Lokphong 18
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1To pacoengah van hoi anghum tathuk kalah vankami maeto ka hnuk, anih loe kalen parai sakthaihaih to tawnh; anih ih aanghaih hoiah long to toeh phaeng.
1بعد از آن دیدم فرشته‌ای دیگر ازآسمان نازل شد که قدرت عظیم داشت و زمین به جلال او منور شد.
2Anih mah Babylon vangpui loe amtim boeh, amtim boeh, taqawknawk ohhaih ahmuen ah angcoeng boeh, panuet thok kasae muithlanawk ohhaih ahmuen ah angcoeng boeh, kamhnong, panuet thok tavaanawk paunghaih ahmuen ah oh boeh.
2و به آواز زورآورندا کرده، گفت: «منهدم شد، منهدم شد بابل عظیم! و او مسکن دیوها و ملاذ هر روح خبیث وملاذ هر مرغ ناپاک و مکروه گردیده است.
3Prae kaminawk loe anih hoi sak ih palungphuihaih misurtui mah paqui o boih boeh: long siangpahrangnawk loe anih hoiah zaehaih sak o moe, kangsum thai ai anih ih zae sak koehhaih mah hmuenmae zaw kaminawk to angraengsak aep boeh, tiah tha hoi a hang.
3زیراکه از خمر غضب آلود زنای او همه امت هانوشیده‌اند و پادشاهان جهان با وی زنا کرده‌اند وتجار جهان از کثرت عیاشی او دولتمندگردیده‌اند.»
4To pacoengah, Kai ih kaminawk, anih zaehaihnawk thungah na thum o han ai, anih mah tong ih raihaih baktiah raihaihnawk na tong o han ai ah, anih khae hoiah tacawt oh.
4و صدایی دیگر از آسمان شنیدم که می‌گفت: «ای قوم من از میان او بیرون آیید، مبادادر گناهانش شریک شده، از بلاهایش بهره‌مندشوید.
5Anih mah sak ih zaehaihnawk loe van khoek to phak boeh, a sak ih zaehaihnawk to Sithaw mah pahnet pae ai.
5زیرا گناهانش تا به فلک رسیده و خدا ظلمهایش را به یاد آورده است.
6Anih mah minawk nuiah sak ih hmuen baktih toengah a nuiah sah ah, a sak ih toknawk baktih toengah alet hnetto pathok ah: anih mah minawk han lawn pae ih baktih toengah, anih han doeh boengloeng alet hnetto kakoiah lawn paeh.
6بدو رد کنیدآنچه را که او داده است و بحسب کارهایش دوچندان بدو جزا دهید و در‌پیاله‌ای که او آمیخته است، او را دو چندان بیامیزید.
7Anih loe zae sakhaih bangah kanawm acaeng moe, angmah hoi angmah to amkoeh, anih mah vaihi patangkhanghaih hoi palungsethaih to hnuk boeh: Babylon mah angmah ih palung thung hoiah, Kai loe siangpahrang zu baktiah kang hnut, lamhmai ah kaom mak ai, natuek naah doeh palungsethaih ka tongh mak ai, tiah thuih.
7به اندازه‌ای که خویشتن را تمجید کرد و عیاشی نمود، به آنقدرعذاب و ماتم بدو دهید، زیرا که در دل خودمی گوید: به مقام ملکه نشسته‌ام و بیوه نیستم وماتم هرگز نخواهم دید.
8To pongah anih mah nito thungah raihaih, tiah thuih ih duekhaih, palungsethaih, khokhahaih to tong tih; hnukkhuem ah loe anih to hmai hoiah qoeng o tih: anih lokcaekkung loe Thacak Angraeng Sithaw ah oh, tiah van hoiah thuih ih kalah lok maeto ka thaih.
8لهذا بلایای او از مرگ وماتم و قحط در یک روز خواهد آمد و به آتش سوخته خواهد شد، زیرا که زورآور است، خداوند خدایی که بر او داوری می‌کند.
9Nongpa nongpata zaehaih to sak moe, anih hoi kanawm kacaeng long siangpahrangnawk mah anih qoenghaih hmaikhue hnuk o naah, anih to qah o haih ueloe, anih han mikkhraetui long o haih tih,
9آنگاه پادشاهان دنیا که با او زنا و عیاشی نمودند، چون دود سوختن او را بینند، گریه و ماتم خواهند کرد،
10anih pacaekthlaekhaih to zit o pongah, kangthla ah angdoe o ueloe, Ala, ala, lensawk Babylon vangpui, thacak vangpui! Atue maeto thungah anih lokcaekhaih to phak boeh, tiah thui o tih.
10و از خوف عذابش دور ایستاده، خواهند گفت: وای وای، ای شهر عظیم، ای بابل، بلده زورآورزیرا که در یک ساعت عقوبت تو آمد.
11Long nuiah hmuenmae zaw kaminawk loe, nihcae ih hmuenmae qan kami om ai boeh pongah, anih to qah o haih ueloe, palungsae o haih tih:
11«و تجار جهان برای او گریه و ماتم خواهندنمود، زیرا که از این پس بضاعت ایشان را کسی نمی خرد.
12nihcae ih sui, phoisa, atho kana thlungnawk, palenawk, kahoih kahninawk, kahni kamling, puu kahni hoi kahni kathimnawk, congca thingnawk, tasaino hoi sak ih congca hmuennawk, atho kana congca thingnawk, sum kamling, sum hoi thing kamtaknawk;
12بضاعت طلا و نقره و جواهر ومروارید و کتان نازک و ارغوانی و ابریشم و قرمز وعود قماری و هر ظرف عاج و ظروف چوب گرانبها و مس و آهن و مرمر،
13cinamon hoi hmuihoih thingnawk, hmuihoih tui hoi hmuihoih tui kamkhawk, misurtui hoi situi, takaw dip hoi takaw sakhaih cangnawk, maitawnawk, tuunawk, hrangnawk, hrang mawtakanawk, misongnawk hoi kami hinghaihnawk to mi mah doeh qan pae o mak ai boeh.
