Ii Samuele 22
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1E DAVIDE proferì al Signore le parole di questo cantico, al giorno che il Signore l'ebbe riscosso dalla mano di tutti i suoi nemici, e dalla mano di Saulle;
1Kaj David eldiris antaŭ la Eternulo la vortojn de la sekvanta kanto, kiam la Eternulo lin savis el la manoj de ĉiuj liaj malamikoj kaj el la mano de Saul.
2e disse: Il Signore è la mia rocca, e la mia fortezza, e il mio liberatore;
2Li diris: La Eternulo estas mia Roko, kaj mia fortikaĵo, kaj mia Savanto.
3Egli è l'Iddio della mia rupe, io spererò in lui; Egli è il mio scudo, e il corno della mia salute; Il mio alto ricetto, il mio rifugio; Il mio Salvatore, che mi salva di violenza.
3Dion, mian Rokon, mi fidas; Mia ŝildo, kaj la korno de mia savo, mia fortigo, kaj mia rifuĝejo; Mia Savanto, kiu helpas min kontraŭ maljusteco.
4Io invocai il Signore, al quale appartiene ogni lode, E fui salvato da' miei nemici.
4Mi vokas al la Eternulo, la glorinda; Kaj mi saviĝas de miaj malamikoj.
5Perciocchè onde di morte mi aveano intorniato, Torrenti di scellerati mi aveano spaventato.
5Ĉar ĉirkaŭis min la ondoj de la morto, Torentoj pereigaj min teruris;
6Legami di sepolcro, mi aveano circondato, Lacci di morte mi aveano incontrato.
6La ŝnuroj de Ŝeol min ĉirkaŭis; La retoj de la morto min atingis.
7Mentre io era distretto, io invocai il Signore, E gridai all'Iddio mio; Ed egli udì la mia voce dal suo Tempio, E il mio grido pervenne a' suoi orecchi.
7En mia premiteco mi vokis la Eternulon, Kaj al mia Dio mi vokis; Kaj el Sia templo Li aŭdis mian voĉon, Kaj mia krio atingis Liajn orelojn.
8Allora la terra fu smossa, e tremò; I fondamenti de' cieli furono crollati e scossi; Perciocchè egli era acceso nell'ira.
8Ektremis kaj ekskuiĝis la tero, La fundamentoj de la ĉielo ekmoviĝis Kaj ekŝanceliĝis, ĉar Li koleris.
9Fumo gli saliva per le nari, E fuoco consumante per la bocca; Da lui procedevano brace accese.
9Leviĝis fumo el Lia nazo, Kaj ekstermanta fajro el Lia buŝo; Karboj ekflamis de ĝi.
10Ed egli abbassò i cieli, e discese, Avendo una caligine sotto a' suoi piedi.
10Li klinis la ĉielon kaj iris malsupren, Kaj densa mallumo estis sub Liaj piedoj.
11E cavalcava sopra Cherubini, e volava, Ed appariva sopra le ale del vento.
11Kaj Li ekrajdis sur kerubo kaj ekflugis, Kaj Li portiĝis sur la flugiloj de la vento.
12Ed avea poste d'intorno a sè, per tabernacoli, tenebre, Viluppi d'acque, e nubi dell'aria,
12Li ĉirkaŭigis Sin per mallumo kiel per tendo, Per densaj nuboj, plenaj de akvo.
13Dallo splendore che scoppiava davanti a lui, Procedevano brace accese.
13De la brilo antaŭ Li Ekbrulis karboj per fajro.
14Il Signore tonò dal cielo, E l'Altissimo mandò fuori la sua voce;
14El la ĉielo ektondris la Eternulo, Kaj la Plejaltulo aŭdigis Sian voĉon.
15Ed avventò saette, e disperse coloro; Folgore, e li mise in rotta.
15Li ĵetis sagojn, kaj dispelis ilin; fulmon, kaj konfuzis ilin.
16E, per lo sgridare del Signore, E per lo soffiar dell'alito delle sue nari, I canali del mare furon veduti, I fondamenti del mondo furono scoperti.
