Eliro 12
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo kaj al Aaron en la lando Egipta, dirante:
1Домнул а зис луй Мойсе ши луй Аарон ын цара Еӂиптулуй:
2Ĉi tiu monato estu por vi komenco de la monatoj; la unua ĝi estu por vi inter la monatoj de la jaro.
2„Луна ачаста ва фи пентру вой чя динтый лунэ; еа ва фи пентру вой чя динтый лунэ а анулуй.
3Diru al la tuta komunumo de Izrael: En la deka tago de ĉi tiu monato prenu al si ŝafidon ĉiu patro de familio, po unu ŝafido por domo.
3Ворбиць ынтреӂий адунэрь а луй Исраел ши спунеци-й: ‘Ын зиуа а зечя а ачестей лунь, фиекаре ом сэ я ун мел де фиекаре фамилие, ун мел де фиекаре касэ.
4Kaj se en la domo estas tro malmulte da personoj por tuta ŝafido, tiam li prenu kune kun sia najbaro plej proksima al lia domo; laŭ la nombro de la animoj, laŭ la kvanto de manĝado de ĉiu, ili kalkulu sin por la ŝafido.
4Дакэ сунт пря пуцинь ын касэ пентру ун мел, сэ-л я ку вечинул луй чел май де апроапе, дупэ нумэрул суфлетелор; сэ фачець сокотяла кыт поате мынка фиекаре дин мелул ачеста.
5La ŝafido estu sendifekta, virseksa, havanta la aĝon de unu jaro; el la ŝafoj aŭ el la kaproj vi povas preni.
5Сэ фие ун мел фэрэ кусур, де парте бэрбэтяскэ, де ун ан; вець путя сэ луаць ун мел сау ун ед.
6Konservu ĝin ĝis la dek-kvara tago de ĉi tiu monato; kaj la tuta komunumo de Izrael buĉu ĝin en la komenco de vespero.
6Сэ-л пэстраць пынэ ын зиуа а пайспрезечя а луний ачестея, ши тоатэ адунаря луй Исраел сэ-л ынжунгие сяра.
7Kaj ili prenu iom el la sango, kaj ŝmiru sur ambaŭ fostoj kaj sur la supra sojlo de la domoj, en kiuj ili ĝin manĝos.
7Сэ я дин сынӂеле луй ши сэ унгэ амындой стылпий уший ши прагул де сус ал каселор унде ыл вор мынка.
8Kaj ili manĝu la viandon en tiu nokto, rostitan sur fajro; kaj macojn kun maldolĉaj herboj ili manĝu.
8Карня с-о мэнынче кяр ын ноаптя ачея, фриптэ ла фок, ши ануме с-о мэнынче ку азиме ши ку вердецурь амаре.
9Ne manĝu ĝin duonkrudan, nek kuiritan en akvo, sed nur rostitan sur fajro kun ĝiaj kapo, kruroj, kaj internaĵoj.
9Сэ ну-л мынкаць круд сау ферт ын апэ, чи сэ фие фрипт ла фок: атыт капул, кыт ши пичоареле ши мэрунтаеле.
10Ne restigu iom el ĝi ĝis la mateno; kio restos el ĝi ĝis la mateno, tion bruligu per fajro.
10Сэ ну лэсаць нимик дин ел пынэ а доуа зи диминяца; ши дакэ ва рэмыне чева дин ел пе а доуа зи диминяца, сэ-л ардець ын фок.
11Kaj tiele manĝu ĝin; via lumbo estu zonita, viaj ŝuoj sur viaj piedoj, kaj via bastono en via mano; kaj manĝu ĝin rapidante; ĝi estas Pasko de la Eternulo.
11Кынд ыл вець мынка, сэ авець мижлокул ынчинс, ынкэлцэминтя ын пичоаре ши тоягул ын мынэ ши сэ-л мынкаць ын грабэ, кэч сунт Паштеле Домнулуй.
