2 Samuel 5
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Louis Segond 1910
1To naah Israel acaengnawk boih Hebron vangpui ah David khaeah angzoh o moe, Khenah, Kaicae loe nang ih athii angan ah ni ka oh o.
1Toutes les tribus d’Israël vinrent auprès de David, à Hébron, et dirent: Voici, nous sommes tes os et ta chair.
2Canghniah Saul kaicae nuiah siangpahrang ah oh naah, nang loe misatukhaih ahmuen ah Israel kaminawk zaehoikung ah na oh. To naah Angraeng mah nang khaeah, Kai ih kami Israelnawk to na pacah ueloe, nihcae zaehoikung ah na om tih, tiah ang thuih boeh, tiah a naa o.
2Autrefois déjà, lorsque Saül était notre roi, c’était toi qui conduisais et qui ramenais Israël. L’Éternel t’a dit: Tu paîtras mon peuple d’Israël, et tu seras le chef d’Israël.
3Israel kacoehtanawk boih Hebron ah David khaeah angzoh o pacoengah, siangpahrang mah Hebron ah Angraeng hmaa ah nihcae hoi angdaehhaih to sak; nihcae mah David to Israel ukkung siangpahrang ah suek o.
3Ainsi tous les anciens d’Israël vinrent auprès du roi à Hébron, et le roi David fit alliance avec eux à Hébron, devant l’Éternel. Ils oignirent David pour roi sur Israël.
4David siangpahrang ah oh naah, saning quithumto oh boeh; anih loe saning quipalito thung sianpahrang ah oh.
4David était âgé de trente ans lorsqu’il devint roi, et il régna quarante ans.
5Hebron ah Judah kaminawk ukkung siangpahrang ah saning sarih, khrah tarukto oh; Jerusalem ah Israel hoi Judah kaminawk boih nuiah saning quithum, thumto thung siangpahrang ah oh.
5A Hébron il régna sur Juda sept ans et six mois, et à Jérusalem il régna trente-trois ans sur tout Israël et Juda.
6Siangpahrang mah angmah ih kaminawk to kawk moe, Jerusalem khokung, Jebus kaminawk tuk hanah caeh o; to naah nihcae mah nang loe hae vangpui thungah akun hmah; hae vangpui thungah David akun hmah nasoe, tiah mikmaeng hoi khokkhaem kaminawk mah thui o nahaeloe, anih akun han ai ah pakaa o thai tih, tiah a poek o.
6Le roi marcha avec ses gens sur Jérusalem contre les Jébusiens, habitants du pays. Ils dirent à David: Tu n’entreras point ici, car les aveugles mêmes et les boiteux te repousseront! Ce qui voulait dire: David n’entrera point ici.
7Toe David mah, David vangpui, tiah kawk ih vangpui kacak Zion to tuk moe, a lak.
7Mais David s’empara de la forteresse de Sion: c’est la cité de David.
8To na niah David mah, Mi kawbaktih doeh tui pakaahaih bang hoiah caeh tahang moe, David hnuma khokkhaem hoi mikmaengnawk hum kami loe, anih to misatuh ukkung ah om tih, tiah a naa. To pongah ni nihcae mah, mikmaeng hoi khokhaemnawk loe imthung ah akun o mak ai, tiah thuih o.
8David avait dit en ce jour: Quiconque battra les Jébusiens et atteindra le canal, quiconque frappera ces boiteux et ces aveugles qui sont les ennemis de David… C’est pourquoi l’on dit: L’aveugle et le boiteux n’entreront point dans la maison.
9To pacoengah David loe misa abuephaih im ah oh, to ahmuen to David ih vangpui, tiah kawk o. Athung bang ih ataeng boih ah Millo ahmuen to a sak.
9David s’établit dans la forteresse, qu’il appela cité de David. Il fit de tous côtés des constructions, en dehors et en dedans de Millo.
10Misatuh kaminawk ih Angraeng Sithaw anih taengah oh pongah, anih loe len tahang aep aep.
10David devenait de plus en plus grand, et l’Éternel, le Dieu des armées, était avec lui.
11To naah Tura siangpahrang Hiram mah, David khaeah, angmah ih laicaehnawk hoi nawnto sidar thing, thing tok sah kop kaminawk, thlung im sah kop kaminawk to patoeh moe, David hanah siangpahrang im to sak pae o.
11Hiram, roi de Tyr, envoya des messagers à David, et du bois de cèdre, et des charpentiers et des tailleurs de pierres, qui bâtirent une maison pour David.
