Luka 7
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1A ol te pilnam kah a hna ah boeih a baetawt sak phoeiah tah Kapernaum la kun.
1Когда Он окончил все слова Свои к слушавшему народу, то вошел в Капернаум.
2Te vaengah rhalboei kah sal pakhat te tloh a khueh tih dalh duek. Anih tah a taengah a khoelh la om.
2У одного сотника слуга, которым он дорожил, был болен при смерти.
3A kawng a yaak coeng dongah Judah patong rhoek te Jesuh taengla a tueih tih a sal hoeih sak ham halo dae saeh tila a cael.
3Услышав об Иисусе, он послал к Нему Иудейских старейшин просить Его, чтобы пришел исцелить слугу его.
4Te rhoek loh Jesuh te a paan uh phoeiah ngahngah a cael uh tih, “Anih te doedan tueng la om he,
4И они, придя к Иисусу, просили Его убедительно, говоря: он достоин, чтобы Ты сделал для него это,
5mah namtu a lungnah dongah tunim te khaw anih long ni mamih ham a sak,” a ti nah.
5ибо он любит народ наш и построил нам синагогу.
6Te dongah amih te Jesuh loh a caeh puei tih im pha ham pataeng hla voel pawh. Te vaengah rhalboei loh a puei rhoek te a tueih tih, “Boeipa, na tawnba mai pawt nim? Ka imphu ah na kun ham khaw a koihvaih la ka om moenih.
6Иисус пошел с ними. И когда Он недалеко уже был от дома, сотник прислал к Нему друзей сказать Ему: не трудись, Господи! ибо я недостоин, чтобы Ты вошел под кров мой;
7Namah te kam paan ham khaw ka tueng moenih. Tedae ol kamat mah thui lamtah ka sal he hoeih bitni.
7потому и себя самого не почел я достойным придти к Тебе; но скажи слово, и выздоровеет слуга мой.
8Kai khaw saithainah aka khueh hmuikah aka om hlang pakhat van ni. Kamah hmuiah rhalkap rhoek khaw om van. Te dongah pakhat te “Cet” ka ti nah tih cet, pakhat te, “Ha lo lah,” ka ti nah tih ha lo mai. Te dongah tahae kah bangla na saii pah vetih ka sal te a saii mako,” a ti nah.
8Ибо я и подвластный человек, но, имея у себя в подчинении воинов, говорю одному: пойди, и идет; и другому: приди, и приходит; и слуге моему: сделай то, и делает.
9Te te Jesuh loh a yaak vaengah a ngaihmang. Te dongah anih aka vai hlangping te a mael thil tih, “ Nangmih taengah ka thui, Israel khuiah pataeng tangnah heyet ka hmuh moenih,” a ti nah.
9Услышав сие, Иисус удивился ему и, обратившись, сказал идущему за Ним народу: сказываю вам, что и в Израиле не нашел Я такой веры.
10A tueih rhoek te im la a bal uh vaengah rhalboei kah a sal te sading la a hmuh uh.
10Посланные, возвратившись в дом, нашли больного слугу выздоровевшим.
11A vuen a pha neh Nain la a khue kho pakhat la cet. Te vaengah anih te a hnukbang rhoek neh hlangping loh muep a puei uh.
11После сего Иисус пошел в город, называемый Наин; и с Ним шли многие из учеников Его и множество народа.
12Khopuei vongka neh a yoei vaengah manu pakhat tah capa khueh duen te a duek pah tih tarha hang khuen. Anih te nuhmai la om dae, khopuei kah hlangping loh anih taengah muep om uh.
12Когда же Он приблизился к городским воротам, тут выносили умершего, единственного сына у матери, а она была вдова; и много народа шло с нею из города.
13Anih te a hmuh vaengah Boeipa loh anih soah a thinphat tih, “ Rhap boeh,” a ti nah.
13Увидев ее, Господь сжалился над нею и сказал ей: не плачь.
14A paan tih rhoep te a taek vaengah aka kawt rhoek loh cawt a pai puei uh. Te phoeiah, “ Cadong namah, thoo laeh ka ti,” a ti nah.
14И, подойдя, прикоснулся к одру; несшие остановились, и Он сказал: юноша! тебе говорю, встань!
15Te dongah aka duek te ngol tih pahoi cal. Te phoeiah anih te a manu taengla a paek.
15Мертвый, поднявшись, сел и стал говорить; и отдал его Иисус матери его.
16Te vaengah rhihnah loh boeih a thing uh. Te dongah, “Mamih taengah tonghma puei ha thoeng coeng, Pathen loh a pilnam a hip,” a ti uh tih Pathen a thangpom uh.
16И всех объял страх, и славили Бога, говоря: великий пророк восстал между нами, и Бог посетил народ Свой.
17Te dongah Jesuh kah ol loh Judah pum neh te rhoek pingpang boeih a pha.
17Такое мнение о Нем распространилось по всей Иудее и по всей окрестности.
