ⲚⲒⳈⲈⲂⲢⲈⲞⲤ 3

Coptic New Testament (Bohairic)

Kulish and Puluj Bible (1905)

1ⲈⲐⲂⲈⲪⲀⲒ ⲚⲀⲤⲚⲎⲞⲨ ⲚⲀⲄⲒⲞⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲚϢⲪⲎ ⲢⲚⲦⲈ ⲠⲒⲐⲰϨⲈⲘ ⲚⲦⲈⲦⲪⲈ ⲘⲀⲒⲀⲦⲈⲚ ⲐⲎⲚⲞⲨ ⲘⲠⲒⲀⲠⲞⲤⲦⲞⲖⲞⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲢⲬⲎⲈⲢⲈⲨⲤ ⲚⲦⲈⲠⲈⲚⲞⲨⲰⲚϨ ⲈⲂⲞⲖ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ.

1Тим же, браттє сьвяте, поклику небесного спільники, вважайте на Посланика і Сьвятителя визнання нашого, на Христа Ісуса.

2ⲪⲀⲒ ⲈⲦⲈⲚϨⲞⲦ ⲘⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲐⲀⲘⲒⲞϤ ⲔⲀⲦⲀ ⲪⲢⲎϮ ϨⲰϤ ⲘⲘⲰⲨⲤⲎⲤ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈϪⲈⲚ ⲠⲈϤⲎⲒ.

2Вірен Він Тому, хто настановив Його, як і Мойсей у всьому домі Його:

3ⲀⲪⲀⲒ ⲄⲀⲢ ⲘⲠϢⲀ ⲚϨⲞⲨⲞ ⲦⲀⲒⲞ ⲈϨⲞⲦⲈ ⲘⲰⲨⲤⲎⲤ ⲔⲀⲦⲀ ⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲈ ⲞⲨⲞⲚⲦⲀϤ ⲘⲘⲀⲨ ⲚϨⲞⲨⲞ ⲦⲀⲒⲞ ⲈϨⲞⲦⲈ ⲠⲒⲎⲒ ⲚϪⲈⲪⲎ ⲈⲦⲀϤⲐⲀⲘⲒⲞϤ.

3більшої бо слави Сей над Мойсея сподобив ся, скільки більшу честь має, нїж будинок, той, хто збудував його.

4ⲎⲒ ⲄⲀⲢ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲈϢⲀⲨⲤⲈⲂⲦⲞⲦⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ ⲞⲨⲀⲒ ⲪⲎ ⲆⲈ ⲈⲦⲀϤⲐⲀⲘⲒⲈ ⲈⲚⲬⲀⲒ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲪⲚⲞⲨϮ ⲠⲈ.

4Всякий бо будинок будує хтось, а хто все збудував, се Бог.

5ⲞⲨⲞϨ ⲘⲰⲨⲤⲎⲤ ⲘⲈⲚ ϤⲈⲚϨⲞⲦ ϦⲈⲚⲠⲈϤⲎⲒ ⲦⲎⲢϤ ⲘⲪⲢⲎϮ ⲚⲞⲨⲂⲰⲔ ⲈⲨⲘⲈⲦⲘⲈⲐⲢⲈ ⲚⲚⲎ ⲈⲦⲞⲨⲤⲀϪⲒ ⲘⲘⲰⲞⲨ.

5І Мойсей же вірен у всьому домі Його, яко слуга, на сьвідченнє тому, що мало глаголатись;

6ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲆⲈ ⲘⲪⲢⲎϮ ⲚⲞⲨϢⲎⲢⲒ ⲈϪⲈⲚ ⲠⲈϤⲎⲒ ⲈⲦⲈ ⲀⲚⲞⲚ ⲠⲈ ⲠⲈϤⲎⲒ ⲈϢⲰⲠ ⲀⲚϢⲀⲚⲀⲘⲞⲚⲒ ⲘⲠⲒⲞⲨⲰⲚϨ ⲈⲂⲞⲖ ⲚⲈⲘ ⲠⲒϢⲞⲨϢⲞⲨ ⲚⲦⲈϮϨⲈⲖⲠⲒⲤ ⲈϤⲦⲀϪⲢⲎⲞⲨⲦ ϢⲀ ⲈⲂⲞⲖ.

