Eliro 9
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Kaj la Eternulo diris al Moseo: Iru al Faraono, kaj diru al li: Tiel diris la Eternulo, Dio de la Hebreoj: Forliberigu Mian popolon, ke ĝi faru al Mi servon.
1Домнул а зис луй Мойсе: „Ду-те ла Фараон ши спуне-й: ‘Аша ворбеште Домнул Думнезеул евреилор: «Ласэ пе попорул Меу сэ плече, ка сэ-Мь служяскэ.
2Ĉar se vi ne volos forliberigi kaj vi plue ilin retenos,
2Дакэ ну врей сэ-л лашь сэ плече ши дакэ-л май опрешть,
3jen la mano de la Eternulo estos sur viaj brutoj, kiuj estas sur la kampo, sur la ĉevaloj, sur la azenoj, sur la kameloj, sur la bovoj, kaj sur la ŝafoj; estos sur ili tre forta pesto.
3ятэ, мына Домнулуй ва фи песте турмеле тале де пе кымп; песте кай, песте мэгарь, песте кэмиле, песте бой ши песте ой, ши ануме ва фи о чумэ фоарте маре.
4Kaj la Eternulo faros apartigon inter la brutoj de la Izraelidoj kaj la brutoj de la Egiptoj; kaj el ĉio, kio apartenas al la Izraelidoj, mortos nenio.
4Дар Домнул ва фаче деосебире ынтре турмеле луй Исраел ши турмеле еӂиптенилор, аша кэ ну ва пери нимик дин тот че есте ал копиилор луй Исраел.»
5Kaj la Eternulo difinis tempon, dirante: Morgaŭ la Eternulo faros tiun aferon en la lando.
5Домнул а хотэрыт время ши а зис: «Мыне ва фаче Домнул лукрул ачеста ын царэ.»’”
6Kaj la Eternulo faris tion en la sekvanta tago, kaj mortis ĉiuj brutoj de la Egiptoj, sed el la brutoj de la Izraelidoj ne mortis eĉ unu.
6Ши Домнул а фэкут аша кяр де а доуа зи. Тоате турмеле еӂиптенилор ау перит, дар н-а перит ничо витэ дин турмеле копиилор луй Исраел.
7Faraono sendis, kaj oni vidis, ke el la brutoj de la Izraelidoj ne mortis eĉ unu. Sed la koro de Faraono estis obstina, kaj li ne forliberigis la popolon.
7Фараон а тримис сэ вадэ че се ынтымпласе, ши ятэ кэ ничо витэ дин турмеле луй Исраел ну перисе. Дар инима луй Фараон с-а ымпетрит ши н-а лэсат пе попор сэ плече.
8Tiam la Eternulo diris al Moseo kaj al Aaron: Prenu al vi plenmanojn da cindro el la forno, kaj Moseo ĵetu ĝin al la ĉielo antaŭ la okuloj de Faraono.
8Домнул а зис луй Мойсе ши луй Аарон: „Умплеци-вэ мыниле ку ченушэ дин куптор, ши Мойсе с-о арунче спре чер, суб окий луй Фараон.
9Kaj ĝi fariĝos polvo super la tuta lando Egipta, kaj sur la homoj kaj sur la bestoj fariĝos el ĝi brulumaj abscesoj en la tuta lando Egipta.
9Еа се ва префаче ынтр-о цэрынэ каре ва акопери тоатэ цара Еӂиптулуй ши ва да наштере ын тоатэ цара Еӂиптулуй, пе оамень ши пе добитоаче, ла ниште бубе причинуите де ниште бэшичь фербинць.”
10Kaj ili prenis cindron el la forno kaj stariĝis antaŭ Faraono, kaj Moseo ĵetis ĝin al la ĉielo, kaj aperis brulumaj abscesoj sur la homoj kaj sur la bestoj.
10Ей ау луат ченушэ дин куптор ши с-ау ынфэцишат ынаинтя луй Фараон; Мойсе а арункат-о спре чер, ши еа а дат наштере, пе оамень ши пе добитоаче, ла ниште бубе причинуите де ниште бэшичь фербинць.
11Kaj la sorĉistoj ne povis teni sin antaŭ Moseo pro la abscesoj, ĉar la abscesoj estis sur la sorĉistoj kaj sur ĉiuj Egiptoj.
11Врэжиторий ну с-ау путут арэта ынаинтя луй Мойсе дин причина бубелор, кэч бубеле ерау пе врэжиторь, ка ши пе тоць еӂиптений.
