Lokphong
Chapter 18
Asang Khongca Bible (Eas…
vs Reina-Valera 1909
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Reina-Valera 1909
1To pacoengah van hoi anghum tathuk kalah vankami maeto ka hnuk, anih loe kalen parai sakthaihaih to tawnh; anih ih aanghaih hoiah long to toeh phaeng.
1Y DESPUÉS de estas cosas vi otro ángel descender del cielo teniendo grande potencia; y la tierra fué alumbrada de su gloria.
2Anih mah Babylon vangpui loe amtim boeh, amtim boeh, taqawknawk ohhaih ahmuen ah angcoeng boeh, panuet thok kasae muithlanawk ohhaih ahmuen ah angcoeng boeh, kamhnong, panuet thok tavaanawk paunghaih ahmuen ah oh boeh.
2Y clamó con fortaleza en alta voz, diciendo: Caída es, caída es la grande Babilonia, y es hecha habitación de demonios, y guarida de todo espíritu inmundo, y albergue de todas aves sucias y aborrecibles.
3Prae kaminawk loe anih hoi sak ih palungphuihaih misurtui mah paqui o boih boeh: long siangpahrangnawk loe anih hoiah zaehaih sak o moe, kangsum thai ai anih ih zae sak koehhaih mah hmuenmae zaw kaminawk to angraengsak aep boeh, tiah tha hoi a hang.
3Porque todas las gentes han bebido del vino del furor de su fornicación; y los reyes de la tierra han fornicado con ella, y los mercaderes de la tierra se han enriquecido de la potencia de sus deleites.
4To pacoengah, Kai ih kaminawk, anih zaehaihnawk thungah na thum o han ai, anih mah tong ih raihaih baktiah raihaihnawk na tong o han ai ah, anih khae hoiah tacawt oh.
4Y oí otra voz del cielo, que decía: Salid de ella, pueblo mío, porque no seáis participantes de sus pecados, y que no recibáis de sus plagas;
5Anih mah sak ih zaehaihnawk loe van khoek to phak boeh, a sak ih zaehaihnawk to Sithaw mah pahnet pae ai.
5Porque sus pecados han llegado hasta el cielo, y Dios se ha acordado de sus maldades.
6Anih mah minawk nuiah sak ih hmuen baktih toengah a nuiah sah ah, a sak ih toknawk baktih toengah alet hnetto pathok ah: anih mah minawk han lawn pae ih baktih toengah, anih han doeh boengloeng alet hnetto kakoiah lawn paeh.
6Tornadle á dar como ella os ha dado, y pagadle al doble según sus obras; en el cáliz que ella os dió á beber, dadle á beber doblado.
7Anih loe zae sakhaih bangah kanawm acaeng moe, angmah hoi angmah to amkoeh, anih mah vaihi patangkhanghaih hoi palungsethaih to hnuk boeh: Babylon mah angmah ih palung thung hoiah, Kai loe siangpahrang zu baktiah kang hnut, lamhmai ah kaom mak ai, natuek naah doeh palungsethaih ka tongh mak ai, tiah thuih.
7Cuanto ella se ha glorificado, y ha estado en deleites, tanto dadle de tormento y llanto; porque dice en su corazón: Yo estoy sentada reina, y no soy viuda, y no veré llanto.
8To pongah anih mah nito thungah raihaih, tiah thuih ih duekhaih, palungsethaih, khokhahaih to tong tih; hnukkhuem ah loe anih to hmai hoiah qoeng o tih: anih lokcaekkung loe Thacak Angraeng Sithaw ah oh, tiah van hoiah thuih ih kalah lok maeto ka thaih.
8Por lo cual en un día vendrán sus plagas, muerte, llanto y hambre, y será quemada con fuego; porque el Señor Dios es fuerte, que la juzgará.
9Nongpa nongpata zaehaih to sak moe, anih hoi kanawm kacaeng long siangpahrangnawk mah anih qoenghaih hmaikhue hnuk o naah, anih to qah o haih ueloe, anih han mikkhraetui long o haih tih,
9Y llorarán y se lamentarán sobre ella los reyes de la tierra, los cuales han fornicado con ella y han vivido en deleites, cuando ellos vieren el humo de su incendio,
10anih pacaekthlaekhaih to zit o pongah, kangthla ah angdoe o ueloe, Ala, ala, lensawk Babylon vangpui, thacak vangpui! Atue maeto thungah anih lokcaekhaih to phak boeh, tiah thui o tih.
10Estando lejos por el temor de su tormento, diciendo: ¡Ay, ay, de aquella gran ciudad de Babilonia, aquella fuerte ciudad; porque en una hora vino tu juicio!
11Long nuiah hmuenmae zaw kaminawk loe, nihcae ih hmuenmae qan kami om ai boeh pongah, anih to qah o haih ueloe, palungsae o haih tih:
11Y los mercaderes de la tierra lloran y se lamentan sobre ella, porque ninguno compra más sus mercaderías:
12nihcae ih sui, phoisa, atho kana thlungnawk, palenawk, kahoih kahninawk, kahni kamling, puu kahni hoi kahni kathimnawk, congca thingnawk, tasaino hoi sak ih congca hmuennawk, atho kana congca thingnawk, sum kamling, sum hoi thing kamtaknawk;
12Mercadería de oro, y de plata, y de piedras preciosas, y de margaritas, y de lino fino, y de escarlata, y de seda, y de grana, y de toda madera olorosa, y de todo vaso de marfil, y de todo vaso de madera preciosa, y de cobre, y de hierro, y de mármol;
13cinamon hoi hmuihoih thingnawk, hmuihoih tui hoi hmuihoih tui kamkhawk, misurtui hoi situi, takaw dip hoi takaw sakhaih cangnawk, maitawnawk, tuunawk, hrangnawk, hrang mawtakanawk, misongnawk hoi kami hinghaihnawk to mi mah doeh qan pae o mak ai boeh.
