Hebroj 6
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Tial, ĉesigante la diskutadon pri la elementoj de Kristo, ni iru antaŭen al perfektiĝo, ne metante denove fundamenton de pento el malvivaj faroj kaj de fido al Dio,
1NOLAILA e waiho ana i na hua mua o na olelo a Kristo, e hele aku kakou imua a hiki i ke oo loa ana; aole e hoonoho hou ana i ke kumu no ka mini ana i na hana e make ai, a no ka mauaoio i ke Akua,
2de la dogmaro pri baptoj, surmetado de manoj, de revivigo de mortintoj, de eterna juĝo.
2A no ke ao ana i na bapetizo ana, a no ke kau ana o na lima, a no ke alahouana o ka poe make, a me ka hoopai mau loa ana.
3Kaj tion ni faros, se Dio permesos.
3Oia ka kakou e hana'i, ina i pono ia i ke Akua.
4Ĉar ĉe tiuj, kiuj unufoje estas allumitaj kaj gustumis la ĉielan donon kaj fariĝis partoprenantoj en la Sankta Spirito,
4No ka mea, aole e hiki i ka poe i hoonaauaoia mai, a i hoao hoi i ka haawina mai ka lani mai, a i hoolakoia hoi e ka Uhane Hemolele,
5kaj gustumis la bonan vorton de Dio kaj la potencojn de la estonta mondo,
5A i ai hoi i ka olelo maikai a ke Akua, a me ka mana o ke ao e hiki mai ana,
6kaj defalis, ne estas eble renovigi ilin ankoraŭ al pento, dum ili rekrucumas al si la Filon de Dio kaj elmetas lin al publika malhonoro.
6A ua haule iho no nae, aole e hiki ke hoala hou ia i ka mihi: ua kau hou aku lakou i ke Keiki a ke Akua ma ko kea no lakou iho, me ka hoomainoino aku ia ia ma ke akea.
7Ĉar la tero, kiu entrinkis la pluvon, sur ĝin ofte venantan, kaj produktas kreskaĵojn, taŭgajn por tiuj, pro kiuj ĝi ankaŭ estas kultivata, ricevas benon de Dio;
7O kahi lepo hoi i inu iho i ka ua e haule pinepine ana maluna iho ona, a i hoohua mai no hoi i na hua e pono ai ka poe nana e mahi, ua hoomaikaiia mai ia e ke Akua.
8sed se ĝi donas dornojn kaj kardojn, ĝi estas malaprobata kaj proksima al malbeno; ĝia fino estas en brulado.
8Aka, o kahi i hookupu mai i ke kakalaioa, a me ka nahelehele ooi, he pono ole ia, ua kokoke ia i ka hoahewaia mai; a o kona hope ka puhiia i ke ahi.
9Sed ni certigas al ni aferojn pli bonajn pri vi, amatoj, kaj aferojn, kiuj akompanas savon, kvankam ni tiel parolas;
9Aka, e ka poe aloha, ke manao nei makou i na mea maikai aku no oukou, i na mea e pili ana i ke ola, i ko makou olelo ana no hoi pela.
10ĉar Dio ne estas maljusta, por forgesi vian laboron kaj la amon, kiun vi montris al Lia nomo, servinte al la sanktuloj kaj ankoraŭ servante.
10Aole he lokoino ke Akua i poina ai ka oukou hana ana, a me ke aloha a oukou i hoike aku ai i kona inoa, i ko oukou malama ana i ka poe hoano, a me oukou hoi e malama nei.
11Sed ni deziras, ke ĉiu el vi montru tian saman diligentecon por la plenumo de la espero ĝis la fino;
11Ke makemake nei no hoi makou e hoike oukou i ua hooikaika mau ana la, i maopopo loa ai ka manaolana a hiki i ka hopena.
12por ke vi fariĝu ne maldiligentaj, sed imitantoj de tiuj, kiuj per fido kaj pacienco heredas la promesojn.
12Aole e hoomolowa ana oukou, aka, e hoohalike ana me ka poe i loaa ka pono i hai mua ia mai ai, ma ka manaoio a me ke ahonui.
13Ĉar kiam Dio promesis al Abraham, Li ĵuris per Si mem (ĉar Li ne povis ĵuri per iu pli granda),
13No ka mea, i ko ke Akua hai mua ana ia Aberahama, no ka hiki ole ia ia ke hoohiki ma o ka mea oi aku, ua hoohiki iho oia ma ona la iho,
14dirante: Certe benante Mi benos vin, kaj multigante Mi multigos vin.
14I iho la, He oiaio hoi e hoomaikai loa aku ana au ia oe, a e hoonui loa ana au ia oe.
15Kaj tiel, atendinte kun pacienco, li atingis la promeson.
15A kali aku la hoi ia me ke ahonui, a loaa mai la ia ia ka pono i hai mua ia mai.
16Ĉar homoj ĵuras per la pli granda, kaj ĉe ili la ĵuro por certigo estas fino de ĉia disputado.
16O kanaka hoi ke hoohiki nei ma ka mea i oi aku; a o ka hoohiki ana e hooiaio ai, o ko lakou mea ia e oki ai ka hoopaapaa ana.
17Kaj Dio, volante montri pli abunde al la heredantoj de la promeso la neŝanĝeblecon de Sia intenco, intermetis ĵuron,
17Pela hoi ke Akua i kona makemake ana e hoomaopopo loa i ka poe hooilina o kana pono i ka luli ole ana o kona manao, ua hooiaio mai oia me ka hoohiki ana;
18por ke per du neŝanĝeblaj aferoj, en kiuj ne eble estas por Dio mensogi, fortan konsolon havu ni, kiuj rifuĝis, por akiri la esperon antaŭ ni metitan,
18Ma na mea luli ole elua, kahi i hiki ole ai i ke Akua he hoopunipuni, e hoohoihoi loa ia mai ai kakou ka poe i holo i ka puuhonua, e hoopaa i ka manaolana i waihoia mai ma ko kakou alo:
19kiun ni havas kiel ankron de la animo, firman kaj konstantan, enirantan internen de la kurteno;
19I ko kakou mea e hoopili aku ai me he heleuma la no ka uhane, he paa, a he panee ole, i ka mea hoi i komo loa ae iloko ae o ka pale;
20kien eniris Jesuo, la antaŭulo por ni, fariĝinte ĉefpastro por ĉiam laŭ la maniero de Melkicedek.
20I kahi i komo ai no kakou o Iesu o ko kakou mea hele mua, i hooliloia'e hoi i kahuna nui mau loa mamuli o ke ano o Melekisedeka.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.