Evangelo Di S. Luca 10
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1ORA, dopo queste cose, il Signore ne ordinò ancora altri settanta, e li mandò a due a due dinanzi a sè, in ogni città, e luogo, ove egli avea da venire.
1Дупэ ачея, Домнул а май рындуит алць шаптезечь де ученичь ши й-а тримис дой кыте дой ынаинтя Луй, ын тоате четэциле ши ын тоате локуриле пе унде авя сэ трякэ Ел.
2Diceva loro adunque: Bene è la ricolta grande, ma gli operai son pochi; pregate adunque il Signor della ricolta che spinga degli operai nella sua ricolta.
2Ши ле-а зис: „Маре есте сечеришул, дар пуцинь сунт лукрэторий! Ругаць дарпе Домнул сечеришулуй сэ скоатэ лукрэторь ла сечеришул Сэу.
3Andate; ecco, io vi mando come agnelli in mezzo de' lupi.
3Дучеци-вэ; ятэ, вэ тримит ка пе ниште мей ын мижлокул лупилор.
4Non portate borsa, nè tasca, nè scarpe; e non salutate alcuno per lo cammino.
4Сэну луаць ку вой нич пунгэ, нич трайстэ, нич ынкэлцэминте ши сэ ну ынтребаць пе нименьде сэнэтате пе друм.
5Ed in qualunque casa sarete entrati, dite imprima: Pace sia a questa casa.
5Ынорьче касэ вець интра, сэ зичець ынтый: ‘Пачя сэ фие песте каса ачаста!’
6E se quivi è alcun figliuolo di pace, la vostra pace si poserà sopra esso; se no, ella ritornerà a voi.
6Ши дакэ ва фи аколо ун фиу ал пэчий, пачя воастрэ ва рэмыне песте ел, алтминтерь, еа се ва ынтоарче ла вой.
7Ora, dimorate in quella stessa casa, mangiando, e bevendo di quello che vi sarà; perciocchè l'operaio è degno del suo premio; non passate di casa in casa.
7Сэрэмынець ын каса ачея ши сэ мынкацьши сэ бець че ви се ва да, кэч вредник есте лукрэторулде плата са. Сэ ну умблаць дин касэ ын касэ.
8E in qualunque città sarete entrati, se vi ricevono, mangiate di ciò che vi sarà messo davanti.
8Ын орькаре четате вець интра ши унде вэ вор прими оамений, сэ мынкаць че ви се ва пуне ынаинте,
9E guarite gl'infermi, che saranno in essa, e dite loro: Il regno di Dio si è avvicinato a voi.
9сэвиндекаць пе болнавий каре вор фи аколо ши сэ ле зичець: ‘Ымпэрэция луй Думнезеу с-аапропият де вой.’
10Ma in qualunque città sarete entrati, se non vi ricevono, uscite nelle piazze di quella, e dite:
10Дар, ын орькаре четате вець интра ши ну вэ вор прими, сэ вэ дучець пе улицеле ей ши сэ зичець:
11Noi vi spazziamo eziandio la polvere che si è attaccata a noi dalla vostra città; ma pure sappiate questo, che il regno di Dio si è avvicinato a voi.
11‘Скутурэм ымпотрива воастрэ кяр шипрафул дин четатя воастрэ, каре с-а липит де пичоареле ноастре; тотушь сэ штиць кэ Ымпэрэция луй Думнезеу с-а апропият де вой.’
12Or io vi dico, che in quel giorno Sodoma sarà più tollerabilmente trattata che quella città.
12Еу вэ спун кэ, ын зиуа жудекэций, ва фи майушор пентру Содома декыт пентру четатя ачея.
13Guai a te, Chorazin! guai a te, Betsaida! perciocchè, se in Tiro, ed in Sidon, fossero state fatte le potenti operazioni che sono state fatte in voi, già anticamente, giacendo in sacco, e cenere, si sarebbero pentite.
13Вайде тине, Хоразине! Вай де тине, Бетсаидо! Кэч, дакэ ар фи фост фэкуте ын Тир ши Сидон лукрэриле путерниче каре ау фост фэкуте ын вой, демулт с-ар фи покэит стынд ын сак ши ченушэ.
14Ma pure Tiro e Sidon, saranno più tollerabilmente trattate nel giudicio, che voi.
14Де ачея, ын зиуа жудекэций, ва фи май ушор пентру Тир ши Сидон декыт пентру вой.
15E tu, Capernaum, che sei stata innalzata infino al cielo, sarai abbassata fin nell'inferno.
15Шиту, Капернауме, вей фи ынэлцатоаре пынэ ла чер? Вей фи коборыт пынэын Локуинца морцилор.
