Lokphong 14
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ka khet naah, Zion mae nuiah angdoe Tuuca to ka hnuk, nihcae ih lu pataeh ah Anih ih Ampa hmin kangrik, Anih hoi nawnto kaom kaminawk loe sing ha, sing pali, sang palito oh o.
1Olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos em suas testas.
2To naah van hoiah pop parai tui tuen baktih, kalen parai khopazih tuen baktih lok to ka thaih: katoeng kruek kaminawk mah kruek o ih katoeng tuen baktih atuen to ka thaih.
2Ouvi um som do céu, como o som de muitas águas e como o som de um grande trovão. O som que ouvi era como o de harpistas tocando em suas harpas.
3Nihcae loe angraeng tangkhang hmaa ah, sak ih kahing hmuen palitonawk hmaa hoi saningcoeh kaminawk hmaa ah laa kangtha to sak o: long hoiah akrang ih kami sing ha, sing pali, sang palito khue mah ai ah loe, mi mah doeh to laa to sah o thai ai.
3Eles cantavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os cento e quarenta e quatro mil, que haviam sido redimidos da terra.
4Hae kaminawk loe nongpatanawk hoi zaehaih sah vai ai; kacuem kami ah oh o. Hae kaminawk loe Tuucaa caehhaih ahmuen kruekah bang kami ah oh o. Hae kaminawk loe kaminawk thung hoi akrangh ih kami ah oh o moe, Sithaw hoi Tuucaa khaeah kathai hmaloe thingthai ah oh o.
4Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que ele vá. Estes foram redimidos por Jesus dentre os homens, como primícias para Deus e para o Cordeiro.
5Nihcae loe Sithaw ih angraeng tangkhang hmaa ah sakpazaehaih tawn o ai: pakha ah alinghaih lok om ai.
5Em suas bocas não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6To pacoengah van um ah kazawk kalah vankami maeto ka hnuk, anih loe long nuiah kaom prae kaminawk, acaengnawk, lok congca apae kaminawk boih khaeah taphong han ih dungzan ah kahoih tamthanglok to tawnh,
6Vi um anjo voando no meio do céu, levando um Evangelho eterno para proclamar aos que habitam na terra — a toda nação, tribo, língua e povo.
7Anih mah lokcaekhaih atue to phak boeh pongah, Sithaw to zii oh loe, a lensawkhaih to pakoeh oh: van hoi long, tuipui hoi tuibapnawk boih Sahkung to bok oh, tiah tha hoi a hang.
7Ele dizia em alta voz: “Temam o Senhor e deem glória a ele, pois chegou a hora do seu juízo. Adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas!”
8Kalah vankami maeto mah, Amtimh boeh, Babylon vangpui loe amtimh boeh, hae vangpui mah prae kaminawk to misurtui paquisak moe, nongpa nongpata zaehaih thungah amtimsak boih boeh. Sithaw palungphui pongah Babylon vangpui loe amtim boeh, tiah thuih.
8Outro anjo, um segundo, o seguiu, dizendo: “Caiu, caiu a grande Babilônia, que fez com que todas as nações bebessem do vinho da ira da sua imoralidade sexual.”
9Thumto haih vankami mah nihcae to patom moe, Mi kawbaktih doeh moisan hoi anih ih krang to bok moe, lu pataeh ah maw, to tih ai boeh loe ban ah maw, anih ih catui daenghaih tawn kami loe,
9Outro anjo, o terceiro, os seguiu, dizendo em alta voz: “Se alguém adorar a besta e a sua imagem, e receber a sua marca na testa ou na mão,
10Sithaw palungphuihaih kakoi ah lawn ih boengloeng, Anih palungphuihaih misurtui to nae o toeng tih; Tuucaa hoi kaciim vankaminawk hmaa ah, anih to kamngaeh kaat hmai hoiah pacaekthlaek tih.
