Johan
Chapter 8
Baibal Olcim (Matupi Chin)

Read in

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)Judson Burmese Bible (1840)Chamorro: Gospels, Acts and PsalmsChinese Union Version, punctuated (Simplified)Chinese Union Version, punctuated (Traditional)Coptic New TestamentCoptic New Testament (Bohairic)Kralice Bible (1613)Testamenta Marra (Dieri New Testament)Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)Berean Standard BibleDouay-Rheims Bible, American Edition (1899)King James Version with ApocryphaWorld English BibleLondona Biblio (Esperanto, 1910)Louis Segond 1910Lutherbibel 1912Greek New Testament, word by word (STEPBible TAGNT)Greek New Testament: 1904 Patriarchal Text (Byzantine)Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)Greek New Testament: Textus ReceptusSBL Greek New TestamentBaibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)Modern Hebrew BibleDiodati Bibbia 1885Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Bible Mutal (Kosraean)Clementine Vulgate, 1598Baibal Olcim (Matupi Chin)Meriam Mir GospelsOld Persian Version (ترجمه قدیم)Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptSynodal Translation (Синодальный перевод)Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicReina-Valera 1909Biblia Takatifu (Swahili): New Testament portionsFreedom Bible (Thai)Tongan Bible, Revised West VersionKulish and Puluj Bible (1905)Vietnamese Bible (1923 translation)
vs Bíblia Portuguesa …

Compare with

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)Judson Burmese Bible (1840)Chamorro: Gospels, Acts and PsalmsChinese Union Version, punctuated (Simplified)Chinese Union Version, punctuated (Traditional)Coptic New TestamentCoptic New Testament (Bohairic)Kralice Bible (1613)Testamenta Marra (Dieri New Testament)Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)Berean Standard BibleDouay-Rheims Bible, American Edition (1899)King James Version with ApocryphaWorld English BibleLondona Biblio (Esperanto, 1910)Louis Segond 1910Lutherbibel 1912Greek New Testament, word by word (STEPBible TAGNT)Greek New Testament: 1904 Patriarchal Text (Byzantine)Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)Greek New Testament: Textus ReceptusSBL Greek New TestamentBaibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)Modern Hebrew BibleDiodati Bibbia 1885Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Bible Mutal (Kosraean)Clementine Vulgate, 1598Meriam Mir GospelsOld Persian Version (ترجمه قدیم)Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptSynodal Translation (Синодальный перевод)Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicReina-Valera 1909Biblia Takatifu (Swahili): New Testament portionsFreedom Bible (Thai)Tongan Bible, Revised West VersionKulish and Puluj Bible (1905)Vietnamese Bible (1923 translation)Stop comparing
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Johan 8

Baibal Olcim (Matupi Chin)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Tedae Jesuh tah olive tlang la cet.
1mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2Mincang ah bawkim la koep ha pawk hatah pilnam pum loh a taengla a paan uh. Te dongah ngol tih amih te a thuituen.
2Ora, de madrugada, ele voltou ao templo, e todo o povo veio a ele. Ele se sentou e os ensinava.
3Te vaengah cadaek rhoek neh Pharisee rhoek loh huta pakhat te a samphaihnah neh a tuuk uh tih a khuen uh.
3Os escribas e os fariseus trouxeram uma mulher surpreendida em adultério. Depois de colocá-la no meio,
4Anih te a laklung ah a pai sak uh phoeiah, Jesuh te, “Saya, hekah huta he a samphaih li vaengah ka tuuk uh.
4disseram-lhe: “Mestre, encontramos esta mulher em adultério, no próprio ato.
5Tedae olkhueng dongah tah hebang he dae hamla Moses loh mamih n'uen coeng. Te koinih nang tah metlae na ti eh?” a ti na uh.
5Ora, em nossa lei, Moisés nos ordenou apedrejar tais mulheres. O que, então, você diz sobre ela?”
6Tedae he nen he amah paelnaeh ham a khueh uh dongah a noemcai uh tih a voek uh. Te dongah Jesuh loh buluk thuk tih kutdawn neh lai ah a daek.
