2 Khokhuen
Chapter 12
Baibal Olcim (Matupi Chin)
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

2 Khokhuen 12

Baibal Olcim (Matupi Chin)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Rehoboam kah ram neh a thadueng he cikngae bangla om, amah neh Israel boeih long khaw BOEIPA kah olkhueng te a hnawt.
1Quando o reino de Roboão foi estabelecido e ele se tornou forte, ele abandonou a lei do SENHOR, e todo o Israel com ele.
2Rehoboam manghai kah a kum nga dongah tah BOEIPA taengah boe a koek uh dongah Egypt manghai Shishak loh Jerusalem te a muk.
2No quinto ano do rei Roboão, Sisaque, rei do Egito, subiu contra Jerusalém, porque eles haviam transgredido contra o SENHOR,
3Te vaengah leng thawngkhat yahnih, marhang caem thawng sawmrhuk lo. Egypt, Lubim, Sukkiim neh Kushi lamloh anih taengla aka pawk he pilnam hlangmi naa moenih.
3com mil e duzentos carros e sessenta mil cavaleiros. Era inumerável o povo que veio com ele do Egito: os líbios, os suquitas e os etíopes.
4Judah kah kasam khopuei rhoek te a loh tih Jerusalem la pawk.
4Ele tomou as cidades fortificadas que pertenciam a Judá e chegou a Jerusalém.
5Te vaengah tonghma Shemaiah te Jerusalem kah Shishak maelhmai kongah aka tingtun Rehoboam neh Judah mangpa rhoek taengla pawk tih amih te, “Nangmih kah BOEIPA loh he ni a thui. Kai nan hnawt uh coeng dongah ni kai loh nangmih te Shishak kut ah kam voeih,” a ti nah.
5Então o profeta Semaías veio a Roboão e aos príncipes de Judá, que estavam reunidos em Jerusalém por causa de Sisaque, e lhes disse: “Assim diz o SENHOR: ‘Vocês me abandonaram, portanto eu também os deixei nas mãos de Sisaque.’”
6Te daengah Israel mangpa rhoek neh manghai khaw kunyun tih, “BOEIPA tah dueng pai,” a ti uh.
6Então os príncipes de Israel e o rei se humilharam, e disseram: “O SENHOR é justo.”
7Te dongah a kunyun uh te BOEIPA loh a hmuh vaengah BOEIPA ol Shemaiah taengla pawk tih, “A kunyun coeng dongah amih te ka phae mahpawh. Tedae amih te loeihnah ka paek pawn ni. Ka kosi Shishak kut lamloh Jerusalem ah bo mahpawh.
7Quando o SENHOR viu que eles se humilharam, a palavra do SENHOR veio a Semaías, dizendo: “Eles se humilharam. Não os destruirei, mas lhes concederei algum livramento, e a minha ira não será derramada sobre Jerusalém pelas mãos de Sisaque.
8Tedae anih taengah sal la a om uh daengah nikai kah thothuengnah neh diklai ram kah thothuengnah te a ming uh eh,” a ti nah.
8Contudo, eles serão seus servos, para que conheçam o meu serviço e o serviço dos reinos das outras terras.”
9Egypt manghai Shishak loh Jerusalem te a paan vaengah BOEIPA im thakvoh neh manghai im kah thakvoh te a loh. A cungkuem te a loh tih Solomon loh a saii sui photling khaw a khuen.
9Assim Sisaque, rei do Egito, subiu contra Jerusalém e levou os tesouros da casa do SENHOR e os tesouros da casa do rei. Ele levou tudo. Também levou os escudos de ouro que Salomão havia feito.
10Te dongah te rhoek yueng la manghai Rehoboam loh rhohum photling a saii tih manghai im kah thohka aka tawt, imtawt mangpa kut ah a khueh.
10Em seu lugar, o rei Roboão fez escudos de bronze e os confiou às mãos dos capitães da guarda, que guardavam a porta da casa do rei.
11Manghai te BOEIPA im la a caeh dingdoeng vaengah imtawt rhoek khaw cet uh tih photling te a bai uh. Te phoeiah imtawt kah tanhnaem la a thak uh.
11Sempre que o rei entrava na casa do SENHOR, os guardas vinham e os carregavam, e depois os traziam de volta para a sala da guarda.
12Amah a kunyun van dongah BOEIPA kah thintoek khaw anih lamloh mael tih a bawtnah hil phae pawh. Tedae Judah ah khaw ol then om pueng.
12Como ele se humilhou, a ira do SENHOR se desviou dele, para não o destruir totalmente. Além disso, encontraram-se coisas boas em Judá.
13Manghai Rehoboam tah Jerusalem ah cak tih sawmli kum khat a lo ca hil manghai. Rehoboam a manghai van neh Jerusalem khopuei ah kum hlai rhih manghai. Te tah Israel koca boeih lamloh amah ming pahoi khueh ham ni BOEIPA loh a coelh. Rehoboam manu ming tah Ammoni Naamah ni.
13Assim o rei Roboão se fortaleceu em Jerusalém e reinou; pois Roboão tinha quarenta e um anos de idade quando começou a reinar, e reinou dezessete anos em Jerusalém, a cidade que o SENHOR havia escolhido dentre todas as tribos de Israel para ali colocar o seu nome. O nome de sua mãe era Naamá, a amonita.
14Tedae BOEIPA te toem hamla a lungbuei a cikngae pawt dongah boethae a saii.
14Ele fez o que era mau, porque não dispôs o seu coração para buscar o SENHOR.
15Rehoboam kah olka a kung neh a doong te tonghma Shemaiah olka, khohmu Iddo kah a khuui dongah Rehoboam kah caemtloek neh Jeroboam kah a tue boeih neh a daek uh moenih a?
15Ora, os atos de Roboão, os primeiros e os últimos, não estão escritos nos registros do profeta Semaías e do vidente Ido, nas genealogias? Houve guerras contínuas entre Roboão e Jeroboão.
16Rehoboam khaw a napa rhoek taengla a khoem uh vaengah tah David khopuei ah a up uh. Te phoeiah a capa Abijah te anih yueng la manghai.
16Roboão dormiu com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi; e Abias, seu filho, reinou em seu lugar.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.