II. Samuela 5
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Louis Segond 1910
1A LAILA hele mai la na ohana a pau o ka Iseraela io Davida la i Heberona, a olelo mai la lakou, Eia hoi, hookahi no ko kakou iwi a me ka io.
1Toutes les tribus d’Israël vinrent auprès de David, à Hébron, et dirent: Voici, nous sommes tes os et ta chair.
2I ka wa mamua no hoi, ia Saula i alii ai maluna o kakou, o oe no ka mea nana i alakai aku a i alakai mai i ka Iseraela; i mai la hoi o Iehova ia oe, E hanai oe i ko'u poe kanaka i ka Iseraela, a e lilo oe i luna no ka Iseraela.
2Autrefois déjà, lorsque Saül était notre roi, c’était toi qui conduisais et qui ramenais Israël. L’Éternel t’a dit: Tu paîtras mon peuple d’Israël, et tu seras le chef d’Israël.
3Pela na lunakahiko a pau o ka Iseraela i hele mai ai i ke alii ma Heberona; a hoopaa iho la ke alii o Davida i berita me lakou ma Heberona imua o Iehova: a poui iho la lakou ia Davida i alii no ka Iseraela.
3Ainsi tous les anciens d’Israël vinrent auprès du roi à Hébron, et le roi David fit alliance avec eux à Hébron, devant l’Éternel. Ils oignirent David pour roi sur Israël.
4He kanakolu na makahiki o Davida, i kona wa i lilo ai i alii, a nohoalii iho la ia i na makahiki he kanaha.
4David était âgé de trente ans lorsqu’il devint roi, et il régna quarante ans.
5Ehiku mau makahiki a me na malama keu eono i nohoalii iho ai oia ma Heberona maluna o ka Iuda; a ma Ierusalema i nohoalii iho ai oia maluna o ka Iseraela a pau a me ka Iuda i na makahiki he kanakolu a me kumamakolu.
5A Hébron il régna sur Juda sept ans et six mois, et à Jérusalem il régna trente-trois ans sur tout Israël et Juda.
6Hele aku la ke alii a me na kauaka ona i Ierusalema i ka poe Iebusi, na kamaaina o ia wahi. Olelo mai la lakou ia Davida, i ka i ana mai, Ina aole oe e lawe aku i ka poe makapo a me ka poe oopa, aole no oe e komo mai ia nei: e manao ana lakou aole e komo o Davida ilaila.
6Le roi marcha avec ses gens sur Jérusalem contre les Jébusiens, habitants du pays. Ils dirent à David: Tu n’entreras point ici, car les aveugles mêmes et les boiteux te repousseront! Ce qui voulait dire: David n’entrera point ici.
7Aka, hoopio ae la o Davida i ka pakaua o Ziona, oia hoi ke kulanakauhale o Davida.
7Mais David s’empara de la forteresse de Sion: c’est la cité de David.
8I aku la Davida ia la, O na mea pepehi i ka Iebusi, e hele lakou i ke kahawai e luku i ka poe oopa a me ka poe makapo, i ka poe i inainaia e ko Davida naau; no ka mea, ua olelo na mea makapo a me na mea oopa, Aole ia e hiki maloko o ka hale.
8David avait dit en ce jour: Quiconque battra les Jébusiens et atteindra le canal, quiconque frappera ces boiteux et ces aveugles qui sont les ennemis de David… C’est pourquoi l’on dit: L’aveugle et le boiteux n’entreront point dans la maison.
9Noho iho la o Davida iloko o ka pakaua, a kapa iho la ia wahi, O ke kulanakauhale o Davida: a kukulu iho la o Davida i na hale ma Milo mawaho a maloko.
9David s’établit dans la forteresse, qu’il appela cité de David. Il fit de tous côtés des constructions, en dehors et en dedans de Millo.
10Mahuahua ae la o Davida a nui loa, me ia pu no hoi o Iehova ke Akua o na kaua.
10David devenait de plus en plus grand, et l’Éternel, le Dieu des armées, était avec lui.
11A o Hirama ke alii o Turo, hoouna mai la ia i na elele io Davida la, me na laau kedera, a me na kamana, a me na kalaipohaku; a hana iho la lakou i hale no Davida.
11Hiram, roi de Tyr, envoya des messagers à David, et du bois de cèdre, et des charpentiers et des tailleurs de pierres, qui bâtirent une maison pour David.
