Galatia 4
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1KE olelo aku nei hoi au, o ka hooilina i kona wa opiopio, aole he ano e kona i ko ke kauwa, aka, nona ka waiwai a pau;
1Dit stel ik vast: Zolang de erfgenaam onmondig is, verschilt hij in niets van den slaaf, ook al is hij heer van alles;
2Aia no ia malalo o ua kumu a me na kahu, a hiki i ka manawa i hoikeia mai ai e ka makua.
2maar hij staat onder voogden en beheerders tot aan de tijd, die door zijn vader is bepaald.
3Pela no kakou i ko kakou wa kamalii, ua hooluhiia e na oihana mua o ke ao nei.
3Zó ook waren wij, toen we nog onmondig waren, als slaven onderworpen aan de leerbeginselen der wereld.
4Aka, i ka hiki ana mai o ka manawa maopopo, hoouna mai la ke Akua i kana Keiki, a ka wahine i hanau ai, i hanau malalo o ko kanawai.
4Maar toen de volheid van de tijd was gekomen, heeft God zijn eigen Zoon gezonden, die uit een vrouw werd geboren en geboren werd onder de Wet,
5E hoopakele ae i ka poe malalo o ke kanawai, i hookamaia mai ai kakou he poe keiki.
5opdat Hij allen zou loskopen, die staan onder de Wet, en wij het kindschap zouden beërven.
6No ka mea, no ko oukou keiki ana, ua hoouna mai la ke Akua i ka Uhane o kana Keiki iloko o ko oukou mau naau, e kahea ana, E Aba, ka Makua.
6En het bewijs, dat gij kinderen zijt: God heeft den Geest van zijn Zoon in onze harten gezonden, en Deze roept: Abba, Vader!
7No ia mea, aole he kauwa luhi oe ma ia hope aku, aka, he keiki no; ina he keiki, he hooilina no hoi na ke Akua ma o Kristo la.
7Ge zijt dus geen slaaf meer, maar kind; zijt ge kind, dan zijt ge ook erfgenaam, dank zij God.
8Aka, i ka manawa i ike ole ai oukou i ke Akua, hookauwa aku la oukou na na akua oiaio ole.
8Zeker, vroeger hebt gij God niet gekend en zijt gij goden gaan dienen, die het in werkelijkheid niet zijn;
9Ano hoi, ua ike oukou i ke Akua, he oiaio ua ikeia mai e ke Akua, pehea la hoi oukou i huli hou aku ai i na oihana mua palupalu ilihune, i na mea a oukou i makemake hou ai e hookauwa aku na lakou?
9maar thans, nu gij God kent, of liever nog, door God wordt gekend, hoe zoudt gij u weer gaan wenden tot die zwakke en onbeduidende leerbeginselen, wier slaven gij weer worden wilt?
10Ke malama nei oukou i ua la, a me na mahina, i na manawa a me na makahiki.
10Gij viert dagen en maanden, seizoenen en jaren?
11Ua hopohopo wau ia oukou, o make hewa paha kuu hooluhi ana no oukou.
11Ik ben bang, dat ik misschien vruchteloos voor u heb gezwoegd!
12E na hoahanau, ke nonoi aku nei au ia oukou, i like oukou me au, no ka mea, ua like hoi au mo oukou: aole no oukou i hana ino iki mai ia'u.
12Ik smeek u, broeders, wordt zoals ik; want ik werd aan u gelijk. —Nog nooit hebt gij mij enig verdriet aangedaan.
13Ua ike no oukou me ka palupalu o ke kino i hai aku ai au i ka euanelio ia oukou i kinohou.
13Gij herinnert u toch, hoe ik u de eerste keer in lichaamszwakte het Evangelie verkondigd heb;
14Aole no oukou i hoowahawaha mai i ka ino o kuu kino, aole hoi oukou i hoopailua mai; aka, na hookipa mai no oukou ia'u me he anela la no ke Akua, me Kristo Iesu hoi.
14en hoe gij me niet met smaad en minachting hebt bejegend om de beproeving, die mijn lichaam u bracht; maar hoe gij me hebt ontvangen als een engel van God, als Christus Jesus zelf.
15Heaha la hoi ko oukou pomaikai ana? No ka mea, ke hoike maka aku nei au no oukou, ina he mea hiki ia, ina ua poalo ae oukou i ko oukou mau maka a haawi mai ia'u.
15Waar is nu uw zalig geluk gebleven; want ik kan van u getuigen, dat gij zo mogelijk u de ogen zoudt hebben uitgerukt en ze aan mij zoudt hebben gegeven!
16Ua lilo anei au i enemi no oukou, i kuu hai ana'ku i ka oiaio ia oukou?
