Hebera 12
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1NO ka mea hoi, ua hoopuniia kakou e ia poe hoike he nui loa, e waiho aku kakou i na mea kaumaha a pau, a me ka hewa e hoopili wale mai ana ia kakou, e holo kakou me ke ahonui i ka haihai ana i hoomaopopoia mamua o kakou,
1Welnu dan, omringd van zulk een wolk van getuigen, laat ons iedere belemmering en hinder van zonde wegwerpen van ons, en dan met volharding de wedloop beginnen, die voor ons ligt;
2E nana aku ana hoi ia Iesu, i ka mea nana i hookumu, nana hoi e hoohemolele ko kakou manaoio; nana hoi i hoomanawanui i ke kea me ka manao ole i ka hilahila, no ka olioli i hoomaopopoia mamua ona, a noho iho hoi ma ka lima akau o ka nohoalii o ke Akua.
2het oog gevestigd op Jesus, aanvang en einde van het geloof. Hij heeft in plaats van de vreugde, die Hem toekwam, een kruis op Zich genomen, en de schande niet geacht; maar is dan ook gezeten ter rechterzijde van Gods troon.
3E hoomanao hoi oukou i ka mea i hoomanawanui i ke ku e ana mai o ka poe i hana hewa ia ia, o nawaliwali ko oukou manao a maule hoi oukou.
3Houdt Hem toch voor ogen, die van de zondaars zulk een tegenspraak heeft verduurd, opdat gij niet uitgeput raakt en de zielskracht verliest.
4Aole oukou i pale aku me ka hookaheia mai o ke koko, i ko oukou paio ana aku i ka hewa.
4Nog hebt gij niet ten bloede toe weerstand geboden in de strijd tegen de zonde;
5Ua poina ia oukou ka olelo hooikaika ia oukou me he poe keiki la, E ka'u keiki, mai hoowahawaha oe i ka hahau ana mai a ka Haku, aole hoi e maule i kona hoeha ana mai ia oe:
5en zijt gij dan reeds de vermaning vergeten, die u als zonen toespreekt: Mijn zoon, verwerp de kastijding des Heren niet, En wees niet ontmoedigd, zo ge door Hem wordt bestraft.
6No ka mea, o ka ka Haku mea i aloha mai ai, oia kana i hahau mai ai, a ua hoeha me ka hahau i na keiki a pau ana i aloha mai ai.
6Want de Heer kastijdt dien Hij bemint, Tuchtigt elken zoon, dien Hij liefheeft.
7A ina i hahauia mai oukou, ua hana mai ke Akua ia oukou me he poe keiki la; no ka mea, auhea la ke keiki i hahau ole ia e ka makuakane?
7Verdraag het dus als een kastijding; God behandelt u als zonen. Want is er wel een zoon, die door zijn vader niet wordt gekastijd?
8A ina i hahau ole ia mai oukou, me na keiki a pau i hahauia'i, alaila he poe hanau pono ole oukou, aole he poe keiki hanau pono.
8Zo gij dus zonder kastijding zoudt wezen, waarvan allen hun deel krijgen, dan waart gij bastaards en geen zonen.
9A o ko kakou mau makuakane, no ko kakou kino, ua hahau mai ia kakou, a ua hoomaikai aku kakou ia lakou; aole anei e oi aku ko kakou hoolohe ana i ka Makua o ko kakou mau uhane, i ola kakou?
9Bovendien, we hebben vaders naar het vlees gehad, die ons kastijdden, en we kwamen tot inkeer; zullen we ons dan niet veel meer onderwerpen aan den Vader der geesten, en leven?
10Na lakou no kakou i hahau mai i ka wa pokole mamuli o ko lakou makemake no, aka, nana i hahau mai e pono ai kakou, i loaa pu mai ai ia kakou kona hemolele.
10Zij toch hebben ons gekastijd ter wille van enkele dagen en naar het hun goeddacht; maar Hij doet het tot ons nut, opdat we zijn heiligheid deelachtig worden.
11A o na hahau ana a pau, aole ia i manaoia i kona manawa, he mea olioli, he mea ehaeha no; aka, ma ia hope iho, ua hoohua mai ia i ka hua o ka pono e pomaikai ai no ka poe i hooponoponoia ilaila.
11Elke kastijding schijnt op het ogenblik zelf geen reden tot vreugde, maar reden tot droefheid; later echter draagt ze hun, die er door geoefend zijn, een vredevrucht der gerechtigheid.
12Nolaila, e hooikaika i na lima palupalu a me na kuli nawaliwali;
12Richt op dus de slappe handen en knikkende knieën!
13A e hoopololei i na alanui no ko oukou mau wawae, i ole ai e okupe ae ka mea oopa; o aho hoi e hoolaia ia.
13Maakt rechte sporen met uw voeten, opdat het kreupele niet wordt ontwricht, maar genezen veeleer!
14E hahai ma ke kuikahi me na kanaka a pau, a ma ka hemolele hoi, aohe kanaka i nele ia mea e ike aku i ka Haku.
14Streeft naar vrede met allen; ook naar heiligheid, zonder welke niemand den Heer zal zien.
