Olphong 18
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1He phoeiah a tloe puencawn vaan lamkah aka suntla te ka hmuh. Saithainah a khueh khungdaeng tih a thangpomnah neh diklai te a tue.
1Daarna zag ik een anderen engel uit de hemel nederdalen, toegerust met grote macht, en de aarde werd verlicht door zijn luister.
2Te vaengah ol ue la pang tih, “Tim coeng Babylon puei te tim coeng. Te dongah rhaithae rhoek kah khosaknah hmuen neh rhalawt mueihla boeih kah thongim, rhalawt vathawt boeih kah thongim, rhalawt satlung neh hmuhuet koi boeih kah thongim la poeh coeng.
2Hij riep met machtige stem, en hij sprak: Gevallen, gevallen het grote Bábylon! Het is een woonplaats van duivels geworden, Een schuiloord van allerlei onreine geesten, Een toevlucht van allerlei onreine, afschuwelijke vogels.
3A Cukhalnah thinsa misurtui te namtom boeih loh a ok uh tih diklai manghai rhoek tah anih taengah cukhalh uh. A thaomnah neh pangdoknah lamkah diklai hnoyoi rhoek loh a khueh tawn uh,” a ti.
3Want alle volken hebben de driftwijn harer ontucht gedronken, De koningen der aarde hebben met haar geboeleerd; De kooplieden der aarde hebben zich verrijkt Door haar ontzaglijke weelde.
4Te phoeiah vaan lamkah ol tloe ka yaak tih, “Ka pilnam aw, a taeng lamloh cet laeh. Te daengah ni a tholhnah dongah na thum uh pawt vetih, a lucik te na dang uh pawt eh.
4Toen hoorde ik een andere stem uit de hemel, die sprak: Gaat uit van haar, o mijn volk! Om geen deel te nemen aan haar zonden, En geen deel te krijgen van haar plagen.
5A tholhnah loh vaan duela kap tih a boethae te Pathen loh a ming.
5Want tot de hemel zijn opgestapeld haar zonden, En God gedenkt haar ongerechtigheid.
6Anih loh a thuung vanbangla amah khaw thuung uh lamtah a khoboe tarhing ah rhaepnit rhaepnit la boengloeng a thoek tangtae khuiah rhaepnit la thoek uh.
6Zet haar betaald, zoals zij betaald heeft, Geeft haar het dubbele terug van haar werken. In de beker, waarin zij gemengd heeft, Mengt haar het dubbele terug.
7Amah tah muep thangpom uh tih pang a dok. Anih te heyet tah phaepnah neh ngueknah pae uh. A thinko ah tah, “Boeinu’ la ka ngol tih nuhmai la ka om pawh. Te dongah ngueknah ka ming loeng loeng mahpawh,” a ti.
7In zoveel glorie en weelde zij baadde, Geeft haar evenveel kwelling en rouw. Omdat ze zegt in haar hart: “Ik troon als koningin, Ben geen weduwe, en ken geen rouw;”
8Te dongah a lucik tah khohnin pakhat ah dueknah, ngueknah, khokha la ha pawk vetih hmai neh a hoeh ni. Boeipa Pathen aka tlung loh anih te lai a tloek thil coeng.
8Daarom zullen op één dag haar plagen komen: Dood en rouw en hongersnood, En met vuur zal ze worden verbrand; Want God de Heer, die haar oordeelt, is machtig!
9Te dongah a taengah cukhalh neh pang aka dok diklai manghai rhoek loh a ung kah hmaikhu te a hmuh uh vaengah anih ham rhap uh vetih a rhaengsae uh ni.
9En de koningen der aarde, die met haar ontucht hebben bedreven en in weelde gebaad, ze zullen wenen en klagen over haar, als ze de rook aanschouwen van haar brand.
10A phaepnah te rhihnah neh hoei pai uh vetih, “Anunae, anunae, kho puei Babylon kho tlung te khonoek pakhat neh nang kah laitloeknah ha pawk ca,” a ti uh.
10Van verre zullen ze blijven staan uit vrees voor haar plagen, en roepen: Wee, Wee, de grote stad, Bábylon, de machtige stad; In één uur is uw oordeel gekomen!
11Diklai hnoyoi rhoek tah rhap uh tih a soah nguek uh. Amih kah hnopai te a lai pah voel pawt dongah.
11Ook de kooplieden der aarde zullen wenen en klagen over haar, omdat niemand hun lading meer koopt:
12Hnopai te sui neh ngun khaw, lung vang neh laitha khaw, hnithen neh daidi hni, puu a nukyum, thing botui neh vueino hno cungkuem boeih khaw, thing then tubael boeih khaw, rhohum khaw, thi khaw, lungbok khaw,
12Lading van goud en van zilver, van edelstenen en paarlen, Van fijn linnen en purper, van zijde en scharlaken, Allerlei reukhout en allerlei werk van ivoor, Van het kostbaarste hout, van koper, ijzer en marmer.