13و دارچینی وحماما و خوشبوی‌ها و مر و کندر و شراب وروغن و آرد میده و گندم و رمه‌ها و گله‌ها و اسبان و ارابه‌ها و اجساد و نفوس مردم.
14Na koeh ih thingthai loe nang khae hoiah cawnh ving boeh; khosak na hoihhaih hoi na lensawkhaihnawk doeh nang khae hoi anghmat o boih boeh, to hmuennawk to natuek naah doeh na hnu let mak ai boeh.
14و حاصل شهوت نفس تو از تو گم شد و هر چیز فربه وروشن از تو نابود گردید و دیگر آنها را نخواهی یافت.
15To nongpata rang hoiah hmuenmae zaw kaminawk loe angraeng o boeh. Toe anih patangkhanghaih to a zit o pongah, ahmuen kangthla ah angdoe o ueloe, palungset hoiah qah o tih.
15و تاجران این چیزها که از وی دولتمند شده‌اند، از ترس عذابش دور ایستاده، گریان وماتم‌کنان
16Nihcae mah, Ala, ala, kahoih kahni, kahni kamling, kahni kathim angkhuk, sui, atho kana thlungnawk, palenawk hoi kamthoep, lensawk vangpui!
16خواهند گفت: وای، وای، ای شهرعظیم که به کتان و ارغوانی و قرمز ملبس می‌بودی و به طلا و جواهر و مروارید مزین، زیرا در یک ساعت اینقدر دولت عظیم خراب شد.
17Kawbangmaw to tiah lensawk angraenghaihnawk loe atue maeto thungah anghmat o boih halat! tiah thui o tih. Palong tawnkung, palongpui hoi kholong caeh kaminawk boih, palong thoek kaminawk boih, tuipui hoi hmuenmae zaw kaminawk loe ahmuen kangthla ah angdoe o tih,
17و هرناخدا و کل جماعتی که بر کشتیها می‌باشند وملاحان و هر‌که شغل دریا می‌کند دور ایستاده،
18anih qoenghaih hmaikhue to hnuk o naah, Hae vangpui hoi kanghmong vangpui oh vop maw? tiah hang o tih.
18چون دود سوختن آن را دیدند، فریادکنان گفتند: کدام شهر است مثل این شهر بزرگ!
19Nihcae mah angmacae lu nuiah maiphu to angphuih o ueloe, palungset hoiah qah o pacoeng ah, Ala, ala, tuipui caehhaih palongpui tawn kaminawk han angraenghaih paekkung, lensawk vangpui loe atue maeto thungah anghmat boih boeh! tiah hang o tih.
19وخاک بر سر خود ریخته، گریان و ماتم‌کنان فریادبرآورده، می‌گفتند: «وای، وای بر آن شهر عظیم که از آن هر‌که در دریا صاحب کشتی بود، ازنفایس او دولتمند گردید که در یک ساعت ویران گشت.
20Nangcae pacaekthlaekhaih atho, Sithaw mah anih nuiah lu lak boeh pongah, Aw van nang, patoeh ih kaciim kaminawk, tahmaanawk hoi nawnto anghoe o ah.
20«پس‌ای آسمان و مقدسان و رسولان و انبیاشادی کنید زیرا خدا انتقام شما را از او کشیده است.»
21To pacoengah thacak vankami maeto mah kalen pui cang kaehhaih thlung baktiah kaom thlung maeto lak moe, tuipui thungah vah pacoengah, Thacakhaih hoiah Babylon vangpui to hae tiah va ueloe, natuek naah doeh hnu let mak ai boeh.
21و یک فرشته زورآور سنگی چون سنگ آسیای بزرگ گرفته، به دریا انداخت و گفت: «چنین به یک صدمه، شهر بابل منهدم خواهدگردید و دیگر هرگز یافت نخواهد شد.
22Nang khae hoiah katoeng kruek kaminawk, katoeng kruek kop kaminawk, tamoi ueng kaminawk hoi mongkah ueng kaminawk mah uengh o ih atuen apawk to natuek naah doeh thaih mak ai boeh; nang khae hoiah ban tok sak kop kaminawk to natuek naah doeh hnu mak ai boeh; nang khae hoiah cang kaehhaih atuen natuek naah doeh thaih mak ai boeh.
22وصوت بربطزنان و مغنیان و نی‌زنان و کرنانوازان بعد از این در تو شنیده نخواهد شد و هیچ صنعتگر از هر صناعتی در تو دیگر پیدا نخواهدشد و باز صدای آسیا در تو شنیده نخواهدگردید،
23Nang khae hoiah natuek naah doeh hmaiim paaanghaih om mak ai boeh; nang khae hoiah natuek naah doeh zu kala thendoeng tangla ih lok to thaih mak ai boeh: nang ih hmuenmae zaw kaminawk loe long nui ih kalen kami ah oh o; miklet na sakhaih hoiah prae kaminawk to na ling boih boeh.
23و نور چراغ در تو دیگر نخواهد تابید وآواز عروس و داماد باز در تو شنیده نخواهدگشت زیرا که تجار تو اکابر جهان بودند و از جادوگری تو جمیع امت‌ها گمراه شدند.
24To vangpui thungah long nuiah hum ih, tahmaanawk hoi kaciim kaminawk ih athii longhaih to oh, tiah thuih.
24و درآن، خون انبیا و مقدسین و تمام مقتولان روی زمین یافت شد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.