12Kaj Mi trairos la landon Egiptan en tiu nokto, kaj Mi batos ĉiun unuenaskiton en la lando Egipta, de la homoj ĝis la brutoj; kaj super ĉiuj dioj de Egiptujo Mi faros juĝon, Mi, la Eternulo.
12Ын ноаптя ачея, Еу вой трече прин цара Еӂиптулуй ши вой лови пе тоць ынтыий нэскуць дин цара Еӂиптулуй, де ла оамень пынэ ла добитоаче, ши вой фаче жудекатэ ымпотрива тутурор зеилор Еӂиптулуй; Еу, Домнул.
13Kaj la sango ĉe vi estos signo sur la domoj, en kiuj vi troviĝas; kiam Mi vidos la sangon, Mi pasos preter vi, kaj ne estos inter vi la eksterma puno, kiam Mi batos la landon Egiptan.
13Сынӂеле вэ ва служи ка семн пе каселе унде вець фи. Еу вой ведя сынӂеле ши вой трече пе лынгэ вой, аша кэ ну вэ ва нимичи ничо урӂие атунч кынд вой лови цара Еӂиптулуй.
14Kaj tiu tago estu por vi memoraĵo; kaj festu ĝin kiel feston de la Eternulo en viaj generacioj, kiel leĝon por eterne festu ĝin.
14Ши помениря ачестей зиле с-о пэстраць ши с-о прэзнуиць принтр-о сэрбэтоаре ын чинстя Домнулуй; с-о прэзнуиць ка о леӂе вешникэ пентру урмаший воштри.
15Dum sep tagoj manĝu macojn; en la unua tago forigu la fermentaĵon el viaj domoj; ĉiu kiu manĝos fermentaĵon de la unua tago ĝis la sepa tago, ties animo estos ekstermita el Izrael.
15Тимп де шапте зиле, вець мынка азиме. Дин чя динтый зи, вець скоате алуатул дин каселе воастре, кэч орьчине ва мынка пыне доспитэ дин зиуа ынтый пынэ ын зиуа а шаптя ва фи нимичит дин Исраел.
16Kaj en la unua tago faru al vi sanktan kunvenon, kaj en la sepa tago faru al vi sanktan kunvenon; nenia laboro estu farata en tiuj tagoj; nur kio estas necesa por manĝi por ĉiu, nur tio sola povas esti farata de vi.
16Ын зиуа динтый, вець авя о адунаре де сэрбэтоаре сфынтэ; ши ын зиуа а шаптя, вець авя о адунаре де сэрбэтоаре сфынтэ. Сэ ну фачець ничо мункэ ын зилеле ачеля; вець путя нумай сэ прегэтиць мынкаря фиекэруй инс.
17Kaj observu la ordonon pri la macoj, ĉar ĝuste en tiu tago Mi elkondukis viajn taĉmentojn el la lando Egipta; kaj observu tiun tagon en viaj generacioj kiel leĝon eternan.
17Сэ цинець Сэрбэтоаря Азимилор, кэч кяр ын зиуа ачея вой скоате оштиле воастре дин цара Еӂиптулуй; сэ цинець зиуа ачея ка о леӂе вешникэ пентру урмаший воштри.
18De post la vespero de la dek-kvara tago de la unua monato manĝu macojn ĝis la vespero de la dudek-unua tago de la monato.
18Ын луна ынтый, дин а пайспрезечя зи а луний, сяра, сэ мынкаць азиме, пынэ ын сяра зилей а доуэзечь ши уна а луний.
19Dum sep tagoj fermentaĵo ne troviĝu en viaj domoj; ĉar kiu manĝos fermentaĵon, ties animo ekstermiĝos el la komunumo de Izrael, ĉu li estas fremdulo, aŭ ĉu li estas indiĝeno de la lando.
19Тимп де шапте зиле, сэ ну се гэсяскэ алуат ын каселе воастре; кэч орьчине ва мынка пыне доспитэ ва фи нимичит дин адунаря луй Исраел, фие стрэин, фие бэштинаш.
20Nenion fermentintan manĝu; en ĉiuj viaj loĝlokoj manĝu macojn.