16Chi ascolta voi ascolta me, chi sprezza voi sprezza me, e chi sprezza me sprezza colui che mi ha mandato.
16Чиневэ аскултэ пе вой пе Мине Мэ аскултэ шичине вэ несокотеште пе вой пе Мине Мэ несокотеште, ярчине Мэ несокотеште пе Мине несокотеште пе Чел че М-а тримис пе Мине.”
17Or que' settanta tornarono con allegrezza, dicendo: Signore, anche i demoni ci son sottoposti nel nome tuo.
17Чей шаптезечь с-ау ынторс плинь де букурие ши ау зис: „Доамне, кяр ши драчий не сунт супушь ын Нумеле Тэу.”
18Ed egli disse loro: Io riguardava Satana cader del cielo, a guisa di folgore.
18Исус ле-а зис: „Амвэзут пе Сатана кэзынд ка ун фулӂер дин чер .
19Ecco, io vi do la podestà di calcar serpenti, e scorpioni; vi do eziandio potere sopra ogni potenza del nemico; e nulla vi offenderà.
19Ятэ кэ в-амдат путере сэ кэлкаць песте шерпь ши песте скорпий ши песте тоатэ путеря врэжмашулуй: ши нимик ну вэ ва путя вэтэма.
20Ma pure non vi rallegrate di ciò che gli spiriti vi son sottoposti; anzi rallegratevi che i vostri nomi sono scritti ne' cieli.
20Тотушь, сэ ну вэ букураць де фаптул кэ духуриле вэ сунт супусе, чи букураци-вэ кэ нумелевоастре сунт скрисе ын черурь.”
21In quella stessa ora, Gesù giubilò in ispirito, e disse: Io ti rendo onore, e lode, o Padre, Signor del cielo e della terra, che tu hai nascoste queste cose ai savi, ed intendenti, e le hai rivelate ai piccoli fanciulli; sì certo, o Padre, perciocchè così ti è piaciuto.
21Ын часул ачела, Исус С-а букурат ын Духул Сфынт ши а зис: „Татэ, Доамне ал черулуй ши ал пэмынтулуй, Те лауд пентру кэ ай аскунс ачесте лукрурь де чей ынцелепць ши причепуць ши ле-ай дескоперит прунчилор. Да, Татэ, фииндкэ аша ай гэсит ку кале Ту.”
22Ogni cosa mi è stata data in mano dal Padre mio; e niuno conosce chi è il Figliuolo, se non il Padre; nè chi è il Padre, se non il Figliuolo; e colui a cui il Figliuolo avrà voluto rivelar lo .
22„Тоателукруриле Мь-ау фост дате ын мынь де Татэл Меу; шинимень ну штие чине есте Фиул, афарэ де Татэл, нич чине есте Татэл, афарэ де Фиул ши ачела кэруя вря Фиул сэ и-Л дескопере.”
23E rivoltosi a' discepoli, disse loro in disparte: Beati gli occhi che veggono le cose che voi vedete;
23Апой, С-а ынторс спре ученичь ши ле-а спус деопарте: „Феричеде окий каре вэд лукруриле пе каре ле ведець вой!
24perciocchè io vi dico, che molti profeti, e re, hanno desiderato di veder le cose che voi vedete, e non le hanno vedute, e di udir le cose che voi udite, e non le hanno udite.
24Кэч вэ спун кэмулць пророчь ши ымпэраць ау воит сэ вадэ че ведець вой, ши н-ау вэзут, сэ аудэ че аузиць вой, ши н-ау аузит.”
25ALLORA ecco, un certo dottor della legge si levò, tentandolo, e dicendo: Maestro, facendo che, erediterò la vita eterna?
25Ун ынвэцэтор ал Леӂий с-а скулат сэ испитяскэ пе Исус ши Й-а зис: „Ынвэцэторуле, че сэ фак ка сэ моштенеск вяца вешникэ?”
26Ed egli gli disse: Nella legge che è egli scritto? come leggi?
26Исус й-а зис: „Че есте скрис ын Леӂе? Кум читешть ын еа?”
27E colui, rispondendo, disse: Ama il Signore Iddio tuo con tutto il tuo cuore, e con tutta l'anima tua, e con tutta la forza tua, e con tutta la mente tua; e il tuo prossimo come te stesso.
27Ел а рэспунс: „Сэ юбешть пе Домнул Думнезеул тэу ку тоатэ инима та, ку тот суфлетул тэу, ку тоатэ путеря та ши ку тот куӂетул тэу ши пе апроапеле тэу ка пе тине ынсуць.”
28Ed egli gli disse: Tu hai dirittamente risposto; fa' ciò, e viverai.
28„Бине ай рэспунс” , й-а зис Исус; „фэ аша ши вейавя вяца вешникэ.”