18Te rhoek boeih te a hnukbang rhoek loh Johan taengla a puen pa uh. Te dongah Johan loh a hnukbang rhoek khuikah panit te a khue.
18И возвестили Иоанну ученики его о всем том.
19Boeipa taengla a tueih tih, “Aka pawk la na om coeng atah a tloe ka lamso pueng aya?” a ti nah.
19Иоанн, призвав двоих из учеников своих, послал к Иисусу спросить: Ты ли Тот, Который должен придти, или ожидать нам другого?
20Tekah hlang rhoi loh Jesuh te a paan rhoi tih, “Tuinuem Johan loh nang taengla kaimih rhoi n'tueih tih, 'Aka pawk la na om atah a tloe ka lamso aya? ' a ti,” a ti nah.
20Они, придя к Иисусу, сказали: Иоанн Креститель послал нас к Тебе спросить: Ты ли Тот, Которому должно придти, или другого ожидать нам?
21Te vaeng tue ah tlohtat khaw, nganboh khaw, mueihla thae muep a hoeih sak. Mikdael rhoek khaw muep a hmuh sak.
21А в это время Он многих исцелил от болезней и недугов и от злых духов, и многим слепым даровал зрение.
22Te phoeiah amih te a doo tih, “ Cet uh lamtah na hmuh neh na yaak te Johan taengla puen pah. Mikdael loh a hmuh coeng, aka khawn loh pongpa coeng, hmaibae khaw cing tih hnapang loh a yaak, aka duek rhoek khaw thoo uh coeng, khodaeng loh olthangthen a yaak coeng .
22И сказал им Иисус в ответ: пойдите, скажите Иоанну, что вы видели и слышали: слепые прозревают, хромые ходят, прокаженные очищаются, глухие слышат, мертвые воскресают, нищие благовествуют;
23Tedae kai kongah a khah pawt te tah yoethen la om,” a ti nah.
23и блажен, кто не соблазнится о Мне!
24Johan kah puencawn rhoi te a caeh phoeiah Johan kawng neh hlangping te, “ Khosoek la na caeh uh vaengah balae na hmuh uh? Khohli kah a hinghuen capu a?
24По отшествии же посланных Иоанном, начал говорить к народу об Иоанне: что смотреть ходили вы в пустыню? трость ли, ветром колеблемую?
25Tedae himbai hnal neh aka phuekhlak uh hlang te hmuh ham nim na caeh uh? Rhuepom pueinak neh pumdomnah dongah kho aka sa rhoek tah manghai-im ah om uh lah ko ke .
25Что же смотреть ходили вы? человека ли, одетого в мягкие одежды? Но одевающиеся пышно и роскошно живущие находятся при дворах царских.
26Tedae na caeh uh te balae na hmuh uh? Tonghma a? Ue ta, nangmih taengah tonghma lakah khaw olpuei ka ti rhoe ta .
26Что же смотреть ходили вы? пророка ли? Да, говорю вам, и больше пророка.
27A kawng la a daek pah te anih ni. Ka puencawn te Nang hmai ah kan tueih. Anih long ni nang hmaikah na longpuei te a rhoekbah eh .
27Сей есть, о котором написано: вот, Я посылаю Ангела Моего пред лицем Твоим, который приготовит путь Твой пред Тобою.
28Nangmih taengah kan thui, huta kah a cun rhoek khuiah Johan lakah aka tanglue a om moenih. Tedae Pathen ram khuiah a yit koek long pataeng anih lakah tanglue la om,” pahoi a ti nah.
28Ибо говорю вам: из рожденных женами нет ни одного пророка больше Иоанна Крестителя; но меньший в Царствии Божием больше его.
29Aka ya pilnam boeih neh mangmucoi rhoek long tah Pathen te a tang sak uh tih Johan kah baptisma neh nuem uh.
29И весь народ, слушавший Его, и мытари воздали славу Богу, крестившись крещением Иоанновым;
30Tedae Pharisee rhoek neh olming rhoek long tah Pathen kah mangtaengnah te amamih ham a aal uh dongah Johan lamloh nuem uh pawh.
30а фарисеи и законники отвергли волю Божию о себе, не крестившись от него.
31Te dongah tahae cadil hlang rhoek ba nen nim ka thuidoek lah vetih unim phek a loh uh he?
31Тогда Господь сказал: с кем сравню людей рода сего? и кому они подобны?
32Hnoyoih hmuen ah ngoluh tih khat neh khat aka khue uh thae camoe rhoek phek a loh uh. Amih loh , “ Nangmih ham phavi kan tum uh dae na lam uh pawh. Kan hlai uh akhaw na rhap uh pawh ,” a ti uh .
32Они подобны детям, которые сидят на улице, кличут друг друга и говорят: мы играли вам на свирели, и вы не плясали; мы пели вам плачевные песни, и вы не плакали.
33Tuinuem Johan ha pawk tih buh ca pawh, misur khaw a ok pawt hatah , ' Rhaithae a khueh ,’ na ti uh .