20Сэ ну мынкаць пыне доспитэ, чи, ын тоате локуинцеле воастре, сэ мынкаць азиме.’”
21Moseo alvokis ĉiujn ĉefojn de Izrael, kaj diris al ili: Elektu kaj prenu al vi ŝafidojn laŭ viaj familioj, kaj buĉu la Paskon.
21Мойсе а кемат пе тоць бэтрыний луй Исраел ши ле-а зис: „Дучеци-вэ де луаць ун мел пентру фамилииле воастре ши ынжунгияць Паштеле.
22Kaj prenu faskon da hisopo, kaj trempu ĝin en la sango, kiu estos en la pelvo, kaj tuŝu la supran sojlon kaj ambaŭ fostojn per la sango, kiu estos en la pelvo; kaj neniu el vi eliru el la pordo de sia domo ĝis la mateno.
22Сэ луаць апой ун мэнункь де исоп, сэ-л ынмуяць ын сынӂеле дин стракинэ ши сэ унӂець прагул де сус ши чей дой стылпь ай уший ку сынӂеле дин стракинэ. Нимень дин вой сэ ну ясэ дин касэ пынэ диминяца.
23Kaj la Eternulo trairos, por puni la Egiptojn; kiam Li vidos la sangon sur la supra sojlo kaj ambaŭ fostoj, tiam la Eternulo preterpasos la pordon kaj ne permesos al la ekstermanto veni en viajn domojn por puni.
23Кынд ва трече Домнул ка сэ ловяскэ Еӂиптул ши ва ведя сынӂеле пе прагул де сус ши пе чей дой стылпь ай уший, Домнул ва трече пе лынгэ ушэ ши ну ва ынгэдуи Нимичиторулуй сэ интре ын каселе воастре ка сэ вэ ловяскэ.
24Kaj observu ĉi tion kiel leĝon por vi kaj por viaj filoj eterne.
24Сэ пэзиць лукрул ачеста ка о леӂе пентру вой ши пентру копиий воштри ын вяк.
25Kaj kiam vi venos en la landon, kiun la Eternulo donos al vi, kiel Li diris, observu ĉi tiun servon.
25Кынд вець интра ын цара пе каре в-о ва да Домнул, дупэ фэгэдуинца Луй, сэ цинець ачест обичей сфынт.
26Kaj kiam diros al vi viaj filoj: Kion signifas ĉi tiu via servo?
26Ши кынд вэ вор ынтреба копиий воштри: ‘Че ынсямнэ обичеюл ачеста?’
27tiam diru: Ĝi estas ofero de Pasko al la Eternulo, kiu preterpasis la domojn de la Izraelidoj en Egiptujo, kiam Li punis la Egiptojn, sed niajn domojn savis. Kaj la popolo kliniĝis kaj faris adoron.
27сэ рэспундець: ‘Есте жертфа де Паште ын чинстя Домнулуй, каре а трекут пе лынгэ каселе копиилор луй Исраел ын Еӂипт, кынд а ловит Еӂиптул ши не-а скэпат каселе ноастре.’” Попорул с-а плекат ши с-а ынкинат пынэ ла пэмынт.
28Kaj la Izraelidoj iris, kaj faris, kiel ordonis la Eternulo al Moseo kaj Aaron; tiel ili faris.
28Ши копиий луй Исраел ау плекат ши ау фэкут кум порунчисе Домнул луй Мойсе ши луй Аарон; аша ау фэкут.
29Kiam venis la noktomezo, la Eternulo batis ĉiujn unuenaskitojn en la lando Egipta, de la unuenaskito de Faraono, sidanta sur sia trono, ĝis la unuenaskito de malliberulo, sidanta en malliberejo; kaj ĉiujn unuenaskitojn el la brutoj.
29Ла мезул нопций, Домнул а ловит пе тоць ынтыий нэскуць дин цара Еӂиптулуй, де ла ынтыюл нэскут ал луй Фараон, каре шедя пе скаунул луй де домние, пынэ ла ынтыюл нэскут ал челуй ынкис ын темницэ ши пынэ ла тоць ынтыий нэскуць ай добитоачелор.
