Апокалипса 18
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Дупэ ачея, ам вэзут коборынду-се дин чер ун алт ынӂер, каре авя о маре путере; ши пэмынтул с-а луминат де слава луй.
1Post tio mi vidis alian anĝelon, malsuprenirantan el la ĉielo, havantan grandan aŭtoritaton; kaj la tero lumiĝis per lia gloro.
2Ел а стригат ку глас таре ши а зис: „А кэзут, а кэзут Бабилонул чел маре! А ажунс ун локаш ал драчилор, о ынкисоаре а орькэруй дух некурат, о ынкисоаре а орькэрей пэсэрь некурате ши урыте,
2Kaj li forte kriis per granda voĉo, dirante: Falis, falis Babel la granda, kaj fariĝis loĝejo de demonoj, kaj malliberejo de ĉia malpura spirito, kaj malliberejo de ĉia malpura kaj malaminda birdo.
3пентру кэ тоате нямуриле ау бэут дин винул мынией курвией ей ши ымпэраций пэмынтулуй ау курвит ку еа ши негусторий пэмынтулуй с-ау ымбогэцит прин рисипа десфэтэрий ей.”
3Ĉar per la vino de la kolero de ŝia malĉasteco falis ĉiuj nacioj; kaj la reĝoj de la tero malĉastis kun ŝi, kaj la komercistoj de la tero riĉiĝis per la potenco de ŝia lukso.
4Апой ам аузит дин чер ун алт глас, каре зичя: „Ешиць дин мижлокул ей, попорул Меу, ка сэ ну фиць пэрташь ла пэкателе ей ши сэ ну фиць ловиць ку урӂииле ей!
4Kaj mi aŭdis alian voĉon el la ĉielo, dirantan: Elvenu el ŝi, ho Mia popolo, por ke vi ne partoprenu en ŝiaj pekoj, kaj por ke vi ne ricevu el ŝiaj plagoj;
5Пентру кэ пэкателе ей с-ау ынгрэмэдит ши ау ажунс пынэ ын чер ши Думнезеу Шь-а адус аминте де нелеӂюириле ей.
5ĉar ŝiaj pekoj amasiĝis ĝis la ĉielo, kaj Dio memoris ŝiajn maljustaĵojn.
6Рэсплэтици-й кум в-а рэсплэтит еа ши ынтоарчеци-й де доуэ орь кыт фаптеле ей. Турнаци-й ындоит ын потирул ын каре а аместекат еа!
6Redonu al ŝi, ĝuste kiel ŝi donis, kaj duobligu duoble laŭ ŝiaj faroj; en la pokalo, kiun ŝi miksis, miksu al ŝi duoblon.
7Пе кыт с-а слэвит пе сине ынсэшь ши с-а десфэтат ын рисипэ, пе атыт даци-й кин ши тынгуире! Пентру кэ зиче ын инима ей: ‘Шед ка ымпэрэтясэ, ну сунт вэдувэ ши ну вой шти че есте тынгуиря!’
7Kiom ŝi gloris sin kaj voluptis, tiom donu al ŝi da turmento kaj funebro; ĉar ŝi diras en sia koro: Mi sidas reĝino, kaj mi ne estas vidvino, kaj mi tute ne vidos funebron.
8Токмай пентру ачея ынтр-о сингурэ зи вор вени урӂииле ей: моартя, тынгуиря ши фоаметя. Ши ва фи арсэ де тот ын фок, пентру кэ Домнул Думнезеу, каре а жудекат-о, есте таре.
8Tial en unu tago venos ŝiaj plagoj, morto kaj funebro kaj malsatego; kaj ŝi forbrulos per fajro; ĉar forta estas Dio, la Sinjoro, kiu ŝin juĝas.
9Ши ымпэраций пэмынтулуй, каре ау курвит ши с-ау дезмердат ын рисипэ ку еа, кынд вор ведя фумул ардерий ей, о вор плынӂе ши о вор бочи.
9Kaj la reĝoj de la tero, kiuj malĉastis kun ŝi kaj voluptis, ploros kaj ĝemos pri ŝi, kiam ili rigardos la fumon de ŝia brulado,
10Ей вор ста департе, де фрикэ сэ ну кадэ ын кинул ей, ши вор зиче: ‘Вай! вай! Бабилонул, четатя чя маре, четатя чя таре! Ынтр-о клипэ ць-а венит жудеката!’
10starante malproksime pro timo de ŝia turmento, dirante: Ve! ve, la granda urbo, Babel, la forta urbo! ĉar en unu horo venis via juĝo.
11Негусторий пэмынтулуй о плынг ши о желеск, пентру кэ нимень ну ле май кумпэрэ марфа:
11Kaj la komercistoj de la tero ploras kaj lamentas pri ŝi, ĉar jam neniu aĉetas ilian komercaĵon;
12марфэ де аур, де арӂинт, де петре скумпе, де мэргэритаре, де ин субцире, де пурпурэ, де мэтасе ши де стакожиу; нич фелурителе лор союрь де лемн де тиин, тот фелул де васе де филдеш, тот фелул де васе де лемн фоарте скумп, де арамэ, де фер ши де мармурэ;
12komercaĵon el oro kaj arĝento kaj altvaloraj ŝtonoj kaj perloj kaj bisino kaj purpuro kaj silko kaj skarlato, kaj ĉia parfuma ligno kaj ĉia vazo ebura kaj ĉia vazo el plej altvalora ligno kaj el kupro kaj fero kaj marmoro,
13нич скорцишоара, нич мироденииле, нич мирознеле, нич мирул, нич тэмыя, нич винул, нич унтделемнул, нич фэина бунэ де тот, нич грыул, нич боий, нич оиле, нич каий, нич кэруцеле, нич робий, нич суфлетеле оаменилор.
