ⲚⲒⲠⲢⲀⲜⲒⲤ 27
Coptic New Testament (Bohairic)Translation
Coptic New Testament (Bohairic)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1ⲀⲤϢⲰⲠⲒ ⲆⲈ ⲈⲦⲀⲨϮϨⲀⲠ ⲈⲐⲢⲈⲚⲈⲢϨⲰⲦ ⲈϮϨⲨⲦⲀⲖⲒⲀ ⲀϤϮ ⲘⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚⲔⲈⲬⲰⲞⲨⲚⲒ ⲈⲨⲤⲞⲚϨ ⲈⲦⲞⲦϤ ⲚⲞⲨⲈⲔⲀⲦⲞⲚⲦⲀⲢⲬ ⲞⲤ ⲈⲠⲈϤⲢⲀⲚ ⲠⲈ ⲒⲞⲨⲖⲒⲞⲤ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚϮⲤⲠⲒⲢⲀ ⲚⲦⲈⲤⲀⲂⲀⲤⲦⲎ.
1Як же присуджено, щоб плисти нам в Італию, то передано Павла і деяких инших вязників сотникові, на ймя Юлию, Августової роти.
2ⲀⲚⲀⲖⲎⲒ ⲆⲈ ⲈⲞⲨϪⲞⲒ ⲚⲀⲚⲆⲢⲀⲘⲀⲚⲦⲒⲚⲈⲞⲤ ⲈϤⲚⲀⲈⲢϨⲰⲦ ⲈⲚⲒⲘⲀ ⲚⲦⲈϮⲀⲤⲒⲀ ⲀⲚϪⲰⲞⲨⲚ ⲈⲂⲞⲖ ⲈϤⲚⲈⲘⲀⲚ ⲚϪⲈⲠⲒⲔⲈⲀⲢⲒⲤⲦⲀⲢⲬⲞⲤ ⲚⲦⲈⲐⲘⲀⲔⲈⲆⲞⲚⲒⲀ ⲠⲒⲢⲈⲘⲐⲈⲤⲤⲀⲖⲞⲚⲒⲔⲎ.
2І, ввійшовши в корабель Адрамицький, маючи плисти попри місця Азийські, пустились ми з Аристархом Македонцем із Солуня, що був з нами.
3ⲠⲈϤⲢⲀⲤϮ ⲆⲈ ⲀⲚⲒ ⲈⲦⲤⲨⲆⲰⲚ ⲀϤⲒⲢⲒ ⲆⲈ ⲚⲞⲨⲘⲈⲦⲘⲀⲒⲢⲰⲘⲒ ⲚⲈⲘ ⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲚϪⲈⲒⲞⲨⲖⲒⲞⲤ ⲀϤⲞⲨⲀϨⲤⲀϨⲚⲒ ⲚⲀϤ ⲈⲐⲢⲈϤϢⲈ ϢⲀ ⲚⲈϤϢⲪⲎⲢ ⲚⲤⲈϤⲒ ⲠⲈϤⲢⲰⲞⲨϢ.
3А другого дня пристали в Сидонї. І обходив ся Юлий ласкаво з Павлом, і дозволив ходити до другів, щоб дізнати їх піклування.
4ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲚϪⲰⲞⲨⲚ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲘⲀⲨ ⲀⲚⲈⲢϨⲰⲦ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ ⲔⲨⲠⲢⲞⲤ ⲈⲐⲂⲈϪⲈ ⲚⲀⲢⲈ ⲠⲒⲐⲎⲞⲨ ϮⲈϦⲞⲨⲚ ⲈϨⲢⲀⲚ ⲠⲈ.
4А відчаливши звідтіля, поплили до Кипра; бо вітри були противні.
5ⲈⲦⲀⲚⲈⲢϨⲰⲦ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ⲈⲠⲒⲠⲈⲖⲀⲄⲞⲤ ⲈⲦⲞⲨⲦⲰϤ ⲚⲔⲨⲠⲢⲞⲤ ⲚⲈⲘ ϮⲠⲀⲘⲪⲨⲖⲒⲀ ⲀⲚⲒ ⲈⲖⲨⲤⲦⲢⲀ ⲚⲦⲈϮⲔⲨⲖⲒⲔⲒⲀ.