12Sed la Eternulo obstinigis la koron de Faraono, kaj li ne aŭskultis ilin, kiel diris la Eternulo al Moseo.
12Домнул а ымпетрит инима луй Фараон, ши Фараон н-а аскултат де Мойсе ши де Аарон, дупэ кум спусесе Домнул луй Мойсе.
13Tiam la Eternulo diris al Moseo: Leviĝu frue matene kaj stariĝu antaŭ Faraono, kaj diru al li: Tiel diris la Eternulo, Dio de la Hebreoj: Forliberigu Mian popolon, ke ĝi faru al Mi servon.
13Домнул а зис луй Мойсе: „Скоалэ-те дис-де-диминяцэ, ду-те ынаинтя луй Фараон ши спуне-й: ‘Аша ворбеште Домнул Думнезеул евреилор: «Ласэ пе попорул Меу сэ плече, ка сэ-Мь служяскэ.
14Ĉar ĉi tiun fojon Mi sendos ĉiujn Miajn frapojn en vian koron kaj sur viajn servantojn kaj sur vian popolon, por ke vi sciu, ke ne ekzistas simila al Mi sur la tuta tero.
14Фииндкэ де дата ачаста ам сэ тримит тоате урӂииле Меле ымпотрива инимий тале, ымпотрива служиторилор тэй ши ымпотрива попорулуй тэу, ка сэ штий кэ нимень ну есте ка Мине пе тот пэмынтул.
15Ĉar nun Mi etendus Mian manon kaj batus vin kaj vian popolon per pesto, kaj vi malaperus de la tero;
15Дакэ Мь-аш фи ынтинс мына ши те-аш фи ловит ку чумэ, пе тине ши пе попорул тэу, ай фи перит де пе пэмынт.
16sed nur por tio Mi vin konservis, ke Mi montru sur vi Mian forton, kaj por ke oni rakontu pri Mia nomo sur la tuta tero.
16Дар те-ам лэсат сэ рэмый ын пичоаре ка сэ везь путеря Мя ши Нумеле Меу сэ фие вестит ын тот пэмынтул.
17Ankoraŭ vi retenas Mian popolon, kaj ne forliberigas ĝin.
17Дакэ те май ридичь ымпотрива попорулуй Меу ши дакэ ну-л лашь сэ плече,
18Jen morgaŭ en ĉi tiu tempo Mi pluvigos tre grandan hajlon, tian, ke simila al ĝi ne estis en Egiptujo de post la tago de ĝia fondiĝo ĝis nun.
18ятэ, мыне, ла часул ачеста, вой фаче сэ батэ о пятрэ аша де маре кум н-а май фост ын Еӂипт дин зиуа ынтемеерий луй ши пынэ азь.
19Kaj nun sendu, kolektu viajn brutojn, kaj ĉion, kion vi havas sur la kampo; sur ĉiun homon kaj bruton, kiuj troviĝos sur la kampo kaj ne kolektiĝos en la domon, falos la hajlo, kaj ili mortos.
19Пуне-ць дар ла адэпост турмеле ши тот че ай пе кымп. Пятра аре сэ батэ пе тоць оамений ши тоате вителе де пе кымп, каре ну вор фи интрат ын касе, ши вор пери.»’”
20Kiu el la servantoj de Faraono timis la vorton de la Eternulo, tiu rapide envenigis siajn sklavojn kaj brutojn en la domojn;
20Ачея динтре служиторий луй Фараон каре с-ау темут де Кувынтул Домнулуй шь-ау адунат ын касе робий ши турмеле.
21sed kiu ne atentis la vorton de la Eternulo, tiu lasis siajn sklavojn kaj siajn brutojn sur la kampo.
21Дар чей че ну шь-ау пус ла инимэ Кувынтул Домнулуй шь-ау лэсат робий ши турмеле пе кымп.
22Kaj la Eternulo diris al Moseo: Etendu vian manon al la ĉielo, kaj venos hajlo en la tuta lando Egipta, sur la homojn kaj sur la brutojn kaj sur ĉiujn herbojn de la kampo en la lando Egipta.
22Домнул а зис луй Мойсе: „Ынтинде-ць мына спре чер, ши аре сэ батэ пятра ын тоатэ цара Еӂиптулуй, пе оамень, пе вите ши пе тоатэ ярба де пе кымп ын цара Еӂиптулуй!”
23Kaj Moseo etendis sian bastonon al la ĉielo; kaj la Eternulo aperigis tondrojn kaj hajlon, kaj fajro iris sur la teron, kaj la Eternulo pluvigis hajlon sur la landon Egiptan.