6Eles disseram isso para testá-lo, para que tivessem do que o acusar. Mas Jesus inclinou-se e escrevia na terra com o dedo.
7Tedae amah te koepkoep a dawt uh vaengah pai tih amih te, “ Nangmih khuikah aka tholh mueh loh anih te lamhma la lungto neh dae saeh,” a ti nah.
7Mas, como continuassem a interrogá-lo, ele ergueu os olhos e lhes disse: “Quem de vocês estiver sem pecado seja o primeiro a atirar uma pedra nela.”
8Te phoeiah koep buluk tih lai ah a daek.
8Novamente ele se inclinou e escreveu no chão com o dedo.
9A yaak uh vaengah patong lamkah a tong tih pakhat pakhat ah boeih cet uh. Te dongah Jesuh neh a laklung kah aka om huta bueng la cul.
9Eles, quando ouviram isso, acusados pela própria consciência, saíram um por um, começando pelos mais velhos, até os últimos. Jesus foi deixado sozinho com a mulher onde ela estava, no meio.
10Te vaengah Jesuh te pai tih, “ Huta, melam a om uh? nang m'boe sak moenih nama? ” a ti nah.
10Jesus, levantando-se, viu-a e disse: “Mulher, onde estão os seus acusadores? Ninguém a condenou?”
11Te dongah te long te, “Boeipa, om pawh ue,” a ti nah. Jesuh loh, “ Kai khaw nang kan boe sak moenih. Cet lamtah tahae lamkah tholh voel boeh,” a ti nah.
11Ela disse: “Ninguém, Senhor.” Jesus disse: “Eu também não a condeno. Siga o seu caminho. De agora em diante, não peque mais.”
12Te phoeiah Jesuh te amih taengah koep cal tih, “ Kai tah Diklai kah vangnah ni. Kai aka vai rhoek tah a hmuep ah pongpa voel pawt vetih hingnah hmaivang te a khueh ni,” a ti nah.
12Novamente, portanto, Jesus lhes falou, dizendo: “Eu sou a luz do mundo. Aquele que me segue não andará nas trevas, mas terá a luz da vida.”
13Te dongah amah te Pharisee rhoek loh, “Nang loh namah kawng ni na phong, na olphong te oltak om pawh,” a ti na uh.
13Os fariseus, portanto, disseram-lhe: “Você testemunha a respeito de si mesmo. O seu testemunho não é válido.”
14Jesuh loh amih te a doo tih, “ Kai loh kamah kawng ka phong cakhaw kai kah olphong te oltak la om. Me lamkah ka lo tih mela ka caeh khaw ka ming. Tedae nangmih loh me lamkah ka lo tih mela ka caeh khaw na ming uh pawh .
14Jesus lhes respondeu: “Mesmo que eu testemunhe a respeito de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro, pois eu sei de onde vim e para onde vou; mas vocês não sabem de onde vim, nem para onde vou.
15Nangmih loh pumsa neh lai na tloek uh. Kai tah ukhaw lai ka tloek moenih .
15Vocês julgam segundo a carne. Eu a ninguém julgo.
16Tedae lai ka tloek van coeng atah kamah bueng ka om pawt tih kai aka tueih a pa neh kai ka om rhoi dongah kai kah laitloeknah tah a thuem la om pataeng .
16Mesmo que eu julgue, o meu julgamento é verdadeiro, pois não estou sozinho, mas estou com o Pai que me enviou.
17Olkhueng dongah khaw nangmih ah hlang panit kah olphong te thuem tila a daek coeng .
17Também está escrito na lei de vocês que o testemunho de duas pessoas é válido.
18Kai loh kamah kawng aka phong la ka om dae kai aka tueih a pa loh kai kawng a phong,” a ti nah.
18Eu dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou também dá testemunho de mim.”
19Te dongah amah te, “Na pa te melam a om?” a ti na uh. Jesuh loh, “ Kai nan ming uh pawt tih a pa khaw na ming uh pawh. Kai nan ming uh koinih a pa te khaw na ming uh ni,” a ti nah.
19Disseram-lhe, portanto: “Onde está o seu Pai?” Jesus respondeu: “Vocês não conhecem nem a mim nem a meu Pai. Se me conhecessem, também conheceriam a meu Pai.”