16Kaj malkovriĝis la kuŝujoj de la maro, Nudiĝis la fundamentoj de la universo, De la minaca voĉo de la Eternulo, De la kolera spirado de Lia nazo.
17Egli da alto distese la mano , Mi prese, mi trasse fuori di grandi acque.
17Li etendas el supre la brakon, kaj prenas min; Li eltiras min el grandaj akvoj;
18Egli mi riscosse dal mio potente nemico, Da quelli che mi odiavano; perciocchè erano più forti di me.
18Li savas min de mia potenca malamiko, De miaj malamantoj, ĉar ili estas pli fortaj ol mi.
19Essi mi erano venuti incontro al giorno della mia calamità; Ma il Signore fu il mio sostegno.
19Ili atingis min en la tago de mia malfeliĉo; Sed la Eternulo fariĝis mia subteno.
20E mi trasse fuori in luogo largo; Egli mi liberò; perciocchè egli mi gradisce.
20Kaj Li elkondukis min en vastan lokon; Li liberigis min, ĉar Li estas favora al mi.
21Il Signore mi ha fatta la retribuzione secondo la mia giustizia; Egli mi ha renduto secondo la purità delle mie mani.
21La Eternulo rekompencas min laŭ mia justeco; Laŭ la pureco de miaj manoj Li repagas al mi.
22Perciocchè io ho osservate le vie del Signore, E non mi sono empiamente rivolto dall'Iddio mio.
22Ĉar mi min tenis je la vojoj de la Eternulo, Kaj mi ne faris malbonon antaŭ mia Dio.
23Perciocchè io ho tenute davanti agli occhi tutte le sue leggi, E non mi son rivolto da' suoi statuti.
23Ĉar ĉiuj Liaj leĝoj estis antaŭ mi, Kaj Liajn ordonojn mi ne forigis de mi.
24E sono stato intiero inverso lui, E mi son guardato dalla mia iniquità.
24Mi estis senkulpa antaŭ Li, Kaj mi gardis min, ke mi ne peku.
25E il Signore mi ha fatta la retribuzione secondo la mia giustizia, Secondo la purità che io ho guardata davanti agli occhi suoi.
25Kaj la Eternulo rekompencis min laŭ mia justeco, Laŭ mia pureco antaŭ Liaj okuloj.
26Tu ti mostri pietoso inverso il pio, Intiero inverso l'uomo intiero.
26Kun favorkorulo Vi estas favorkora, Kun piulo Vi estas pia;
27Puro inverso il puro, E ritroso inverso il perverso;
27Kun purulo Vi agas laŭ lia pureco, Kaj kun maliculo laŭ lia maliceco.
28E salvi la gente afflitta, E bassi gli occhi in su gli altieri.
28Popolon humilan Vi helpas; Kaj per Viaj okuloj Vi malaltigas la fierulojn.
29Perciocchè tu sei la mia lampana, o Signore; E il Signore allumina le mie tenebre.
29Ĉar Vi estas mia lumilo, ho Eternulo; La Eternulo lumigas mian mallumon.
30Perciocchè per te io rompo tutta una schiera; Per l'Iddio mio io salgo sopra il muro.
30Ĉar kun Vi mi forkurigas militistaron; Kun mia Dio mi transsaltas muron.
31La via di Dio è intiera; La parola del Signore è purgata col fuoco; Egli è scudo a tutti coloro che sperano in lui.
31La vojo de Dio estas perfekta; La parolo de la Eternulo estas tute pura; Li estas ŝildo por ĉiuj, kiuj Lin fidas.
32Perciocchè, chi è Dio, fuor che il Signore? E chi è Rocca, fuor che l'Iddio nostro?
32Ĉar kiu estas Dio, krom la Eternulo? Kaj kiu estas Roko, krom nia Dio?
33Iddio è la mia forza; e il mio valore; Ed ha renduta spedita e appianata la mia via.
33Dio fortikigas min per forto; Kaj Li perfektigas mian vojon.
34Egli rende i miei piedi simili a quelli delle cerve, E mi fa star ritto in su i miei alti luoghi.
34Li similigas miajn piedojn al cervaj, Kaj starigas min sur miaj altaĵoj.
35Egli ammaestra le mie mani alla battaglia, E con le mie braccia un arco di rame è spezzato.