23Мойсе шь-а ынтинс тоягул спре чер, ши Домнул а тримис тунете ши пятрэ, де кэдя фок пе пэмынт. Домнул а фэкут сэ батэ пятра песте цара Еӂиптулуй.
24Kaj estis hajlo, kaj fajro ekflamadis meze de la hajlo, en tiel forta grado, ke io simila neniam estis en la tuta lando Egipta de post la tempo, kiam en ĝi aperis popolo.
24А бэтут пятра, ши фокул се аместека ку пятра; пятра ера аша де маре ынкыт ну май бэтусе пятрэ ка ачея ын тоатэ цара Еӂиптулуй де кынд есте ел локуит де оамень.
25Kaj la hajlo batdifektis en la tuta lando Egipta ĉion, kio estis sur la kampo; homojn kaj brutojn kaj ĉiun herbon de la kampo batdifektis la hajlo, kaj ĉiujn arbojn de la kampo ĝi rompis.
25Пятра а нимичит, ын тоатэ цара Еӂиптулуй, тот че ера пе кымп, де ла оамень пынэ ла добитоаче; пятра а нимичит ши тоатэ ярба де пе кымп ши а фрынт тоць копачий де пе кымп.
26Nur en la lando Goŝen, kie estis la Izraelidoj, ne estis hajlo.
26Нумай ын цинутул Госен, унде ерау копиий луй Исраел, н-а бэтут пятра.
27Tiam Faraono sendis, kaj alvokis Moseon kaj Aaronon, kaj diris al ili: Mi pekis la nunan fojon; la Eternulo estas la pravulo, mi kaj mia popolo estas la malpravuloj.
27Фараон а тримис сэ кеме пе Мойсе ши пе Аарон ши ле-а зис: „Де дата ачаста ам пэкэтуит; Домнул аре дрептате, яр еу ши попорул меу сунтем виноваць.
28Preĝu al la Eternulo, ke ĉesiĝu la tondroj de Dio kaj la hajlo; tiam mi forliberigos vin, kaj vi ne plu restos.
28Ругаци-вэ Домнулуй ка сэ ну май фие тунете ши пятрэ, ши вэ вой лэса сэ плекаць ши ну вець май фи оприць.”
29Kaj Moseo diris al li: Kiam mi eliros el la urbo, mi etendos miajn manojn al la Eternulo; la tondroj ĉesiĝos kaj la hajlo ne plu estos, por ke vi sciiĝu, ke al la Eternulo apartenas la tero.
29Мойсе й-а зис: „Кынд вой еши дин четате, вой ридика мыниле спре Домнул, тунетеле вор ынчета ши ну ва май бате пятра, ка сэ штий кэ ал Домнулуй есте пэмынтул!
30Sed mi scias, ke vi kaj viaj servantoj ankoraŭ ne timas Dion, la Eternulon.
30Дар штиу кэ ту ши служиторий тэй тот ну вэ вець теме де Домнул Думнезеу.”
31La lino kaj la hordeo estis batdifektitaj, ĉar la hordeo havis spikojn kaj la lino havis burĝonojn;
31Инул ши орзул се прэпэдисерэ, пентру кэ орзул токмай дэдусе ын спик, яр инул ера ын флоаре;
32sed la tritiko kaj la spelto ne estis batdifektitaj, ĉar ili estis malfrusezonaj.
32грыул ши овэзул ну се стрикасерэ, пентру кэ ерау тырзий.
33Moseo eliris de Faraono el la urbo kaj etendis siajn manojn al la Eternulo; tiam ĉesiĝis la tondroj kaj la hajlo, kaj pluvo ne plu verŝiĝis sur la teron.
33Мойсе а плекат де ла Фараон ши а ешит афарэ дин четате; шь-а ридикат мыниле спре Домнул, тунетеле ши пятра ау ынчетат ши н-а май кэзут плоая пе пэмынт.
34Kiam Faraono vidis, ke ĉesiĝis la pluvo kaj la hajlo kaj la tondroj, tiam li plue pekis kaj obstinigis sian koron, li kaj liaj servantoj.
34Фараон, вэзынд кэ плоая, пятра ши тунетеле ынчетасерэ, н-а контенит сэ пэкэтуяскэ ши шь-а ымпетрит инима, ел ши служиторий луй.
35La koro de Faraono restis obstina, kaj li ne forliberigis la Izraelidojn, kiel diris la Eternulo per Moseo.
35Луй Фараон и с-а ымпетрит инима ши н-а лэсат пе копиий луй Исраел сэ плече, дупэ кум спусесе Домнул прин Мойсе.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.