15E malama hoi oukou o loaa ole mai i kekahi ka hoomaikaiia mai e ke Akua, o kupu mai hoi kekahi mole awaawa iwaena o oukou e hihia'i oukou, a e haumia ai hoi kekahi poe he nui no;
15Zorgt er voor, dat niemand Gods genade verwaarloost; dat er geen wortel van bitterheid opschiet, anderen in de weg staat, en velen aansteekt;
16O lilo paha kekahi i moe kolohe, i haihaia paha e like me Esau, nana i hoolilo aku i ko ka hanau mua pomaikai ana, no ka mea ai hookahi.
16dat niemand ontuchtig is, of onverschillig als Esau, die voor één enkele spijs zijn eerstgeboorterecht verkocht.
17No ka mea, ua ike oukou, i kona makemake ana mahope iho e loaa ia ia ka hoomaikaiia, ua hooleia oia; aole hoi i loaa ia ia kahi e lole hou mai ai, ua imi aku no nae oia ia mea me ka waimaka.
17Gij weet toch, dat toen hij later de zegen wilde erven, hij afgewezen werd; want hij vond geen mogelijkheid, de gezindheid van zijn vader te veranderen, hoewel hij het onder tranen beproefde.
18Eia hoi, aole oukou i hele mai i ka mauna e hiki ke hoopa kino ia aku, a me ke ahi e lapalapa ana, a me na ao eleele, a me ka pouli, a me ka ino,
18Inderdaad, gij zijt niet toegetreden tot een tastbare berg, niet tot brandend vuur, duisternis, donkere wolk, storm,
19Aole hoi i ke kani ana o ka pu, a me ka leo o na olelo, ka mea a ka poe lohe i papa ai aole make hoohui hou ia mai kekahi huaolelo:
19bazuingeschal; niet tot daverende woorden, waarvan de hoorders bezwoeren, dat er geen woord meer bij mocht komen,
20(No ka mea, aole i hiki ia lakou ke hoomanawanui i ka papa ana mai, Ina e pili ka holoholona i ka mauna e hailukuia oia, a houhouia paha i ka ihe:
20omdat het bevel hun te machtig was: “Zelfs als een dier de berg aanraakt, moet het gestenigd worden.”
21A no ka weliweli nui ke nana aku, i iho la o Mose, Ke weliweli nei au me ka haalulu:)
21En zó ontzettend was de verschijning, dat Moses uitriep: “Ik beef en sidder van angst.”
22Aka, na hele mai no oukou i ka mauna Ziona, a i ke kulanakauhale o ke Akua ola, i ko ka lani Ierusalema, a i ke anaina hiki ole ke heluia o na anela;
22Neen, gij zijt toegetreden tot de berg Sion en de Stad van den levenden God, het hemels Jerusalem; tot de tienduizenden engelen, tot de feestvergadering,
23A i ke anaina nui a me ka ekalesia o ka poe makahiapo, i kakauia ko lakou mau inoa ma ka lani, a i ke Akua, ka Lunakanawai o na mea a pau, a i na uhane o ka poe pono i hoohemoleleia,
23tot de gemeente der eerstgeborenen, opgeschreven in de hemel; tot God den Rechter van allen; tot de geesten der rechtvaardigen, die hun voleinding hebben bereikt;
24A i ka uwao o ka berita hou, ia Iesu, a i ke koko no ka pipi ana, e olelo ana i na mea maikai oi aku mamua o ko Abela.
24tot Jesus den Middelaar van het nieuwe Verbond, tot het Bloed der besprenkeling, dat iets beters afroept dan Abels bloed.
25Malama oukou, mai haalele i ka mea nana i olelo mai; no ka mea, ina i pakele ole ka poe i haalele i ka mea nana i ao mai ia lakou ma ka honua, aole loa hoi kakou e pakele ke haalele kakou i ka mea i ao mai mai ka lani mai.
25Zorgt er voor, dat gij Hem niet afwijst, die roept! Want wanneer zij niet ontkwamen, die Hem afwezen, toen Hij op aarde sprak, hoeveel minder wij, zo we ons afkeren van Hem, die uit de hemelen spreekt,
26Ia manawa ua hoonauwewe mai kona leo i ka honua; aka, ua hai mai nei no ia, i ka i ana, E hoonauwewe hou aku ana au aole i ka honua wale no, aka, i ka lani kekahi.
26wiens stem eertijds de aarde deed sidderen, maar die nu heeft verkondigd: “Nog eenmaal zal Ik doen beven Niet slechts de aarde, maar ook de hemel.”
27A o ke ano o na Hou aku ana, o ka hemo ana ia o na mea hoonauweweia, me he mea i hanaia la, i mau hoi na mea e hoonauwewe ole ia.
27Welnu, dit “Nog eenmaal” wijst op de omverwerping van wat als schepsel vergankelijk is, opdat dan het onvergankelijke blijft bestaan.
28Nolaila, i ka loaa ana ia kakou ke aupuni e hoonauwewe ole ia, e hoopaa kakou i ke aloha, ka mea e pono ai ko kakou malama ana i ke Akua, me ka mahalo, a me ka weliweli pono;
28Wij dus, die een onvergankelijk koninkrijk hebben ontvangen, we moeten vasthouden aan de genade, en daardoor God dienen, zoals het Hem welgevallig is: in vrome eerbied en ontzag.
29No ka mea, o ko kakou Akua, he ahi ia e hoopau ana.
29Want onze God is een verterend vuur!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.