35Li instruas mian manon militi, Kaj miajn brakojn streĉi kupran pafarkon.
36Tu mi hai ancora dato lo scudo della tua salvezza, E la tua benignità mi ha accresciuto.
36Vi donis al mi la ŝildon de Via savo; Kaj Via favoro min grandigas.
37Tu hai allargati i miei passi sotto me, E le mie calcagna non son vacillate.
37Vi larĝigas mian paŝon sub mi, Por ke ne ŝanceliĝu miaj piedoj.
38Io ho perseguiti i miei nemici, e li ho sterminati; E non me ne son tornato indietro , finchè non li avessi distrutti.
38Mi persekutas miajn malamikojn, kaj ekstermas ilin; Kaj mi ne revenas, ĝis mi ilin pereigas.
39Io li ho distrutti, e li ho trafitti, e non son potuti risorgere; E mi son caduti sotto a' piedi.
39Mi pereigas kaj frakasas ilin, ke ili ne povas plu leviĝi; Ili falas sub miajn piedojn.
40E tu mi hai cinto di prodezza per la guerra; Tu hai abbassati sotto me quelli che si levavano contro a me.
40Vi ĉirkaŭzonas min per forto por la milito; Miajn atakintojn Vi ĵetas sub min.
41Ed hai fatte voltar le spalle a' miei nemici, Ed a coloro che mi odiavano, davanti a me; Ed io li ho sterminati.
41Vi forkurigas de mi miajn malamikojn, Kaj miajn malamantojn mi ekstermas.
42Essi riguardavano in qua ed in là , ma non vi fu chi li salvasse; Riguardarono al Signore, ma egli non rispose loro.
42Ili rigardas ĉirkaŭen, sed ne venas helpanto; Al la Eternulo, sed Li ne respondas al ili.
43Ed io li ho stritolati minuto come polvere della terra; Io li ho calpestati, schiacciati, come il fango delle strade.
43Mi disfrotas ilin simile al polvo de la tero; Kiel stratan koton mi ilin disbatas kaj dispremas.
44Tu mi hai ancora scampato dalle brighe del mio popolo; Tu mi hai guardato per esser capo di genti; Il popolo che io non conosceva, mi è divenuto servo.
44Vi savas min de la ribeloj de mia popolo; Vi gardas min, ke mi estu ĉefo super la nacioj; Popolo, kiun mi ne konas, servas min.
45Gli stranieri si sono infinti inverso me; Al solo udire degli orecchi, si son renduti ubbidienti a me.
45Aligentuloj respektegas min; Ili obeas min per atentaj oreloj.
46Gli stranieri son divenuti fiacchi, Ed hanno tremato di paura fin dentro i lor ricetti chiusi.
46Aligentuloj senfortiĝas, Kaj kuras terurite el siaj fortikaĵoj.
47Viva il Signore, e benedetta sia la mia Rocca; E sia esaltato Iddio, ch'è la Rocca della mia salvezza.
47Vivas la Eternulo; kaj benata estu mia Roko; Alte glorata estu mia Dio, la Roko de mia savo:
48Iddio è quel che mi dà modo di far le mie vendette, E che abbassa i popoli sotto me.
48Tiu Dio, kiu donas al mi venĝon Kaj submetas al mi popolojn;
49Ed è quel che mi trae fuori da' miei nemici; Tu mi levi ad alto d'infra coloro che mi assaltano, E mi riscuoti dagli uomini violenti.
49Kiu forkondukas min de miaj malamikoj, Altigas min super miaj atakintoj, Kaj savas min de perfortulo.
50Perciò, o Signore, io ti celebrerò fra le nazioni, E salmeggerò al tuo Nome;
50Tial mi gloras Vin, ho Eternulo, inter la popoloj, Kaj pri Via nomo mi kantas.
51Il quale rende magnifiche le vittorie del suo re, Ed usa benignità inverso Davide, suo Unto, E inverso la sua progenie, in sempiterno.
51Li donas grandan helpon al Sia reĝo, Kaj faras favoraĵon al Sia sanktoleito, Al David kaj al lia idaro, por eterne.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.