יוֹנָה 3
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיְהִ֧י דְבַר־יְהוָ֛ה אֶל־יֹונָ֖ה שֵׁנִ֥ית לֵאמֹֽר׃
1พระยาห์เวห์มีถ้อยคำถึงโยนาห์เป็นครั้งที่สอง ว่า
2ק֛וּם לֵ֥ךְ אֶל־נִֽינְוֵ֖ה הָעִ֣יר הַגְּדֹולָ֑ה וִּקְרָ֤א אֵלֶ֙יהָ֙ אֶת־הַקְּרִיאָ֔ה אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י דֹּבֵ֥ר אֵלֶֽיךָ׃
2“จงลุกขึ้นไปยังมหานครนีนะเวห์ และนำถ้อยคำที่เราให้คุณไปประกาศแก่เมืองนั้น”
3וַיָּ֣קָם יֹונָ֗ה וַיֵּ֛לֶךְ אֶל־נִֽינְוֶ֖ה כִּדְבַ֣ר יְהוָ֑ה וְנִֽינְוֵ֗ה הָיְתָ֤ה עִיר־גְּדֹולָה֙ לֵֽאלֹהִ֔ים מַהֲלַ֖ךְ שְׁלֹ֥שֶׁת יָמִֽים׃
3โยนาห์จึงลุกขึ้นไปนีนะเวห์ตามถ้อยคำของพระยาห์เวห์ นีนะเวห์เป็นเมืองใหญ่อย่างยิ่ง ต้องใช้เวลาเดินข้ามเมืองสามวัน
4וַיָּ֤חֶל יֹונָה֙ לָבֹ֣וא בָעִ֔יר מַהֲלַ֖ךְ יֹ֣ום אֶחָ֑ד וַיִּקְרָא֙ וַיֹּאמַ֔ר עֹ֚וד אַרְבָּעִ֣ים יֹ֔ום וְנִֽינְוֵ֖ה נֶהְפָּֽכֶת׃
4โยนาห์เริ่มเข้าไปในเมือง เมื่อเดินเข้าไปได้หนึ่งวันก็ร้องประกาศว่า “อีกสี่สิบวัน นีนะเวห์จะถูกทำลาย!”
5וַֽיַּאֲמִ֛ינוּ אַנְשֵׁ֥י נִֽינְוֵ֖ה בֵּֽאלֹהִ֑ים וַיִּקְרְאוּ־צֹום֙ וַיִּלְבְּשׁ֣וּ שַׂקִּ֔ים מִגְּדֹולָ֖ם וְעַד־קְטַנָּֽם׃
5ชาวนีนะเวห์เชื่อพระเจ้า ประกาศให้อดอาหารและสวมผ้ากระสอบ ตั้งแต่คนสำคัญที่สุดจนถึงคนต่ำต้อยที่สุด
6וַיִּגַּ֤ע הַדָּבָר֙ אֶל־מֶ֣לֶך נִֽינְוֵ֔ה וַיָּ֙קָם֙ מִכִּסְאֹ֔ו וַיַּעֲבֵ֥ר אַדַּרְתֹּ֖ו מֵֽעָלָ֑יו וַיְכַ֣ס שַׂ֔ק וַיֵּ֖שֶׁב עַל־הָאֵֽפֶר׃
6ข่าวไปถึงกษัตริย์แห่งนีนะเวห์ กษัตริย์ลุกจากบัลลังก์ ถอดเสื้อคลุมกษัตริย์ สวมผ้ากระสอบ และนั่งอยู่ในขี้เถ้า
7וַיַּזְעֵ֗ק וַיֹּ֙אמֶר֙ בְּנִֽינְוֵ֔ה מִטַּ֧עַם הַמֶּ֛לֶךְ וּגְדֹלָ֖יו לֵאמֹ֑ר הָאָדָ֨ם וְהַבְּהֵמָ֜ה הַבָּקָ֣ר וְהַצֹּ֗אן אַֽל־יִטְעֲמוּ֙ מְא֔וּמָה אַ֨ל־יִרְע֔וּ וּמַ֖יִם אַל־יִשְׁתּֽוּ׃
7กษัตริย์ให้ประกาศทั่วนีนะเวห์ตามคำสั่งของกษัตริย์และขุนนางว่า “ห้ามทั้งคนและสัตว์ ทั้งฝูงสัตว์ใหญ่และฝูงสัตว์เล็ก ลิ้มรสสิ่งใด ห้ามกินอาหารหรือดื่มน้ำ
8וְיִתְכַּסּ֣וּ שַׂקִּ֗ים הָֽאָדָם֙ וְהַבְּהֵמָ֔ה וְיִקְרְא֥וּ אֶל־אֱלֹהִ֖ים בְּחָזְקָ֑ה וְיָשֻׁ֗בוּ אִ֚ישׁ מִדַּרְכֹּ֣ו הָֽרָעָ֔ה וּמִן־הֶחָמָ֖ס אֲשֶׁ֥ר בְּכַפֵּיהֶֽם׃
8ให้ทั้งคนและสัตว์สวมผ้ากระสอบ และร้องทูลพระเจ้าอย่างสุดกำลัง ให้ทุกคนหันจากทางชั่วของตนและจากความรุนแรงที่ตนลงมือทำ
9מִֽי־יֹודֵ֣עַ יָשׁ֔וּב וְנִחַ֖ם הָאֱלֹהִ֑ים וְשָׁ֛ב מֵחֲרֹ֥ון אַפֹּ֖ו וְלֹ֥א נֹאבֵֽד׃
9ใครจะรู้? พระเจ้าอาจหันกลับและเปลี่ยนใจ หันจากความโกรธรุนแรง เพื่อพวกเราจะไม่พินาศก็ได้”
10וַיַּ֤רְא הָֽאֱלֹהִים֙ אֶֽת־מַ֣עֲשֵׂיהֶ֔ם כִּי־שָׁ֖בוּ מִדַּרְכָּ֣ם הָרָעָ֑ה וַיִּנָּ֣חֶם הָאֱלֹהִ֗ים עַל־הָרָעָ֛ה אֲשֶׁר־דִּבֶּ֥ר לַעֲשֹׂות־לָהֶ֖ם וְלֹ֥א עָשָֽׂה׃
10พระเจ้าเห็นสิ่งที่พวกเขาทำ เห็นว่าพวกเขาหันจากทางชั่วของตน พระเจ้าเปลี่ยนใจเรื่องภัยพิบัติที่กล่าวว่าจะทำแก่พวกเขา และไม่ได้ทำ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.