Judith 6
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1And it came to pass when they had left off speaking, that Holofernes being in a violent passion, said to Achior:
1Hierop zeide Holoférnes in heftige verontwaardiging tot Achior:
2Because thou hast prophesied unto us, saying: That the nation of Israel is defended by their God, to shew thee that there is no God, but Nabuchodonosor:
2Omdat gij ons hebt voorspeld, dat het volk van Israël door zijn God wordt verdedigd, zal ik u laten zien, dat alleen Nabukodonosor god is, en niemand anders.
3When we shall slay them all as one man, then thou also shalt die with them by the sword of the Assyrians, and all Israel shall perish with thee:
3Want wanneer wij hen allen als één man hebben verslagen, zult ook gij tegelijk met hen door het zwaard der Assyriërs omkomen en zal heel Israël met u worden uitgeroeid en verdelgd.
4And thou shalt find that Nabuchodonosor is lord of the whole earth: and then the sword of my soldiers shall pass through thy sides, and thou shalt be stabbed and fall among the wounded of Israel, and thou shalt breathe no more till thou be destroyed with them.
4Dan zult ge ondervinden, dat Nabukodonosor de heer is van de gehele aarde. Het zwaard van mijn soldaten zal uw zijde doorboren; ge zult worden doorstoken en neervallen onder de gewonden van Israël; ge zult niet langer meer leven, maar tegelijk met hen worden omgebracht.
5But if thou think thy prophecy true, let not thy countenance sink, and let the paleness that is in thy face, depart from thee, if thou imaginest these my words cannot be accomplished.
5Welnu, als ge meent, dat uw voorspelling op waarheid berust, dan behoeft ge toch niet zo somber te kijken! Waarom is uw gelaat zo bleek, wanneer ge toch werkelijk meent, dat mijn woorden niet uitkomen?
6And that thou mayst know that thou shalt experience these things together with them, behold from this hour thou shalt be associated to their people, that when they shall receive the punishment they deserve from my sword, thou mayst fall under the same vengeance.
6Maar om u te overtuigen, dat u hetzelfde lot als hun staat te wachten, daarom zult ge van dit ogenblik af bij dit volk worden ondergebracht. En wanneer zij door mijn zwaard hun verdiende straf zullen ondergaan, dan zal mijn wraak ook u treffen.
7Then Holofernes commanded his servants to take Achior, and to lead him to Bethulia, and to deliver him into the hands of the children of Israel.
7Daarop gaf Holoférnes zijn dienaars bevel, Achior gevangen te nemen, naar Betoel te brengen en aan de Israëlieten over te leveren.
8And the servants of Holofernes taking him, went through the plains: but when they came near the mountains, the slingers came out against them.
8De dienaars van Holoférnes grepen hem dus vast en trokken met hem door de vlakte. Maar toen zij bij het gebergte waren gekomen, kwamen er slingeraars op hen af.
9Then turning out of the way by the side of the mountain, they tied Achior to a tree hand and foot, and so left him bound with ropes, and returned to their master.
9Ze gingen dus het gebergte niet in, doch bonden Achior met handen en voeten aan een boom, lieten hem zo met touwen gebonden daar achter en keerden terug naar hun heer.
10And the children of Israel coming down from Bethulia, came to him, and loosing him they brought him to Bethulia, and setting him in the midst of the people, asked him what was the matter, that the Assyrians had left him bound.
10Nu kwamen de Israëlieten van Betoel naar omlaag en gingen naar hem toe. Zij maakten hem los en namen hem mee naar Betoel, waar zij hem in de kring van het volk plaatsten en hem vroegen, waarom de Assyriërs hem geboeid hadden achtergelaten.
11In those days the rulers there, were Ozias the son of Micha of the tribe of Simeon, and Charmi, called also Gothoniel.
11In die dagen waren Oezzi-ja, de zoon van Mika uit de stam Simeon, en Karmi, die ook Gotoniël heette, de bestuurders der stad.
12And Achior related in the midst of the ancients, and in the presence of all the people, all that he had said being asked by Holofernes: and how the people of Holofernes would have killed him for this word,
12Te midden van de oudsten en in tegenwoordigheid van het gehele volk vertelde nu Achior alles, wat hij op de vragen van Holoférnes had geantwoord, hoe de soldaten hem, om wat hij gezegd had, hadden willen vermoorden.
13And how Holofernes himself being angry had commanded him to be delivered for this cause to the Israelites: that when he should overcome the children of Israel, then he might command Achior also himself to be put to death by diverse torments, for having said: The God of heaven is their defender.
13en hoe Holoférnes zelf in grote woede het bevel had gegeven, Achior aan de Israëlieten uit te leveren, om hem, na zijn overwinning op de Israëlieten, onder verschillende folteringen te laten doden, omdat hij gezegd had, dat de God van de hemel hun beschermer was.
14And when Achior had declared all these things, all the people fell upon their faces, adoring the Lord, and all of them together mourning and weeping poured out their prayers with one accord to the Lord,
14Toen Achior dit alles verteld had, viel het gehele volk voor God in aanbidding neer, en stortte onder algemeen klagen en wenen eenparig zijn gebeden uit voor den Heer.
15Saying: O Lord God of heaven and earth, behold their pride, and look on our low condition, and have regard to the face of thy saints, and shew that thou forsakes not them that trust on thee, and that thou humblest them that presume of themselves, and glory in their own strength.
15Men sprak: Heer, God van hemel en aarde, ziet hoe overmoedig ze zijn, en aanschouw onze vernedering. Zie genadig neer op uw heilig volk, en toon, dat Gij hèn niet verlaat, die op u hopen, maar hèn vernedert, die op zichzelf vertrouwen en groot gaan op hun eigen kracht.
16So when their weeping was ended, and the peoples prayer, in which they continued all the day, was concluded, they comforted Achior,
16Toen het wenen bedaard was en het volk de gehele dag in gebed had doorgebracht, troostten zij Achior.
17Saying: the God of our fathers, whose power thou hast set forth, will make this return to thee, that thou rather shalt see their destruction.
17Ze zeiden: De God van onze vaderen, wiens macht gij hebt verkondigd, zal alles voor u ten beste keren, zodat gij getuige zult zijn van hun val.
18And when the Lord our God shall give this liberty to his servants, let God be with thee also in the midst of us: that as it shall please thee, so thou with all thine mayst converse with us.
18En wanneer de Heer onze God zijn dienaars zal hebben bevrijd, dan moge God, die onder ons woont, ook met u zijn, en kunt ge, zo ge wilt, met al de uwen bij ons wonen.
19Then Ozias, after the assembly was broken up, received him into his house, and made him a great supper.
19Na dit onderhoud nam Oezzi-ja hem mee naar zijn huis, en richtte voor hem een groot feestmaal aan.
20And all the ancients were invited, and they refreshed themselves together after their fast was over.
20Hij nodigde alle oudsten daarbij uit, en omdat de vasten juist was geeindigd, aten zij gezamelijk.
21And afterwards all the people were called together, and they prayed all the night long within the church, desiring help of the God of Israel.
21Daarna werd het volk weer bijeengeroepen; zij bleven de gehele nacht bijeen in gebed, en smeekten den God van Israël om hulp.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.