13kaj cinamo kaj amomo kaj incenso kaj ŝmiraĵo kaj olibano kaj vino kaj oleo kaj faruno kaj tritiko kaj brutoj kaj ŝafoj, kaj el ĉevaloj kaj ĉaroj, kaj korpoj kaj animoj de homoj.
14Ши роаделе атыт де дорите суфлетулуй тэу с-ау дус де ла тине. Тоате лукруриле алесе, стрэлучите, сунт пердуте пентру тине ши ну ле вей май гэси.
14Kaj la fruktaro de la deziroj de via animo malaperis for de vi, kaj ĉio bongusta kaj brila pereis for de vi, kaj oni ne plu trovos ilin.
15Чей че фак негоц ку ачесте лукрурь, каре с-ау ымбогэцит де пе урма ей, вор ста департе де еа, де фрика кинулуй ей. Вор плынӂе, се вор тынгуи
15La negocintoj de tiuj komercaĵoj, kiuj riĉiĝis per ŝi, malproksime staros pro la timo de ŝia turmento, plorante kaj lamentante,
16ши вор зиче: ‘Вай! вай! Четатя чя маре, каре ера ымбрэкатэ ку ин фоарте субцире, ку пурпурэ ши ку стакожиу, каре ера ымподобитэ ку аур, ку петре скумпе ши ку мэргэритаре!
16kaj dirante: Ve! ve, la granda urbo, la vestita per bisino kaj purpuro kaj skarlato, kaj ornamita per oro kaj altvaloraj ŝtonoj kaj perloj!
17Атытя богэций ынтр-ун час с-ау прэпэдит!’ Ши тоць кырмачий, тоць чей че мерг ку корабия пе маре, маринарий ши тоць чей че кыштигэ дин маре стэтяу департе
17ĉar en unu horo pereis tiom da riĉeco. Kaj ĉiu ŝipestro, kaj ĉiu ien ŝipe veturanta, kaj maristoj, kaj ĉiuj, kiuj sur la maro laboris, staris malproksime,
18ши, кынд ау вэзут фумул ардерий ей, стригау: ‘Каре четате ера ка четатя чя маре?’
18kaj kriis, vidante la fumon de ŝia brulego, dirante: Kio similas la grandan urbon?
19Ши ышь арункау цэрынэ ын кап, плынӂяу, се тынгуяу, ципау ши зичяу: ‘Вай! вай! Четатя чя маре, ал кэрей белшуг де скумпетурь а ымбогэцит пе тоць чей че авяу корэбий пе маре, ынтр-о клипэ а фост префэкутэ ынтр-ун пустиу!’
19Kaj ili ĵetis polvon sur siajn kapojn, kaj kriis, plorante kaj lamentante, kaj dirante: Ve! ve, la granda urbo! en kiu riĉiĝis ĉiuj, kiuj havis siajn ŝipojn sur la maro per ŝia luksego! ĉar en unu horo ŝi dezertiĝis.
20Букурэ-те де еа, черуле! Букураци-вэ ши вой, сфинцилор, апостолилор ши пророчилор! Пентру кэ Думнезеу в-а фэкут дрептате ши а жудекат-о.”
20Ĝojegu super ŝi, ho ĉielo, kaj la sanktuloj, kaj la apostoloj, kaj la profetoj; ĉar Dio decidis pri ŝi laŭ via juĝo.
21Атунч, ун ынӂер путерник а ридикат де жос о пятрэ ка о маре пятрэ де моарэ, а арункат-о ын маре ши а зис: „Ку аша репезичуне ва фи арункат Бабилонул, четатя чя маре, ши ну ва май фи гэсит!
21Kaj forta anĝelo prenis ŝtonon, kvazaŭ grandan muelŝtonon, kaj ĵetis ĝin en la maron, dirante: Tiel per puŝego deĵetiĝos Babel, la granda urbo, kaj jam ne plu troviĝos.
22Ши ну се ва май аузи ын тине нич сунет де алэуте, нич кынтече дин инструменте, нич кынтэторь дин флуере, нич кынтэторь дин трымбице; ну се ва май гэси ла тине ничун мештер ын вреун мештешуг оарекаре. Ну се ва май аузи ын тине вуетул морий.
22Kaj voĉo de harpistoj kaj muzikistoj kaj flutistoj kaj trumpetistoj jam ne plu aŭdiĝos en vi; kaj ĉia metiisto de ĉia metio jam ne plu troviĝos en vi; kaj sono de muelŝtono jam ne plu aŭdiĝos en vi;
23Лумина лэмпий ну ва май лумина ын тине ши ну се ва май аузи ын тине гласул мирелуй ши ал миресей, пентру кэ негусторий тэй ерау май-марий пэмынтулуй, пентру кэ тоате нямуриле ау фост амэӂите де врэжитория та
23kaj lumo de lampo jam ne plu brilos en vi; kaj voĉo de fianĉo kaj fianĉino jam ne plu aŭdiĝos en vi; ĉar viaj komercistoj estis la granduloj de la tero; ĉar per via sorĉado ĉiuj nacioj trompiĝis.
24ши пентру кэ аколо а фост гэсит сынӂеле пророчилор ши ал сфинцилор ши ал тутурор челор че ау фост ынжунгияць пе пэмынт.”
24Kaj en ŝi troviĝis la sango de profetoj kaj sanktuloj, kaj de ĉiuj mortigitoj sur la tero.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.