5І, перепливши море, що проти Киликиї та Памфилиї, прибули в Мири Ликийські.
6ⲞⲨⲞϨ ⲀⲠⲒⲈⲔⲀⲦⲞⲚⲦⲀⲢⲬⲞⲤ ϪⲒⲘⲒ ⲚⲞⲨϪⲞⲒ ⲘⲘⲀⲨ ⲚⲦⲈⲢⲀⲔⲞϮ ⲈϤⲚⲀⲈⲢϨⲰⲦ ⲈϮϨⲨⲦⲀⲖⲒⲀ ⲀϤⲦⲀⲖⲞⲚ ⲈⲢⲞϤ.
6А там знайшовши сотник корабель Александрийський, що плив в Італию, посадив нас на него.
7ⲈⲦⲀⲚⲰⲤⲔ ⲆⲈ ⲚⲈⲢϨⲰⲦ ⲚⲞⲨⲘⲎϢ ⲚⲈϨⲞⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲞⲄⲒⲤ ⲈⲦⲀⲚⲒ ⲘⲠⲈⲘⲐⲞ ⲚⲬⲚⲒⲆⲞⲤ ⲚϤⲬⲰ ⲘⲘⲞⲚ ⲀⲚ ⲚϪⲈⲠⲒⲐⲎⲞⲨ ⲀⲚⲈⲢϨⲰⲦ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ ϮⲔⲢⲎⲦⲎ ⲘⲠⲈⲘⲐⲞ ⲚⲤⲀⲖⲘⲞⲚⲎ.
7Многі ж днї помалу пливучи і ледві бувши проти Книда, тим що не допускав нас вітер, приплили ми під Крит проти Салмона,
8ⲘⲞⲄⲒⲤ ⲈⲦⲀⲚⲬⲀⲤ ⲚⲤⲰⲚ ⲀⲚⲒ ⲈⲨⲘⲀ ⲈⲨⲘⲞⲨϮ ⲈⲢⲞϤ ϪⲈ ⲚⲒⲖⲨⲘⲎⲚ ⲈⲐⲚⲀⲚⲈⲨ ⲚⲀⲤϦⲈⲚⲦ ⲆⲈ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲞⲨⲠⲞⲖⲒⲤ ϪⲈ ⲖⲀⲤⲈⲀ.
8і, ледві минувши його, прибули на врочище Гарна пристань, від котрого був близько город Ласей.
9ⲈⲦⲀϤⲤⲒⲚⲒ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲚⲬⲢⲞⲚⲞⲤ ⲞⲨⲞϨ ϨⲎⲆⲎ ⲚⲈⲠⲤⲎⲞⲨ ⲀⲚ ϪⲈ ⲠⲈ ⲚⲈⲢⲠⲖⲈⲒⲚ ⲚⲈⲀ ⲠⲒϪⲞⲒ ⲄⲀⲢ ⲤⲰⲢⲈⲘ ⲠⲈ ⲈⲐⲂⲈ ϪⲈ ⲚⲈⲀ ϮⲔⲈⲚⲎⲤⲦⲒⲀ ⲤⲒⲚⲒ ⲠⲈ ⲚⲀϤϮⲚⲞⲘϮ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲠⲀⲨⲖⲞⲤ
9Як же доволї часу минуло й було вже непевне плаваннє, тим що вже й піст минув, то раяв Павел,
10ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ⲚⲰⲞⲨ ⲚⲒⲢⲰⲘⲒ ϮⲚⲀⲨ ϪⲈ ⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨϢⲰϢ ⲚⲈⲘ ⲞⲨⲘⲎϢ ⲚⲞⲤⲒ ⲚⲀϢⲰⲠⲒ ⲞⲨ ⲘⲞⲚⲞⲚ ⲘⲠⲒϪⲞⲒ ⲚⲈⲘ ⲠⲒⲀⲞⲨⲒⲚ ⲀⲖⲖⲀ ⲚⲈⲘ ⲚⲈⲚⲔⲈⲮⲨⲬⲎ ϦⲈⲚⲠⲀⲒϪⲒⲚⲈⲢϨⲰⲦ.
