακτὸν ἡτοίμαστο πεσεῖν ὑπὸ ἄλλων, οἴκους τε αὐτοῦ ἐκπορθεῖσθαι ὑπὸ ἀνόμων·
6Abundant tabernacula prædonum, et audacter provocant Deum, cum ipse dederit omnia in manus eorum.
6οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ μηδεὶς πεποιθέτω πονηρὸς ὢν ἀθῶος ἔσεσθαι, ὅσοι παροργίζουσι τὸν Κύριον, ὡς οὐχὶ καὶ ἔτασις αὐτῶν ἔσται.
7Nimirum interroga jumenta, et docebunt te; et volatilia cæli, et indicabunt tibi.
7Ἀλλὰ δὴ ἐρώτησον τετράποδα ἐάν σοι εἴπωσι, πετεινὰ δὲ οὐρανοῦ ἐάν σοι ἀπαγγείλωσιν.
8Loquere terræ, et respondebit tibi, et narrabunt pisces maris.
8Ἐκδιήγησαι γῇ, ἐάν σοι φράσῃ, καὶ ἐξηγήσονταί σοι οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης.
9Quis ignorat quod omnia hæc manus Domini fecerit?
9Τίς οὖν οὐκ ἔγνω ἐν πᾶσι τούτοις, ὅτι χεὶρ Κυρίου ἐποίησε ταῦτα;
10In cujus manu anima omnis viventis, et spiritus universæ carnis hominis.
10Εἰ μὴ ἐν χειρὶ αὐτοῦ ψυχὴ πάντων ζώντων, καὶ πνεῦμα παντὸς ἀνθρώπου.
11Nonne auris verba dijudicat? et fauces comedentis, saporem?
11Οὖς μὲν γὰρ ῥήματα διακρίνει, λάρυγξ δὲ σῖτα γεύεται.
12In antiquis est sapientia, et in multo tempore prudentia.
12Ἐν πολλῷ χρόνῳ σοφία, ἐν δὲ πολλῷ βίῳ ἐπιστήμη.
13Apud ipsum est sapientia et fortitudo; ipse habet consilium et intelligentiam.
13Παρʼ αὐτῷ σοφία καὶ δύναμις, αὐτῷ βουλὴ καὶ σύνεσις.
14Si destruxerit, nemo est qui ædificet; si incluserit hominem, nullus est qui aperiat.
14Ἐὰν καταβάλῃ, τίς οἰκοδομήσει; ἐὰν κλείσῃ κατʼ ἀνθρώπων, τίς ἀνοίξει;
15Si continuerit aquas, omnia siccabuntur; et si emiserit eas, subvertent terram.
15Ἐὰν κωλύσῃ τὸ ὕδωρ, ξηρανεῖ τὴν γῆν· ἐὰν δὲ ἐπαφῇ, ἀπώλεσεν αὐτὴν καταστρέψας.
16Apud ipsum est fortitudo et sapientia; ipse novit et decipientem, et eum qui decipitur.
16Παρʼ αὐτῷ κράτος καὶ ἰσχὺς, αὐτῷ ἐπιστήμη καὶ σύνεσις.
17Adducit consiliarios in stultum finem, et judices in stuporem.
17Διάγων βουλευτὰς αἰχμαλώτους, κριτὰς δὲ γῆς ἐξέστησε.
18Balteum regum dissolvit, et præcingit fune renes eorum.
18Καθιζάνων βασιλεῖς ἐπὶ θρόνους, καὶ περιεδησε ζώνῃ ὀσφύας αὐτῶν.
19Ducit sacerdotes inglorios, et optimates supplantat:
19Ἐξαποστέλλων ἱερεῖς αἰχμαλώτους, δυνάστας δὲ γῆς κατέστρεψε.
20commutans labium veracium, et doctrinam senum auferens.
20Διαλλάσσων χείλη πιστῶν, σύνεσιν δὲ πρεσβυτέρων ἔγνω.
21Effundit despectionem super principes, eos qui oppressi fuerant relevans.
21Ἐκχέων ἀτιμίαν ἐπʼ ἄρχοντας, ταπεινοὺς δὲ ἰάσατο.
22Qui revelat profunda de tenebris, et producit in lucem umbram mortis.
22Ἀνακαλύπτων βαθέα ἐκ σκότους, ἐξήγαγε δὲ εἰς φῶς σκιὰν θανάτου.
23Qui multiplicat gentes, et perdit eas, et subversas in integrum restituit.
23Πλανῶν ἔθνη καὶ ἀπολλύων αὐτὰ, καταστρωννύων ἔθνη καὶ καθοδηγῶν αὐτά.
24Qui immutat cor principum populi terræ, et decipit eos ut frustra incedant per invium:
24Διαλλάσσων καρδίας ἀρχόντων γῆς· ἐπλάνησε δὲ αὐτοὺς ἐν ὁδῷ ᾗ οὐκ ᾔδεισαν.
25palpabunt quasi in tenebris, et non in luce, et errare eos faciet quasi ebrios.]
25Ψηλαφήσαισαν σκότος καὶ μὴ φῶς, πλανηθείησαν δὲ ὥσπερ ὁ μεθύων.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.