12To naah Angraeng mah ni kai hae Israel nuiah siangpahrang ah suek moe, angmah ih kami Israelnawk ukkung ah ohsak, tiah David mah panoek.
12David reconnut que l’Éternel l’affermissait comme roi d’Israël, et qu’il élevait son royaume à cause de son peuple d’Israël.
13Hebron vangpui caehtaak pacoengah, David loe Jerusalem ah angmah hanah kapop parai zula hoi zunawk to a lak; capanawk hoi canunawk doeh a sak mangh.
13David prit encore des concubines et des femmes de Jérusalem, après qu’il fut venu d’Hébron, et il lui naquit encore des fils et des filles.
14Jerusalem ah oh naah a sak ih a caanawk ih ahmin loe, Shammua, Shobab, Nathan, Solomon,
14Voici les noms de ceux qui lui naquirent à Jérusalem: Schammua, Schobab, Nathan, Salomon,
15Ibhar, Elishua, Nepheg, Japhia,
15Jibhar, Élischua, Népheg, Japhia,
16Elishama, Eliada hoi Eliphalet.
16Élischama, Éliada et Éliphéleth.
17David Israel kaminawk ukkung siangpahrang ah situi bawh o boeh, tiah Philistin kaminawk mah thaih o naah, David pakrong hanah angzoh o; to kawng to David mah thaih naah, misa abuephaih im ah caeh tathuk.
17Les Philistins apprirent qu’on avait oint David pour roi sur Israël, et ils montèrent tous à sa recherche. David, qui en fut informé, descendit à la forteresse.
18To naah Philistinnawk angzoh o moe, Rephaim tangtling ah atai o.
18Les Philistins arrivèrent, et se répandirent dans la vallée des Rephaïm.
19To naah David mah Angraeng khaeah, Philistin kaminawk tuk hanah ka caeh tahang han maw? Nihcae to ka ban ah nang paek han maw? tiah a dueng. Angraeng mah anih khaeah, Caeh tahang ah, Philistinnawk to na ban ah kang paek tangtang han, tiah a naa.
19David consulta l’Éternel, en disant: Monterai-je contre les Philistins? Les livreras-tu entre mes mains? Et l’Éternel dit à David: Monte, car je livrerai les Philistins entre tes mains.
20To pongah David loe Baal-Perazim ah caeh moe, to ah nihcae to tuk pazawk boih; David mah, Kangthawk tui mah tanawt ih baktih toengah, Angraeng mah ka hmaa ah misanawk to ang hum pae, tiah thuih. To pongah to ahmuen to Baal-Perazim, tiah a sak.
20David vint à Baal-Peratsim, où il les battit. Puis il dit: L’Éternel a dispersé mes ennemis devant moi, comme des eaux qui s’écoulent. C’est pourquoi l’on a donné à ce lieu le nom de Baal-Peratsim.
21Philsitinnawk mah to ahmuen ah caeh o taak ih krangnawk to, David hoi angmah ih kaminawk mah hmai hoiah qoeng pae o.
21Ils laissèrent là leurs idoles, et David et ses gens les emportèrent.
22Philistinnawk angzoh o let moe, Rephaim tangtling ah atai o let.
22Les Philistins montèrent de nouveau, et se répandirent dans la vallée des Rephaïm.
23To pongah David mah Angraeng khaeah dueng let naah, Angraeng mah nihcae khaeah katoeng ah caeh o hmah; nihcae to hnukbang hoiah takui oh loe, langkawk pacahhaih berry thing hmabang hoiah tuh oh.
23David consulta l’Éternel. Et l’Éternel dit: Tu ne monteras pas; tourne-les par derrière, et tu arriveras sur eux vis-à-vis des mûriers.
24Langkawk rawkcak ah patoh ih berry thingkung ranui ah kacaeh misatuh kaminawk ih lok to na thaih o naah, karangah caeh oh; to naah Angraeng to na hmaa ah caeh ueloe, Philistin misatuh kaminawk to tuh tih, tiah a naa.
24Quand tu entendras un bruit de pas dans les cimes des mûriers, alors hâte-toi, car c’est l’Éternel qui marche devant toi pour battre l’armée des Philistins.
25Angraeng mah thuih pae ih baktih toengah David mah sak; Philistinnawk to Geba hoi Gazer karoek to anih mah tuk pazawk.
25David fit ce que l’Éternel lui avait ordonné, et il battit les Philistins depuis Guéba jusqu’à Guézer.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.