10кажучи їм: Люде, я бачу, що з утратою і з великою шкодою, не тільки для тягару і для статку, та й для душ наших буде плаваннє.
11ⲠⲒⲈⲔⲀⲦⲞⲚⲦⲀⲢⲬⲞⲤ ⲆⲈ ⲚⲀϤⲐⲎⲦ ⲚϨⲎⲦ ⲚⲈⲘ ⲠⲒⲢⲈϤⲈⲢϨⲈⲘⲒ ⲚⲈⲘ ⲠⲒⲚⲀⲨⲔⲖⲎⲢⲞⲤ ⲈϨⲞⲦⲈ ⲚⲎ ⲈⲚⲀⲢⲈ ⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ϪⲰ ⲘⲘⲰⲞⲨ.
11Сотник же керманичові і властителеві корабля довіряв більш, нїж тому, що сказав Павел.
12ⲈⲚϤⲤⲘⲞⲚⲦ ⲆⲈ ⲀⲚ ⲚϪⲈⲠⲒⲖⲨⲘⲎⲚ ⲈⲐⲢⲈⲚⲈⲢⲠⲀⲢⲀⲬⲒⲘⲀⲌⲒⲚ ⲀⲠⲞⲨϨⲞⲨⲞ ⲒⲢⲒ ⲚⲞⲨⲤⲞϬⲚⲒ ⲈⲬⲀⲨ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲘⲀⲨ ϪⲈ ⲀⲢⲎⲞⲨ ⲚⲤⲈϢϪⲞⲘϪⲈⲘ ⲚⲈⲢⲔⲀⲦⲀⲚⲦⲀⲚ ⲈⲪⲞⲒⲚⲒⲜ ⲈⲈⲢⲠⲀⲢⲀⲬ ⲒⲘⲀⲌⲒⲚ ϦⲈⲚⲞⲨⲖⲨⲘⲎⲚ ⲚⲦⲈϮⲔⲢⲎⲦⲎ ⲈϤⲤⲞⲘⲤ ⲈⲠⲒⲤⲀ ⲚⲈⲘⲈⲚⲦ ⲈⲞⲨⲘⲀ ⲚⲬⲰⲢⲀ ⲠⲈ.
12Як же пристань не була вигідна на зимуваннє, то більше їх давали раду пуститись ізвідтіля, чи не можна б як, добравшись до Финикиї, перезимувати в пристанї Крицькій, що лежить між вітром полуденнїм і західнїм.
13ⲈϤⲚⲒϤⲒ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲞⲨⲐⲞⲨⲢⲎⲤ ⲚⲀⲨⲘⲈⲨⲒ ⲠⲈ ϪⲈ ⲤⲈⲚⲀϢⲦⲀϨⲈ ⲠⲒϢⲞⲢⲠ ⲚⲐⲰϢ ⲈⲦⲀⲨⲀⲒϤ ⲀⲨϪⲰⲞⲨⲚ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲀⲤⲤⲰⲤ ⲀⲨⲬⲀ ϮⲔⲢⲎⲦⲎ ⲚⲤⲰⲞⲨ.
13Як же повіяв полуденній вітер, то, думаючи, що досягли свого заміру, знявшись поплили мимо Крита.
14ⲘⲠⲈⲤⲰⲤⲔ ⲆⲈ ⲀϤⲚⲒϤⲒ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈϨⲢⲀⲚ ⲚϪⲈⲞⲨⲐⲎⲞⲨ ⲈϤϬⲞⲤⲒ ⲪⲎ ⲈϢⲀⲨⲘⲞⲨϮ ⲈⲢⲞϤ ϪⲈ ⲈⲨⲢⲀⲔⲨⲖⲰⲚ.
14Та незабаром опісля настиг на них бурний вітер, званий Євроклидон.
15ⲈⲦⲀϤϨⲰⲖⲈⲘ ⲆⲈ ⲘⲠⲒϪⲞⲒ ⲈⲦⲈⲘⲠⲞⲨϢϪⲈⲘϪⲞⲘ ⲚϮ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈϨⲢⲀϤ ⲘⲠⲒⲐⲎ ⲞⲨ ⲀⲚϮⲦⲞⲦⲈⲚ ⲀⲚⲤⲰⲔ
15Як же підхопило корабля і не можна було противитись вітрові, то віддались ми (хвилям) і носило нас.