20Bawkim ah a thuituen vaengah hekah ol he tangkabu kaepah a thui dae amah kah a tue a pha hlan dongah anih te tuu uh pawh.
20Jesus falou essas palavras na tesouraria, enquanto ensinava no templo. Contudo, ninguém o prendeu, porque a sua hora ainda não havia chegado.
21Te dongah amih te, “ Ka caeh vaengah kai nan toem uh cakhaw namamih kah tholh ah na duek uh ni. Mela ka caeh khaw nan pha uh ham coeng pawh,” koep a ti nah.
21Jesus, portanto, disse-lhes novamente: “Eu vou embora, e vocês me buscarão, e morrerão em seus pecados. Para onde eu vou, vocês não podem ir.”
22Te dongah Judah rhoek loh, “Amah ngawn uh la cai pawt nim? ' Mela ka caeh khaw na loh ham coeng pawh ,’ a ti he,” a ti uh.
22Os judeus, portanto, disseram: “Será que ele vai se matar, porque diz: 'Para onde eu vou, vocês não podem ir' ?”
23Te vaengah amih te, “ Nangmih tah a hmui lamkah ni. Kai tah a so lamkah ni. Nangmih tah he Diklai lamkah ni. Kai tah he Diklai lamkah ka om moenih .
23Ele lhes disse: “Vocês são de baixo. Eu sou de cima. Vocês são deste mundo. Eu não sou deste mundo.
24Te dongah namamih kah tholh ah na duek uh ni tila nangmih taengah ka thui. Kai he amah ni tila na tangnah uh pawt atah namamih kah tholh ah na duek uh ni,” a ti nah.
24Eu lhes disse, portanto, que vocês morrerão em seus pecados; pois, a menos que creiam que eu sou ele, vocês morrerão em seus pecados.”
25Te dongah amah te, “Nang ulae,” a ti na uh. Jesuh loh amih taengah, “ Pakhat khaw a tongcuek ah nangmih ham kan thui van te ta?
25Disseram-lhe, portanto: “Quem é você?” Jesus lhes disse: “Exatamente o que tenho dito a vocês desde o princípio.
26Nangmih kawng te thui ham neh laitloek ham muep om. Tedae kai aka tueih tah oltak la om. Kai khaw anih taengkah ka yaak te ni Diklai ah ka thui,” a ti nah.
26Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a respeito de vocês. No entanto, aquele que me enviou é verdadeiro; e as coisas que ouvi dele, essas eu digo ao mundo.”
27Amih taengah Pa kah a thui tila ming uh pawh.
27Eles não entenderam que ele lhes falava a respeito do Pai.
28Te dongah Jesuh loh amih taengah, “ Hlang capa te na pomsang uh daengah ni kai ni ti khaw, kamah lamkah ka saii pawt tih a pa loh kai n'thuituen vanbangla ka thui he khaw na ming uh eh .
28Jesus, portanto, lhes disse: “Quando vocês levantarem o Filho do Homem, então saberão que eu sou ele, e que nada faço de mim mesmo, mas como meu Pai me ensinou, eu digo essas coisas.
29Te dongah kai aka tueih te kai taengah om tih anih kolo te ka saii taitu dongah kamah bueng n'hlahpham moenih,” a ti nah.
29Aquele que me enviou está comigo. O Pai não me deixou sozinho, pois eu sempre faço as coisas que lhe agradam.”
30Hekah a thui vanbangla amah te muep a tangnah uh.
30Enquanto ele dizia essas coisas, muitos creram nele.
31Te dongah Jesuh loh amah aka tangnah Judah rhoek taengah, “Kai kah olka ah na naeh atah kai kah hnukbang taktak la na om uh.
31Jesus, portanto, disse àqueles judeus que haviam crido nele: “Se vocês permanecerem na minha palavra, então são verdadeiramente meus discípulos.
32Oltak te na ming uh van daengah ni oltak loh nangmih n'loeih sak eh,” a ti nah.
32Vocês conhecerão a verdade, e a verdade os libertará.”
