Lokphong 16
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Tempul thung hoiah vankami sarihtonawk khaeah, Caeh oh loe, long ah Sithaw palungphuihaih boengloeng to krai oh, tiah tha hoi thuih ih lok to ka thaih.
1و آوازی بلند شنیدم که از میان قدس به آن هفت فرشته می‌گوید که «بروید، هفت پیاله غضب خدا را بر زمین بریزید.»
2Hmaloe koek ih vankami loe caeh moe, angmah ih boengloeng to long ah krai tathuk; to naah moisan mah catui daengh ih kami hoi anih ih krang bok kaminawk nuiah panuet kathok, kana parai athlut to tacawt.
2و اولی رفته، پیاله خود را بر زمین ریخت ودمل زشت و بد بر مردمانی که نشان وحش دارندو صورت او را می‌پرستند، بیرون آمد.
3Hnetto haih vankami mah angmah ih boengloeng to tuipui nuiah kraih, to naah tuipui loe kadueh kami ih athii baktiah angcoeng: tuipui thungah kaom kahing hmuennawk to duek o boih.
3و دومین پیاله خود را به دریا ریخت که آن به خون مثل خون مرده مبدل گشت و هر نفس زنده از چیزهایی که در دریا بود بمرد.
4Thumto haih vankami mah angmah ih boengloeng to vapui hoi vacongnawk nuiah kraih; to naah tui to athii ah angcoeng boih.
4و سومین پیاله خود را در نهرها و چشمه های آب ریخت و خون شد.
5To naah tui ukkung vankami mah, Nang loe na toeng, aw Angraeng, kaom li, kaom tangcae hoi kaom hankoi Angraeng ah na oh pongah, nang mah toenghaih hoiah hae tiah lok na caek boeh.
5و فرشته آبها را شنیدم که می‌گوید: عادلی تو که هستی و بودی‌ای قدوس، زیرا که چنین حکم کردی،
6Nihcae mah kaciim kaminawk hoi tahmaanawk ih athii palong o pongah, a naek o han ih athii na paek boeh, nihcae loe athii naek han krah kami ah oh o, tiah thuih ih lok to ka thaih.
6چونکه خون مقدسین و انبیا را ریختند و بدیشان خون دادی که بنوشند زیرا که مستحقند.»
7To naah hmaicam hoiah, ue, Thacak Angraeng Sithaw, na lokcaekhaihnawk loe toeng moe, loktang ah oh, tiah thuih ih lok maeto ka thaih.
7و شنیدم که مذبح می‌گوید: «ای خداوند، خدای قادرمطلق، داوریهای تو حق و عدل است.»
8Palito haih vankami mah angmah ih boengloeng to ni nuiah kraih; kaminawk hmai hoi kanghsak hanah sakthaihaih to ni hanah paek.
8و چهارمین، پیاله خود را بر آفتاب ریخت؛ وبه آن داده شد که مردم را به آتش بسوزاند.
9Kabae parai hmai mah kaminawk to kangh pongah, hae nathaih nuiah sakthaihaih tawnkung, Sithaw ih ahmin to kasae a thuih o: Anih pakoeh hanah nihcae loe dawnpakhuemhaih tawn o ai.
9ومردم به حرارت شدید سوخته شدند و به اسم آن خدا که بر این بلایا قدرت دارد، کفر گفتند و توبه نکردند تا او را تمجید نمایند.
10Pangato haih vankami mah angmah ih boengloeng to moisan anghnuthaih tangkhang nuiah kraih; to naah anih ih prae loe khoving hoiah koi; nat loiah nihcae loe angmacae ih palai to kaek o.
10و پنجمین، پیاله خود را بر تخت وحش ریخت و مملکت او تاریک گشت و زبانهای خودرا از درد می‌گزیدند،
11Ahmaa nat loiah, van Sithaw ih ahmin kasae a thuih o, a sak o ih hmuen pongah dawnpakhuemhaih tawn o ai.
11و به خدای آسمان به‌سبب دردها و دملهای خود کفر می‌گفتند و ازاعمال خود توبه نکردند.
