Lokphong 18
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1To pacoengah van hoi anghum tathuk kalah vankami maeto ka hnuk, anih loe kalen parai sakthaihaih to tawnh; anih ih aanghaih hoiah long to toeh phaeng.
1Post tio mi vidis alian anĝelon, malsuprenirantan el la ĉielo, havantan grandan aŭtoritaton; kaj la tero lumiĝis per lia gloro.
2Anih mah Babylon vangpui loe amtim boeh, amtim boeh, taqawknawk ohhaih ahmuen ah angcoeng boeh, panuet thok kasae muithlanawk ohhaih ahmuen ah angcoeng boeh, kamhnong, panuet thok tavaanawk paunghaih ahmuen ah oh boeh.
2Kaj li forte kriis per granda voĉo, dirante: Falis, falis Babel la granda, kaj fariĝis loĝejo de demonoj, kaj malliberejo de ĉia malpura spirito, kaj malliberejo de ĉia malpura kaj malaminda birdo.
3Prae kaminawk loe anih hoi sak ih palungphuihaih misurtui mah paqui o boih boeh: long siangpahrangnawk loe anih hoiah zaehaih sak o moe, kangsum thai ai anih ih zae sak koehhaih mah hmuenmae zaw kaminawk to angraengsak aep boeh, tiah tha hoi a hang.
3Ĉar per la vino de la kolero de ŝia malĉasteco falis ĉiuj nacioj; kaj la reĝoj de la tero malĉastis kun ŝi, kaj la komercistoj de la tero riĉiĝis per la potenco de ŝia lukso.
4To pacoengah, Kai ih kaminawk, anih zaehaihnawk thungah na thum o han ai, anih mah tong ih raihaih baktiah raihaihnawk na tong o han ai ah, anih khae hoiah tacawt oh.
4Kaj mi aŭdis alian voĉon el la ĉielo, dirantan: Elvenu el ŝi, ho Mia popolo, por ke vi ne partoprenu en ŝiaj pekoj, kaj por ke vi ne ricevu el ŝiaj plagoj;
5Anih mah sak ih zaehaihnawk loe van khoek to phak boeh, a sak ih zaehaihnawk to Sithaw mah pahnet pae ai.
5ĉar ŝiaj pekoj amasiĝis ĝis la ĉielo, kaj Dio memoris ŝiajn maljustaĵojn.
6Anih mah minawk nuiah sak ih hmuen baktih toengah a nuiah sah ah, a sak ih toknawk baktih toengah alet hnetto pathok ah: anih mah minawk han lawn pae ih baktih toengah, anih han doeh boengloeng alet hnetto kakoiah lawn paeh.
6Redonu al ŝi, ĝuste kiel ŝi donis, kaj duobligu duoble laŭ ŝiaj faroj; en la pokalo, kiun ŝi miksis, miksu al ŝi duoblon.
7Anih loe zae sakhaih bangah kanawm acaeng moe, angmah hoi angmah to amkoeh, anih mah vaihi patangkhanghaih hoi palungsethaih to hnuk boeh: Babylon mah angmah ih palung thung hoiah, Kai loe siangpahrang zu baktiah kang hnut, lamhmai ah kaom mak ai, natuek naah doeh palungsethaih ka tongh mak ai, tiah thuih.
7Kiom ŝi gloris sin kaj voluptis, tiom donu al ŝi da turmento kaj funebro; ĉar ŝi diras en sia koro: Mi sidas reĝino, kaj mi ne estas vidvino, kaj mi tute ne vidos funebron.
8To pongah anih mah nito thungah raihaih, tiah thuih ih duekhaih, palungsethaih, khokhahaih to tong tih; hnukkhuem ah loe anih to hmai hoiah qoeng o tih: anih lokcaekkung loe Thacak Angraeng Sithaw ah oh, tiah van hoiah thuih ih kalah lok maeto ka thaih.
8Tial en unu tago venos ŝiaj plagoj, morto kaj funebro kaj malsatego; kaj ŝi forbrulos per fajro; ĉar forta estas Dio, la Sinjoro, kiu ŝin juĝas.