13Y canela, y olores, y ungüentos, y de incienso, y de vino, y de aceite; y flor de harina y trigo, y de bestias, y de ovejas; y de caballos, y de carros, y de siervos, y de almas de hombres.
14Na koeh ih thingthai loe nang khae hoiah cawnh ving boeh; khosak na hoihhaih hoi na lensawkhaihnawk doeh nang khae hoi anghmat o boih boeh, to hmuennawk to natuek naah doeh na hnu let mak ai boeh.
14Y los frutos del deseo de tu alma se apartaron de ti; y todas las cosas gruesas y excelentes te han faltado, y nunca más las hallarás.
15To nongpata rang hoiah hmuenmae zaw kaminawk loe angraeng o boeh. Toe anih patangkhanghaih to a zit o pongah, ahmuen kangthla ah angdoe o ueloe, palungset hoiah qah o tih.
15Los mercaderes de estas cosas, que se han enriquecido, se pondrán lejos de ella por el temor de su tormento, llorando y lamentando,
16Nihcae mah, Ala, ala, kahoih kahni, kahni kamling, kahni kathim angkhuk, sui, atho kana thlungnawk, palenawk hoi kamthoep, lensawk vangpui!
16Y diciendo: ¡Ay, ay, aquella gran ciudad, que estaba vestida de lino fino, y de escarlata, y de grana, y estaba dorada con oro, y adornada de piedras preciosas y de perlas!
17Kawbangmaw to tiah lensawk angraenghaihnawk loe atue maeto thungah anghmat o boih halat! tiah thui o tih. Palong tawnkung, palongpui hoi kholong caeh kaminawk boih, palong thoek kaminawk boih, tuipui hoi hmuenmae zaw kaminawk loe ahmuen kangthla ah angdoe o tih,
17Porque en una hora han sido desoladas tantas riquezas. Y todo patrón, y todos los que viajan en naves, y marineros, y todos los que trabajan en el mar, se estuvieron lejos;
18anih qoenghaih hmaikhue to hnuk o naah, Hae vangpui hoi kanghmong vangpui oh vop maw? tiah hang o tih.
18Y viendo el humo de su incendio, dieron voces, diciendo: ¿Qué ciudad era semejante á esta gran ciudad?
19Nihcae mah angmacae lu nuiah maiphu to angphuih o ueloe, palungset hoiah qah o pacoeng ah, Ala, ala, tuipui caehhaih palongpui tawn kaminawk han angraenghaih paekkung, lensawk vangpui loe atue maeto thungah anghmat boih boeh! tiah hang o tih.
19Y echaron polvo sobre sus cabezas; y dieron voces, llorando y lamentando, diciendo: ¡Ay, ay, de aquella gran ciudad, en la cual todos los que tenían navíos en la mar se habían enriquecido de sus riquezas; que en una hora ha sido desolada!
20Nangcae pacaekthlaekhaih atho, Sithaw mah anih nuiah lu lak boeh pongah, Aw van nang, patoeh ih kaciim kaminawk, tahmaanawk hoi nawnto anghoe o ah.
20Alégrate sobre ella, cielo, y vosotros, santos, apóstoles, y profetas; porque Dios ha vengado vuestra causa en ella.
21To pacoengah thacak vankami maeto mah kalen pui cang kaehhaih thlung baktiah kaom thlung maeto lak moe, tuipui thungah vah pacoengah, Thacakhaih hoiah Babylon vangpui to hae tiah va ueloe, natuek naah doeh hnu let mak ai boeh.
21Y un ángel fuerte tomó una piedra como una grande piedra de molino, y la echó en la mar, diciendo: Con tanto ímpetu será derribada Babilonia, aquella grande ciudad, y nunca jamás será hallada.
22Nang khae hoiah katoeng kruek kaminawk, katoeng kruek kop kaminawk, tamoi ueng kaminawk hoi mongkah ueng kaminawk mah uengh o ih atuen apawk to natuek naah doeh thaih mak ai boeh; nang khae hoiah ban tok sak kop kaminawk to natuek naah doeh hnu mak ai boeh; nang khae hoiah cang kaehhaih atuen natuek naah doeh thaih mak ai boeh.
22Y voz de tañedores de arpas, y de músicos, y de tañedores de flautas y de trompetas, no será más oída en ti; y todo artífice de cualquier oficio, no será más hallado en ti; y el sonido de muela no será más en ti oído:
23Nang khae hoiah natuek naah doeh hmaiim paaanghaih om mak ai boeh; nang khae hoiah natuek naah doeh zu kala thendoeng tangla ih lok to thaih mak ai boeh: nang ih hmuenmae zaw kaminawk loe long nui ih kalen kami ah oh o; miklet na sakhaih hoiah prae kaminawk to na ling boih boeh.
23Y luz de antorcha no alumbrará más en ti; y voz de esposo ni de esposa no será más en ti oída; porque tus mercaderes eran los magnates de la tierra; porque en tus hechicerías todas las gentes han errado.
24To vangpui thungah long nuiah hum ih, tahmaanawk hoi kaciim kaminawk ih athii longhaih to oh, tiah thuih.
24Y en ella fué hallada la sangre de los profetas y de los santos, y de todos los que han sido muertos en la tierra.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.