Hebräalani 12
Testamenta Marra (Dieri New Testament)Translation
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Jendrangundruja bakana ngaiana, ngangau ngaiana jenipara talara palku tinkari ngankanietjandru ngamalkai, ngaiana ngandrawalkani pratjana, ja madlentji, nau wonki parai, worarananto, ja ngaiana nurumindrinanto tirimalinaia, nauja ngaianangu parai,
1Tial ankaŭ ni, havante ĉirkaŭ ni tian nubegon da atestantoj, formetu ĉion pezan kaj la pekon embarasantan, kaj persiste kuru la kuradon antaŭ ni metitan,
2Ja ngaiana najina tarananto Jesungu, morlalu ngundranaia Wapalkani pirna ja Mudani pirna, Nauja kunarkuni ketjaketjana wonti mankinandru, nauja nunkangu ngopera parana wonti, ja ninta wata ngundrana wonti, ja Nauja ngamana ngarina wonti Godaia ngamani pirini ngunarani.
2direktante la rigardon al la aŭtoro kaj perfektiganto de la fido, Jesuo, kiu, pro la ĝojo antaŭ li metita, suferis la krucon, malestimante honton, kaj sidiĝis dekstre de la trono de Dio.
3Ninaia najinajibana najianau, Nulia jenipara tatakani pirna madlentji ngankanietjandru ketjaketjana wonti, ngangau jura wata waltowalto pantjinanto ja jindinanto jurani mungarani.
3Ĉar pripensu tiun, kiu suferis tian kontraŭdiradon de pekuloj kontraŭ li, por ke vi ne laciĝu kaj ne malfortiĝu en viaj spiritoj.
4Jura wata kumarajelu tataura terkana wonti madlentjaia tirimalinani,
4Vi ankoraŭ ne kontraŭstaris ĝis sango, batalante kontraŭ peko;
5Ja jura ninaia ngankalkani jaura kuritarana warai, nauja jurangu ngatamurani jeribaka jatai: Ngakani ngatamurajai, Kaparaia nandrani wata waka ngundramai, ja wata walturiau, Nulia jidna kurukurubanani;
5kaj vi forgesis la admonon, kiu rezonas kun vi, kiel kun filoj: Mia filo, ne malŝatu la punon de la Eternulo, Nek svenu, riproĉate de Li;
6Ngangau worana Kaparali ngantjai, nina Nulia nandrai, ja ngatamura pratjana Nulia wirrieli nandrai, nina Nulia patai.
6Ĉar kiun la Eternulo amas, tiun Li punkorektas, Kaj Li skurĝas ĉiun filon, kiun Li akceptas.
7Jura nandrani maninani, Godali jurangu ngatamurani jeri wondraterinani; ngangau woderi ngatamura nganai, nina ngaperali wata nandrai?
7Se vi suferas punon, kiel al filoj Dio rilatiĝas al vi; ĉar kia filo estas, kiun la patro ne punas?
8Jura nandrani pani ngamanani, nina pratjanali maninala, jeruja jura palakantjia kupa ja wata ngatamura nganai.
8Sed se vi estas sen puno, en kiu ĉiuj fariĝas partoprenantoj, tiuokaze vi estas bastardoj, kaj ne filoj.
9Morla, ngaiana palkuja ngaperi nandranietja ngamalkana wonti, ja tanangundru japali nganana wonti, ngaiana wata morla wodatarana ngamananto ngaiananaia jaolaia Ngaperani, ja tepirinanto?
9Cetere ni havis patrojn de nia karno, kiuj nin punis, kaj ni respektis ilin; ĉu ni ne multe pli submetiĝu al la Patro de la spiritoj, kaj vivu?
10Tanali ditji ngalje nandrana wonti, worderu tanali ngundrana wonti, Nauja ngaiananaia ngumuja, ngaiana nunkani kulikirila maninanto.
10Ĉar ili ja dum kelke da tagoj laŭ sia volo punis; sed Li, por utilo, por ke ni partoprenu en Lia sankteco.
11Ngaiana ngundrai, nandrani pratjana karari ngaianangu wata mankinaia nganai, a‐ai, ngaurongauroja; ngadani nulia talkuja murlaia tandra mandrai tanangu, tana wata dundunu nganai.
11Ĉiu puno portempe ŝajnas esti ne ĝoja, sed malĝoja; sed poste ĝi donas la pacplenan frukton de justeco al tiuj, kiuj per ĝi estas ekzercitaj.
12Jendrangundruja, mara waltowalto ja ngarrani pantja terkibana tarau,
12Tial levu la manojn pendantajn kaj la senfortajn genuojn;
13Ja palto talku ngankanau jurani tidnani, ngangau tjunduru wata purinanto, a‐ai, tepi pantjinanto.
13kaj faru rektajn vojetojn por viaj piedoj, por ke tio, kio estas lama, ne deturniĝu, sed prefere resaniĝu.
14Pratjanani jela murlani karipaterianau ja kulikirilani, nunkangupini panini wata kulnujeli Kapara najila nganai;
14Serĉu pacon kun ĉiuj, kaj la sanktigon, sen kiu neniu vidos la Sinjoron;
15Ngamalkaterianau, wata kulno Godaia manjulandru ngadaia ngamantinanto, ngangau kapara kaldri punkaiati, ja patijiritjibani ngankingaiati, ja marapu murumuru ngankaiati.