33Te dongah Jesuh amah te, “Kaimih tah Abraham kah tiingan la ka om uh tih sal ka bi uh noek moenih. Metlam lae nang loh, ' Aka loeih la na om uh ni ' na ti?” a ti na uh.
33Eles lhe responderam: “Nós somos descendência de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém. Como você diz: 'Vocês serão libertos' ?”
34Jesuh loh amih te, “ Nangmih taengah rhep rhep ka thui, tholh aka saii boeih tah tholh kah sal la om .
34Jesus lhes respondeu: “Em verdade, em verdade lhes digo: todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35Sal tah im ah kumhal duela a naeh moenih, capa tah kumhal duela naeh ta .
35Um escravo não mora na casa para sempre. Um filho permanece para sempre.
36Te dongah capa loh nangmih n'loeih sak atah aka loeih la rhep na om uh ni .
36Se, portanto, o Filho os libertar, vocês serão verdadeiramente livres.
37Abraham kah tiingan la na om uh tila ka ming. Tedae kai kah olka he nangmih ah a om pawt dongah kai ngawn hamla nan mae uh .
37Eu sei que vocês são descendência de Abraão, contudo procuram me matar, porque a minha palavra não encontra lugar em vocês.
38Kai loh Pa taengkah ka hmuh te ka thui dae nangmih tah na pa taengkah na yaak uh te na saii uh,” a ti nah.
38Eu digo as coisas que vi com o meu Pai; e vocês também fazem as coisas que viram com o pai de vocês.”
39Te dongah Jesuh te a doo uh tih, “Kaimih napa tah Abraham ni,” a ti uh. Jesuh loh amih te, “ Abraham kah ca la na om uh koinih Abraham kah khoboe te na saii uh ni.
39Eles lhe responderam: “Nosso pai é Abraão.” Jesus lhes disse: “Se vocês fossem filhos de Abraão, fariam as obras de Abraão.
40Tedae kai Pathen taeng lamkah oltak ka yaak tih nangmih taengah aka thui hlang te ngawn ham na mae uh coeng. Abraham loh he tlam he a saii moenih.
40Mas agora vocês procuram me matar, um homem que lhes disse a verdade que ouvi de Deus. Abraão não fez isso.
41Nangmih loh na pa bisai te na saii uh ,” a ti nah. Te dongah amah te , “Kaimih he Cukhalnah kah a sak moenih. A pa pakhat Pathen ka khueh uh ,” a ti uh.
41Vocês fazem as obras do pai de vocês.” Disseram-lhe: “Nós não nascemos de imoralidade sexual. Temos um só Pai, Deus.”
42Jesuh loh amih te, “ Pathen te na pa la om koinih kai loh Pathen taeng lamkah ka lo tih ka pawk coeng dongah kai nan lungnah uh ham om. Kai kamah lamloh ka pawk pawt tih anih long ni kai n'tueih .
42Portanto, Jesus lhes disse: “Se Deus fosse o Pai de vocês, vocês me amariam, pois eu saí e vim de Deus. Pois eu não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43Ba dongah kai kah olcal te na ming uh pawh. Kai kah olka te hnatun ham na coeng uh pawt dongah ni .
43Por que vocês não entendem o que eu falo? Porque não conseguem ouvir a minha palavra.
44Na pa lamkah rhaithae la na om uh rhoe tih na pa kah hoehhamnah te saii ham na ngaih uh. Anih te a cuekca lamkah hlang aka ngawn ni. A khuiah oltak a om pawt dongah oltak ah pai pawh. Laithae neh laithae napa la om tih a cal vaengah a laithae te a phoe .
44Vocês são do pai de vocês, o diabo, e querem realizar os desejos do pai de vocês. Ele foi homicida desde o princípio, e não se firmou na verdade, porque não há verdade nele. Quando ele profere uma mentira, fala do que lhe é próprio; pois é mentiroso e o pai da mentira.
45Tedae kai loh oltak ka thui dongah kai nan tangnah uh pawh .
45Mas porque eu digo a verdade, vocês não acreditam em mim.
46Nangmih ah unim kai kah tholh aka toeltham? Oltak ka thui atah balae tih kai nan tangnah uh pawh ?