16ⲈⲦⲀⲚⲪⲰⲦ ⲆⲈ ⲈⲞⲨⲚⲎⲤⲞⲤ ⲈⲨⲘⲞⲨϮ ⲈⲢⲞⲤ ϪⲈ ⲔⲖⲀⲨⲆⲀ ⲘⲞⲄⲒⲤ ⲀⲚϢϪⲈⲘϪⲞⲘ ⲈⲀⲘⲀϨⲒ ⲚϮϦⲈⲖⲘⲈϨⲒ.
16На остров же якийсь набігши, званий Клавда, на силу здолїли удержати човна,
17ⲐⲀⲒ ⲈⲦⲀⲨⲞⲖⲤ ⲚⲀⲨⲈⲢⲂⲞⲎⲐⲒⲚ ⲈⲨⲘⲞⲨⲢ ⲘⲠⲒϪⲞⲒ ⲈⲨⲈⲢϨⲞϮ ⲆⲈ ⲘⲎⲠⲰⲤ ⲚⲤⲈϨⲈⲒ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲈϮⲤⲒⲢⲦⲎⲤ ⲀⲚⲬⲰ ⲘⲠⲒⲤⲔⲈⲨⲞⲤ ⲈⲠⲈⲤⲎⲦ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲀⲒⲢⲎϮ ⲀⲚⲖⲰⲒⲖⲒ.
17котрий стягнувши, усякого способу добирали, підвязуючи корабля; а боячись упасти в сирть (мілке місце), спустили парус, і так нас носило.
18ⲈⲢⲈ ⲂⲞⲖ ⲆⲈ ⲪⲞⲚϨ ⲈⲢⲞⲚ ⲈⲘⲀϢⲰ ⲠⲈϤⲢⲀⲤϮ ⲆⲈ ⲚⲀⲨⲂⲞⲢⲂⲈⲢ ⲈⲂⲞⲖ ⲠⲈ.
18А що вельми буря нами кидала, то назавтра повикидали тягар.
19ⲞⲨⲞϨ ϦⲈⲚⲪⲘⲀϨ ⲄⲚⲈϨⲞⲞⲨ ⲀⲨϨⲒⲦⲞⲦⲞⲨ ⲚⲤⲀⲚⲒⲤⲔⲈⲨⲞⲤ ⲚⲦⲈⲠⲒϪⲞⲒ ⲀⲨⲤⲀⲦⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ
19А третього дня своїми руками надібє корабельне викидали.
20ⲈϤⲞⲨⲞⲚϨ ⲆⲈ ⲀⲚ ⲚϪⲈⲪⲢⲎ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲤⲒⲞⲨ ⲚⲞⲨⲘⲎϢ ⲚⲈϨⲞⲞⲨ ⲚⲞⲨⲔⲞⲨϪⲒ ⲘⲪⲰⲚϨ ⲀⲚ ⲠⲈ ⲈⲚⲀϤϢⲞⲠ ⲖⲞⲒⲠⲞⲚ ⲚⲈⲀⲤϢⲈ ⲚⲀⲤ ⲠⲈ ⲚϪⲈⲦⲈⲚϨⲈⲖⲠⲒⲤ ⲦⲎⲢⲤ ⲈⲐⲢⲈⲚⲞⲨϪⲀⲒ.
20Як же нї сонце, нї зорі не являлись многі днї, і налягала немала буря, то на останок і вся надїя віднялась, щоб спасти ся нам.
21ⲤϢⲞⲠ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲘⲘⲈⲦⲀⲐⲞⲨⲰⲘ ⲦⲞⲦⲈ ⲀϤⲞϨⲒ ⲈⲢⲀⲦϤ ⲚϪⲈⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ϦⲈⲚⲦⲞⲨⲘⲎϮ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ⲚⲀⲤⲘⲠϢⲀ ⲘⲈⲚ ⲠⲈ ⲰⲚⲒⲢⲰⲘⲒ ⲈⲀⲦⲈⲦⲈⲚⲤⲰⲦⲈⲘ ⲚⲤⲰⲒ ⲈϢⲦⲈⲘϪⲰⲞⲨⲚ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚϮⲔⲢⲎⲦⲎ ⲚⲦⲈⲦⲈⲚϪⲈⲘ ϨⲎⲞⲨ ⲘⲠⲀⲒϢⲰϢ ⲚⲈⲘ ⲠⲀⲒⲞⲤⲒ.