13Thingsa khaw, anhoi khaw, bo-ul khaw, botui khaw, hmueihtui khaw, misurtui khaw, situi khaw, vaidam khaw, cang khaw, saelhung khaw, tu khaw, marhang khaw, leng khaw, pumsa rhoek khaw, hlang mueihla khaw lai uh voel pawh.
13Kaneel en geurige zalf, reukwerk, balsem en wierook, Wijn, olie, meelbloem en tarwe; Runderen en schapen, paarden en wagens, Mensen-lichamen en mensen-zielen.
14Na hinglu kah hoehhamnah na thaih hmin te khaw nang lamkah khum coeng. A kuel a pang neh a cim thik boeih khaw nang lamloh poci coeng. Te rhoek te phoe loengloeng voel mahpawh.
14Het ooft, waar uw ziel naar smacht, ging van u heen, Met alles, wat schittert en blinkt; Het is voor u verloren gegaan, En nimmermeer zal men het vinden.
15Anih lamkah aka khuehtawn hnoyoi rhoek tah a phaepnah te rhihnah neh a hla lamkah pai uh vetih a rhah neh nguek uh ni.
15De handelaars in al deze dingen, die door haar zijn rijk geworden, zullen van verre blijven staan uit vrees voor haar plagen, en zullen roepen, wenend en klagend:
16Anunae, anunae, khopuei khotung aih., hnithen, daidi neh a nukyum aka bai, sui, lungto lungvang, laitha neh aka thoeihcam uh aih.
16Wee, Wee, de grote stad, Die gekleed was in linnen, purper, scharlaken, Gesmukt met goud, edelstenen en paarlen:
17Khuehtawn heyet loh khonoek pakhat ah a poeih mai,” a ti uh. Sangpho boei boeih neh hmuen tom la aka hlaikan sangpho hlang rhoek khaw, tuitunli kah a saii boeih long khaw a hla lamkah pai uh.
17In één uur is al die rijkdom verwoest! En alle stuurlieden, kustvaarders, scheepsvolk, en al wie zee bouwt, ook zij zullen van verre blijven staan,
18Anih a ung kah hmaikhu te a hmuh uh vaengah pang uh tih, “kho puei te metlam phek a om?” a ti uh.
18en roepen bij het zien van de rook van haar brand: “Welke stad is gelijk aan die Grote?”
19A lu ah lainaeng khaw a phul uh tih pang uh. Rhap uh tih nguek uh. Anunae, anunae kho puei aih te, a khohrhang lamloh tuitunli ah sangpho aka khueh boeih loh a khuehtawn uh te khonoek pakhat loh a poeih mai,” a ti uh.
19En ze zullen stof op hun hoofden strooien, en roepen wenend en klagend: Wee, Wee, de grote stad, Waarin allen, die schepen bezitten op zee, Rijk zijn geworden door haar weelde: Want in één uur werd ze verwoest!
20Vaan neh, hlangcim rhoek neh, caeltueih rhoek neh, tonghma rhoek aw anih te uum laeh. Nangmih kah laitloeknah te anih soah Pathen loh lai a tloek coeng.
20Maar gij, hemel, verheug u om haar, gij heiligen, apostelen, profeten; want God heeft aan haar uw vonnis voltrokken!
21Te phoeiah puencawn aka tlung pakhat loh phaklung len bang lungto te a phil tih tuitunli la a voeih. Babylon kho puei tah kuthlahnah neh a voeih pai vetih koep phoe voel mahpawh.
21Toen hief een machtige engel een steen op, groot als een molensteen; hij wierp hem in zee, en hij sprak: Zó zal met één slag Bábylon worden neergeworpen, De grote stad; Men zal haar nimmermeer vinden!
22Rhotoeng tum rhoek, lamcawn rhoek, phavit tum rhoek, oluengkung rhoek kah ol khaw na khuiah na ya voel bal mahpawh. Kutthai boeih khaw na khuiah bungkhutnah hmuh voel bal mahpawh. Phaklung ol khaw na khuiah na ya voel bal mahpawh.
22Geen muziek van citerspelers en muzikanten, Van fluitspelers en trompetters zal in u worden gehoord, Geen beoefenaar van enige kunst In u nog worden gevonden, Het geluid van een molen zal nooit meer worden gehoord,
23Hmaiim a vangnah khaw na khuiah vang voel bal mahpawh. Yulokung neh vasakung kah ol khaw na khuiah na ya voel bal mahpawh. Na rhunsi khuehnah lamloh namtom boeih a rhaithi dongah na hnoyoi rhoek te diklai hlanglen la om uh.
23Het licht ener lamp nooit meer in u schijnen, De stem van bruidegom en bruid Nooit meer in u worden vernomen. Want uw kooplieden waren de groten der aarde, En door uw toverdrank werden alle volkeren verleid;
24Tedae a ah tonghma rhoek, hlangcim rhoek neh diklai hmankah a ngawn uh boeih kah a thii te a hmuh coeng.
24In haar werd het bloed van profeten en heiligen gevonden, Van allen, die vermoord zijn op aarde.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.