Habacuc 3
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Freedom Bible (Thai)
1Prière d’Habacuc, le prophète. (Sur le mode des complaintes.)
1คำอธิษฐานของฮาบากุกผู้ประกาศสารจากพระเจ้า ตามทำนองเพลงชัยชนะ
2Éternel, j’ai entendu ce que tu as annoncé, je suis saisi de crainte. Accomplis ton œuvre dans le cours des années, ô Éternel! Dans le cours des années manifeste-la! Mais dans ta colère souviens-toi de tes compassions!
2พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าได้ยินชื่อเสียงของพระองค์ ข้าพเจ้ายำเกรงการกระทำของพระองค์ พระยาห์เวห์ โปรดฟื้นงานของพระองค์ขึ้นกลางช่วงปีทั้งหลาย กลางช่วงปีทั้งหลาย โปรดทำให้เป็นที่รู้จัก ในความเดือดดาล พระองค์ระลึกถึงความเมตตา
3Dieu vient de Théman, Le Saint vient de la montagne de Paran… — Pause. Sa majesté couvre les cieux, Et sa gloire remplit la terre.
3พระเจ้ามาจากเทมาน องค์ผู้ศักดิ์สิทธิ์มาจากภูเขาปาราน เสลาห์ เกียรติรุ่งเรืองของพระองค์ปกคลุมฟ้าสวรรค์ คำสรรเสริญพระองค์เต็มแผ่นดินโลก
4C’est comme l’éclat de la lumière; Des rayons partent de sa main; Là réside sa force.
4ความเจิดจ้าของพระองค์เหมือนแสงอาทิตย์ขึ้น รัศมีส่องจากมือของพระองค์ ที่ซึ่งพลังของพระองค์ซ่อนอยู่
5Devant lui marche la peste, Et la peste est sur ses traces.
5โรคระบาดไปข้างหน้าพระองค์ โรคร้ายตามรอยเท้าของพระองค์มา
6Il s’arrête, et de l’œil il mesure la terre; Il regarde, et il fait trembler les nations; Les montagnes éternelles se brisent, Les collines antiques s’abaissent; Les sentiers d’autrefois s’ouvrent devant lui.
6พระองค์ยืนอยู่และทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน มองดูและทำให้ชนชาติทั้งหลายตัวสั่น ภูเขาโบราณแตกสลาย เนินเขาที่มีมาแต่ดึกดำบรรพ์พังลง หนทางของพระองค์เป็นนิรันดร์
7Je vois dans la détresse les tentes de l’Éthiopie, Et les tentes du pays de Madian sont dans l’épouvante.
7ข้าพเจ้าเห็นเต็นท์ของคูชานอยู่ในความทุกข์ ที่พักในแผ่นดินมีเดียนสั่นสะท้าน
8L’Éternel est-il irrité contre les fleuves? Est-ce contre les fleuves que s’enflamme ta colère, Contre la mer que se répand ta fureur, Pour que tu sois monté sur tes chevaux, Sur ton char de victoire?
8พระยาห์เวห์ไม่พอใจแม่น้ำหรือ? พระองค์โกรธแม่น้ำ หรือเดือดดาลต่อทะเลหรือ จึงขี่ม้าของพระองค์ บนรถศึกที่นำความรอดมา?
9Ton arc est mis à nu; Les malédictions sont les traits de ta parole… — Pause. Tu fends la terre pour donner cours aux fleuves.
9พระองค์เผยคันธนูออก เรียกลูกธนูแห่งคำสาบานของพระองค์ เสลาห์ พระองค์แยกแผ่นดินด้วยแม่น้ำ
10A ton aspect, les montagnes tremblent; Des torrents d’eau se précipitent; L’abîme fait entendre sa voix, Il lève ses mains en haut.
10ภูเขาเห็นพระองค์และหวาดกลัว สายน้ำโหมกระหน่ำผ่านไป ห้วงน้ำลึกคำรามและยกมือขึ้นสูง
11Le soleil et la lune s’arrêtent dans leur demeure, A la lumière de tes flèches qui partent, A la clarté de ta lance qui brille.
11ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์หยุดนิ่งบนฟ้า เมื่อแสงจากลูกธนูของพระองค์พุ่งไป เมื่อหอกอันแวววาวของพระองค์ส่องประกาย
12Tu parcours la terre dans ta fureur, Tu écrases les nations dans ta colère.
12พระองค์เดินผ่านแผ่นดินด้วยความเดือดดาล นวดชนชาติทั้งหลายเหมือนนวดข้าวด้วยความโกรธ
13Tu sors pour délivrer ton peuple, Pour délivrer ton oint; Tu brises le faîte de la maison du méchant, Tu la détruis de fond en comble. — Pause.
13พระองค์ออกไปช่วยประชาชนของพระองค์ให้รอด ช่วยผู้ที่พระองค์เจิมไว้ให้รอด พระองค์บดขยี้หัวของแผ่นดินชั่ว เปลื้องพวกเขาตั้งแต่ศีรษะถึงเท้า เสลาห์
14Tu perces de tes traits la tête de ses chefs, Qui se précipitent comme la tempête pour me disperser, Poussant des cris de joie, Comme s’ils dévoraient déjà le malheureux dans leur repaire.
14พระองค์ใช้หอกของพวกเขาเองแทงหัวเหล่านักรบของเขา พวกเขามาเหมือนลมหมุนเพื่อให้ข้าพเจ้าแตกกระเจิง สะใจราวกับจะกินคนทุกข์ยากในที่ลับ
15Avec tes chevaux tu foules la mer, La boue des grandes eaux.
15พระองค์ใช้ม้าเหยียบย่ำทะเล กวนน้ำอันยิ่งใหญ่ให้ปั่นป่วน
16J’ai entendu… Et mes entrailles sont émues. A cette voix, mes lèvres frémissent, Mes os se consument, Et mes genoux chancellent: En silence je dois attendre le jour de la détresse, Le jour où l’oppresseur marchera contre le peuple.
16ข้าพเจ้าได้ยิน แล้วร่างกายก็สั่น ริมฝีปากสั่นเมื่อได้ยินเสียง ความผุเปื่อยแทรกเข้ากระดูก ข้าพเจ้าสั่นอยู่ตรงที่ยืน เพราะข้าพเจ้าต้องรอวันแห่งความทุกข์อย่างเงียบ ๆ รอคนที่รุกรานพวกเราขึ้นมา
17Car le figuier ne fleurira pas, La vigne ne produira rien, Le fruit de l’olivier manquera, Les champs ne donneront pas de nourriture; Les brebis disparaîtront du pâturage, Et il n’y aura plus de bœufs dans les étables.
17เพราะแม้ต้นมะเดื่อไม่งอกงาม เถาองุ่นไม่มีผล ตรากตรำกับต้นมะกอกก็ไร้ผล ทุ่งนาไม่ให้อาหาร ฝูงแกะหมดไปจากคอก ไม่มีฝูงวัวอยู่ในโรง
18Toutefois, je veux me réjouir en l’Éternel, Je veux me réjouir dans le Dieu de mon salut.
18ข้าพเจ้าก็จะยินดีในพระยาห์เวห์ จะชื่นบานในพระเจ้าผู้ช่วยข้าพเจ้าให้รอด!
19L’Éternel, le Seigneur, est ma force; Il rend mes pieds semblables à ceux des biches, Et il me fait marcher sur mes lieux élevés. Au chef des chantres. Avec instruments à cordes.
19พระยาห์เวห์พระผู้เป็นเจ้าเป็นกำลังของข้าพเจ้า พระองค์ทำให้เท้าข้าพเจ้าเหมือนเท้ากวาง และให้ข้าพเจ้าไปบนที่สูงได้ สำหรับผู้กำกับดนตรี บรรเลงด้วยเครื่องสายของข้าพเจ้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.