21Як же довго не їли ми, то ставши Павел серед них, рече: Люде, треба було, послухавши мене, не відчалювати від Криту, (то) і не здобулись би такої втрати і шкоди.
22ⲞⲨⲞϨ ϮⲚⲞⲨ ⲞⲚ ϮϦⲰⲚϪ ⲈⲢⲰⲦⲈⲚ ⲰⲞⲨⲚϨⲎⲦ ⲞⲨⲮⲨⲬⲎ ⲄⲀⲢ ⲚⲞⲨⲰⲦ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲐⲎⲚⲞⲨ ⲤⲚⲀⲦⲀⲔⲞ ⲀⲚ ⲈⲂⲎⲖ ⲈⲠⲒϪⲞⲒ ⲘⲘⲀⲨⲀⲦϤ.
22А тепер благаю вас, бодріть ся; не буде бо погибелї нї одній душі з вас, окрім корабля.
23ⲀϤⲞϨⲒ ⲄⲀⲢ ⲈⲢⲀⲦϤ ⲚⲀϨⲢⲀⲒ ⲘⲠⲀⲒⲈϪⲰⲢϨ ⲚϪⲈⲞⲨⲀⲄⲄⲈⲖⲞⲤ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲈⲦⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲪⲰϤ ⲞⲨⲞϨ ϮϢⲈⲘϢⲒ ⲘⲘⲞϤ.
23Явив ся бо менї сієї ночи ангел Бога, до котрого я належу й котрому служу,
24ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲘⲠⲈⲢⲈⲢϨⲞϮ ⲠⲀⲨⲖⲈ ϨⲰϮ ⲚⲤⲈⲦⲀϨⲞⲔ ⲈⲢⲀⲦⲔ ⲚⲀϨⲢⲀϤ ⲘⲠⲞⲨⲢⲞ ⲞⲨⲞϨ ϨⲎⲠⲠⲈ ⲚⲎ ⲈⲦⲈⲢϨⲰⲦ ⲚⲈⲘⲀⲔ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲀⲒⲦⲎⲒⲦⲞⲨ ⲚⲀⲔ ⲚϨⲘⲞⲦ.
24глаголючи: Не бійсь, Павле: ти мусиш стояти перед кесарем, і ось дарував тобі Бог усїх тих, що плинуть з тобою.
25ⲈⲐⲂⲈⲪⲀⲒ ⲚⲒⲢⲰⲘⲒ ⲞⲨⲚⲞϤ ⲚϨⲎⲦ ϮⲚⲀϨϮ ⲄⲀⲢ ⲈⲪⲚⲞⲨϮ ϪⲈ ⲤⲈⲚⲀϢⲰⲠⲒ ⲘⲪⲢⲎϮ ⲈⲦⲀⲨⲤⲀϪⲒ ⲚⲈⲘⲎⲒ.
25Тим бодріть ся, люде (добрі); вірую бо Богу, що так буде, як сказано менї.
26ϨⲰϮ ⲄⲀⲢ ⲚⲦⲈⲚⲒ ⲈϪⲈⲚ ⲞⲨⲚⲎⲤⲞⲤ.
26Мусимо бо до острова якогось пристати.
27ⲈⲦⲀ ⲒⲆ ⲆⲈ ⲚⲈϪⲰⲢϨ ϢⲰⲠⲒ ⲈⲚⲬⲎ ⲤⲀⲠⲒϨⲰⲒⲘⲒ ϦⲈⲚⲠⲒⲀⲚⲆⲢⲒⲀⲤ ϦⲈⲚⲦⲪⲀϢⲒ ⲆⲈ ⲘⲠⲒⲈϪⲰⲢϨ ⲚⲀⲨⲘⲈⲨⲒ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲚⲒⲚⲈϤ ϪⲈ ⲀⲨϦⲰⲚⲦ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲞⲨⲬⲰⲢⲀ.
27Як же настала чотирнайцята ніч, що носило нас по Адриятицькому морю, коло півночи постерегли корабельники, що близько від них якась земля;
28ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲤⲒϮ ⲈⲠⲈⲤⲎⲦ ⲚϮⲂⲞⲖⲒⲤ ⲀⲨϪⲈⲘ ⲔⲚϨϤⲞⲦ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲈⲦⲀⲨⲈⲢ ⲞⲨⲔⲞⲨϪⲒ ⲆⲈ ⲚⲞⲨⲰϢ ⲀⲨⲤⲒϮ ⲚϮⲂⲞⲖⲒⲤ ⲈⲠⲈⲤⲎⲦ ⲀⲨϪⲈⲘ ⲒⲈ ⲚϨϤⲞⲦ.
28і, змірявши глибиню, знайшли двайцять сяжнїв; трохи ж відпливши і знов змірявши, знайшли сяжнїв пятнайцять.
29ⲈⲚⲈⲢϨⲞϮ ⲆⲈ ⲘⲎⲠⲰⲤ ⲚⲦⲈⲚϨⲈⲒ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲈϨⲀⲚⲘⲀ ⲈⲨⲚⲀϢⲦ ⲀⲨϨⲒ ⲆⲚⲀⲨϪⲀⲖ ⲤⲀⲪⲀϨⲞⲨ ⲘⲠⲒϪⲞⲒ ⲚⲀⲨⲦⲰⲂϨ ⲈⲐⲢⲈ ⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ϢⲰⲠⲒ.
29І, опасуючись, щоб не набігти на гостре місце, кинули з демена (керми) чотири якори і дожидали дня.
30ⲈⲨⲔⲰϮ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲚⲒⲚⲈϤ ⲚⲤⲈⲪⲰⲦ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲀ ⲠⲒϪⲞⲒ ⲀⲨⲬⲰ ⲚϮⲤⲔⲀⲪⲎ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲈⲪⲒⲞⲘ ϦⲈⲚⲞⲨⲖⲰⲒϪⲒ ϨⲰⲤ ϪⲈ ⲈⲨⲚⲀϨⲒⲞⲨⲒ ⲚϨⲀⲚⲀⲨϪⲀⲖ ⲈⲂⲞⲖ ⲤⲀⲦϨⲎ.
30Як же корабельники шукали втїкти з корабля, спускаючи човна на море, роблячи вид, нїби хочуть кинути якоря з носу,
31ⲠⲈϪⲈ ⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲘⲠⲒⲈⲔⲀⲦⲞⲚⲦⲀⲢⲬⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲘⲀⲦⲞⲒ ϪⲈ ⲈϢⲰⲠ ⲀⲢⲈϢⲦⲈⲘ ⲚⲀⲒ ⲞϨⲒ ϨⲒ ⲠⲒϪⲞⲒ ⲘⲘⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲘⲘⲰⲦⲈⲚ ⲈⲚⲞϨⲈⲘ.
31сказав Павел сотникові й воїнам: Коли сї не зістануть ся на кораблї, то ви не можете спасти ся.
32ⲦⲞⲦⲈ ⲚⲒⲘⲀⲦⲞⲒ ⲀⲨⲤⲰⲖⲠ ⲚⲚⲒⲚⲞϨ ⲚⲦⲈϮⲤⲔⲀⲪⲎ ⲀⲨⲬⲀⲤ ⲈⲐⲢⲈⲤϨⲈⲒ.
32Тодї воїни пообтинали верівки в човна, та й дали йому впасти.
33ϢⲀⲦⲈ ⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ϢⲰⲠⲒ ⲚⲀϤⲐⲰⲦ ⲘⲠⲞⲨϨⲎⲦ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲚϪⲈⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲤⲈϬⲒ ⲚⲞⲨϦⲢⲈ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲒⲤ ⲒⲆ ⲚⲈϨⲞⲞⲨ ⲀⲢⲈⲦⲈⲚϪⲞⲔⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ⲈⲢⲈⲦⲈⲚⲤⲞⲘⲤ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲠⲈⲦⲈⲚⲞⲨⲈⲘ ϨⲖⲒ.