30Tiam Faraono leviĝis en la nokto, li kaj ĉiuj liaj servantoj kaj ĉiuj Egiptoj; kaj fariĝis granda kriado en Egiptujo; ĉar ne estis domo, en kiu ne estis mortinto.
30Фараон с-а скулат ноаптя, ел ши тоць служиторий луй ши тоць еӂиптений, ши ау фост марь ципете ын Еӂипт, кэч ну ера касэ унде сэ ну фие ун морт.
31Kaj li alvokis Moseon kaj Aaronon en la nokto, kaj diris: Leviĝu, foriru el inter mia popolo, vi kaj la Izraelidoj; kaj iru, faru servon al la Eternulo, kiel vi diris.
31Ын ачеяшь ноапте, Фараон а кемат пе Мойсе ши пе Аарон ши ле-а зис: „Скулаци-вэ, ешиць дин мижлокул попорулуй меу, вой ши копиий луй Исраел. Дучеци-вэ сэ служиць Домнулуй, кум аць зис.
32Ankaŭ viajn ŝafojn kaj viajn bovojn prenu, kiel vi diris, kaj iru; kaj benu ankaŭ min.
32Луаци-вэ ши оиле ши боий, кум аць зис, дучеци-вэ ши бинекувынтаци-мэ.”
33Kaj la Egiptoj urĝis sur la popolon, por pli rapide elirigi ilin el la lando; ĉar ili diris: Ni ĉiuj mortos.
33Еӂиптений зоряу попорул ши се грэбяу сэ-й скоатэ дин царэ, кэч зичяу: „Алтфел, тоць вом пери.”
34Kaj la popolo forportis sian paston, antaŭ ol ĝi fermentis; iliaj pastujoj, ligitaj en iliaj vestoj, estis sur iliaj ŝultroj.
34Попорул шь-а луат плэмэдяла (кока) ынаинте де а се доспи. Шь-ау ынвелит постэвиле ку плэмэдяла ын хайне ши ле-ау пус пе умерь.
35Kaj la Izraelidoj faris, kiel diris Moseo; kaj ili petis de la Egiptoj vazojn arĝentajn kaj vazojn orajn kaj vestojn.
35Копиий луй Исраел ау фэкут че спусесе Мойсе ши ау черут еӂиптенилор васе де арӂинт, васе де аур ши хайне.
36Kaj la Eternulo favorigis al la popolo la Egiptojn, kaj ĉi tiuj pruntedonis al ili; kaj ili multe prenis de la Egiptoj.
36Домнул а фэкут ка попорул сэ капете тречере ынаинтя еӂиптенилор, каре ле-ау ымплинит череря. Ши астфел ау жефуит пе еӂиптень.
37Kaj la Izraelidoj ekiris el Rameses al Sukot, en la nombro de ĉirkaŭ sescent mil piedirantaj viroj, krom la infanoj.
37Копиий луй Исраел ау плекат дин Рамсес спре Сукот, ын нумэр де апроапе шасе суте де мий де оамень каре мерӂяу пе жос, афарэ де копий.
38Kaj ankaŭ granda amaso da diversgentaj homoj eliris kun ili, kaj da ŝafoj kaj bovoj tre granda brutaro.
38О мулциме де оамень де тот союл с-ау суит ымпреунэ ку ей; авяу ши турме ынсемнате де ой ши бой.
39Kaj el la pasto, kiun ili elportis el Egiptujo, ili bakis macajn platpanojn, ĉar ĝi ankoraŭ ne fermentis; ĉar ili estis elpelitaj el Egiptujo kaj ne povis prokrasti, kaj ili eĉ ne pretigis al si manĝaĵon.
39Ку плэмэдяла пе каре о луасерэ дин Еӂипт ши каре ну се досписе ынкэ, ау фэкут турте фэрэ алуат, кэч фусесерэ изгониць де еӂиптень фэрэ сэ май поатэ зэбови ши фэрэ сэ-шь я меринде ку ей.
