Hebera 12
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1NO ka mea hoi, ua hoopuniia kakou e ia poe hoike he nui loa, e waiho aku kakou i na mea kaumaha a pau, a me ka hewa e hoopili wale mai ana ia kakou, e holo kakou me ke ahonui i ka haihai ana i hoomaopopoia mamua o kakou,
1Tial ankaŭ ni, havante ĉirkaŭ ni tian nubegon da atestantoj, formetu ĉion pezan kaj la pekon embarasantan, kaj persiste kuru la kuradon antaŭ ni metitan,
2E nana aku ana hoi ia Iesu, i ka mea nana i hookumu, nana hoi e hoohemolele ko kakou manaoio; nana hoi i hoomanawanui i ke kea me ka manao ole i ka hilahila, no ka olioli i hoomaopopoia mamua ona, a noho iho hoi ma ka lima akau o ka nohoalii o ke Akua.
2direktante la rigardon al la aŭtoro kaj perfektiganto de la fido, Jesuo, kiu, pro la ĝojo antaŭ li metita, suferis la krucon, malestimante honton, kaj sidiĝis dekstre de la trono de Dio.
3E hoomanao hoi oukou i ka mea i hoomanawanui i ke ku e ana mai o ka poe i hana hewa ia ia, o nawaliwali ko oukou manao a maule hoi oukou.
3Ĉar pripensu tiun, kiu suferis tian kontraŭdiradon de pekuloj kontraŭ li, por ke vi ne laciĝu kaj ne malfortiĝu en viaj spiritoj.
4Aole oukou i pale aku me ka hookaheia mai o ke koko, i ko oukou paio ana aku i ka hewa.
4Vi ankoraŭ ne kontraŭstaris ĝis sango, batalante kontraŭ peko;
5Ua poina ia oukou ka olelo hooikaika ia oukou me he poe keiki la, E ka'u keiki, mai hoowahawaha oe i ka hahau ana mai a ka Haku, aole hoi e maule i kona hoeha ana mai ia oe:
5kaj vi forgesis la admonon, kiu rezonas kun vi, kiel kun filoj: Mia filo, ne malŝatu la punon de la Eternulo, Nek svenu, riproĉate de Li;
6No ka mea, o ka ka Haku mea i aloha mai ai, oia kana i hahau mai ai, a ua hoeha me ka hahau i na keiki a pau ana i aloha mai ai.
6Ĉar kiun la Eternulo amas, tiun Li punkorektas, Kaj Li skurĝas ĉiun filon, kiun Li akceptas.
7A ina i hahauia mai oukou, ua hana mai ke Akua ia oukou me he poe keiki la; no ka mea, auhea la ke keiki i hahau ole ia e ka makuakane?
7Se vi suferas punon, kiel al filoj Dio rilatiĝas al vi; ĉar kia filo estas, kiun la patro ne punas?
8A ina i hahau ole ia mai oukou, me na keiki a pau i hahauia'i, alaila he poe hanau pono ole oukou, aole he poe keiki hanau pono.
8Sed se vi estas sen puno, en kiu ĉiuj fariĝas partoprenantoj, tiuokaze vi estas bastardoj, kaj ne filoj.
9A o ko kakou mau makuakane, no ko kakou kino, ua hahau mai ia kakou, a ua hoomaikai aku kakou ia lakou; aole anei e oi aku ko kakou hoolohe ana i ka Makua o ko kakou mau uhane, i ola kakou?
9Cetere ni havis patrojn de nia karno, kiuj nin punis, kaj ni respektis ilin; ĉu ni ne multe pli submetiĝu al la Patro de la spiritoj, kaj vivu?
10Na lakou no kakou i hahau mai i ka wa pokole mamuli o ko lakou makemake no, aka, nana i hahau mai e pono ai kakou, i loaa pu mai ai ia kakou kona hemolele.
10Ĉar ili ja dum kelke da tagoj laŭ sia volo punis; sed Li, por utilo, por ke ni partoprenu en Lia sankteco.
11A o na hahau ana a pau, aole ia i manaoia i kona manawa, he mea olioli, he mea ehaeha no; aka, ma ia hope iho, ua hoohua mai ia i ka hua o ka pono e pomaikai ai no ka poe i hooponoponoia ilaila.
11Ĉiu puno portempe ŝajnas esti ne ĝoja, sed malĝoja; sed poste ĝi donas la pacplenan frukton de justeco al tiuj, kiuj per ĝi estas ekzercitaj.
12Nolaila, e hooikaika i na lima palupalu a me na kuli nawaliwali;
12Tial levu la manojn pendantajn kaj la senfortajn genuojn;
13A e hoopololei i na alanui no ko oukou mau wawae, i ole ai e okupe ae ka mea oopa; o aho hoi e hoolaia ia.
13kaj faru rektajn vojetojn por viaj piedoj, por ke tio, kio estas lama, ne deturniĝu, sed prefere resaniĝu.
14E hahai ma ke kuikahi me na kanaka a pau, a ma ka hemolele hoi, aohe kanaka i nele ia mea e ike aku i ka Haku.
