Wisdom of Solomon 2
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1For they have said, reasoning with themselves, but not right: The time of our life is short and tedious, and in the end of a man there is no remedy, and no man hath been known to have returned from hell:
1Want ze zeggen tot elkander in valse waan: Ons leven is maar kort en vol verdriet; Geen redmiddel, als het einde van den mens is gekomen; Nooit heeft men van iemand gehoord, die uit het dodenrijk redt.
2For we are born of nothing, and after this we shall be as if we had not been: for the breath in our nostrils is smoke: and speech a spark to move our heart,
2Ja, bij toeval is het, dat wij ontstonden, En later zal het zijn, als hadden wij nooit bestaan; Want rook is de adem in onze neus, Ons denken een vonk, ontslagen aan ons hart.
3Which being put out, our body shall be ashes, and our spirit shall be poured abroad as soft air, and our life shall pass away as the trace of a cloud, and shall be dispersed as a mist, which is driven away by the beams of the sun, and overpowered with the heat thereof:
3Dooft ze uit, het lichaam vergaat tot stof, En de geest vervliegt als ijle lucht;
4And our name in time shall be forgotten, and no man shall have any remembrance of our works.
4Onze naam wordt spoedig vergeten, En niemand denkt er meer aan onze werken. Zo snelt ons leven voorbij als een drijvende wolk, En lost zich op als een nevel, Die door de stralen van de zon wordt verdreven, Tot neerslaan gebracht door haar gloed.
5For our time is as the passing of a shadow, and there is no going back of our end: for it is fast sealed, and no man returneth.
5Ja, ons leven is een vluchtige schaduw, En ons einde kan niet worden herroepen; Want het wordt verzegeld, en niemand keert terug.
6Come therefore, and let us enjoy the good things that are present, and let us speedily use the creatures as in youth.
6Komt dan, laat ons profiteren van het goed, dat wij hebben, En flink van de wereld genieten, zolang wij nog jong zijn;
7Let us fill ourselves with costly wine, and ointments: and let not the flower of the time pass by us.
7Verzadigen wij ons met kostbare wijn en met zalven, Geen lentebloesem mag ons ontgaan!
8Let us crown ourselves with roses, before they be withered: let no meadow escape our riot.
8Omkransen wij ons met rozenknoppen, eer ze verwelken,
9Let none of us go without his part in luxury: let us everywhere leave tokens of joy: for this is our portion, and this our lot.
9Geen hof blijve verstoken van ons pleizier. Overal willen wij de sporen achterlaten van onze vreugd; Want dit is ons deel, en dit komt ons toe.
10Let us oppress the poor just man, and not spare the widow, nor honour the ancient grey hairs of the aged.
10Wij willen den armen vrome verdrukken, geen weduwe sparen, Noch het witte haar van den hoogbejaarden grijsaard ontzien.
11But let our strength be the law of justice: for that which is feeble, is found to be nothing worth.
11Onze kracht zal de maatstaf zijn van wat recht is; Want het zwakke bewijst zijn eigen nutteloosheid.
12Let us therefore lie in wait for the just, because he is not for our turn, and he is contrary to our doings, and upbraideth us with transgressions of the law, and divulgeth against us the sins of our way of life.
12Wij willen den vrome belagen, want hij is ons tot last, En verzet zich tegen ons doen. Hij beschuldigt ons van wetsovertreding, En verwijt ons, dat wij misdoen tegen de tucht.
13He boasteth that he hath the knowledge of God, and calleth himself the son of God.
13Hij beroemt er zich op, kennis van God te bezitten, En noemt zichzelf een kind van den Heer.
14He is become a censurer of our thoughts.
14Hij is ons een aanklacht van onze gezindheid, Reeds zijn aanblik strekt ons tot last;
15He is grievous unto us, even to behold: for his life is not like other men’s, and his ways are very different.
15Want zijn leven wijkt af van dat der anderen, Zijn wegen zijn geheel verschillend.
16We are esteemed by him as triflers, and he abstaineth from our ways as from filthiness, and he preferreth the latter end of the just, and glorieth that he hath God for his father.
16Wij gelden voor hem als valse munt, Hij mijdt onze wegen als drek; Het einde der rechtvaardigen prijst hij gelukkig, En trots noemt hij God zijn vader.
17Let us see then if his words be true, and let us prove what shall happen to him, and we shall know what his end shall be.
17Wij willen eens zien, of zijn woorden waar zijn, En de proef nemen, hoe het wel met hem afloopt.
18For if he be the true son of God, he will defend him, and will deliver him from the hands of his enemies.
18Want is de rechtvaardige Gods zoon, dan zal Hij hem helpen, En uit de hand van zijn vijanden redden.
19Let us examine him by outrages and tortures, that we may know his meekness and try his patience.
19Met smaad en mishandeling zullen wij hem beproeven, Om zijn zachtmoedigheid te zien, zijn geduld te toetsen.
20Let us condemn him to a most shameful death: for there shall be respect had unto him by his words.
20Wij willen hem veroordelen tot een schandelijke dood; Want hij wordt toch gered, zo beweert hij.
21These things they thought, and were deceived: for their own malice blinded them.
21Zo denken ze, maar ze dwalen; Want hun boosheid maakt hen blind;
22And they knew not the secrets of God, nor hoped for the wages of justice, nor esteemed the honour of holy souls.
22Ze hebben geen begrip van Gods geheimen, Verwachten geen loon voor heiligheid, En geloven niet in een kroon voor vlekkeloze zielen.
23For God created man incorruptible, and to the image of his own likeness he made him.
23Toch heeft God den mens geschapen voor onsterfelijkheid, En hem gemaakt als een beeld van zijn Wezen.
24But by the envy of the devil, death came into the world:
24Maar de afgunst van den duivel bracht de dood in de wereld;
25And they follow him that are of his side.
25Die hèm toebehoren, zullen hem smaken.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.