46Quem de vocês pode provar que eu pequei? Se eu digo a verdade, por que vocês não acreditam em mim?
47Pathen taeng lamkah aka om loh Pathen kah olka te a hnatun. Te dongah na hnatun uh pawt khaw Pathen kah hut la na om uh pawt dongah ni,” a ti nah.
47Aquele que é de Deus ouve as palavras de Deus. Por esse motivo vocês não ouvem, porque não são de Deus.”
48Judah rhoek loh amah te a dawt uh tih, “Nang he Samaria hlang ni, rhaithae na kaem tila ka thui uh te a thuem moenih a?” a ti na uh.
48Então os judeus lhe responderam: “Não temos razão em dizer que você é samaritano e tem um demônio?”
49Jesuh loh, “Rhaithae ka kaem moenih, a pa te ni ka hinyah dae nangmih loh kai yah nan bai uh.
49Jesus respondeu: “Eu não tenho demônio, mas honro a meu Pai, e vocês me desonram.
50Kai loh kamah thangpomnah ka mae moenih. Tedae aka toem tih lai aka tloek te om ngawn .
50Mas eu não busco a minha própria glória. Há um que a busca e julga.
51Nangmih taengah rhep rhep ka thui. Khat khat loh kai ol a kuem atah kumhal duela dueknah hmu loengloeng mahpawh,” a ti nah.
51Em verdade, em verdade lhes digo: se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.”
52Te dongah Judah rhoek loh amah te, “Rhaithae na kaem te hnap ka ming uh. Abraham neh tonghma rhoek te duek coeng dae nang mai loh, ' Khat khat loh kai ol te a kuem atah kumhal duela dueknah ten voel mahpawh , ' na ti.
52Então os judeus lhe disseram: “Agora sabemos que você tem um demônio. Abraão morreu, assim como os profetas; e você diz: 'Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte.'
53A pa Abraham lakah tanglue la na om pawt nim? Anih khaw duek coeng, tonghma rhoek khaw duek uh coeng. Namah te u lam nim na ngai uh?” a ti na uh.
53Você é maior do que o nosso pai Abraão, que morreu? Os profetas morreram. Quem você afirma ser?”
54Jesuh loh, “ Kai loh kamah ka thangpom koinih kai kah thangpomnah te a honghi la om ni. Kai aka thangpom tah a pa ni. Amah te nangmih loh , ‘ Mamih kah Pathen ni ,’ na ti uh .
54Jesus respondeu: “Se eu glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada. É o meu Pai quem me glorifica, de quem vocês dizem que ele é o nosso Deus.
55Amah te na ming uh pawt cakhaw kai tah amah te ka ming. Amah ka ming pawt te ka thui koinih nangmih phek la laithae la ka om ni. Tedae amah te ka ming tih a ol te ka kuem coeng .
55Vocês não o conheceram, mas eu o conheço. Se eu dissesse: 'Eu não o conheço', seria como vocês, um mentiroso. Mas eu o conheço e guardo a sua palavra.
56Na pa Abraham loh kai kah khohnin a hmuh ham te a kohoe tih a hmuh vaengah omngaih,” a ti nah.
56O pai de vocês, Abraão, exultou por ver o meu dia. Ele o viu e se alegrou.”
57Te dongah Judah rhoek loh amah te, “Kum sawmnga na lo hlan dae Abraham na hmuh pawn a?” a ti na uh.
57Os judeus, portanto, disseram-lhe: “Você ainda não tem cinquenta anos! E viu Abraão?”
58Jesuh loh amih te, “ Nangmih taengah rhep rhep ka thui, Abraham a om hlanah ka om coeng,” a ti nah.
58Jesus lhes disse: “Em verdade, em verdade lhes digo: antes que Abraão existisse, EU SOU. “
59Te vaengah amah te dae ham lungto a rhuh uh. Tedae Jesuh loh a thuh tak tih bawkim lamkah vik cet.
59Portanto, pegaram pedras para atirar nele, mas Jesus se ocultou e saiu do templo, passando pelo meio deles, e assim se foi.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.