14Serĉu pacon kun ĉiuj, kaj la sanktigon, sen kiu neniu vidos la Sinjoron;
15E malama hoi oukou o loaa ole mai i kekahi ka hoomaikaiia mai e ke Akua, o kupu mai hoi kekahi mole awaawa iwaena o oukou e hihia'i oukou, a e haumia ai hoi kekahi poe he nui no;
15rigardante zorge, por ke neniu maltrafu la gracon de Dio, por ke nenia radiko de maldolĉeco, altkreskante, vin ĝenu, kaj por ke per tio multaj ne malpuriĝu;
16O lilo paha kekahi i moe kolohe, i haihaia paha e like me Esau, nana i hoolilo aku i ko ka hanau mua pomaikai ana, no ka mea ai hookahi.
16por ke ne estu iu malĉastulo aŭ malpiulo, kiel Esav, kiu por unu manĝo vendis sian unuenaskitecon.
17No ka mea, ua ike oukou, i kona makemake ana mahope iho e loaa ia ia ka hoomaikaiia, ua hooleia oia; aole hoi i loaa ia ia kahi e lole hou mai ai, ua imi aku no nae oia ia mea me ka waimaka.
17Ĉar vi scias, ke eĉ kiam li poste deziris heredi la benon, li estis rifuzita; ĉar por pentado li trovis nenian lokon, kvankam kun larmoj li ĝin serĉis.
18Eia hoi, aole oukou i hele mai i ka mauna e hiki ke hoopa kino ia aku, a me ke ahi e lapalapa ana, a me na ao eleele, a me ka pouli, a me ka ino,
18Ĉar vi ne alvenis al monto tuŝebla kaj brulanta per fajro, kaj al nigreco kaj mallumo kaj ventego,
19Aole hoi i ke kani ana o ka pu, a me ka leo o na olelo, ka mea a ka poe lohe i papa ai aole make hoohui hou ia mai kekahi huaolelo:
19kaj sono de trumpeto kaj voĉo de paroloj, kies aŭdantoj petegis, ke plua vorto ne estu parolata al ili,
20(No ka mea, aole i hiki ia lakou ke hoomanawanui i ka papa ana mai, Ina e pili ka holoholona i ka mauna e hailukuia oia, a houhouia paha i ka ihe:
20ĉar ili ne povis elporti la ordonon: Se eĉ bruto tuŝos la monton, ĝi estu ŝtonmortigita;
21A no ka weliweli nui ke nana aku, i iho la o Mose, Ke weliweli nei au me ka haalulu:)
21kaj tiel terura estis la aperaĵo, ke Moseo diris: Mi timegas kaj tremas;
22Aka, na hele mai no oukou i ka mauna Ziona, a i ke kulanakauhale o ke Akua ola, i ko ka lani Ierusalema, a i ke anaina hiki ole ke heluia o na anela;
22sed vi alvenis al la monto Cion kaj al la urbo de vivanta Dio, la ĉiela Jerusalem, kaj al miriadoj da anĝeloj,
23A i ke anaina nui a me ka ekalesia o ka poe makahiapo, i kakauia ko lakou mau inoa ma ka lani, a i ke Akua, ka Lunakanawai o na mea a pau, a i na uhane o ka poe pono i hoohemoleleia,
23al la ĝenerala kunveno kaj eklezio de la unuenaskitoj, en la ĉielo enskribitaj, kaj al Dio, la Juĝisto de ĉiuj, kaj al la spiritoj de justuloj perfektigitaj,
24A i ka uwao o ka berita hou, ia Iesu, a i ke koko no ka pipi ana, e olelo ana i na mea maikai oi aku mamua o ko Abela.
24kaj al Jesuo, la interulo de nova interligo, kaj al la sango de aspergo, kiu parolas pli bonajn aferojn ol la sango de Habel.
25Malama oukou, mai haalele i ka mea nana i olelo mai; no ka mea, ina i pakele ole ka poe i haalele i ka mea nana i ao mai ia lakou ma ka honua, aole loa hoi kakou e pakele ke haalele kakou i ka mea i ao mai mai ka lani mai.
25Gardu vin, ke vi ne forrifuzu la parolanton. Ĉar se ne forsaviĝis tiuj, kiuj forrifuzis la admonanton sur la tero, des malpli ni, deturnante nin de la parolanto el la ĉielo,
26Ia manawa ua hoonauwewe mai kona leo i ka honua; aka, ua hai mai nei no ia, i ka i ana, E hoonauwewe hou aku ana au aole i ka honua wale no, aka, i ka lani kekahi.
26kies voĉo tiam skuis la teron; sed nun Li promesis, dirante: Ankoraŭ unufoje Mi ekmovos ne sole la teron, sed ankaŭ la ĉielon.
27A o ke ano o na Hou aku ana, o ka hemo ana ia o na mea hoonauweweia, me he mea i hanaia la, i mau hoi na mea e hoonauwewe ole ia.
27Kaj tiu diro: Ankoraŭ unufoje — montras la translokigon de la skuitaĵoj, kiel de faritaĵoj, por ke la neskueblaj restu.
28Nolaila, i ka loaa ana ia kakou ke aupuni e hoonauwewe ole ia, e hoopaa kakou i ke aloha, ka mea e pono ai ko kakou malama ana i ke Akua, me ka mahalo, a me ka weliweli pono;
28Tial, ricevante regnon neskueblan, ni havu dankemecon, per kiu ni adoru Dion akcepteble kun respektego kaj pia timo;
29No ka mea, o ko kakou Akua, he ahi ia e hoopau ana.
29ĉar nia Dio estas fajro konsumanta.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.