9Nongpa nongpata zaehaih to sak moe, anih hoi kanawm kacaeng long siangpahrangnawk mah anih qoenghaih hmaikhue hnuk o naah, anih to qah o haih ueloe, anih han mikkhraetui long o haih tih,
9Kaj la reĝoj de la tero, kiuj malĉastis kun ŝi kaj voluptis, ploros kaj ĝemos pri ŝi, kiam ili rigardos la fumon de ŝia brulado,
10anih pacaekthlaekhaih to zit o pongah, kangthla ah angdoe o ueloe, Ala, ala, lensawk Babylon vangpui, thacak vangpui! Atue maeto thungah anih lokcaekhaih to phak boeh, tiah thui o tih.
10starante malproksime pro timo de ŝia turmento, dirante: Ve! ve, la granda urbo, Babel, la forta urbo! ĉar en unu horo venis via juĝo.
11Long nuiah hmuenmae zaw kaminawk loe, nihcae ih hmuenmae qan kami om ai boeh pongah, anih to qah o haih ueloe, palungsae o haih tih:
11Kaj la komercistoj de la tero ploras kaj lamentas pri ŝi, ĉar jam neniu aĉetas ilian komercaĵon;
12nihcae ih sui, phoisa, atho kana thlungnawk, palenawk, kahoih kahninawk, kahni kamling, puu kahni hoi kahni kathimnawk, congca thingnawk, tasaino hoi sak ih congca hmuennawk, atho kana congca thingnawk, sum kamling, sum hoi thing kamtaknawk;
12komercaĵon el oro kaj arĝento kaj altvaloraj ŝtonoj kaj perloj kaj bisino kaj purpuro kaj silko kaj skarlato, kaj ĉia parfuma ligno kaj ĉia vazo ebura kaj ĉia vazo el plej altvalora ligno kaj el kupro kaj fero kaj marmoro,
13cinamon hoi hmuihoih thingnawk, hmuihoih tui hoi hmuihoih tui kamkhawk, misurtui hoi situi, takaw dip hoi takaw sakhaih cangnawk, maitawnawk, tuunawk, hrangnawk, hrang mawtakanawk, misongnawk hoi kami hinghaihnawk to mi mah doeh qan pae o mak ai boeh.
13kaj cinamo kaj amomo kaj incenso kaj ŝmiraĵo kaj olibano kaj vino kaj oleo kaj faruno kaj tritiko kaj brutoj kaj ŝafoj, kaj el ĉevaloj kaj ĉaroj, kaj korpoj kaj animoj de homoj.
14Na koeh ih thingthai loe nang khae hoiah cawnh ving boeh; khosak na hoihhaih hoi na lensawkhaihnawk doeh nang khae hoi anghmat o boih boeh, to hmuennawk to natuek naah doeh na hnu let mak ai boeh.
14Kaj la fruktaro de la deziroj de via animo malaperis for de vi, kaj ĉio bongusta kaj brila pereis for de vi, kaj oni ne plu trovos ilin.
15To nongpata rang hoiah hmuenmae zaw kaminawk loe angraeng o boeh. Toe anih patangkhanghaih to a zit o pongah, ahmuen kangthla ah angdoe o ueloe, palungset hoiah qah o tih.
15La negocintoj de tiuj komercaĵoj, kiuj riĉiĝis per ŝi, malproksime staros pro la timo de ŝia turmento, plorante kaj lamentante,
16Nihcae mah, Ala, ala, kahoih kahni, kahni kamling, kahni kathim angkhuk, sui, atho kana thlungnawk, palenawk hoi kamthoep, lensawk vangpui!
16kaj dirante: Ve! ve, la granda urbo, la vestita per bisino kaj purpuro kaj skarlato, kaj ornamita per oro kaj altvaloraj ŝtonoj kaj perloj!