12Ni angzae bang ih siangpahrangnawk han loklam tuk pae thai hanah, tarukto haih vankami mah angmah ih boengloeng to Euphrates tuipui nuiah kraih, to naah vapui tui to kaang boih.
12و ششمین، پیاله خود را بر نهر عظیم فرات ریخت و آبش خشکید تا راه پادشاهانی که ازمشرق آفتاب می‌آیند، مهیا شود.
13To pacoengah pahui pui ih pakha, moisan ih pakha, kamro tahmaa ih pakha thung hoi tacawt ukong baktih kaom kasae muithla thumto ka hnuk.
13و دیدم که ازدهان اژدها و از دهان وحش و از دهان نبی کاذب، سه روح خبیث چون وزغها بیرون می‌آیند.
14Nihcae loe taqawk muithla ah oh o pongah, dawnrai hmuennawk to sak o, long pum ah kaom siangpahrangnawk khaeah caeh o moe, Thacak Angraeng to misatuk hanah kaminawk to pakhueng. Toe to ni loe Lensawk Angraeng mah pazawkhaih niah om tih.
14زیرا که آنها ارواح دیوها هستند که معجزات ظاهر می‌سازند و بر پادشاهان تمام ربع مسکون خروج می‌کنند تا ایشان را برای جنگ آن روزعظیم خدای قادر مطلق فراهم آورند.
15Khenah, kamqu baktiah kang zoh. Anglawt moe, angmah ih kahni suemcoek kami loe tahamhoih, to tih ai nahaeloe anih mah bangkrai ah caeh ueloe, minawk hmaa ah azat paw moeng tih.
15«اینک چون دزد می‌آیم! خوشابحال کسی‌که بیدار شده، رخت خود را نگاه دارد، مباداعریان راه رود و رسوایی او را ببینند.»
16Anih mah kaminawk to Hebru lok hoi Armageddon, tiah kawk ih ahmuen ah amkhuengsak.
16و ایشان را به موضعی که آن را در عبرانی حارمجدون می‌خوانند، فراهم آوردند.
17Sarihto haih vankami mah angmah ih boengloeng to van ih takhi nuiah kraih; to naah van tempul thung ih, angraeng tangkhang hoiah Sak pacoeng boeh, tiah thuih ih kalen parai lok to tacawt.
17و هفتمین، پیاله خود را بر هوا ریخت وآوازی بلند از میان قدس آسمان از تخت بدرآمده، گفت که «تمام شد.»
18To naah atuen tuenhaih, khopazihhaih, tangphra puekhaih, kalen parai talihnawhaih to oh, long nuiah kaminawk oh tangsuek nathuem hoi kamtong to baktih thacak, kalen parai talihnawhaih to om vai ai vop.
18و برقها و صداها ورعدها حادث گردید و زلزله‌ای عظیم شد آن چنانکه از حین آفرینش انسان بر زمین زلزله‌ای به این شدت و عظمت نشده بود.
19Kalen Babylon vangpui loe thumto ah ampraek, kalah prae kaminawk ohhaih vangpuinawk loe amro king: Sithaw loe a palungphuihaih misurtui kakoiah lawn ih boengloeng naeksak hanah, kalen Babylon vangpui to pahnet ai.
19و شهر بزرگ به سه قسم منقسم گشت و بلدان امت‌ها خراب شدو بابل بزرگ در حضور خدا بیاد آمد تا پیاله خمرغضب آلود خشم خود را بدو دهد.
20Tui mah takui ih praenawk loe cawn o boih, maenawk doeh anghmat o boih boeh.
20و هرجزیره گریخت و کوهها نایاب گشت،
21Qaetui maeto naah boengloeng cumvaito kazit, kalen parai van ih qaetui to kaminawk nuiah krak: to qaetui hoiah kaom nathaih loe nung parai pongah, kaminawk mah Sithaw ih ahmin kasae thuih o.
21و تگرگ بزرگ که گویا به وزن یک من بود، از آسمان برمردم بارید و مردم به‌سبب صدمه تگرگ، خدا راکفر گفتند زیرا که صدمه‌اش بینهایت سخت بود.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.