12Ike pono iho la o Davida, ua hookupaa iho no o Iehova ia ia i alii maluna o ka Iseraela, a ua hookiekie ae ia i kona aupuni no kona poe kanaka no ka Iseraela.
12David reconnut que l’Éternel l’affermissait comme roi d’Israël, et qu’il élevait son royaume à cause de son peuple d’Israël.
13Lawe hou ae la o Davida i na haiawahine a me na wahine hoi nana no Ierusalema, mahope iho o kona hele ana mai mai Heberona mai: a hanau mai la na keikikane hou a me na kaikamahine hou na Davida.
13David prit encore des concubines et des femmes de Jérusalem, après qu’il fut venu d’Hébron, et il lui naquit encore des fils et des filles.
14Eia na inoa o ka poe i hanau nana ma Ierusalema, o Samua, o Sobaba, o Natana, a o Solomona,
14Voici les noms de ceux qui lui naquirent à Jérusalem: Schammua, Schobab, Nathan, Salomon,
15O Ibehana hoi me Elisua, o Nepega a me Iapia,
15Jibhar, Élischua, Népheg, Japhia,
16O Elisama, o Eliada, a me Elipaleta.
16Élischama, Éliada et Éliphéleth.
17A lohe ae la ka poe Pilisetia, ua poni iho lakou ia Davida i alii maluna o ka Iseraela; pii nui mai la na Pilisetia a pau e imi ia Davida; a lohe ae la Davida, a iho iho la ia ma ka pakaua.
17Les Philistins apprirent qu’on avait oint David pour roi sur Israël, et ils montèrent tous à sa recherche. David, qui en fut informé, descendit à la forteresse.
18Hele mai la hoi ka poe Pilisetia, a hoomoana aku la ma ke awawa o Repaima.
18Les Philistins arrivèrent, et se répandirent dans la vallée des Rephaïm.
19Ninau aku la o Davida ia Iehova, i aku la, E pii aku anei au i ka poe Pilisetia? E hoolilo mai hoi oe ia lakou i kuu lima? I mai la o Iehova ia Davida, E pii aku oe, no ka mea, e oiaio no e noolilo au i ka poe Pilisetia i kou lima.
19David consulta l’Éternel, en disant: Monterai-je contre les Philistins? Les livreras-tu entre mes mains? Et l’Éternel dit à David: Monte, car je livrerai les Philistins entre tes mains.
20Hele aku la o Davida i Baala-perazima, a luku aku la o Davida ia lakou malaila, i iho la ia, Ua poha aku o Iehova maluna o ko'u poe enemi, e like me ka poha ana o ka wai. Nolaila, kapa aku la ia i ka inoa o ia wahi, o Baala-perazima.
20David vint à Baal-Peratsim, où il les battit. Puis il dit: L’Éternel a dispersé mes ennemis devant moi, comme des eaux qui s’écoulent. C’est pourquoi l’on a donné à ce lieu le nom de Baal-Peratsim.
21Haalele lakou i na kii o lakou ilaila, a lawe aku la o Davida a me na kanaka ona ia mau mea.
21Ils laissèrent là leurs idoles, et David et ses gens les emportèrent.
22Pii hou mai la ka poe Pilisetia, a hoomoana iho la ma ke awawa o Repaima.
22Les Philistins montèrent de nouveau, et se répandirent dans la vallée des Rephaïm.
23A ninau aku la o Davida ia Iehova, i mai la kela, Aole oe e pii pono aku; aka, e hoopuni ae oe mahope mai o lakou, i kahi e kupono ana i na laau silika.
23David consulta l’Éternel. Et l’Éternel dit: Tu ne monteras pas; tourne-les par derrière, et tu arriveras sur eux vis-à-vis des mûriers.
24A lohe oe i ka halulu o ka hele ana ma na welau o na laau silika, alaila oe e lalelale: no ka mea, alaila e hele aku ana o Iehova imua ou e pepehi aku i na Pilisetia.
24Quand tu entendras un bruit de pas dans les cimes des mûriers, alors hâte-toi, car c’est l’Éternel qui marche devant toi pour battre l’armée des Philistins.
25Hana aku la o Davida e like me ka Iehova i kauoha mai ai ia ia; a luku aku la ia i na Pilisetia mai Geba aku a hiki aku oe i Gazera.
25David fit ce que l’Éternel lui avait ordonné, et il battit les Philistins depuis Guéba jusqu’à Guézer.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.