17Kawbangmaw to tiah lensawk angraenghaihnawk loe atue maeto thungah anghmat o boih halat! tiah thui o tih. Palong tawnkung, palongpui hoi kholong caeh kaminawk boih, palong thoek kaminawk boih, tuipui hoi hmuenmae zaw kaminawk loe ahmuen kangthla ah angdoe o tih,
17ĉar en unu horo pereis tiom da riĉeco. Kaj ĉiu ŝipestro, kaj ĉiu ien ŝipe veturanta, kaj maristoj, kaj ĉiuj, kiuj sur la maro laboris, staris malproksime,
18anih qoenghaih hmaikhue to hnuk o naah, Hae vangpui hoi kanghmong vangpui oh vop maw? tiah hang o tih.
18kaj kriis, vidante la fumon de ŝia brulego, dirante: Kio similas la grandan urbon?
19Nihcae mah angmacae lu nuiah maiphu to angphuih o ueloe, palungset hoiah qah o pacoeng ah, Ala, ala, tuipui caehhaih palongpui tawn kaminawk han angraenghaih paekkung, lensawk vangpui loe atue maeto thungah anghmat boih boeh! tiah hang o tih.
19Kaj ili ĵetis polvon sur siajn kapojn, kaj kriis, plorante kaj lamentante, kaj dirante: Ve! ve, la granda urbo! en kiu riĉiĝis ĉiuj, kiuj havis siajn ŝipojn sur la maro per ŝia luksego! ĉar en unu horo ŝi dezertiĝis.
20Nangcae pacaekthlaekhaih atho, Sithaw mah anih nuiah lu lak boeh pongah, Aw van nang, patoeh ih kaciim kaminawk, tahmaanawk hoi nawnto anghoe o ah.
20Ĝojegu super ŝi, ho ĉielo, kaj la sanktuloj, kaj la apostoloj, kaj la profetoj; ĉar Dio decidis pri ŝi laŭ via juĝo.
21To pacoengah thacak vankami maeto mah kalen pui cang kaehhaih thlung baktiah kaom thlung maeto lak moe, tuipui thungah vah pacoengah, Thacakhaih hoiah Babylon vangpui to hae tiah va ueloe, natuek naah doeh hnu let mak ai boeh.
21Kaj forta anĝelo prenis ŝtonon, kvazaŭ grandan muelŝtonon, kaj ĵetis ĝin en la maron, dirante: Tiel per puŝego deĵetiĝos Babel, la granda urbo, kaj jam ne plu troviĝos.
22Nang khae hoiah katoeng kruek kaminawk, katoeng kruek kop kaminawk, tamoi ueng kaminawk hoi mongkah ueng kaminawk mah uengh o ih atuen apawk to natuek naah doeh thaih mak ai boeh; nang khae hoiah ban tok sak kop kaminawk to natuek naah doeh hnu mak ai boeh; nang khae hoiah cang kaehhaih atuen natuek naah doeh thaih mak ai boeh.
22Kaj voĉo de harpistoj kaj muzikistoj kaj flutistoj kaj trumpetistoj jam ne plu aŭdiĝos en vi; kaj ĉia metiisto de ĉia metio jam ne plu troviĝos en vi; kaj sono de muelŝtono jam ne plu aŭdiĝos en vi;
23Nang khae hoiah natuek naah doeh hmaiim paaanghaih om mak ai boeh; nang khae hoiah natuek naah doeh zu kala thendoeng tangla ih lok to thaih mak ai boeh: nang ih hmuenmae zaw kaminawk loe long nui ih kalen kami ah oh o; miklet na sakhaih hoiah prae kaminawk to na ling boih boeh.
23kaj lumo de lampo jam ne plu brilos en vi; kaj voĉo de fianĉo kaj fianĉino jam ne plu aŭdiĝos en vi; ĉar viaj komercistoj estis la granduloj de la tero; ĉar per via sorĉado ĉiuj nacioj trompiĝis.
24To vangpui thungah long nuiah hum ih, tahmaanawk hoi kaciim kaminawk ih athii longhaih to oh, tiah thuih.
24Kaj en ŝi troviĝis la sango de profetoj kaj sanktuloj, kaj de ĉiuj mortigitoj sur la tero.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.