Judith 14
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1And Judith said to all the people: Hear me, my brethren, hang ye up this head upon our walls.
1Het leger van Holofernes wordt door de Joden verslagen. Maar nu sprak Judit tot het hele volk: Broeders, luistert naar mij. Hangt dit hoofd aan onze muren op.
2And as soon as the sun shall rise, let every man take his arms, and rush ye out, not as going down beneath, but as making an assault.
2Bij zonsopgang moet iedereen naar zijn wapens grijpen, en rukt gij zo krachtig mogelijk uit. Maar gij moet niet omlaag gaan, doch alleen een schijnuitval doen.
3Then the watchmen must needs run to awake their prince for the battle.
3Dan zullen de voorposten zeker naar hun bevelhebber lopen, om hem te bewegen, de strijd aan te binden.
4And when the captains of them shall run to the tent of Holofernes, and shall find him without his head wallowing in his blood, fear shall fall upon them.
4En wanneer dan hun aanvoerders naar de tent van Holoférnes gaan en daar zijn bebloede romp zullen vinden, zal de schrik hen bevangen.
5And when you shall know that they are fleeing, go after them securely, for the Lord will destroy them under your feet.
5Zodra gij hen dan op de vlucht ziet slaan, zet gij hen onmiddellijk achterna; want de Heer zal hen onder uw voeten verpletteren.
6Then Achior seeing the power that the God of Israel had wrought, leaving the religion of the gentiles, he believed God, and circumcised the flesh of his foreskin, and was joined to the people of Israel, with all the succession of his kindred until this present day.
6Toen nu Achior zag, op hoe krachtige wijze de God van Israël Zich openbaarde, zwoer hij de heidense godsdienst af en geloofde in God; hij liet zich besnijden en werd met heel zijn geslacht bij het volk van Israël ingelijfd tot de dag van vandaag.
7And immediately at break of day, they hung up the head of Holofernes upon the walls, and every man took his arms, and they sent out with a great noise and shouting.
7Zodra de dag was aangebroken, hingen zij het hoofd van Holoférnes op aan de muur. Alle mannen grepen naar hun wapens, en rukten met groot lawaai en geschreeuw naar buiten.
8And the watchmen seeing this, ran to the tent of Holofernes.
8Toen de voorposten dit zagen, liepen zij haastig naar de tent van Holoférnes;
9And they that were in the tent came, and made a noise before the door of the chamber to awake him, endeavouring by art to break his rest, that Holofernes might awake, not by their calling him, but by their noise.
9ook zij, die zich in de tenten bevonden, kwamen aangelopen en maakten lawaai voor de ingang van het slaapvertrek, om hem te wekken. Met opzet maakten zij dit leven, opdat Holoférnes door dit lawaai zou wakker worden en niet op de gewone wijze moest worden gewekt.
10For no man durst knock, or open and go into the chamber of the general of the Assyrians.
10Want niemand durfde bij het slaapvertrek van den bevelhebber der Assyriërs aankloppen of daar binnengaan.
11But when his captains and tribunes were come, and all the chiefs of the army of the king of the Assyrians, they said to the chamberlains:
11Nu kwamen ook de oversten, hoofden en alle legeraanvoerders van den assyrischen koning toegelopen, en zeiden tot de kamerdienaars:
12Go in, and awake him, for the mice coming out of their holes, have presumed to challenge us to fight.
12Gaat toch naar binnen en maakt hem wakker; want de muizen zijn uit hun holen gekropen en wagen het, ons tot de strijd uit te dagen.
13Then Vagao going into his chamber, stood before the curtain, and made a clapping with his hands: for he thought that he was sleeping with Judith.
13Nu ging Vágao het slaapvertrek binnen, bleef voor het voorhangsel staan en klapte in de handen, omdat hij meende, dat hij nog met Judit sliep.
14But when with hearkening, he perceived no motion of one lying, he came near to the curtain, and lifting it up, and seeing the body of Holofernes, lying upon the ground, without the head, sweltering in his blood, he cried out with a loud voice, with weeping, and rent his garments.
14Maar toen hij in het bed niets hoorde bewegen, ging hij naar het voorhangsel en lichtte het op. Toen zag hij het bebloede lijk van Holoférnes onthoofd op de grond. Hij gaf een luide gil, brak in snikken uit en scheurde zijn klederen.
15And he went into the tent of Judith, and not finding her, he ran out to the people,
15Hij rende de tent van Judit binnen, en toen hij ze daar niet vond, liep hij op de soldaten toe, die buiten stonden,
16And said: One Hebrew woman hath made confusion in the house of king Nabuchodonosor: for behold Holofernes lieth upon the ground, and his head is not upon him.
16en schreeuwde: Een hebreeuwse vrouw heeft geheel alleen schande gebracht over het huis van koning Nabukodonosor; want Holoférnes ligt onthoofd op de grond!
17Now when the chiefs of the army of the Assyrians had heard this, they all rent their garments, and an intolerable fear and dread fell upon them, and their minds were troubled exceedingly.
17Toen ze dit hoorden, scheurden alle aanvoerders van het assyrische leger hun klederen. Ondragelijke angst en ontzetting grepen hen aan; zij raakten hun bezinning geheel en al kwijt,
18And there was a very great cry in the midst of their camp.
18en een weergaloos geschreeuw brak er in hun legerplaats los.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.