6Христос же, яко Син, в домі Його, котрого дім ми, коли свободу і похвалу надїї аж до кінця твердо держати мем.

7ⲔⲀⲦⲀ ⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚϪⲈⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲈⲐⲞⲨⲀⲂ ϪⲈ ⲘⲪⲞⲞⲨ ⲈϢⲰⲠ ⲀⲢⲈⲦⲈⲚϢⲀⲚⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲦⲈϤⲤⲘⲎ

7Тим же (яко ж глаголе Дух сьвятий): Сьогоднї, як голос мій почуєте,

8ⲘⲠⲈⲢϮⲚϢⲰⲦ ⲚϪⲈⲚⲈⲦⲈⲚϨⲎⲦ ⲘⲪⲢⲎϮ ϦⲈⲚⲠⲒϪⲰⲚⲦ ⲔⲀⲦⲀ ⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ⲚⲦⲈⲠⲒⲠⲒⲢⲀⲤⲘⲞⲤ ⲚϨⲢⲎⲒ ϨⲒ ⲠϢⲀϤⲈ

8не закаменяйте сердець ваших, як в прогнїванню, в день спокуси в пустинї,

9ⲪⲎ ⲈⲦⲀⲨⲈⲢⲠⲒⲢⲀⲌⲒⲚ ⲘⲘⲞⲒ ⲚϦⲎⲦϤ ⲚϪⲈⲚⲈⲦⲈⲚⲒⲞϮ ϦⲈⲚⲞⲨϬⲰⲚⲦ ⲀⲨⲚⲀⲨ ⲈⲚⲀϨⲂⲎⲞⲨⲒ

9де спокушували мене батьки ваші, досьвідчались про мене, й видїли дїла мої сорок років.

10ⲚⲘ ⲚⲢⲞⲘⲠⲒ ⲈⲐⲂⲈⲪⲀⲒ ⲀⲒⲘⲈⲤⲦⲈ ⲠⲒϪⲰⲞⲨ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲒϪⲞⲤ ϪⲈ ⲤⲈⲤⲰⲢⲈⲘ ϦⲈⲚⲠⲞⲨϨⲎⲦ ⲚⲤⲎⲞⲨ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲚⲐⲰⲞⲨ ⲆⲈ ⲘⲠⲞⲨⲤⲞⲨⲈⲚ ⲚⲀⲘⲰⲒⲦ

10За се прогнївивсь я на рід той і сказав: Завсїди заблуджують серцем, і не пізнали вони доріг моїх;

11ⲘⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲀⲒⲰⲢⲔ ϦⲈⲚⲠⲀϪⲰⲚⲦ ϪⲈ ⲀⲚ ⲤⲈⲚⲀϢⲈ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲀⲘⲀ ⲚⲈⲘⲦⲞⲚ.

11так що поклявсь я в гнїві моїм: Чи (коли) ввійдуть вони в відпочинок мій.

12ⲀⲚⲀⲨ ϪⲈ ⲚⲀⲤⲚⲎⲞⲨ ⲘⲎⲠⲞⲦⲈ ⲚⲦⲈⲞⲨϨⲎⲦ ⲈϤϨⲰⲞⲨ ϢⲰⲠⲒ ϦⲈⲚⲞⲨⲀⲒ ⲘⲘⲰⲦⲈⲚ ⲚⲦⲈⲞⲨⲘⲈⲦⲀⲐⲚⲀϨϮ ⲈⲐⲢⲈⲦⲈⲚϨⲈⲚ ⲐⲎⲚⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲀ ⲪⲚⲞⲨϮ ⲈⲦⲞⲚϦ.

12Остерегайтесь, браттє, щоб не було в кого з вас серце лукаве і невірне, та не відступило від Бога живого.