15rigardante zorge, por ke neniu maltrafu la gracon de Dio, por ke nenia radiko de maldolĉeco, altkreskante, vin ĝenu, kaj por ke per tio multaj ne malpuriĝu;
16Wata kulno palakantji kara murumuru kara ngamananto Esau jeribaka, nulu tajini kulnundru panturu dankani nunkani jinkina wonti;
16por ke ne estu iu malĉastulo aŭ malpiulo, kiel Esav, kiu por unu manĝo vendis sian unuenaskitecon.
17Ngangau jura milkila, nulu ngadani ngantjana wonti ngurungutani maratunka manila, Nulia nina worarana wonti, ngangau nulu piri pani mankamankana wonti karitjinaia, nulu nina milkigildieli wontinani.
17Ĉar vi scias, ke eĉ kiam li poste deziris heredi la benon, li estis rifuzita; ĉar por pentado li trovis nenian lokon, kvankam kun larmoj li ĝin serĉis.
18Ngangau jura wata karakararina warai mardawonpa kulnuni, nina tanali karakarai, ja jerkini turuni, ja talara palkuja maruni, ja ngalpuru pirnani, ja wondruni,
18Ĉar vi ne alvenis al monto tuŝebla kaj brulanta per fajro, kaj al nigreco kaj mallumo kaj ventego,
19Ja wima kokuja ngaialani, ja jaura kanpuni, ngaranietjali nina ngaranani, tanali dikidikibana wonti, wata jaura kulno morla tanangu pantjinanto.
19kaj sono de trumpeto kaj voĉo de paroloj, kies aŭdantoj petegis, ke plua vorto ne estu parolata al ili,
20Ngangau tanali dikidikibani jaura bulu patana wonti. Bakana windri nganti mardawonpani karakaranani, nina tanali mardali dakananto,
20ĉar ili ne povis elporti la ordonon: Se eĉ bruto tuŝos la monton, ĝi estu ŝtonmortigita;
21Ja naupini mudla jeruja japa pirna jinkina wonti, Moses jatana wonti: „Ngani japali pirna nganai ja pirna ngarrai.“
21kaj tiel terura estis la aperaĵo, ke Moseo diris: Mi timegas kaj tremas;
22A‐ai, jura wokarana wonti Zion mordawonpani, ja tepia Goda ngurani, pariwilpaia Jerusalemingu, ja angela wolara wolarani,
22sed vi alvenis al la monto Cion kaj al la urbo de vivanta Dio, la ĉiela Jerusalem, kaj al miriadoj da anĝeloj,
23Ditji pirnaia jurborinani, ja panturaia mili wolarani, tanani tala pariwilpani dakana parai, ja kalala jinkinietjani, warupotuja Godani, ja kana talku kulikiria jaolani,
23al la ĝenerala kunveno kaj eklezio de la unuenaskitoj, en la ĉielo enskribitaj, kaj al Dio, la Juĝisto de ĉiuj, kaj al la spiritoj de justuloj perfektigitaj,
24Ja Testamenta marraia tertietjani, ja turibanaia kumarani, nauja morla ngumu jatai Abelani.
24kaj al Jesuo, la interulo de nova interligo, kaj al la sango de aspergo, kiu parolas pli bonajn aferojn ol la sango de Habel.
25Ngamalkaterianau, jura ninaia wata kaldri ngankananto, Nulia jurangu kaukaubai, ngangau wata tanapini japa mindrinani, tanali ninaia, Nulia tinkari ngankani jaura kaukaubana wonti mitani, daudauana wonti; worderu morla pani ngaiana, ngaiana nunkangundru puntinani, Nulia pariwilpandru ngaianangu kaukaubai;
25Gardu vin, ke vi ne forrifuzu la parolanton. Ĉar se ne forsaviĝis tiuj, kiuj forrifuzis la admonanton sur la tero, des malpli ni, deturnante nin de la parolanto el la ĉielo,
26Nunkanipini ngaialali jendranguta mita wiltjiwiltjibana wonti; ja karari Nulia talpadakana wonti ja jatana wonti: „Pota kulno morla ngato wata windri mita, a‐ai, bakana pariwilpa wiltjiwiltjibala nganai.“
26kies voĉo tiam skuis la teron; sed nun Li promesis, dirante: Ankoraŭ unufoje Mi ekmovos ne sole la teron, sed ankaŭ la ĉielon.
27Jenia: „Pota kulno morla“ wondrai, Nulia wiltjiwiltjibani karitjimalkala nganai, ngangau jenia pantjimani nganai, ja jenia parananto mina wata wiltjiwiltjila nganai.
27Kaj tiu diro: Ankoraŭ unufoje — montras la translokigon de la skuitaĵoj, kiel de faritaĵoj, por ke la neskueblaj restu.
28Ngangau ngaiana milila wiltjiwiltjini pani maniai, ngaiana manjula ngamalkananto, ja jeruja wodatarana ngamananto Godani, ngantjalu jeri, nintali ja japali.
28Tial, ricevante regnon neskueblan, ni havu dankemecon, per kiu ni adoru Dion akcepteble kun respektego kaj pia timo;
29Ngangau Goda ngaianani wiriwiribani turu nganai.
29ĉar nia Dio estas fajro konsumanta.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.