33Як же почало днїти, благав Павел усїх прийняти їжи, говорячи: Сьогоднї чотирнайцятий день ви, ждучи, постите, нїчого не ївши.
34ⲈⲐⲂⲈⲪⲀⲒ ϮⲦⲰⲂϨ ⲘⲘⲰⲦⲈⲚ ⲈⲐⲢⲈⲦⲈⲦⲈⲚϬ ⲒⲚⲦⲈⲦⲈⲚϦⲢⲈ ⲪⲀⲒ ⲄⲀⲢ ϤϢⲞⲠ ⲚϢⲞⲢⲠ ⲈⲠⲈⲦⲈⲚⲞⲨϪⲀⲒ ⲞⲨϤⲰⲒ ⲄⲀⲢ ⲚⲦⲈⲦⲀⲪⲈ ⲚⲞⲨⲀⲒ ⲘⲘⲰⲦⲈⲚ ϤⲚⲀⲦⲀⲔⲞ ⲀⲚ.
34Тим же благаю вас, прийміть їжи; воно бо для вашого спасення; нї в кого бо з вас і волос не впаде з голови.
35ⲚⲀⲒ ⲆⲈ ⲈⲦⲀϤϪⲞⲦⲞⲨ ⲀϤϬⲒ ⲚⲞⲨⲰⲒⲔ ⲀϤϢⲈⲠϨⲘⲞⲦ ⲚⲦⲈⲚ ⲪⲚⲞⲨϮ ⲘⲠⲈⲘⲐⲞ ⲚⲞⲨⲞⲚ ⲚⲒⲂⲈⲚ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲪⲀϢϤ ⲀϤⲈⲢϨⲎⲦⲤ ⲚⲞⲨⲰⲘ.
35Сказавши ж се і взявши хлїб, оддав Богу хвалу перед усїма, і переломивши почав їсти.
36ⲈⲦⲀ ⲠⲞⲨϨⲎⲦ ⲆⲈ ⲞⲨⲚⲞϤ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲚⲐⲰⲞⲨ ϨⲰⲞⲨ ⲀⲨϬⲒ ⲚⲦⲞⲨϦⲢⲈ.
36Тодї повеселїшали всї, і вони прийняли їжу.
37ⲚⲒⲮⲨⲬⲎ ⲆⲈ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲈⲚⲀⲨϨⲒ ⲠⲒϪⲞⲒ ⲚⲀⲨⲈⲢ ⲤⲞ ⲠⲈ.
37Було ж нас у кораблї всїх двістї сїмдесять і шість душ.
38ⲈⲦⲀⲨⲤⲒ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚϮϦⲢⲈ ⲚⲀⲨⲐⲢⲞ ⲘⲠⲒϪⲞⲒ ⲈⲀⲤⲒⲀⲒ ⲠⲈ ⲈⲨⲤⲒϮ ⲘⲠⲒⲤⲞⲨⲞ ⲈⲪⲒⲞⲘ.
38А наситившись їжею, облегчили корабель, викидаючи пшеницю в море.
39ϨⲞⲦⲈ ⲆⲈ ⲈⲦⲀ ⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ϢⲰⲠⲒ ⲘⲠⲞⲨⲤⲞⲨⲈⲚ ⲠⲒⲔⲀϨⲒ ⲚⲀⲨϮ ⲆⲈ ⲚϨⲐⲎⲞⲨ ⲚⲞⲨⲔⲞⲖⲠⲤ ⲈⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨⲬⲢⲞ ⲚϦⲎⲦϤ ⲚⲀⲨⲤⲞϬⲚⲒ ⲆⲈ ϪⲈ ⲀⲢⲎⲞⲨ ⲤⲈⲚⲀϢⲚⲞϨⲈⲘ ⲘⲠⲒϪⲞⲒ ⲈⲘⲀⲨ.
39Як же настав день, не пізнали землї, загледїли ж затоку якусь, що мала беріг, до котрого нарадились, коли можна, причалити кораблем.
40ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨϤⲒ ⲚⲚⲒⲀⲨϪⲀⲖ ⲚⲀⲨⲬⲰ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲈⲪⲒⲞⲘ ⲀⲘⲀ ⲆⲈ ⲀⲨⲬⲀ ϪⲰⲞⲨ ⲚⲚⲒϨⲒⲎⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲤⲞⲤⲒ ⲘⲠⲒⲀⲢⲦⲈⲘⲰⲚ ⲘⲠⲒⲐⲎⲞⲨ ⲈⲐⲚⲒϤⲒ ⲀⲨⲘⲞⲚⲒ ⲈⲠⲒⲬⲢⲞ.
40І, витягши якорі, пустились морем, порозвязувавши завязї деменові і піднявши парусок по вітру, прямували до берега.
41ⲈⲦⲀⲨϨⲈⲒ ⲆⲈ ⲈⲞⲨⲘⲀ ⲈϤⲞⲒ ⲚⲐⲀⲖⲀⲤⲤⲀ ⲤⲚⲞⲨϮ ⲀⲨϨⲈⲢϢ ⲠⲒϪⲞⲒ ⲈⲘⲀⲨ ⲞⲨⲞϨ ϨⲒⲦϨⲎ ⲘⲈⲚ ⲘⲘⲞϤ ⲀϤⲦⲀϪⲢⲞ ⲀϤⲞϨⲒ ⲚϤⲔⲒⲘ ⲀⲚ ⲪⲀϨⲞⲨ ⲆⲈ ⲘⲘⲞϤ ⲀϤⲂⲰⲖ ⲈⲂⲞⲖ ⲚⲦⲈⲚ ⲠϬⲒⲚϪⲞⲚⲤ ⲚⲦⲈⲚⲒϨⲰⲒⲘⲒ.
41Попавши ж на місце двоєморське, загрузили корабля; і перед, застрявши, був нерухомий, а зад розбивало силою филь.
42ⲀⲨⲒⲢⲒ ⲆⲈ ⲚⲞⲨⲤⲞϬⲚⲒ ⲚϪⲈⲚⲒⲘⲀⲦⲞⲒ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲤⲈϦⲰⲦⲈⲂ ⲚⲚⲎ ⲈⲦⲤⲞⲚϨ ⲘⲎⲠⲰⲤ ⲚⲦⲈⲞⲨⲀⲒ ⲚⲎⲂⲒ ⲚⲦⲈϤⲪⲰⲦ.
42Між воїнами ж стала рада, щоб вязників повбивати, щоб которий випливши, не втїк.
43ⲠⲒⲈⲔⲀⲦⲞⲚⲦⲀⲢⲬⲞⲤ ⲆⲈ ⲈϤⲞⲨⲰϢ ⲈⲚⲞϨⲈⲘ ⲘⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲀϤϢⲀϢⲦⲞⲨ ⲈϢⲦⲈⲘⲒⲢⲒ ⲘⲠⲞⲨⲤⲞϬⲚⲒ ⲀϤⲞⲨⲀϨⲤⲀϨⲚⲒ ⲆⲈ ⲚⲚⲎ ⲈⲦⲈ ⲞⲨⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲚⲤⲈϤⲒⲦⲞⲨ ⲈⲪⲒⲞⲘ ⲚⲤⲈⲚⲎⲂⲒ ⲚϢⲞⲢⲠ ⲈⲠⲒⲬⲢⲞ.
43Сотник же, хотївши спасти Павла, заборонив їм що загадали, і звелїв, щоб ті, хто вміє плавати, перші скочили, і вийшли на землю,
44ⲞⲨⲞϨ ⲠⲔⲈⲤⲰϪⲠ ϨⲀⲚⲞⲨⲞⲚ ⲘⲈⲚ ϨⲒ ϨⲀⲚⲤⲀⲚⲒⲤ ϨⲀⲚⲔⲈⲬⲰⲞⲨⲚⲒ ⲆⲈ ϨⲒ ϨⲀⲚⲔⲈⲈⲚⲬ ⲀⲒ ⲚⲦⲈⲠⲒϪⲞⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲠⲀⲒⲢⲎϮ ⲀⲤϢⲰⲠⲒ ⲈⲐⲢⲈⲚⲚⲞϨⲈⲘ ⲦⲎⲢⲈⲚ ⲈⲠⲒⲬⲢⲞ.
44а остальнї, — хто на дошках, а хто на чому з корабля. І сталось так, що всї спаслись на землю.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.