13ⲀⲖⲖⲀ ⲘⲀⲚⲞⲘϮ ⲚⲚⲈⲦⲈⲚⲈⲢⲎⲞⲨ ⲘⲘⲎⲚⲒ ϢⲀ ⲪⲎ ⲈⲦⲞⲨⲘⲞⲨϮ ⲈⲢⲞϤ ϪⲈ ⲪⲞⲞⲨ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈϢⲦⲈⲘ ⲞⲨⲀⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲐⲎⲚⲞⲨ ⲈⲚϢⲰⲦ ϦⲈⲚⲞⲨⲀⲠⲀⲦⲎ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲂⲒ.

13А вговорюйте один одного щодня, доки сьогоднї зоветь ся, щоб не став которий з вас запеклим через підступ гріха.

14ⲀⲚⲈⲢϢⲪⲎⲢ ⲄⲀⲢ ⲠⲈ ⲈⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲈϢⲰⲠ ⲀⲚϢⲀⲚⲀⲘⲞⲚⲒ ⲚⲦⲀⲢⲬⲎ ⲚϮϨⲨⲠⲞⲤⲦⲀⲤⲒⲤ ϢⲀ ⲈⲂⲞⲖ ⲈⲤⲦⲀϪⲢⲎⲞⲨⲦ.

14Бо ми стали ся спільниками Христовими, коли тільки початок істнування до кінця твердо додержимо.

15ϦⲈⲚ ⲠϪⲒⲚϪⲞⲤ ϪⲈ ⲘⲪⲞⲞⲨ ⲈϢⲰⲠ ⲀⲢⲈⲦⲈⲚϢⲀⲚⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲦⲈϤⲤⲘⲎ ⲘⲠⲈⲢϮⲈⲚϢⲰⲦ ⲚϪⲈⲚⲈⲦⲈⲚϨⲎⲦ ⲘⲪⲢⲎϮ ⲚϦⲢⲎⲒ ϦⲈⲚⲠⲒϪⲰⲚⲦ.

15Коли (нам) глаголеть ся: „Сьогоднї, коли почуєте голос Його, не закаменяйте сердець ваших, як у прогнїванню.‟

16ϨⲀⲚⲞⲨⲞⲚ ⲄⲀⲢ ⲈⲦⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ⲀⲨϮϪⲰⲚⲦ ⲀⲖⲖⲀ ⲞⲨⲞⲚ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲀⲚ ⲈⲦⲀⲨⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲬⲎⲘⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ ⲘⲰⲨⲤⲎⲤ.

16Деякі бо, чувши, прогнївали (Бога), тільки ж не всї, що вийшли з Єгипту з Мойсейом.

17ⲚⲒⲘ ⲆⲈ ⲚⲈⲚⲎ ⲈⲦⲀϤϨⲢⲞϢ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲚⲘⲚⲢⲞⲘⲠⲒ ⲘⲎ ⲚⲎ ⲀⲚ ⲚⲈⲈⲦⲀⲨⲈⲢⲚⲞⲂⲒ ⲚⲎ ⲈⲦⲀ ⲚⲞⲨⲔⲈⲖⲒ ϨⲈⲒ ϨⲒ ⲠϢⲀϤⲈ.

17На кого ж Він гнївив ся сорок років? Чи не на тих, що грішили, котрих костї полягли в пустинї?

18ⲚⲒⲘ ⲆⲈ ⲚⲈⲚⲎ ⲈⲦⲀϤⲰⲢⲔ ⲚⲰⲞⲨ ⲈϢⲦⲈⲘⲒ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲈϤⲘⲀ ⲚⲈⲘⲦⲞⲚ ⲘⲎ ⲚⲎ ⲀⲚ ⲚⲈⲈⲦⲀⲨⲈⲢⲀⲦⲤⲰⲦⲈⲘ.

18Кому ж Він кляв ся, що не ввійдуть у впокій Його, коли не неслухняним?

19ⲞⲨⲞϨ ⲦⲈⲚⲚⲀⲨ ϪⲈ ⲘⲠⲞⲨϢϪⲈⲘϪⲞⲘ ⲚⲒ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲐⲂⲈ ⲦⲞⲨⲘⲈⲦⲀⲐⲚⲀϨϮ.

19І бачимо, що не змогли ввійти за невірство.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.