33Ибо пришел Иоанн Креститель: ни хлеба не ест, ни вина не пьет; и говорите: в нем бес.
34Hlang capa loh ha pawk tih a caak, a ok hatah , ' hlang khaw carhut neh yumi la he, mangmu aka coi neh hlangtholh rhoek kah a paya ni , ' na ti uh .
34Пришел Сын Человеческий: ест и пьет; и говорите: вот человек, который любит есть и пить вино, друг мытарям и грешникам.
35Tedae cueihnah loh a ca rhoek te boeih a tang sak .
35И оправдана премудрость всеми чадами ее.
36Pharisee pakhat loh Jesuh te amah taengah buh ca la a cael. Te dongah Pharisee im la kun tih a vael van.
36Некто из фарисеев просил Его вкусить с ним пищи; и Он, войдя в дом фарисея, возлег.
37Pharisee im ah buh a vael te kho ah aka om hlangtholh nu loh lawt a ming.
37И вот, женщина того города, которая была грешница, узнав, что Он возлежит в доме фарисея, принесла алавастровый сосуд с миром
38Te dongah botui te lungbok um dongah a khuen tih a rhah doela Jesuh kho tang ah pai. Te phoeiah Jesuh kho te mikphi neh koe a sul tih a lu sam neh a huih pah. A kho te a mok pah tih botui neh a hluk pah.
38и, став позади у ног Его и плача, начала обливать ноги Его слезами и отирать волосами головы своей, и целовала ноги Его, и мазала миром.
39Anih aka khue Pharisee loh a hmuh vaengah a khuiah a toel tih, “Anih he tonghma la om koinih amah aka taek huta te, unim?, mebangnim? ti khaw a ming ni ta, hlangtholh dae ni ke,” a ti.
39Видя это, фарисей, пригласивший Его, сказал сам в себе: если бы Он был пророк, то знал бы, кто и какая женщина прикасается к Нему, ибо она грешница.
40Te dongah Jesuh loh anih te a doo tih, “ Simon, nang taengah thui ham bet ka khueh,” a ti nah. Anih long khaw , “ Thui lah saw saya,” a ti nah .
40Обратившись к нему, Иисус сказал: Симон! Я имею нечто сказать тебе. Он говорит: скажи, Учитель.
41Puhlah pakhat taengah purhong panit om tih, pakhat loh denari yanga, pakhat loh sawmnga a ba .
41Иисус сказал: у одного заимодавца было два должника: один должен был пятьсот динариев, а другой пятьдесят,
42Tedae a thuung nah a khueh rhoi pawt dongah vik a yoe sak. Te vaengah amih rhoi khuiah ulae puhlah a lungnah ngai eh? ,” a ti nah.
42но как они не имели чем заплатить, он простил обоим. Скажи же, который из них более возлюбит его?;
43Simon loh a doo tih, “A yet a yoe sak te ka ti,” a ti nah. Te dongah anih te Jesuh loh, “ Buelh na naai het coeng,” a ti nah.
43Симон отвечал: думаю, тот, которому более простил. Он сказал ему: правильно ты рассудил.
44Te phoeiah huta taengla mael tih Simon te, “ Huta he na hmuh a? Nang im khuila ka kun dae, kai he kho silh tui nan paek moenih. Anih long tah kai kho he mikphi neh a sul tih a sam neh a huih .
44И, обратившись к женщине, сказал Симону: видишь ли ты эту женщину? Я пришел в дом твой, и ты воды Мне на ноги не дал, а она слезами облила Мне ноги и волосами головы своей отерла;
45Kai taengah moknah khaw nang khueh pawh, anih long tah ka kun parhi te kai kho a mok he toeng voel pawh .
45ты целования Мне не дал, а она, с тех пор как Я пришел, не перестает целовать у Меня ноги;
46Ka lu he situi nan hluk pawh, anih long tah ka kho he botui neh a hluk .
46ты головы Мне маслом не помазал, а она миром помазала Мне ноги.
47Te dongah ni namah taengah kan thui, anih tah tholh a yet loh a hlah coeng dongah muep a lungnah. Tedae a yool a hlah pah long te tah a yool ni a lungnah,” a ti nah.
47А потому сказываю тебе: прощаются грехи ее многие за то, что она возлюбила много, а кому мало прощается, тот мало любит.
48Te phoeiah huta te khaw, “ Na tholhnah loh n'hlah coeng,” a ti nah.
48Ей же сказал: прощаются тебе грехи.
49Te vaengah aka vael rhoek loh amamih khuiah, “Tholh aka hlah pah te ulae aka om he,” pahoi a ti uh.
49И возлежавшие с Ним начали говорить про себя: кто это, что и грехи прощает?
50Huta te khaw, “Na tangnah loh nang ng'khang coeng, ngaimong la cet laeh,” a ti nah.
50Он же сказал женщине: вера твоя спасла тебя, иди с миром.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.