Hebroj 6
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
World English Bible
1Tial, ĉesigante la diskutadon pri la elementoj de Kristo, ni iru antaŭen al perfektiĝo, ne metante denove fundamenton de pento el malvivaj faroj kaj de fido al Dio,
1Therefore leaving the teaching of the first principles of Christ, let’s press on to perfection—not laying again a foundation of repentance from dead works, of faith toward God,
2de la dogmaro pri baptoj, surmetado de manoj, de revivigo de mortintoj, de eterna juĝo.
2of the teaching of baptisms, of laying on of hands, of resurrection of the dead, and of eternal judgment.
3Kaj tion ni faros, se Dio permesos.
3This will we do, if God permits.
4Ĉar ĉe tiuj, kiuj unufoje estas allumitaj kaj gustumis la ĉielan donon kaj fariĝis partoprenantoj en la Sankta Spirito,
4For concerning those who were once enlightened and tasted of the heavenly gift, and were made partakers of the Holy Spirit,
5kaj gustumis la bonan vorton de Dio kaj la potencojn de la estonta mondo,
5and tasted the good word of God and the powers of the age to come,
6kaj defalis, ne estas eble renovigi ilin ankoraŭ al pento, dum ili rekrucumas al si la Filon de Dio kaj elmetas lin al publika malhonoro.
6and then fell away, it is impossible to renew them again to repentance; seeing they crucify the Son of God for themselves again, and put him to open shame.
7Ĉar la tero, kiu entrinkis la pluvon, sur ĝin ofte venantan, kaj produktas kreskaĵojn, taŭgajn por tiuj, pro kiuj ĝi ankaŭ estas kultivata, ricevas benon de Dio;
7For the land which has drunk the rain that comes often on it and produces a crop suitable for them for whose sake it is also tilled, receives blessing from God;
8sed se ĝi donas dornojn kaj kardojn, ĝi estas malaprobata kaj proksima al malbeno; ĝia fino estas en brulado.
8but if it bears thorns and thistles, it is rejected and near being cursed, whose end is to be burned.
9Sed ni certigas al ni aferojn pli bonajn pri vi, amatoj, kaj aferojn, kiuj akompanas savon, kvankam ni tiel parolas;
9But, beloved, we are persuaded of better things for you, and things that accompany salvation, even though we speak like this.
10ĉar Dio ne estas maljusta, por forgesi vian laboron kaj la amon, kiun vi montris al Lia nomo, servinte al la sanktuloj kaj ankoraŭ servante.
10For God is not unrighteous, so as to forget your work and the labor of love which you showed toward his name, in that you served the saints, and still do serve them.
11Sed ni deziras, ke ĉiu el vi montru tian saman diligentecon por la plenumo de la espero ĝis la fino;
11We desire that each one of you may show the same diligence to the fullness of hope even to the end,
12por ke vi fariĝu ne maldiligentaj, sed imitantoj de tiuj, kiuj per fido kaj pacienco heredas la promesojn.
12that you won’t be sluggish, but imitators of those who through faith and perseverance inherited the promises.
13Ĉar kiam Dio promesis al Abraham, Li ĵuris per Si mem (ĉar Li ne povis ĵuri per iu pli granda),
13For when God made a promise to Abraham, since he could swear by no one greater, he swore by himself,
14dirante: Certe benante Mi benos vin, kaj multigante Mi multigos vin.
14saying, “Surely blessing I will bless you, and multiplying I will multiply you.”
15Kaj tiel, atendinte kun pacienco, li atingis la promeson.
15Thus, having patiently endured, he obtained the promise.
16Ĉar homoj ĵuras per la pli granda, kaj ĉe ili la ĵuro por certigo estas fino de ĉia disputado.
16For men indeed swear by a greater one, and in every dispute of theirs the oath is final for confirmation.
17Kaj Dio, volante montri pli abunde al la heredantoj de la promeso la neŝanĝeblecon de Sia intenco, intermetis ĵuron,
17In this way God, being determined to show more abundantly to the heirs of the promise the immutability of his counsel, interposed with an oath,
18por ke per du neŝanĝeblaj aferoj, en kiuj ne eble estas por Dio mensogi, fortan konsolon havu ni, kiuj rifuĝis, por akiri la esperon antaŭ ni metitan,
18that by two immutable things, in which it is impossible for God to lie, we may have a strong encouragement, who have fled for refuge to take hold of the hope set before us.
19kiun ni havas kiel ankron de la animo, firman kaj konstantan, enirantan internen de la kurteno;
19This hope we have as an anchor of the soul, a hope both sure and steadfast and entering into that which is within the veil,
20kien eniris Jesuo, la antaŭulo por ni, fariĝinte ĉefpastro por ĉiam laŭ la maniero de Melkicedek.
20where as a forerunner Jesus entered for us, having become a high priest forever after the order of Melchizedek.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.