10ele também beberá do vinho da ira de Deus, que foi preparado sem mistura no cálice da sua ira. Ele será atormentado com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11Nihcae pacaekthlaekhaih kaat hmaikhue loe, dungzan hoi dungzan khoek to khue tahang tih: moisan hoi anih ih krang bok kami, anih in catui daenghaih tawn kaminawk loe, aqum athun anghakhaih om mak ai, tiah tha hoi a hang.
11A fumaça do tormento deles sobe para todo o sempre. E não têm descanso nem de dia nem de noite, os que adoram a besta e a sua imagem, e todo aquele que recebe a marca do seu nome.
12Haeah Sithaw mah paek ih lok pakuem kami hoi Jesu tanghaih tawn kaminawk loe palungsawkhaih tawnh han angaih.
12Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé de Jesus.”
13To pacoengah van bang hoiah lok maeto ka thaih, kai khaeah, Vaihi hoi kamtong Angraeng ah dueh kaminawk loe tahamhoih o, tiah tarik ah, tiah thuih ih lok to ka thaih: ue, nihcae loe a sak o ih karai tok hoiah anghak o tih boeh, a sak o ih toknawk mah nihcae to patom tih, tiah Muithla mah thuih.
13Ouvi uma voz do céu dizendo: “Escreva: 'Bem-aventurados os mortos que morrem no Senhor de agora em diante.'” “Sim”, diz o Espírito, “para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.”
14Ka khet naah, kanglung tamai to ka hnuk, kami Capa baktih Maeto loe, a lu ah sui lumuek maeto angmuek, a ban ah kanoe cakra to sinh moe, tamai nuiah anghnut.
14Olhei, e vi uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem estava alguém semelhante a um filho do homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15Kalah vankami maeto tempul thung hoiah angzoh moe, Tamai nuiah anghnu kami khaeah, Na cakra to quh ah loe aat ah: cang na aahhaih atue phak boeh, long nuiah cang aah hanah cang hminh boeh, tiah tha hoi anih khaeah thuih pae.
15Outro anjo saiu do templo, clamando em alta voz àquele que estava sentado na nuvem: “Lança a tua foice e colhe, pois chegou a hora de colher; porque a seara da terra está madura!”
16Tamai kanglung nuiah anghnu kami loe, cakra to long nuiah quk tathuk moe, long ih cang to aah.
16Aquele que estava sentado na nuvem lançou a sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17Van ah kaom tempul thung hoiah kalah vankami maeto angzoh, anih doeh kanoe cakra maeto sinh toeng.
17Outro anjo saiu do templo que está no céu. Ele também tinha uma foice afiada.
18Kalah vankami maeto hmaicam hoiah angzoh, anih loe hmai pazawk thaihaih to tawnh; kanoe cakra sin kami khaeah, Kanoe na cakra to quh ah loe, long ih kangboom misurthaih to aat ah, misurthaih loe hminh boeh, tiah tha hoi a thuih pae.
18Outro anjo saiu do altar, aquele que tem poder sobre o fogo, e clamou em alta voz àquele que tinha a foice afiada, dizendo: “Lança a tua foice afiada e ajunta os cachos da videira da terra, pois as uvas da terra estão maduras!”
19To naah vankami mah angmah ih cakra to long ah quk tathuk, kangboom misurthaih to aah moe, Sithaw palungphuihaih kalen misurtui pasawhhaih akhaw thungah vah tathuk.
19O anjo lançou a sua foice na terra, ajuntou as uvas da videira da terra e as atirou no grande lagar da ira de Deus.
20Misurthaih pasawhhaih loe vangpui tasa bangah oh moe, misurtui to khok hoiah atit o; to naah misur pasawhhaih ahmuen hoiah hrang tahmawh moemhaih khoek to kasang ah, farlong sang cumvai tarukto karoek to athii to longh.
20O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar fluiu sangue, que chegou até os freios dos cavalos, numa extensão de mil e seiscentos estádios.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.