Hosea 2
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1(2-3) Say ye unto your brethren: 'Ammi'; and to your sisters, 'Ruhamah.'
1به برادران خود عمی بگویید و به خواهران خویش روحامه!
2(2-4) Plead with your mother, plead; for she is not My wife, neither am I her husband; and let her put away her harlotries from her face, and her adulteries from between her breasts;
2محاجه نمایید! با مادرخود محاجه نمایید زیرا که او زن من نیست و من شوهر او نیستم. لهذا زنای خود را از پیش رویش و فاحشگی خویش را از میان پستانهایش رفع بنماید.
3(2-5) Lest I strip her naked, and set her as in the day that she was born, and make her as a wilderness, and set her like a dry land, and slay her with thirst.
3مبادا رخت او را کنده، وی را برهنه نمایم و او را مثل روز ولادتش گردانیده، مانندبیابان واگذارم و مثل زمین خشک گردانیده، به تشنگی بکشم.
4(2-6) And I will not have compassion upon her children; for they are children of harlotry.
4و بر پسرانش رحمت نخواهم فرمود چونکه فرزندان زنا می‌باشند.
5(2-7) For their mother hath played the harlot, she that conceived them hath done shamefully; for she said: 'I will go after my lovers, that give me my bread and my water, my wool and my flax, mine oil and my drink.'
5زیرا مادرایشان زنا نموده و والده ایشان بی‌شرمی کرده است که گفت: «در عقب عاشقان خود که نان وآب و پشم و کتان و روغن و شربت به من داده اندخواهم رفت.»
6(2-8) Therefore, behold, I will hedge up thy way with thorns, and I will make a wall against her, that she shall not find her paths.
6بنابراین، راه تو را به خارهاخواهم بست و گرد او دیواری بنا خواهم نمود تاراههای خود را نیابد.
7(2-9) And she shall run after her lovers, but she shall not overtake them, and she shall seek them, but shall not find them; then shall she say: 'I will go and return to my first husband; for then was it better with me than now.'
7و هر‌چند عاشقان خود راتعاقب نماید به ایشان نخواهد رسید و هر‌چندایشان را بطلبد نخواهد یافت. پس خواهد گفت: «می‌روم و نزد شوهر نخستین خود برمی گردم زیرا در آنوقت از کنون مرا خوشتر می‌گذشت.»
8(2-10) For she did not know that it was I that gave her the corn, and the wine, and the oil, and multiplied unto her silver and gold, which they used for Baal.
8اما او نمی دانست که من بودم که گندم و شیره و روغن را به او می‌دادم و نقره و طلایی را که برای بعل صرف می‌کردند برایش می‌افزودم.
9(2-11) Therefore will I take back My corn in the time thereof, and My wine in the season thereof, and will snatch away My wool and My flax given to cover her nakedness.
9پس من گندم خود را در فصلش و شیره خویش را درموسمش باز خواهم گرفت و پشم و کتان خود راکه می‌بایست برهنگی او را بپوشاند برخواهم داشت.
10(2-12) And now will I uncover her shame in the sight of her lovers, and none shall deliver her out of My hand.
10و الان قباحت او را به نظر عاشقانش منکشف خواهم ساخت و احدی او را از دست من نخواهد رهانید.
11(2-13) I will also cause all her mirth to cease, her feasts, her new moons, and her sabbaths, and all her appointed seasons.
11و تمامی شادی او و عیدهاو هلالها و سبت‌ها و جمیع مواسمش را موقوف خواهم ساخت.
12(2-14) And I will lay waste her vines and her fig-trees, whereof she hath said: 'These are my hire that my lovers have given me'; and I will make them a forest, and the beasts of the field shall eat them.
12و موها و انجیرهایش را که گفته بود اینها اجرت من می‌باشد که عاشقانم به من داده‌اند، ویران خواهم ساخت و آنها را جنگل خواهم گردانید تا حیوانات صحرا آنها را بخورند.
13(2-15) And I will visit upon her the days of the Baalim, wherein she offered unto them, and decked herself with her ear-rings and her jewels, and went after her lovers, and forgot Me, saith the LORD.
13و خداوند می‌گوید که انتقام روزهای بعلیم را از او خواهم کشید که برای آنها بخورمی سوزانید و خویشتن را به گوشوارها وزیورهای خود آرایش داده، از عقب عاشقان خودمی رفت و مرا فراموش کرده بود.
14(2-16) Therefore, behold, I will allure her, and bring her into the wilderness, and speak tenderly unto her.
14بنابراین اینک او را فریفته، به بیابان خواهم آورد و سخنان دلاویز به او خواهم گفت.
15(2-17) And I will give her her vineyards from thence, and the valley of Achor for a door of hope; and she shall respond there, as in the days of her youth, and as in the day when she came up out of the land of Egypt.
15و تاکستانهایش را از آنجا به وی خواهم داد و وادی عخور را به دروازه امید (مبدل خواهم ساخت ) و در آنجا مانند ایام جوانی‌اش و مثل روز بیرون آمدنش از زمین مصرخواهد سرایید.
16(2-18) And it shall be at that day, saith the LORD, that thou shalt call Me Ishi, and shalt call Me no more Baali.
16و خداوند می‌گوید که «در آن روز مراایشی (یعنی شوهر من ) خواهد خواند و دیگر مرابعلی نخواهد گفت،
17(2-19) For I will take away the names of the Baalim out of her mouth, and they shall no more be mentioned by their name.
17زیرا که نامهای بعلیم را ازدهانش دور خواهم کرد که بار دیگر به نامهای خود مذکور نشوند.
18(2-20) And in that day will I make a covenant for them with the beasts of the field, and with the fowls of heaven, and with the creeping things of the ground; and I will break the bow and the sword and the battle out of the land, and will make them to lie down safely.
18و در آن روز به جهت ایشان با حیوانات صحرا و مرغان هوا و حشرات زمین عهد خواهم بست و کمان و شمشیر و جنگ را از زمین خواهم شکست و ایشان را به امنیت خواهم خوابانید.
19(2-21) And I will betroth thee unto Me for ever; yea, I will betroth thee unto Me in righteousness, and in justice, and in lovingkindness, and in compassion.
19و تو را تا به ابد نامزد خودخواهم ساخت و تو را به عدالت و انصاف و رافت و رحمانیت نامزد خود خواهم گردانید.
20(2-22) And I will betroth thee unto Me in faithfulness; and thou shalt know the LORD.
20وچون تو را به امانت نامزد خود ساختم آنگاه یهوه را خواهی شناخت.»
21(2-23) And it shall come to pass in that day, I will respond, saith the LORD, I will respond to the heavens, and they shall respond to the earth;
21و خداوند می‌گوید: «من خطاب خواهم کرد، آسمانها را خطاب خواهم کرد و آنها زمین راخطاب خواهند کرد.
22(2-24) And the earth shall respond to the corn, and the wine, and the oil; and they shall respond to Jezreel.
22و زمین گندم و شیره وروغن را خطاب خواهد کرد و آنها یزرعیل راخطاب خواهند کرد.
23(2-25) And I will sow her unto Me in the land; and I will have compassion upon her that had not obtained compassion; and I will say to them that were not My people: 'Thou art My people'; and they shall say: 'Thou art my God.'
23و او را برای خود درزمین خواهم کشت و بر لوروحامه رحمت خواهم فرمود و به لوعمی خواهم گفت تو قوم من هستی و او جواب خواهد داد تو خدای من می‌باشی.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.