16Ben ik dan uw vijand geworden, omdat ik u de waarheid zeg?
17Ua hu mai ko lakou aloha ia oukou, aole nae ma ka pono: ke ake nei lakou e hookaawalo ia oukou, i hu mai ko oukou aloha ia lakou.
17Zij ijveren voor u, maar niet met zuivere bedoeling; maar ze trachten u van mij te vervreemden, opdat gij zoudt ijveren voor hen.
18Aka, he mea pono no ke hu ae a mau mai ke aloha i ka mea maikai, aole i ka wa wale no e noho ai au me oukou.
18Zeker, het valt te prijzen, wanneer er geijverd wordt; maar dan voor het goede en ten allen tijde; niet slechts als ik bij u ben.
19E kuu mau keiki liilii, ka poe a'u e haakohi nei e hoohanau hou aku, a loaa mai o Kristo iloko o oukou,
19Mijn kinderkens, voor wie ik opnieuw barensweeën moet lijden, eer Christus in u is gevormd:
20Ke ake nei au e ike ia oukou i neia manawa, a e hoololi ae i kuu leo; no ka mea, ke haohao nui nei au ia oukou.
20ik zou op dit ogenblik wel bij u willen zijn, om de juiste toon te treffen; want ik ben ten einde raad over u.
21E hai mai oukou ia'u, e ka poe i makemake e noho malalo o ke kanawai, aole anei oukou i lohe i ke kanawai?
21Zegt me nu eens, gij die onder de Wet wilt staan, luistert gij niet naar de Wet?
22No ka mea, ua palapalaia, Elua a Aberahama keikikane; hookahi na ke kauwawahine, hookahi hoi na ka hakuwahine.
22Er staat toch geschreven, dat Abraham twee zonen had, één bij de slavin, en één bij de vrije vrouw;
23O ka mea na ke kauwawahine, ua hanau ia ma ko ke kino; aka, o ka mea na ka hakuwahine, ma ka olelo hoopomaikai mai oia.
23maar de zoon der slavin was verwekt naar het vlees, maar die van de vrije vrouw uit kracht der Belofte.
24O keia mau mea, he hoailona ia; o laua no na kauoha elua; o kekahi nae no ke kuahiwi no Sinai mai, e hanau ana i ua keiki kauwa, oia o Hagara.
24Deze dingen hebben een zinnebeeldige betekenis. Want de twee 4:verbeelden tweeërlei verbond. Het éne, dat van de berg Sinaï, brengt slavenkinderen voort, en dat is Agar;
25No ka mea, o ua Hagara la oia ke kuahiwi o Sinai i Arabia; ua like hoi ia me Ierusalema i neia manawa, a e hooluhi ana oia me kana poe keiki.
25want de berg Sinaï ligt in Arabië, en Agar is het beeld van het hedendaags Jerusalem, want deze stad ligt in slavernij met haar kinderen.
26Aka, o ka Ierusalema maluna ka hakuwahine, oia ka makuwahine o kakou a pau.
26Maar het Jerusalem uit den hoge is vrij, en dat is ònze moeder. Want er staat geschreven:
27No ka mea, ua palapalaia, E olioli oe, e ka mea pa, i hanau ole i keiki; e poha aku me ka hea nui, e ka mea i hanau keiki ole; no ka mea, he nui na keiki a ka mea i haaleleia, he hapa ka ka mea kane.
27“Jubel onvruchtbare, die niet baart; Breek uit in gejuich, die geen barensnood kent. Want talrijker zijn de kinderen der verlatene Dan van haar, die aan een man is gehuwd.”
28E na hoahanau, he poe keiki no hoi kakou ma ka olelo hoopomaikai mai e like me Isaaka.
28Welnu, broeders, gij zijt als Isaäk, kinderen der Belofte.
29E like mamua, hoomaau aku la ka mea i hanau ma ke kino i ka mea i hanau ma ka Uhane, pela no hoi i neia manawa.
29Maar zoals eertijds hij, die naar het vlees was verwekt, hem ging vervolgen, die verwekt was naar de geest, zo gebeurt het ook thans.
30Aka, heaha ka ka palapala hemolele i i mai ai? E hookuke aku oe i ua kauwawahine la a me kana keiki; no ka mea, aole e hooili pu ia'ku ka waiwai i ke keiki a ke kauwawahine me ke keiki a ka hakuwahine.
30Maar wat zegt de Schrift? “Jaag weg de slavin met haar zoon; want de zoon der slavin zal niet meeërven met den zoon der vrije vrouw.”
31Nolaila, e na hoahanau, aole he poe keiki kakou na ke kauwawahine, na ka hakuwahine no.
31Broeders, we zijn dus geen slavenkinderen, maar kinderen der vrije vrouw!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.