40La daŭro de la tempo, kiun la Izraelidoj loĝis en Egiptujo, estis kvarcent tridek jaroj.
40Шедеря копиилор луй Исраел ын Еӂипт а фост де патру суте трейзечь де ань.
41Kiam finiĝis kvarcent tridek jaroj, ĝuste en la sama tago, ĉiuj taĉmentoj de la Eternulo eliris el la lando Egipta.
41Ши, дупэ патру суте трейзечь де ань, токмай ын зиуа ачея, тоате оштиле Домнулуй ау ешит дин цара Еӂиптулуй.
42Ĝi estas nokto dediĉata al la Eternulo, ĉar Li elkondukis ilin el la lando Egipta; ĝi estas tiu nokto, kiu estas dediĉata al la Eternulo de ĉiuj Izraelidoj en iliaj generacioj.
42Ноаптя ачея требуе прэзнуитэ ын чинстя Домнулуй, пентру кэ атунч й-а скос дин цара Еӂиптулуй. Ноаптя ачея требуе прэзнуитэ ын чинстя Домнулуй де тоць копиий луй Исраел ши де урмаший лор.
43Kaj la Eternulo diris al Moseo kaj Aaron: Ĉi tio estas la leĝo pri la Pasko: neniu fremdulo manĝu ĝin.
43Домнул а зис луй Мойсе ши луй Аарон: „Ятэ порунка привитоаре ла Паште: ничун стрэин сэ ну мэнынче дин еле.
44Sed ĉiu sklavo, kiun iu aĉetis per mono, se vi cirkumcidis lin, tiam li povas manĝi ĝin.
44Сэ тай ымпрежур пе орьче роб кумпэрат ку бань, ши апой сэ мэнынче дин еле.
45Pasloĝanto kaj dungito ne manĝu ĝin.
45Венетикул ши симбриашул сэ ну мэнынче.
46En unu domo ĝi estu manĝata; ne elportu el la domo iom el la viando eksteren, kaj oston en ĝi ne rompu.
46Сэ ну ле мэнынче декыт ынтр-о сингурэ касэ; сэ ну луаць делок карне афарэ дин касэ ши сэ ну здробиць ничун ос.
47La tuta komunumo de Izrael faru ĝin.
47Тоатэ адунаря луй Исраел сэ факэ Паштеле.
48Kaj se enloĝiĝos ĉe vi aligentulo kaj li volos fari Paskon al la Eternulo, tiam cirkumcidu ĉe li ĉiujn virseksulojn, kaj tiam li povas prepari sin, por fari ĝin, kaj li estos kiel indiĝeno de la lando; sed neniu ne cirkumcidita manĝu ĝin.
48Дакэ ун стрэин каре ва локуи ла тине ва вря сэ факэ Паштеле Домнулуй, орьче парте бэрбэтяскэ дин каса луй ва требуи тэятэ ымпрежур; апой се ва апропия сэ ле факэ, ши ва фи ка ши бэштинашул, дар ничун нетэят ымпрежур сэ ну мэнынче дин еле.
49La sama leĝo estu por la indiĝeno, kaj por la aligentulo, kiu enloĝiĝis inter vi.
49Ачеяшь леӂе ва фи пентру бэштинаш ка ши пентру стрэинул каре ва локуи ын мижлокул востру.”
50Kaj ĉiuj Izraelidoj faris, kiel ordonis la Eternulo al Moseo kaj al Aaron; tiel ili faris.
50Тоць копиий луй Исраел ау фэкут кум порунчисе Домнул луй Мойсе ши луй Аарон; аша ау фэкут.
51En tiu sama tago la Eternulo elkondukis la Izraelidojn el la lando Egipta laŭ iliaj taĉmentoj.
51Ши кяр ын зиуа ачея, Домнул а скос дин цара Еӂиптулуй пе копиий луй Исраел, дупэ оштиле лор.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.