29Ed egli, volendo giustificarsi, disse a Gesù: E chi è mio prossimo?
29Дар ел, каре воя сэ се ындрептэцяскэ, а зис луй Исус: „Ши чине есте апроапеле меу?”
30E Gesù, replicando, disse: Un uomo scendeva di Gerusalemme in Gerico, e si abbattè in ladroni; i quali, spogliatolo, ed anche dategli di molte ferite, se ne andarono, lasciandolo mezzo morto.
30Исус а луат дин ноу кувынтул ши а зис: „Ун ом се кобора дин Иерусалим ла Иерихон. А кэзут ынтре ниште тылхарь, каре л-ау дезбрэкат, л-ау жефуит де тот, л-ау бэтут здравэн, ау плекат ши л-ау лэсат апроапе морт.
31Or a caso un sacerdote scendeva per quella stessa via; e, veduto colui, passò oltre di rincontro.
31Дин ынтымпларе, се кобора пе ачелашь друм ун преот ши, кынд а вэзут пе омул ачеста, атрекут ынаинте пе алэтурь.
32Simigliantemente ancora, un Levita, essendo venuto presso di quel luogo, e, veduto lo , passò oltre di rincontro.
32Ун левит тречя ши ел прин локул ачела ши, кынд л-а вэзут, а трекут ынаинте пе алэтурь.
33Ma un Samaritano, facendo viaggio, venne presso di lui; e, vedutolo, n'ebbe pietà.
33Дар ун самаритян, каре ера ын кэлэторие, а венит ын локул унде ера ел ши, кынд л-а вэзут, и с-а фэкут милэ де ел.
34Ed accostatosi, fasciò le sue piaghe, versandovi sopra dell'olio, e del vino; poi lo mise sopra la sua propria cavalcatura, e lo menò nell'albergo, e si prese cura di lui.
34С-а апропият де й-а легат рэниле ши а турнат песте еле унтделемн ши вин, апой л-а пус пе добитокул луй, л-а дус ла ун хан ши а ынгрижит де ел.
35E il giorno appresso, partendo, trasse fuori due denari, e li diede all'oste, e gli disse: Prenditi cura di costui; e tutto ciò che spenderai di più, io tel renderò quando io ritornerò.
35А доуа зи, кынд а порнит ла друм, а скос дой лей, й-а дат ханӂиулуй ши й-а зис: ‘Ай грижэ де ел, ши орьче вей май келтуи, ыць вой да ынапой ла ынтоарчере.’
36Quale adunque di questi tre ti pare essere stato il prossimo di colui che si abbattè ne' ladroni?
36Каре динтре ачештя трей ци се паре кэ а дат довадэ кэ есте апроапеле челуй че кэзусе ынтре тылхарь?”
37Ed egli disse: Colui che usò misericordia inverso lui. Gesù adunque gli disse: Va', e fa' tu il simigliante.
37„Чел че шь-а фэкут милэ ку ел”, а рэспунс ынвэцэторул Леӂий. „Ду-те де фэ ши ту ла фел” , й-а зис Исус.
38ORA, mentre essi erano in cammino, avvenne ch'egli entrò in un castello; ed una certa donna, chiamata per nome Marta, lo ricevette in casa sua.
38Пе кынд ера пе друм ку ученичий Сэй, Исус а интрат ынтр-ун сат. Ши о фемее, нумитэ Марта, Л-а примит ын каса ей.
39Or ella avea una sorella, chiamata Maria, la quale ancora, postasi a sedere a' piedi di Gesù, ascoltava la sua parola.
39Еа авя о сорэ нумитэ Мария, каре с-а ашезат жос, ла пичоареле Домнулуй, ши аскулта кувинтеле Луй.
40Ma Marta era occupata intorno a molti servigi. Ed ella venne, e disse: Signore, non ti cale egli che la mia sorella mi ha lasciata sola a servire? dille adunque che mi aiuti.
40Марта ера ымпэрцитэ ку мултэ служире, а венит репеде ла Ел ши Й-а зис: „Доамне, ну-Ць пасэ кэ сорэ-мя м-а лэсат сэ служеск сингурэ? Зи-й дар сэ-мь ажуте.”
41Ma Gesù, rispondendo, le disse: Marta, Marta, tu sei sollecita, e ti travagli intorno a molte cose.
41Дрепт рэспунс, Исус й-а зис: „Марто, Марто, пентру мулте лукрурь те ынгрижорезь ши те фрэмынць ту,
42Or d'una sola cosa fa bisogno. Ma Maria ha scelta la buona parte, la qual non le sarà tolta.
42дар унсингур лукру требуе. Мария шь-а алес партя чя бунэ, каре ну и се ва луа.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.